Druk op Europese Unie om Palestina te erkennen neemt toe


Gaza, 18 maart 2010. Catherine Ashton, EU-minister van Buitenlandse Zaken op bezoek in het hoofdkwartier van de UNRWA (United Nations Relief and Works Agency), de vluchtelingenorganisatie van de Verenigde Naties. Ashton onderstreepte nogmaals de eis van het Kwartet om een 2-statenoplossing af te dwingen van Israël. Een oplossing die door geen enkel Arabisch land – inclusief de Palestijnen – wordt gewenst maar door hen wel wordt aangemoedigd als een tussenfase op weg naar de volledige annexatie van de Joodse staat bij de moslimwereld.

Eergisteren, maandag 13 december 2010, hebben de vertegenwoordigers van de landen van de Europese Unie andermaal hun bereidheid getoond om een soevereine Palestijnse staat te erkennen “ter zijner tijd”. Echter, de vergadering stopte plotseling kort in het zicht van een regelrechte erkenning.

De druk op de Europese Unie om een Palestijnse staat te erkennen is toegenomen, met name nadat de laatste pogingen van de Verenigde Staten om Israël een nieuwe bouwstop op te leggen van Joodse huizen in Jeruzalem en in Judea & Samaria zijn mislukt.

De Palestijnse president Mahmoud Abbas heeft afgelopen maandag Catherine Ashton, de EU-minister van Buitenlandse Zaken, aangespoord om “een stap in de richting te zetten van de feitelijke erkenning van de staat Palestina op basis van de grenzen van 1967,” zo vertelde toponderhandelaar voor de PA Saeb Erekat aan het AFP, waarmee hij verwees naar het land dat tussen 1948 en 1967 bezet werd gehouden door Jordanië.

[Brabosh.com: Die vermelding klopt niet helemaal. Judea & Samaria werden niet enkel door Jordanië illegaal bezet maar bovendien ook korte tijd later geannexeerd bij het Jordaanse Koninkrijk. Die annexatie werd  slechts  erkend door 2 landen, met name door Groot-Brittannië en door haar toenmalig Brits dominion  Pakistan dat pas in 1956 onafhankelijk zal worden. De Gazastrook werd over diezelfde periode juridisch gezien eveneens illegaal bezet en dat door Egypte.  Al die tijd – 19 jaar lang – werd de toegang tot al deze door de Arabieren bezette en geannexeerde gebieden verboden voor Joden.]


Iemand zal die mensen ooit moeten vertellen dat er niet en nooit “terug naar huis” zal worden gegaan. Dat is een leugen, niet realistisch en dat zal ook nooit plaatsvinden. Hoe meer jaren er verstrijken hoe groter de sleutels worden en de Mythe van de Nakba recht evenredig blijft aanzwellen. Er wordt beweerd dat 4,7 miljoen nazaten van de in 1948 gevluchte Arabieren ‘terug naar huis’ willen. In werkelijkheid zouden er, wanneer de algemene internationale bepalingen van de UNHCR zouden worden toegepast op de ‘Palestijnse’ vluchtelingen, slechts 200.000 authentieke vluchtelingen in aanmerking komen voor een eventuele ‘terugkeer’. Naar wat of naar waar die dan moeten ‘terugkeren’ kan niemand zeggen. De afgelopen 63 jaren werd alles herop gebouwd. Niets is nog wat het was in 1948..

Zeven miljoen Palestijnse vluchtelingen “terug naar huis”?

Ondanks de druk [die Amerikanen en Arabieren hebben gezet] en na lange onderhandelingen, hebben de ministers van Buitenlandse Zaken van de Europese Unie al bij al een relatief milde verklaring uitgegeven zonder ultimatums te stellen. In de verklaring drukt de Europese Unie haar “spijt” uit over de afwijzing door Israël om nieuwe constructies te bevriezen,  zij beschrijft de Joodse gemeenschappen in Judea en Samaria als “illegaal” en als een “obstakel voor vrede.” De verklaring onderstreept ook de EU-steun voor een “onderhandelde oplossing” tussen de twee betrokken partijen “binnen de 12 maanden die door het Kwartet worden vooropgesteld” geleid door internationale bemiddelaars.

Markos Kyprianou, Minister van Buitenlandse Zaken van Cyprus, zei dat de erkenning van een Palestijnse staat “altijd op tafel heeft gelegen maar in dit stadium nog te vroeg komt.” De Duitse minister van Buitenlandse Zaken Guido Westerwelle voegde eraan toe dat het van vitaal belang was om maatregelen te treffen die de vredesbesprekingen tussen Israël en de Palestijnse Autoriteit in gevaar zouden kunnen brengen met inbegrip van wat hij noemde het “voorkomen van het nemen van eenzijdige maatregelen”

Ten aanzien van de zogenaamde “pre-1967 grenzen” (met name dus het land dat door Jordanië werd bezet en geannexeerd tussen 1948 en 1967), zullen de landen van de Europese Unie geen grenswijzigingen goedkeuren – ook niet met betrekking tot Jeruzalem – anders dan door beide partijen in overleg en akkoord werden overeengekomen.

