Hamas loog: toch meer terroristen gedood dan burgers tijdens Gazaoorlog

Het belangrijkste wapen van Hamas tijdens de Gaza-oorlog en de nachtmerrie van het IDF: het menselijke schild

Ratna Pelle op Israel & Palestijnen Nieuws Blog op 20 december 2010:

“De bevestiging van Hamas dat een veel hoger aantal strijders door Israël is gedood tijdens de Gaza oorlog, al op 1 november door de Jerusalem Post bericht, is nog steeds niet echt doorgedrongen tot de media en de vele organisaties en mensen die indertijd vooraan stonden met felle veroordelingen van Israël. Dershowitz vraagt terecht dat het Goldstone Rapport, dat uitging van de cijfers die Palestijnse bronnen gaven, de cijfers en daarmee ook de conclusies herziet, evenals Amnesty International en andere mensenrechtenorganisaties die rapporten uitbrachten over Cast Lead.”

Hamas Leader Admits That Israel Killed Mostly Combatants

door Alan Dershowitz

Sinds het einde van de Gaza-oorlog in januari 2009 zit Israël in de beklaagdenbank op de beschuldiging van het aanvallen en doden van burgers, en dat in de plaats van de terroristische strijders van Hamas & Co. De Israëlische Defense Force (IDF = Israëlisch leger) heeft steeds volgehouden dat tijdens Operatie Cast Lead enkel de strijders het doelwit waren van de inspanningen om haar burgers te beschermen tegen raketaanvallen.

Het IDF beweerde ook dat het merendeel van de doden gesneuvelde terroristen waren en hebben lijsten uitgegeven met de namen van veel van de gedode strijders en identificeerde hen als leden van de specifieke militaire cellen van Hamas.

Ondanks ongekende inspanningen om burgerslachtoffers te voorkomen – met inbegrip van het verspreiden van honderdduizenden folders, telefoongesprekken en het droppen van onschadelijke lawaai makende waarschuwingsbommen – werden toch een aantal burgers gedood, omdat Hamas zich opzettelijk verborg achter burgers, om hen te gebruiken als schild, telkens zij raketten afvuurden op Israëlische burgers.

Na het einde van de Gaza-oorlog, die in wezen de raketaanvallen van Hamas tegen Israëlische burgers van Hamas heeft gestopt [op 330 raketten en mortiergranaten na sinds het IDF zich terugtrok; Brabosh.com], volgde er een groot debat over het feitelijke aantal burgers dat in Gaza werd gedood, en de verhouding van het aantal burgerslachtoffers tot het aantal feitelijke terroristen die gedood werden in deze moeilijke militaire operatie.

De Israel Defense Force (IDF) plaatste het totale aantal gekende gedode strijders op 709 en het aantal gekende burgerdoden op 295, met 162 slachtoffers (meestal mannen van weerbare leeftijd) als “onbekend”. Zo’n een verhouding, indien dat klopt, zou een veel beter resultaat zijn dan ooit werd bereikt door een andere natie in een vergelijkbaar conflict.


Typische gevechtsstijl van Hamas: het vuur openen op Israëlische soldaten van tussen een groep burgers uit en erop gokken dat het IDF bij het terugvuren ongewapende omstaanders zou verwonden of doden. Die slachtoffers werden vervolgens door de PR-dienst van Pallywood weer gebruikt om Israël te demoniseren en te beschuldigen van oorlogsmisdaden. Het kat & muisspel van Hamas met het IDF dat aan vele onschuldigen nodeloos het leven zal kosten.

Het was dan ook geen verrassing dat de vijanden van Israël deze verhouding aanvankelijk betwistte en beweerde dat het aantal gedode strijders veel lager lag en het aantal burgers veel hoger. De Verenigde Naties, het Goldstone Rapport, verschillende “mensenrechten” groepen en vele organisaties in de media hebben automatisch de gedocumenteerde cijfers van Israël afgewezen [om de gekende anti-Joodse haatgevoelens; Brabosh.com] en gaven de voorkeur aan de vervormde cijfers die werden aangeboden door Hamas en door andere Palestijnse bronnen.

Maar in een verklaring die onlangs werd gedaan, bevestigde een leider van Hamas dat de stelling van Israël correct was die beweerde dat ongeveer 700 strijders werden gedood.

Eerst en vooral een woord over de context van deze verklaring van Hamas. In de nasleep van de oorlog, kwam Hamas onder druk te liggen door de grote kritiek die rivaliserende terroristische groepen uitten omdat Hamas niet genoeg zou gedaan hebben om Gaza te verdedigen en voor het toelaten dat er zoveel burgerslachtoffers werden gemaakt.


Op de eerste dag van de Gazaoorlog, 27 december 2008, werden door het IDF zeker 250 Hamasleden uitgeschakeld die als politieagent, veiligheidsagent e.a. operationeel waren. Die werden aanvankelijk door Hamas als gedode burgers aangegeven en als dusdanig verwerkt in het Goldstone Rapport. Thans  – 2 jaar later – geeft Hamas toe dat het niet om burgers ging (Xinhua Photo)

Aldus werd in een recent interview met de Londense krant Al-Hayat, door Fathi Hamad, van het Hamasministerie van Binnenlandse Zaken op deze kritiek als volgt gereageerd:

“Er werd gezegd dat er mensen uit het volk werden gewond door de oorlog, maar maakt Hamas dan geen deel uit van het volk? Het is een feit dat op de eerste dag van de oorlog het hoofdkantoor van de politie werd getroffen en 250 leden van Hamas en van verschillende facties werden gedood, naast de 200 tot 300 agenten van de [Izz al-Din] al-Qassam Brigades [de gewapende vleugel van Hamas; Brabosh.com]. Daarnaast werd 150 beveiligingspersoneel gedood, en de rest waren gewone mensen.”

