Abbas eist de ‘terugkeer’ van meer dan 7 miljoen Palestijnen naar Israël


De partijdige rol van de Verenigde Naties in de kwestie van de Palestijnse vluchtelingen wordt overduidelijk geïllustreerd door deze inkompoort van het Palestijnse vluchtelingenkamp AIDA van de UNRWA in Bethlehem, Judea. Bemerk de auto links met ‘U N’ en de blauwe VN-vlag in de mast links naast de poort. De poort heeft de vorm van een sleutelgat met een grote sleutel er bovenop, symbool van de Palestijnse “terugkeer naar Israël”.

De Verenigde Naties houden met dit soort tekenen actief de mythe in stand dat de opvang van Palestijnse vluchtelingen in de kampen maar tijdelijk is en liegen de vluchtelingen al 62 jaar voor dat ze ooit zullen mogen “terugkeren naar huis”. Maar dat zal nooit gebeuren, nog in geen duizend jaar. Dat weet iedereen die van dichtbij in deze kwestie is betrokken. Iemand zal die vluchtelingen ooit de waarheid moeten vertellen. Wie ooit de Palestijnse vluchtelingenkwestie wil oplossen mag eerst beginnen met deze poort af te breken, want anders komt het nooit goed.

Saed Erekat, de toponderhandelaar voor de vrede namens de Palestijnse Autoriteit, schreef in een artikel dat afgelopen vrijdag 10 december 2010 verscheen in The London Guardian:

“Het feit dat Israël de verantwoordelijkheid draagt voor de creatie van de vluchtelingen staat buiten kijf… Vandaag zijn de Palestijnse vluchtelingen wereldwijd met meer dan 7 miljoen mensen, of zowat 70 procent van de gehele Palestijnse bevolking. Indien geen rekening wordt gehouden met hun legitieme wettelijke rechten zoals die zijn vastgelegd in het internationaal recht, hun terechte klachten na zo een langer periode van ontworteling en hun aspiraties om terug te keren naar hun thuisland, zal een ondertekend vredesakkoord met Israël volledig onhoudbaar zijn.”

Daar waar de Verenigde Naties via de UNRWA het nog steeds officieel bij 4,7 miljoen Palestijnse vluchtelingen houdt, zijn het er voor Abbas, Erekat en de rest van zijn criminele bende al lang meer dan 7 miljoen Palestijnen. Maar, “mag het misschien ietskes meer zijn Mister Abbas?” Waarom er geen nul aan toevoegen? 70 miljoen lijkt mij een mooi rond cijfer. In feite gaat het hier om nazaten van vluchtelingen. Van de oorspronkelijke “vluchters” die volgens het normale internationale recht in aanmerking zouden komen voor ene vluchtelingenstatus blijven er ‘maar’ 200.000 meer over die ooit één voet op Israëlische grond hebben gezet.

Maar zoals iedereen weet werd voor de Palestijnse vluchtelingen een apart statuut geschapen, met name van de erfbaarheid van het vluchtelingenschap. Geen enkel ander volk geniet van die status. Ook werd voor geen enkel ander volk door de Verenigde Naties ooit een aparte vluchtelingenorganisatie opgericht: de UNRWA. Door en voor de Palestijnen. Met meer dan 30.000 te werk gestelde Palestijnen, is de UNRWA één van de grootste werkgevers in de Palestijnse Autoriteit. Alléén dat al is een goede reden waarom de UNRWA al decennialang in leven wordt gehouden. Geen enkele andere vluchtelingenorganisatie heeft het ooit zolang volgehouden.


Hieronder volgt een artikel van Xander: Palestijnen eisen recht op terugkeer voor 7 miljoen ‘vluchtelingen’ – Regering Obama voert druk op Israël weer op van heden 13 december 2010. [bron]

Nu het directe vredesoverleg met Israël wederom op niets is uitgelopen schroeven de Palestijnen hun toch al absurde eisen naar nog krankzinnigere hoogtes op. Volgens de Palestijnse hoofdonderhandelaar Saeb Erekat zouden er in 1948 maar liefst 7 miljoen Palestijnen zijn ‘gevlucht’ – 10 tot 15 x zoveel als het werkelijke aantal, nog even los van het feit dat er van ‘vluchtelingen’ nauwelijks sprake was omdat het leeuwendeel van deze mensen vrijwillig uit Israël vertrok, in afwachting van de door de Arabische landen beloofde vernietiging van de zojuist opgerichte Joodse staat.

De Palestijnen lijken te denken dat ze handig gebruik kunnen maken van de problemen in de Westerse wereld om zo hun doelstellingen versneld verwezenlijkt te krijgen. De Amerikaanse president Obama zit na de historische nederlaag bij de Congresverkiezingen in grote politieke problemen en de Europese Unie vecht op leven en dood voor het voortbestaan van de eurozone. Minstens vijf Westerse landen staan op de rand van de economische afgrond en de Palestijnen ruiken hun kans om dit uit te buiten.

Palestijnen willen dat Joodse staat zelfmoord pleegt

Saeb Erekat presenteerde dus het cijfer van 7 miljoen Palestijnse vluchtelingen als ‘feit’, natuurlijk zonder te vermelden dat de paar honderdduizend waar het werkelijk om gaat vooral vertrokken vanwege het feit dat het net wedergeboren Israël werd aangevallen door zeven Arabische legers, en zéker zonder de 800.000 Joodse vluchtelingen te noemen die uit deze Arabische landen werden verdreven en van wie al hun bezittingen werden afgepakt.

