Zullen de Palestijnen revolteren tegen hun twee regimes?


Logos van de twee rivalen in de wedstrijd “Meest gematigde terrorist van de maand”. Links het logo van al-Fatah, de ‘gematigde’ terreurgroep van Mahmoud Abbas, rechts het logo van de iets minder gematigde terreurgroep Hamas van Khaled Meshaal. Opgelet: het gaat hier enkel om de grootste terreurformaties. Daarnaast bestaan er nog een 20-tal anderen die overal hun tentakels hebben in en om Israël, Gaza en Judea & Samaria.

Gemeenschappelijke kenmerken: beiden hebben in hun logo een kaartje van Israël, ttz ‘Palestina’ in de plaats van Israël, groen gekleurd, dat wil zeggen groen is de kleur van de islam en tegelijk symbool voor een Jodenvrij [Judenrein] Palestina; daarnaast hebben beiden wapens in hun logo: al-Fatah geweren en Hamas enkele zwaarden, symbool voor de gewapende strijd en de herovering en vernietiging van Israël.

door Khaled Abu Toameh

Veel mensen zijn benieuwd wanneer en of de volksopstanden die momenteel plaatsvinden in de Arabische wereld, ook de Westelijke Jordaanoever en de Gazastrook zullen bereiken. Als en wanneer de golf van protesten de Palestijnse gebieden zouden bereiken, zullen die uiteraard gericht zijn tegen de twee regeringen in het gebied van de Palestijnse Autoriteit – Hamas en Fatah.

Nochtans zouden de Palestijnen beter serieus gaan nadenken of er geen beter alternatief bestaat voor beide partijen. Maar om dit te laten gebeuren, heeft de pro-democratische beweging op de Westelijke Jordaanoever en in de Gazastrook de steun nodig van de internationale gemeenschap, met name de Amerikanen en Europeanen.

De machtsstrijd tussen Hamas en Fatah is niet die van een strijd tussen ‘good guys en bad guys’: Het is een machtsstrijd tussen ‘Bad guys en bad guys’. Hamas is slecht, maar wie zegt dat al-Fatah beter us? Hamas aan de macht is vooral te danken aan de corruptie van Fatah en haar slecht bestuur.

Bijna elke dag worden Palestijnen gearresteerd door Hamas of Fatah en vastgehouden zonder proces. De twee regeringen hebben ook journalisten en politieke tegenstanders aangehouden, die klagen over marteling en intimidatie in de gevangenissen op de Westelijke Jordaanoever en de Gazastrook.

Sommige Palestijnen hebben geprobeerd om de Egyptische en Tunesische voorbeelden te kopiëren met behulp van Facebook en Twitter om verandering van het regime te eisen zowel op de Westelijke Jordaanoever als in de Gazastrook. Deze pogingen hebben echter tot nu toe weinig resultaat behaald: zowel Fatah, dat de Westelijke Jordaanoever controleert, en Hamas, dat aan de macht is in de Gazastrook sinds 2007, zijn erin geslaagd om de vraag naar verandering van het regime te dwarsbomen.

De twee rivaliserende Palestijnse partijen hebben geprobeerd om het internet te gebruiken om volksopstanden tegen elkaar te lanceren, maar tevergeefs. Zowel Hamas en Fatah hebben hun onverdraagzaamheid bewezen ten opzichte van hun critici en hebben vaak diegenen het zwijgen opgelegd die zich durfden uit te spreken ter ondersteuning van hervorming en democratie.

Deze dagen zijn er echter bemoedigende signalen dat de Palestijnen eindelijk tot de conclusie beginnen komen dat Hamas en Fatah meert bekommerd zijn in het consolideren van de macht eerder dan in het verbeteren van de levensomstandigheden van hun kiezerspubliek. Met behulp van Facebook, hebben tientallen Palestijnen een campagne gevoerd om Hamas en Fatah te dwingen een einde te maken aan hun machtsstrijd en de belangen van de mensen te plaatsen boven alle persoonlijke overwegingen.

Tijdens de afgelopen dagen zijn duizenden Palestijnen de straat opgegaan om hun ongenoegen te uiten met de twee Palestijnse regeringen. Velen hebben ook petities ondertekend waarin ze aandringen dat Fatah en Hamas de oorlog afbreken die ze tegen elkaar voeren sinds de zomer van 2007. Een groeiend aantal Palestijnen beginnen zich te eregeren aan dit geschil en willen zien dat beide partijen iets goeds willen voor de mensen, in plaats van elkaar te bekampen.

Maar boven alles hebben zij het nodig om te horen – en te zien – duidelijke signalen uit Amerika en Europa dat zij bereid zijn hen te steunen en te helpen met het opzetten van democratische instellingen – waarbij vooral de vrijheid van meningsuiting voorop staat zonder dewelke geen andere vrijheden mogelijk worden, evenals de toepassing van de principes van een rechtsstaat, open onderwijs, vrijheid van de pers, gelijke rechten voor de wet, transparantie in het bankwezen, eigendomsrechten en andere vrijheden van het westen – en niet enkel een mager proces op gang zetten dat alleen maar zal leiden naar een nog meer repressieve vorm van overheidsbestuur.


Bronnen: Hudson New York: Will Palestinians Revolt Against Their Two Governments? door Khaled Abu Toameh