Israël brandt! In tijden van nood kent men zijn ware vrienden

Terwijl deze moeilijke periode nog verre van voorbij is, kunnen we toch enige troost putten uit de internationale reactie op onze crisis. Dit is geen gift. Vriendschappen moeten worden gekoesterd en beantwoord.” Zoals ik uit de woorden van minister Danny Ayalon begrijp die hierna volgen, is hulp bieden in tijden van rampspoed geen gunst waar achteraf rekenschap moet voor worden afgelegd maar een morele humanitaire plicht.

Dankbaarheid is een essentiële pijler van het Jodendom en het karakter van het moderne Israël“, schrijft minister Ayalon. En inderdaad, al wie wat meer en wat langer betrokken is bij de Joodse gemeenschap – zoals ondergetekende Brabosh – kan daar over getuigen: de dankbaarheid van de Joden jegens niet-Joden is zonder meer legendarisch. En deze is ook werkelijk in staat om duurzame bruggen te leggen.

Kijk maar bijvoorbeeld naar Yad Vashem, symbool van Joodse eeuwigdurende dankbaarheid en erkentelijkheid jegens niet-Joden. Over de jaren heen, is het een reusachtig monument en museum geworden waar kosten noch moeite voor werden gespaard, dat miljoenen dollars kostte en dat gebouwd werd en doordrongen is van dankbaarheid en erkentelijkheid voor haar niet-Joodse medemensen. Dat wil zeggen: barmhartige Samaritanen die ooit een Jood of Joden hebben geholpen ondanks gevaar voor eigen leven, en dat in tijden van nood en rampspoed, meer in het bijzonder tijdens WOII toen de vijanden van de Joden talrijk waren en de vrienden zeldzaam.

Van zodra het huis in brand staat moet iedereen van dichtbij of veraf, alles laten vallen waar hij/zij mee bezig was, alle geschillen en burenruzies opzij schuiven, in plaats van onmiddellijk de handen uit de mouwen steken en emmers water aandragen. Zo zit onze mensenmaatschappij nu eenmaal in elkaar. Het maatschappelijk belang primeert uiteindelijk altijd boven het individueel belang.

Ik heb als kleine jongen van een jaar of tien het ooit meegemaakt dat ons huis in Sint Job in’t Goor nabij Antwerpen tot de grond toe afbrandde. Iets om nooit te vergeten. Maar wat me vooral bij is gebleven uit die periode van die ramp en de weken die volgden, is de solidariteit en loyale hulp van de buren. Zonder hen hadden wij het niet gered, letterlijk en figuurlijk. Daar heb ik geleerd wat het betekent om iemand eeuwig dankbaar te zijn.

Dat aartsvijanden elkaar na het blussen van de branden elkaar in de armen vallen, dat verwacht niemand. Maar dat een en ander diplomatieke consequenties zal hebben, daar hoeft niemand aan te twijfelen. Laat ons hopen dat de rede en verzoeningsgezindheid het mag halen boven de haat en velen hierna de strijdbijl mogen begraven.

Ook de Turkse regering zond onverwacht enkele speciale vliegtuigen voor brandbestrijding naar Israël

Expressing gratitude

door Danny Ayalon

Dit is het uur van nood van Israël en de naties in de wereld stellen niet teleur.

Tijdens de voorbije paar pijnlijke en schokkende dagen, is er een stralend licht doorheen het donker, met asse gevulde wolken gebroken, veroorzaakt door de welig tierende branden die grote delen van het noordelijk gebied van Israël hebben vernietigd en het leven van tientallen dappere Israëliërs hebben beëindigd.

Terwijl de Joodse staat synoniem is geworden voor het snel verstrekken van humanitaire hulp bij rampen in internationale gebieden, is het nu de beurt aan Israël dat hulp behoeft. De branden afkomstig van de bossen op de Carmelberg, hebben zich razendsnel en buiten elke aannemelijke verwachtingen verspreid en overweldigden onze troepen die vechten tegen de vlammen.

Onze nationale ramp, zoals zovele plaatshebben de wereld rond, vroeg om internationale respons. Overwegende dat Israël meestal de eerste is om een helpende hand te bieden in een dergelijk situatie, was het nu onze natie die de [helpende] handen van anderen nodig heeft.