In Israël vinden bij alle massamedia Erekats waanzinnige beweringen het vermelden niet waard, vooral omdat dit opnieuw ondubbelzinnig zou aantonen dat de Palestijnen -die door de overwegend linkse media over het algemeen vol begrip worden bejegend- in geen enkel opzicht van plan zijn om serieus over vrede te praten en ook maar enige concessies te doen, iets dat ze al 20 jaar nog niet éénmaal gedaan hebben. Het zou tevens duidelijk maken dat Israël zelfmoord zou plegen als de regering in Jeruzalem op deze eisen zou ingaan, iets dat om die reden daarom nooit en te nimmer zal gebeuren.

Erekat wil dus niets minder dan dat Israël zichzelf verdrinkt in een vloedgolf van Palestijnse vluchtelingen. Daarbij proberen de Palestijnen de Europese Unie aan hun kant te krijgen, maar die bevindt zich in te zwaar weer om ook maar iets meer te doen dan het geven van slechts morele steun zoals verklaren over een jaar mogelijk akkoord te gaan met de éénzijdige erkenning van een Palestijnse staat binnen de grenzen van voor 1967, iets dat Brazilië en Argentinië reeds gedaan hebben en Uruguay ook zal gaan doen. Juist de steunbetuigingen van Europese officials voor een nieuwe bouwstop op de Westelijke Jordaanoever zijn er de oorzaak van dat de Palestijnen hun eisen tot volstrekt onrealistische hoogtes hebben opgevoerd.

Druk van regering Obama op Israël neemt toe

De Amerikanen hebben inmiddels moeten toegeven dat het ze niet gelukt is om beide partijen weer aan de onderhandelingstafel te krijgen en hebben voor de verandering George Mitchell, de afgevaardige voor het Midden Oosten, maar weer eens naar Israël gestuurd. Netanyahu verklaarde blij te zijn dat de VS zich eindelijk realiseert dat er niet over een bouwstop moet worden gepraat, maar over de belangrijkste kwesties zoals het vluchtelingenprobleem, Jeruzalem en de toekomstige grenzen van een Palestijnse staat. Er schuilt echter een voor Israël levensgevaarlijk addertje onder het gras: de regering Obama lijkt namelijk aan te geven mogelijk deels akkoord te gaan met de eis op terugkeer van mogelijk miljoenen Palestijnse vluchtelingen (2), die nog altijd het staatsburgerschap van de Arabische landen waar ze al tientallen jaren in verblijven wordt geweigerd.

Palestijnen: geen compromis over vluchtelingen

De Palestijnse Authoriteit heeft reeds aangegeven geen enkel compromis te willen sluiten ten aanzien van dit vermeende ‘recht op terugkeer’, en als de VS en Israël dit toch eisen, de Palestijnen zich tot de pro-Arabische VN zullen keren om éénzijdige erkenning voor hun eigen staat af te dwingen. Zoals we al vaker schreven is dat altijd al het uiteindelijke doel van de Palestijnen geweest omdat ze zo geen enkele concessie aan Israël hoeven doen, geen officieel vrede hoeven sluiten en hun doel, de uiteindelijke vernietiging van de Joodse staat, kunnen blijven nastreven.

De huidige ontwikkelingen waarbij Israël en de Palestijnen steeds verder tegenover elkaar komen te staan lijken in 2011 onvermijdelijk te gaan leiden tot een diplomatiek fiasco met mogelijk uiterst gevaarlijke gevolgen als de VN met steun van de EU en mogelijk ook de VS inderdaad Israël dwingt met de oprichting van een Palestijnse staat onder Palestijnse voorwaarden akkoord te gaan. Geen enkele Israëlische regering zal dit accepteren, zodat een nieuw gewelddadig conflict dat toegespitst zal zijn op het schijnbaar onoplosbare vraagstuk van de status van Jeruzalem vrijwel een zekerheid zal zijn.

5 gedachtes over “Abbas eist de ‘terugkeer’ van meer dan 7 miljoen Palestijnen naar Israël

  1. Blijkbaar dringt de boodschap niet door en dus herhaal ik hem maar even.
    Abbas, let je even op? Tijd voor een relatity check
    1. de gefaseerde bezetting van Eretz Israel via allerlei truuks gaat niet door. De tacktiek van de PLO om het in laagjes afbouwen van de staat Israel en het verdrijven van de Joden de zee in werkt niet.
    2. Jerusalem is NON-NEGOTIABLE.
    3. Er bestaan vrijwel geen ‘Palestijnse vluchtelingen’. Er heeft zich in 1948 door de eigen oproep en eigen schuld een exodus plaats gevonden van de Arabieren die zichzelf via de standaard massahysterie hebben laten wegjagen. Daarnaast zijn er vrijwel een miljoen Joden de Arabische wereld uitgetrapt. De zogenaamde vluchtelingen dienen zelf opgevangen te worden in de Arabische wereld.
    4. Als verliezer stel je geen eisen aan je overgave: de eisen worden gesteld door de overwinnaar. Aangezien het antwoord van Khartoem 3x NEE was, ga je daar je gram maar halen.
    5. En als laatste: Jordan is Palestine. En daar is plaats genoeg voor je zogenaamde vluchtelingen.

    Like

    1. Die zuigen ze uit de 1001 sprookjesduim. En ze zuigen zo hard dat het zuurstof uit hun brein verdwijnt en daarom door blijven kletsen met hun onzin.

      Like

Reacties zijn gesloten.