Waarom de meeste Palestijnen liever burgers van Israël zijn of willen worden


Manar Dabah, de pas gekroonde schoonheidskoningin Miss Arabië, poseert hier tijdens de schoonheidswedstrijd in Shefaram, nabij de noordelijke Israëlische stad Haifa, op 6 december 2009. De feitelijke  burgerlijke vrijheid die Israëlisch-Arabische vrouwen genieten onder Israëlisch bestuur doet hen veel vraagtekens plaatsen  bij Palestijns zelfbestuur, als ze naar de Palestijnen op de Westoever maar vooral Gaza kijken hoe hun sexe-genoten aldaar gebukt lopen onder islamistisch juk [bron]

Why Palestinians want to be Israeli citizens

door Jackson Diehl

Eén van de vaste uitgangspunten van het Midden-Oosten vredesproces is dat de Palestijnen staan te popelen om bevrijd te worden van de Israëlische dwingelandij en vrij te leven in hun eigen staat. Vandaar dat een nieuwe peiling bij de Arabieren in Oost-Jeruzalem blijft verbazen: die toont namelijk andermaal aan dat een meerderheid van deze mensen daadwerkelijk liever burgers van Israël zouden blijven dan van een Palestijnse staat.

Palestijnse onafhankelijkheid heeft een prijs die vooral vrouwen met hun vrijheid zullen betalen

De peiling die werd uitgevoerd in november, kan behoorlijk vervelend zijn voor de Palestijnse politieke leiders, die de laatste tijd maar bleven aandringen dat Israël moet stoppen met uitbreiding van nederzettingen in de oostelijke helft van Jeruzalem – en op die manier al haar rechten op de stad zou opgeven – als voorwaarde voor de hervatting van de vredesonderhandelingen.

Deze week heeft de sloop van een hotel in een Arabische wijk ter voorbereiding voor de bouw van Joodse woningen, nieuwe kritiek op Israël geoogst van de secretaris van Buitenlandse Zaken Hillary Rodham Clinton, terwijl een uitgelekte memo van diplomaten van de Europese Unie, die gestationeerd zijn in de stad, hebben voorgesteld dat de regeringen van de landen van de EU Oost Jeruzalem zouden willen erkennen als de hoofdstad van de toekomstige Palestijnse staat.

Het lastige feit is dat de 270.000 Arabieren die in Oost-Jeruzalem wonen in werkelijkheid allesbehalve enthousiast zijn over een eventueel verplichte toetreding tot Palestina. Uit de enquête, die ontworpen en begeleid werd door David Pollock, een voormalige onderzoeker van het Staatsdepartement voor het Midden-Oosten, blijkt dat slechts 30 procent zegt dat ze de voorkeur geven om staatsburgers te worden van Palestina als gevolg van een twee-staten-oplossing, terwijl 35 procent zei dat ze liever het Israëlische staatsburgerschap verkiezen. (De rest zei dat ze het niet weten of weigerden te antwoorden.) Veertig procent zei dat ze zouden overwegen om naar een andere buurt te verhuizen om Israëlisch staatsburger te worden eerder dan Palestijns en 54 procent zei dat als hun buurt zou toegewezen worden aan Israël, zij niet naar Palestina zouden verhuizen.

Israëlisch-Arabische Rana Raslan: Ik verkies (een leven in vrijheid in) Israël boven Palestina

De redenen voor deze houding liggen voor de hand en zijn zelfs gezond te noemen. Arabieren zeggen dat ze liever kiezen voor Israëlische banen, scholen, gezondheidszorg en sociale uitkeringen dan die van een Palestijnse staat – en hun nationalisme is niet sterk genoeg om deze voordelen opzij te zetten en te leven in een Arabisch land. De Oost-Jeruzalemmers houden niet veel van Israël en zeggen dat ze lijden onder discriminatie. Maar ze lijken te houden van diegene die hen het meest te bieden heeft. Opmerkelijk is ook dat 56 procent toegaf dat ze tenminste één keer per week naar Israël reisden, 60 procent zei dat ze de toegang tot de stranden van de Middellandse Zee “zeer belangrijk” of “matig belangrijk” voor hen zijn.

“Het is duidelijk dat er een discrepantie is tussen enerzijds de houding van de mensen [in het gebied] en de ‘vanzelfsprekende’ aanname dat de Palestijnse wijken een deel zouden moeten worden van Palestina”, zegt Pollock, wiens werk gesponsord wordt door Pechter Middle-East peilingen en de Council on Foreign Relations. “Dat is niet wat de mensen feitelijk willen.”

Het is belangrijk op te merken dat de Palestijnen in Oost-Jeruzalem verschillen van de Palestijnen op de Westelijke Jordaanoever of in de Gazastrook. Ze wonen aan de kant van Israël op de Westelijke Jordaanoever en bezitten ‘blauwe kaarten’ die hen toelaten toegang te krijgen tot de Israëlische arbeidsmarkt, gezondheidszorg en uitkeringen. Velen behoren tot de middenklasse volgens Midden-Oosten normen – 44 procent van de ondervraagden had een gezinsinkomen van meer dan 1.000 euro per maand. In het algemeen, lijken ze op de Arabische burgers in Israël, waarvan ook in peilingen werd aangetoond dat ze hun voorkeur geven om in Israël te blijven leven en wonen eerder dan in een Palestijnse staat.

De Oost-Jeruzalemmers hebben een ding gemeen met de andere Palestijnen, evenals met de gemiddelde Israëli’s: Ze zijn pessimistisch over het huidige vredesproces. Meer dan 40 procent zei dat zelfs indien Israël en de Palestijnen een vredesakkoord zouden ondertekenen en Oost-Jeruzalem de hoofdstad van een nieuwe staat zou worden, een aantal Palestijnse militanten en organisaties zeker of waarschijnlijk zeker de gewapende strijd tegen Israël zouden verder zetten. En een volle 64 procent zei dat het ‘zeer waarschijnlijk’ of ‘enigszins waarschijnlijk’ dat indien de huidige onderhandelingen in elkaar stuiken, er een nieuwe intifada of opstand door Palestijnen zal uitbreken en dat eveneens in Jeruzalem.

De rode draad in de berichten lijkt te zijn dat de vredesbesprekingen van essentieel belang zijn om geweld te voorkomen, maar dat zelfs een eventueel succes niet zal leiden tot totale vrede en dat heel wat van de Palestijnen graag zouden leven in de buurt van, maar niet in een Palestijnse staat.

Israëlisch-Arabische meisjes: Leven in Israël is meer 'cool' dan in Palestina

Israël of Palestina?

Brabosh.com: “Gaza is een door de internationale gemeenschap gelegaliseerde gevangenis. Geen ‘Made in Israël’ maar het eindproduct van de politieke islam, waarvan de cipiers worden geleverd door Hamas. Zij moeten de poorten bewaken die naar de vrijheid  leiden; niét om de Joden en Israël te weren, maar om het eigen Palestijns volk binnen te houden.


Gaza City, 18 januari 2008. Twee Palestijnse politievrouwen van Hamas aan het werk in een gevangenis van Gaza. De ene staat rechtop (links) en de andere legt de koran uit aan enkele vrouwelijke gevangenen. Een andere keuze is er niet.


Bronnen: The Washington Post: Why Palestinians want to be Israeli citizens door Jackson Diehl van 12 januari 2011