(De originele tekst van het interview in het Arabisch, zoals herdrukt werd in de Hamaskrant Felesteen, is te vinden op de website van de Meir Amit Intelligence and Terrorism Information Center. Het werd eveneens gepubliceerd door Agence France Presse/AFP)

Deze verklaring bevestigt niet enkel de Israëlische aantallen maar is tegelijk een erkenning wat Israël al lang heeft gemeld over de 250 politieagenten die werden gedood op de eerste dag van de strijd: het waren inderdaad “leden van Hamas en van de verschillende facties” en inderdaad “strijders” voor een realistische definitie van dit begrip.

De cijfers van Fathi Hamad staan in schril contrast met de oorspronkelijke cijfers die werden afgegeven door Palestijnse groepen die beweerde dat slechts 48 strijders werden gedood en dat dit aantal slechts 17 procent bedroeg van alle verkeersdoden.


Een andere veel beproefde truuk van Hamas die erg effectief bleek was de wijze waarop Hamas strategische gebouwen voor wapenopslag enz. beschermde. Hamas pakte een grote groep Palestijnse burgers van de straat en joeg ze het dak op. De IAF (Israëlische luchtmacht) nam geen risico en vermeed dergelijke gebouwen te bombarderen, tot groot jolijt van Hamas.

Omdat het kritiekloos de oorspronkelijke bewering van Hamas aanvaardde van het kleine aantal gedode strijders, was het Goldstone Rapport in staat om tot de gebrekkige conclusie te komen dat het doel van de operatie geweest moet zijn om zoveel mogelijk burgers te doden en niet de strijders. Dit is wat het Goldstone Rapport erover zei:

“De Commissie merkt op dat de statistieken uit niet-gouvernementele bronnen over het algemeen consistent zijn. Statistieken die aantonen dat slechts minder dan een op vijf personen die bij het gewapend conflict werden gedood een strijder was… verhogen ten zeerste de bezorgdheid over de manier waarop Israël de militaire operaties in Gaza heeft geleid. De tegenovergestelde beweringen die werden bekendgemaakt door de regering van Israël vallen beneden het niveau van de normen van het internationale recht.”

Nu dat Hamas toestemming gaf om de waarheid te vertellen – met name dat er in feite zo’n 700 strijders zijn gedood [ipv burgers] –  maakt nu dat de Goldstone Commissie in feite verplicht wordt om haar foutieve conclusie [ingegeven door foutieve informatie] te heroverwegen en haar zeer bedenkelijk verslag te  herzien en te corrigeren.

Richard Goldstone zelf heeft herhaaldelijk gezegd dat hij hoopt dat uit nieuwe bewijzen zal blijken dat zijn conclusies onjuist zijn. Welaan, dit nieuwe bewijs – een klassieke bekentenis tegen alle belangen in – is precies wat er aan mankeerde!

De originele valse cijfers werden ook ingediend door de Palestijnse Autoriteit aan het Internationaal Strafhof in Den Haag. Het heeft dan ook de verplichting om die gegevens te verbeteren. Het zou een schandelijke dwaling zijn voor het Internationaal Strafhof om een onderzoek te openen naar een natie, die in werkelijkheid de beste houding aannam tussen strijdende slachtoffers en die onder burgers, in eender welke vergelijkbare oorlog.

De bekentenis van Fathi Hamad dat de Israëlische slachtoffercijfers correct waren en anderzijds dat de oorspronkelijk aangeboden cijfers door de Palestijnse groeperingen vals waren, legt de bedenkelijke haast bloot waarmee de zogenaamde mensenrechtengroepen in het verleden er telkens op uit waren [en nog zijn] om Israël hoe dan ook te veroordelen.

Het is essentieel dat dit nieuwe bewijsmateriaal op grote schaal worden verspreid, wat tot op heden niet het geval is, en dat degenen die Israël veroordeelden op basis van valse beschuldigingen, een rechtzetting brengen. Spaar vooral je adem niet! In de verwrongen vorm van de wereld van vandaag omtrent de “mensenrechten”, moet de waarheid gewoonlijk het onderspit delven ten aanzien van de ideologie, en valse beweringen – en dan vooral diegene die radicale ideologieën “ondersteunen” – blijven bestaan, ook en zelfs nadat ze aan de kaak werden gesteld.

Palestijnse minderjarigen worden vastgepint in stoelen als bescherming voor de gewetenloze islamistische terreurbrigades van Hamas en Co


Bronnen: Huffington Post: Finally, a Hamas Leader Admits That Israel Killed Mostly Combatants In Gaza door Alan Dershowitz van 17 december 2010; Professor Alan Dershowitz is a Criminal and civil liberties lawyer and his latest book is a novel, The Trials of Zion; lees ook op Brabosh.com: Hamas bekent voor het eerst dat 600-700 strijders omkwamen in Gaza Oorlog van 3 november 2010 by brabosh