Inge Neefs in Gaza waar linkse activisten samen met terroristen aan tafel zitten


Brussel, 4 juni 2010. Ondanks het feit dat de Belgen Griet De Knopper (l.) en Inge Neefs (r.) beweren slecht behandeld te zijn door de Israëlische autoriteiten, namen ze vier dagen later al deel aan een demonstratie in Brussel… tegen Israël! Dat ondanks het deelnemen aan een oorlogsdaad jegens een soevereine staat, door op 31 mei 2010 met het Free Gaza Flotilla te pogen de legitieme zeeblokkade rond Gaza met geweld te doorbreken. In ons land staan op dergelijke feiten zeer zware straffen. Enkele dagen later laten ze zich fotograferen op die anti-Israëlische manifestatie in Brussel met het doel om de zelfverdedigingsactie jegens buitenlandse invallers door de Israëlische marine, te demoniseren en te criminaliseren.

Wat Inge Neefs en Vittorio Arregoni gemeen hebben: de ISM

Naar aanleiding van de liquidatie van de Italiaanse ‘welzijnswerker’ Vittorio Arrigoni in de Gazastrook door Palestijnse fundamentalisten vrijdagochtend 15 april, worden de activiteiten van andere zogenoemde welzijnswerkers in de Gaza in vraag gesteld. En niet in het minst van de Belgische Inge Neefs (°1983), die verleden jaar locale bekendheid verwierf door op 31 mei 2010 met het Free Gaza Flotilla in het zog van het vlaggeschip de Turkse m/s Mavi Marmara met geweld de legitieme Israëlische zeeblokkade van Gaza te doorbreken.

Sinds november 2010 werkt Inge Neefs in de Gazastrook. Joods Actueel Magazine heeft er eveneens aandacht aan besteed. Het mag u zeker niet verbazen dat Inge in Gaza actief is voor dezelfde humanitaire organisatie als de omgebrachte Italiaan Vittorio Arrigoni, met name de International Solidarity Movement (ISM), een naam die zoals bekend vele ladingen dekt. Overigens heeft Hamas gisteren Vittorio Arrigoni een staatsbegrafenis gegeven waarna hij naar zijn geboorteland Italië wordt teruggevlogen.

Tel Aviv, 30 april 2003. Bomaanslag op Mike’s Place, een populaire gelegenheid onder Israëli’s. 3 doden en 50 gewonden was de trieste balans. De ‘welzijnsorganisatie’ ISM waarvoor Inge Neefs aan de slag is, was indirect betrokken bij deze aanslag.

De leden van ISM zijn in het verleden vaak actief betrokken geweest bij illegale en gewelddadige acties tegen Israëlische soldaten. In dit verband wordt de beweging direct gelinkt aan Palestijnse terreurorganisaties. Zo was de ISM ondermeer betrokken bij een zelfmoordbomaanslag op een populaire dansgelegenheid in Tel Aviv in 2003 waarbij 3 jonge mensen omkwamen en vijftig anderen gewond werden.

Buitenlandse linkse activisten, vooral leden van de ISM, trachten voortdurend toegang te krijgen tot Israël en de Arabische gebieden. Ze staan er voor bekend om onder de auspiciën van terreurorganisaties te werken en onder valse voorwendsels naar de Palestijnse gebieden te reizen. Ze proberen dit via de gekende nepverhalen, zogezegd om te trouwen, als tourist, om religieuze motieven, als welzijnswerker en andere excuses.

Zo raakte ook Inge Neefs in de Gazastrook. “Ik ben gewapend met een brief van MO*Magazine die bevestigt dat ik vanuit Gaza verslag zal uitbrengen, een internationale perskaart, een uitnodiging van een Palestijnse NGO in Gaza waarvoor ik zal werken en een blinkend Europees paspoort,” aldus Neefs op haar blog op MO*Magazine. Op deze manier wist ze de Egyptische autoriteiten te verschalken en ondanks het negatieve reisadvies van Buitenlandse Zaken toch naar Gaza te reizen.

Snel verder lezen KLIKKEN op –>

De twee terroristen die de aanslag in 2003 op Mike’s Place pleegden, hadden zich zorgvuldig voorbereid en hun acties vakkundig gecamoufleerd door banden aan te gaan en te onderhouden met buitenlandse linkse activisten en leden van de International Solidarity Movement (ISM) waarvoor zowel Vittorio Arrigoni en Inge Neefs aan het werk zijn. Leden vande ISM spelen een actieve rol in illegale en gewelddadige acties tegen soldaten van het IDF. In wisselende perioden opereren ze de ene keer vanuit Judea & Samaria, andere keren in de Gazastrook onder het toezicht van Palestijnse terroristenorganisaties.

Tussen welzijnswerk en terreur

Als voorbeeld van hoe terreur onder de misleidende mantel van welzijnswerk tewerk gaat, geldt de aanslag van 30 april 2003 in Tel Aviv. De IMFA deed na grondig onderzoek de reconstructie van de slachting op Mike’s Place.

Nasif Diekh, een ingezetene van Naama uit het gebied Binjamin, werd gearresteerd en bekende dat hij twee terroristen – met wie hij eerder onbekend was – hem een week voorafgaande aan de aanslag hadden gevraagd, om hen  als vrijwilligers binnen te loodsen op het medisch centrum in Ramallah waar hij tewerkgesteld was. Diekh zorgde voor onderdak op het centrum. Diekh zei dat de twee terroristen door Ramallah naar Nabloes werden vervoerd door een vrouwelijke Italiaanse journalist en een linkse activist.

