Iran gaat in Venezuela middellange afstandsraketten plaatsen die de VS kunnen bereiken

Presidenten Chavez en Ahmadinejad: samen kampen tegen Israël en tegen de VS

Terwijl Westerse extreemlinkse anti-Israëlische organisaties en ngo’s in eigen land tijdens de feestdagen oproepen tot het boycotten van Israël door geen grote Israëlische dadels meer te kopen [terwijl diezelfde dadels wel worden aangeboden op de markten van Gaza City, Nabloes en Ramallah; geef toe belachelijke onzin toch zo’n boycot…], blijven ze stekeblind voor de bewapeningswedloop die zich onder hun ogen afspeelt. Iraanse Shahab 3 raketten, S-300 Missiles, nucleaire wapentechnologie, Rusland, Iran en Venezuela zetten naast het Midden-Oosten ook Zuid-Amerika – de voortuin van Barack Obama – op zijn kop. Geef mij dan maar een grote dadel, compleet onschadelijk en bijzonder lekker!

door Anna Mahjar-Barducci

Volgens een artikel in het Duitse dagblad Die Welt van 25 november 2010, is Iran van plan om middellange-afstandsraketten te plaatsen op Venezolaanse bodem. Het artikel dat zich baseert op westerse informatiebronnen, meldt dat een overeenkomst werd ondertekend tussen de twee landen tijdens het laatste bezoek van de Venezolaanse president Hugo Chavez aan Teheran op 19 oktober 2010. Het eerder in het geheim afgesloten contract voorziet in de oprichting van een gezamenlijk geëxploiteerde militaire basis in Venezuela en de gezamenlijke ontwikkeling van grond-naar-grond raketten.

Vrienden voor het leven: Ahmadinejad en Chavez

Op een ogenblik dat de leden van de NATO een overeenkomst bereikten tijdens de recente top van Lissabon (19-20 november 2010), om een rakettenschild te ontwikkelen om de volkeren en gebieden onder de mantel van de NATO te beschermen tegen ballistische raketaanvallen uit het Oosten (namelijk uit Iran) te ontwikkelen, bestaat de Iraanse tegenzet uit het opzetten van een strategische uitvalsbasis in het Zuid-Amerikaanse continent – in de kwetsbare onderbuik van de Verenigde Staten.

Volgens Die Welt, is Venezuela met Iran overeengekomen om een militaire basis op te richten die bemand wordt door Iraanse raketten officieren, soldaten van de Iraanse Revolutionaire Garde en Venezolaanse officieren voor de raketbediening. Bovendien heeft Iran de toestemming gegeven voor het gebruik van de raketten in geval een “noodsituatie” zich voordoet [wat met “nood” ook bedoeld mag worden…]. In ruil bepaalt de overeenkomst dat Venezuela moet gebruik kunnen maken van deze faciliteiten voor de “nationale behoeften” – wat een de facto radicale verhoging van de bedreiging van buurlanden betekent zoals Colombia.

Iraanse Shahab 3 raket binnenkort ook in Venezuela

De Duitse krant beweert dat volgens de overeenkomst, Iraanse Shahab 3 raketten (met een bereik van 1300 tot 1500 km), Scud-B missiles (285 tot 330 km) en Scud-C missiles (300, 500 en 700 km) opgesteld zullen worden op de voorgestelde basis. In de overeenkomst staat ook dat Iran belooft om Venezuela te helpen qua specialisatie in rakettechnologie, waaronder de intensieve opleiding van officieren.

Ook is Venezuela uitgegroeid tot een land waarlangs Iran de sancties van de Verenigde Naties wil omzeilen. Na een nieuwe ronde van VN-sancties tegen de Islamitische Republiek, heeft bijvoorbeeld Rusland besloten om geen vijf bataljons van S-300PMU-1 luchtafweersystemen aan Iran te verkopen. Deze wapens, samen met een aantal andere wapens, maakten deel uit van een deal ter waarde van 800 miljoen dollars die ondertekend werd in 2007. Nu dat deze wapens niet [meer] geleverd kunnen worden aan Iran, is Rusland op zoek naar nieuwe klanten; volgens het Russische persbureau Novosti heeft het er een gevonden in.. Venezuela.

Novosti vermeldt de woorden van Igor Korotchenko, hoofd van een in Moskou gevestigde denktank oomtrent internationale wapenhandel, zeggende dat als de S-300 deal met Venezuela doorgaat, dat Caracas contant dient te betalen voor de raketten, in plaats van nog een lening van Rusland. [In 2008 gaf Rusland aan Venezuela een lening van 1 miljard dollar, bestemd voor het aankopen van Russische wapens]

“De S-300 is een zeer goed product en Venezuela moet het volledige bedrag betalen in contanten, zoals uit de begroting blijkt heeft het land genoeg middelen om de deal te dekken,” zei Korotchenko. Moskou heeft Caracas al verschillende leningen gegeven om wapens van Russische makelij aan te kopen, waaronder een recente lening van 2,2 miljoen dollar bestemd voor de aankoop van 92 T-72M1M tanks, voor het Smerch meervoudig-lanceer raketsysteem en ander militair materiaal.