Ten slotte wordt in de verklaring geëist dat er een manier moet worden gevonden om de status van Jeruzalem “als de toekomstige hoofdstad van twee staten” op te lossen en vraagt om een rechtvaardige oplossing van het vluchtelingenprobleem. De Arabieren eisen van Israël dat het miljoenen Arabieren, die zouden afstammen van mensen die zijn gevlucht tijdens de Israëlische Onafhankelijkheidsoorlog, moeten laten “terugkeren” naar de steden waar eens hun grootouders en overgrootouders zouden gewoond hebben.

[Brabosh.com: Volgens toponderhandelaar Saeb Erekat zouden dat er nu meer dan zeven miljoen zijn. De VN houdt het bij 4,7 miljoen Palestijnen maar wanneer morgen of volgend jaar de Arabische en de moslimwereld de VN commanderen dat het er 10 of 50 miljoen zijn, zullen het er ook 10 of 50 miljoen worden. Zo gaat dat binnen de VN.]

Zuid-Amerikaanse landen erkennen Palestina, wie kijkt daar nog van op?

Zuid-Amerika erkent “Palestina”

Die EU-verklaring volgt na de aankondigingen van vorige week door een aantal Zuid-Amerikaanse landen dat ze een Palestijnse staat erkennen ofg dat zouden willen doen in de nabije toekomst. Brazilië deed dat het eerst, met president Luiz Inacio Lula da Silva die een brief aan Abbas zond waarin hij schreef dat Brazilië “Palestina” erkent en hoopt dat de erkenning zal helpen leiden tot twee staten, Israël en Palestina, “die in vrede en veiligheid zullen bestaan.”

[Brabosh.com: Brazilië, het ideale land dat onderdak bood aan gevluchte nazi’s die er nog lang en gelukkig leefden, vrij van vervolging. Zoals bijvoorbeeld de beruchte dokter Jozef Mengele, kamparts in KZ-Auschwitz-Birkenau, die pas op 7 februari 1979 stierf tijdens een zwempartijtje met vrienden nabij Sao Paulo.]

Korte tijd later volgde Argentinië het voorbeeld van Brazilië met de aankondiging dat het een Palestijnse staat erkent en “Palestina” uitroept als “een vrije en onafhankelijke staat binnen de grenzen van 1967”, een aankondiging die volgens Argentinië haar frustratie weerspiegelt over de trage voortgang van de vredesbesprekingen met Israël. Tevens werd gemeld dat Uruguay, Bolivia en Ecuador misschien ook soortgelijke aankondigingen zullen maken. Intussen gaat Iran gaat in het Z-Amerikaanse Venezuela middellange afstandsraketten plaatsen die de VS kunnen bereiken. Jawadde.

[Brabosh.com: Argentinië is eveneens een bekende thuishaven voor nazi’s die kort na het einde van WOII nazi-Duitsland ontvluchtten zoals bijvoorbeeld Adolf Eichmann, de Organisator van de Endlösung. Eichmann werd later, in tegenstelling tot Dr. Mengele, wèl opgespoord en op 11 mei 1960 opgepakt door de Mossad en naar Israël gebracht om er terecht te staan voor het organiseren van de massamoord op de Joden. Aan het einde van zijn proces in Jeruzalem werd hij op 15 december 1961 ter dood veroordeeld en op 31 mei 1962 opgehangen in de gevangenis van Ramleh.]

Europese erkenning binnen een jaar?

Ondertussen heeft op maandag de Duitse regering ontkend dat Duitsland een resolutie zou hebben voorgesteld dat de EU een onafhankelijke Palestijnse zou erkennen binnen een jaar als er geen vredesakkoord is bereikt tegen die tijd. Stefan Bredohl, de woordvoerder van het Duitse ministerie van Buitenlandse Zaken, noemde de inhoud van het verslag dat verscheen in de Israëlische krant Ma’ariv “volledig ongegrond”.

Tegelijk verwierp Steffen Seibert, woordvoerdster van de Duitse bondskanselier Angela Merkel, een gerucht waarin de Duitse staatssecretaris van Eckhart von Klaeden beweerde dat ditzelfde bericht van het vermeende initiatief door de kanselier was medegedeeld aan de Israëlische premier Netanjahoe. Seibert noemde het artikel “gewoon onwaar.”


Bronnen: Arutz Sheva: EU Affirms Readiness to Recognize a Palestinian State door Elad Benari van 15 december 2010;