Syrisch president stuurt zijn land Khaddafi achterna [cartoon]


President Assad van Syrië roemt nog altijd zijn vermeende populariteit bij de bevolking en voert met vaste hand een nieuwe diplomatieke koers, naar het grote voorbeeld van zijn vriend Moeammar Khaddafi van Libië. Als dat maar goed afloopt….

Is het u ook opgevallen dat, toen Israël twee jaar geleden een verdedigingsoorlog voor tegen Hamas, de ganse schrijvende en filmende pers elke dag precies wisten hoeveel Palestijnse slachtoffers er waren gevallen en hoeveel liters en druppels bloed er waren gevloeid in Gaza? Alle dagen, en zelfs maanden en jaar later, kon je de discussies in de media en de kranten volgen over hoeveel Palestijnen er nu precies gesneuveld waren: zoveel combattanten en zoveel burgers. Aanvankelijk volgens Hamas amper 44 gesneuvelde strijders, maar twee jaar later gaven ze toe dat het er meer dan 700 waren.

Toch vreemd wel dat, sinds het Midden-Oosten in rep en roer staat en er alle dagen honderden slachtoffers vallen in één van de 22 landen van de Arabische Liga en/of in één van de 57 landen van de Moslimwereld, niemand – NIEMAND  ! – ook maar bij benadering kan zeggen hoeveel doden er al zijn gevallen in die verschillende locale conflicten? Hoeveel in Libië? In Jemen? In Bahrein? In Syrië? Wie weet het? Wie wil het weten?

Tja, wanneer Arabieren andere Arabieren vermoorden en/of moslims andere moslims verwonden, folteren en bloedig afslachten, is er niemand met een stuk krijt in de hand die een streep trekt op een bord voor elke dode die er is gevallen. In die mierenhoop van religieuze fanatici en mensen die het woord ‘democratie’ uitspreken op een wijze alsof ze zonet een hondendrol hebben opgegeten, maalt niemand nog om een paar duizend of meer doden.

Alleen wanneer een Israëli of een Jood betrokken is bij de dood van een Arabier, dan staat de wereld eensklaps stil, stopt de aarde met draaien en dan staan ze d’r weer met Pallywood op kop de anti-Israëlische nieuwsgaarders van de wereld: Reuters, AFP, Belga en noem maar op.