Rusland zal de S-300 missiles ipv aan Iran nu aan Venezuela leveren. Aldus houdt de Iraanse president Ahmadinejad opnieuw een slag om de arm jegens de VS en Israël

Als Iran geen S-300 raketten rechtstreeks kan verwerven uit Rusland, kan het die nog steeds hebben via haar proxystaat Venezuela en die in te zetten tegen haar hardnekkigste en krachtigste vijand: de Verenigde Staten.

Maar dat is nog niet alles. Volgens Reuters heeft Iran een versie van de Russische S-300 raketten ontwikkeld die binnenkort zal getest worden, zoals door het officiële persagentschap IRNA werd gemeld, twee maanden nadat Moskou de bestelling annuleerde om te voldoen aan de sancties van de Verenigde Naties. Iran heeft in feite haar eigen mogelijkheden voor het construeren van raketten die ook atomaire kernkoppen kunnen vervoeren.

Volgens een onderzoek dat onlangs werd uitgebracht door het Internationaal Instituut voor Strategische Studies in Londen, richt Iran zich momenteel op de reeds bestaande middellange-afstandsraketten aangedreven met vaste brandstoffen, die kunnen uitgerust worden met een atoomkop en regionale doelen perfect kunnen treffen zoals bijvoorbeeld Israël. Als een raketbasis kan worden opgericht in Venezuela, zullen veel Amerikaanse steden binnen het bereik komen van zelfs korte middellange afstandsraketten.

De situatie die zich ontvouwt in Venezuela vertoont enige gelijkenis met de Cuba-crisis van 1962. In die tijd ageerde Cuba als een proxy-staat in dienst van de Sovjet-Unie, zoals Venezuela dat thans voor Iran doet [en net zoals ook de Iraanse proxies Hamas en Hezbollah op de loonlijst van Iran staan en eenzelfde doel dienen].

Momenteel is de geopolitieke situatie helemaal anders: de wereld wordt niet langer geregeerd door twee grootmachten; nieuwe naties, vaak met twijfelachtige leiders en de ambitie om een wereldwijde status te verwerven, verschijnen op het internationale toneel. Hun gevaar voor de vrije wereld groter zal zijn zolang het proces van nucleaire proliferatie niet wordt gestopt. Onder de landen die streven om grote wereldmachten te worden, heeft Iran op papier zeker de beste mogelijkheden om de uitdaging met het Westen aan te gaan.

Terug naar [sic] 1962, dankzij de strenge houding van de toenmalige regering van J.F. Kennedy, werd de crisis bezworen. Tegenwoordig, echter, zien we in de huidige regering niet diezelfde standvastigheid van toen. Integendeel, we zien een lakse houding, zowel in woorden als in daden, die resulteren in het uitsteken van de handen naar onze tegenstanders die helemaal niet de intentie hebben om handen met ons te schudden.

Iran zal binnenkort over nucleaire wapens kunnen beschikken en er zijn geen tekenen die erop wijzen dat het regime van de Ayatollah’s haar nucleair programma onderbreekt of zich op enigerlei laat afschrikken door de sancties die werden opgelegd door de Verenigde Naties. We weten dat Iran al over raketten beschikt die een atomaire kernkop kunnen afvuren naar Israël en over rest van het Arabische schiereiland kan bereiken. Nu leren we dat Iran van plan is om een raketbasis vlakbij de Amerikaanse grens te bouwen. Hoe veel langer moeten we nog wachten vooraleer de regering van Obama de ernst van deze bedreigingen begint in te zien?


Bronnen: Hudson New York: Iran Placing Medium-Range Missiles in Venezuela; Can Reach the U.S. door Anna Mahjar-Barducci van 8 december 2010;

Een gedachte over “Iran gaat in Venezuela middellange afstandsraketten plaatsen die de VS kunnen bereiken

  1. Achterlijk die gasten, die liever oliegeld pompen in bewapening dan in een duurzame vrede met zichzelf en/of met anderen.
    Bijzonder verontrustend dat de Vlaamse activiste Inge Neefs geen klacht neerlegt tegen bovenstaande protagonisten omwille van hun oorlogstaal en het vermoorden van hun landgenoten. ’t Zal haar en anderen een zorg zijn.
    David

    Like

Reacties zijn gesloten.