Inge Neefs, aan tafel met terroristen

De Italiaanse journaliste – die voor ondervraging op 4 mei 2003 werd opgeleid – zei dat zij inderdaad op 23 april 2003 de twee terroristen naar Nabloes had gereden. De terroristen hadden wijsgemaakt dat zij waren toegekomen om de situatie van de Palestijnen te bestuderen. De twee bezochten een medisch centrum en een school. ’s Avonds keerden ze terug naar Ramallah; de journaliste zou regelen dat ze de volgende dag de Gazastrook zouden kunnen binnen reizen.

Op 24 april 2003 reisden de terroristen de Gazastrook binnen via de Erez controlepost, samen met de Italiaanse journaliste en een aantal andere Italiaanse journalisten, die overigens zeer behulpzaam waren om elke verdenking op hen in Erez weg te wimpelen. Tijdens hun verblijf in de Gazastrook bezochten zij Rafiah en Khan Yunis en ontmoetten er activisten van diverse organisaties die in de Gazastrook actief waren.

Na het bezoek aan Gaza, keerde de Italiaanse journaliste terug naar Jeruzalem. Na de aanslag begreep zij dat het de terroristen waren die haar hadden begeleid en die op 30 april 2003 de aanslag hadden uitgevoerd, maar ze liet na dit aan om het even welke officiële instantie te melden. Niemand van de in de kwestie betrokken personen – noch Palestijns noch buitenlands – dacht eraan om om het even welk officiële instantie te contacteren, ondanks hun vertrouwdheid met de terroristen, zelfs nadat zij erachter waren gekomen dat zij betrokken waren bij de aanslag, totdat zij uiteindelijk voorwerp werden van het onderzoek door de ISA (Israel Securities Authority / Israëlische veiligheidsdienst).

Uit het onderzoek naar de Italiaanse journaliste is duidelijk gebleken dat terroristen buitenlandse linkse activisten manipuleren en exploiteren om aldus hun bewegingen en acties te maskeren binnen de gebieden van de Palestijnse Autoriteit (PA). Alhoewel de laatstgenoemden waarschijnlijk onwetend waren, waren zij in feite medeplichtig aan een terroristische activiteit. Dit feit dwingt de veiligheidsdiensten om de kwestie te herbekijken en de aanwezigheid van buitenlandse linkse activisten en niet-gouvernementele organisaties op de gebieden van de PA te surveilleren gezien de reële mogelijkheid dat zij voor terroristische doeleinden kunnen worden geëxploiteerd.


Gekende Vlaamse Israëlbashers Inge Neefs en Rudi Vranckx op de markt in Gaza: geen tekorten. “Ja sorry hé, we hebben wat overdreven natuurlijk om de kassa van Hamas wat aan te dikken zodat ze meer raketten en ander tuig op Israël kunnen afschieten. Die oorlog tegen de Joden is ten slotte ook onze oorlog, of waarom dacht je dat wij hier zijn? Om de Gazanen te helpen? Kom nou!”

Dit was ondermeer ook het geval wat betreft het Free Gaza Flottila van 31 mei 2010 toen honderden welzijnswerkers, ngo’s, politiekers van binnen- en buitenland e.a., schaamteloos  werden geëxploiteerd door de Turkse terreurorganisatie IHH, die het Free Gaza Flotilla hadden gekaapt en het vlaggeschip de Mavi Marmara aanvoerden in de bedoeling om als martelaars te sterven terwijl zij het embargo rond Gaza met geweld trachtten te doorbreken, hetzelfde Flotilla waaraan ook Inge Neefs deelnam. Overigens organiseert de IHH opnieuw een vlootje naar de Gaza volgende maand.

Het feit dat de aanslag op Mike’s Place in Tel Aviv door een buitenlandse ingezetene werd begaan [namelijk door Asif Muhammad Hanif, 22 jaar en Brits onderdaan] en dat een andere buitenlandse ingezetene [Omar Khan Sharif, 27 jaar, gehuwd en inwoner van Derby, GB] ook nog eens verdacht werd van een tweede aanslag, toont aan hoe moeilijk het is om te gaan met de kwestie van buitenlanders – afkomstig uit bevriende landen – die betrokken zijn in terroristische activiteiten en de moord op onschuldige burgers.

Dit was trouwens niet de eerste keer dat de staat Israël het doelwit was van buitenlandse terroristen die Britse paspoorten hadden. Dit is één van de meest storende en ingewikkelde kwesties gezien vanuit het oogpunt van veiligheidsdiensten, mede door het feit dat geen enkel Westers land in staat is om een effectief antwoord te bieden zonder de volledige samenwerking van alle landen die door de Islamitische fundamentalistische terreur worden bedreigd.


Bronnen: IMFA: Details of April 30, 2003 Tel Aviv suicide bombing van 3 juni 2003; Joods Actueel: ‘Van uw vrienden moet ge’t hebben’. Italiaanse Palestina-activist afgemaakt in Gaza van 15 april 2011; NGO Monitor: International Solidarity Movement (ISM)