Assad: het is allemaal de schuld van de ‘bezetting’

De Syrische president Bashir Assad: het is allemaal de schuld van de Joden (foto: Daniel Biskup/laif)

Assad blames everything on “occupation”

door Elder of Ziyon

Uit een interview met de Syrische president Bashir Assad dat op 20 december 2010 werd gepubliceerd in de Duitstalige Bild.de:

Vraag: Mijnheer de President, binnen enkele dagen vieren de mensen over de hele wereld – inbegrepen de christenen in Syrië – het kerstfeest, de viering van liefde en vrede. Hier in Damascus, zijn we in het kerngebied van de Bijbel. Waarom kent dit gebied al honderden jaren geen vrede meer?

Antwoord: In één woord: bezetting. Al eeuwenlang leven wij onder extreem moeilijke omstandigheden. Maar als je kijkt naar het sociale weefsel van de regio dan zal je zien dat het hier heel rustig is. Afgezien van Libanon was er de afgelopen drie decennia geen burgeroorlog. Kijk naar Turkije, Irak, Jordanië, Palestina en de hele regio van Syrië – daar zijn geen interne conflicten geweest. De oorzaak van alle conflicten is bezetting: eerst door de Britten, daarna door de Fransen, nu door de Israëli’s. Dit leidt tot wanhoop die op haar beurt leidt tot extremisme. Dit is de reden waarom we geen vrede kunnen vinden.

Hoeveel leugens kan men in deze eenvoudige paragraaf vinden?

Geen interne conflicten in het gebied? Hoe zit het met de broedertwist tussen Hamas en al-Fatah? Hoe zit het met Syrië dat in 1982 de stad Hama verwoestte en tienduizenden mensen doodde? En kort daarvoor Jordanië dat met geweld de Palestijnse Arabieren onderdrukte na hun mislukte poging tot staatsgreep en duizenden van hen vermoordden? Syrië was daar ook in betrokken en nam grondgebied van Jordanië in beslag dat het nog steeds terug eist.

De beweringen van Assad zijn gewoon belachelijk.

Het is grappig dat hij het niet heeft over de Arabieren die honderden jaren “bezet” zijn geweest door de Ottomaanse Turken [1516-1917].

Nog grappiger is het feit dat de meeste vreedzame grens van Israël van de afgelopen decennia misschien wel de Syrische grens is sinds de verovering van de Golan Hoogvlakte. Die “bezetting” waar een staat die geen gewelddadige bedoelingen heeft strategisch belangrijk gebied vasthoudt om de tegenstander te beletten dat het een belangrijke draaischijf wordt voor oorlog, en in werkelijkheid heeft geleid tot iets wat nog het meeste op vrede lijkt dat de regio ooit heeft gezien. (Israël laat zelfs toe dat duizenden tonnen appels die worden geoogst in de Golan, worden uitgevoerd naar Syrië.)

Dus naar alle waarschijnlijkheid, voert “bezetting” niet meer naar oorlog dan dat het leven onder Arabieren onderling naar oorlog kan leiden. In feite heeft de boeman van de “bezetting” geleid tot meer Arabische eenheid dan ze voordien ooit onder elkaar hebben gehad!

Het centrum van de Syrische stad Hama in 1982, verwoest door de.... Syriërs!

Volgens president Assad was het hele gebied rustig tot de Israëlische bezetter opdaagde. Assad liegt. In februari 1982 bombardeerde de Syrische luchtmacht in eigen land de stad Hama – ook gekend als de Hama Slachting – om een opstand te onderdrukken van de Moslimbroederschap. Naar schatting 17.000 tot 40.000 mensen [Syriërs dus!] werden hierbij gedood, waaronder een 1000-tal soldaten. Grote delen van het oude stadscentrum werden verwoest. Die Syrische aanval wordt sindsdien beschreven als zijnde waarschijnlijk “de dodelijkste actie ooit van een Arabische regering jegens haar eigen bevolking in het hedendaagse Midden-Oosten.”