Voor vele jaren, heeft Israël andere naties en volkeren in nood bijgestaan tijdens de overweldigende rampen zoals de aardbevingen in Turkije, Haïti, Chili en El Salvador, hongersnood in Ethiopië, de orkaan Katrina in de VS en de tsunami in 2004, om er slechts enkele te vernoemen. Ongeacht de natie, was Israël onmiddellijk bereid hulp te zenden. Dit gold zelfs voor naties die door de tsunami werden getroffen waarmee Israël geen diplomatieke banden had.

Russische piloot op weg met zijn vliegtuig naar de Carmelberg (foto: Dudu Azulay/Ynet.news)

Dit beleid is eerst en vooral gebaseerd op ons diepgeworteld humanisme, genesteld in onze Joodse waarden. De bron voor onze morele plicht was altijd tikkun olam, en onze humanitaire hulp is altijd onvoorwaardelijk gebleven. Nu, in onze tijd van nood, zien we dat naties over de hele wereld steun aanbieden en voorzien, in een eenzijdig gebaar van dankbaarheid voor de daden uit het verleden van Israël.

In feite, zijn sommige van hen die thans hulp bieden, partner naties die in het verleden hulp en steun ontvingen van het Emergency and Disaster Medicine van de Mashav organisatie van het Ministerie van Buitenlandse Zaken, het Agentschap van Israël voor Internationale Ontwikkelingssamenwerking.

Het ministerie van Buitenlandse Zaken ontvangt voortdurend lof voor de absolute bereidheid van het land om haar hart te openen voor de mensen van de wereld, ongeacht ras, religie of etniciteit. Terwijl het humanitaire werk van Israël in Haïti de internationale krantenkoppen haalde, zijn er tal van andere niet-aangegeven rampzones waar Israël broodnodige hulp biedt.

Nadat we hadden vernomen dat de brand zich verplaatste buiten de controle van onze binnenlandse brandbestrijdingskrachten, heeft de Israëlische regering de wereldleiders om hulp gevraagd voor de wanhopige strijd tegen de woedende bosbranden, die begon op donderdag.

Ons werden meteen tien vliegtuigen en drie helikopters toegezonden: vier vliegtuigen uit Griekenland, een uit Cyprus, twee uit Turkije, twee uit Rusland en een uit Frankrijk, en een helikopter uit Cyprus en twee uit Groot-Brittannië. Op zaterdag zijn er zes extra vliegtuigen en drie helikopters bij gekomen; twee vliegtuigen uit de VS, twee uit Frankrijk en twee uit Rusland, en daarnaast nog twee helikopters uit Rusland en een uit Zwitserland. Op zondag, verwachten we negen extra vliegtuigen, vijf uit Spanje, drie uit de VS en een uit Duitsland.

Bulgarije heeft ongeveer 100 brandweerlieden gezonden en tientallen volkeren van Italië tot in Azerbeidzjan waaronder begrepen ook onze directe buren, hebben aanzienlijke steun verleend.

Heder Matzav van het Ministerie van Buitenlandse Zaken, installeerde meteen een noodcentrum dat de klok rond wordt bemand om ervoor te zorgen dat alle hulp haar bestemming zou bereiken. Het Ministerie van Buitenlandse Zaken dat steeds betere betrekkingen onderhoudt met naties ver buiten onze grenzen, heeft ertoe geleid dat uitingen van bezorgdheid en steun werden ontvangen vanuit een aantal onverwachte bronnen.

De snelle internationalisering van het buitenlandse beleid van dit kabinet heeft zich inmiddels ruimschoots bewezen door de enorme reikwijdte en aantal van het aanbieden van bijstand. Er volgde een ongelooflijke en broodnodige reactie en vormt het bewijs dat Israël kan rekenen op haar vrienden in tijden van nationale tragedie. Om deze, en de vele andere naties die hulp en steun hebben aangeboden, sturen we onze meest oprechte waardering.

Wij beseffen heel goed de uitdaging om eerst en vooral de primaire humanitaire noden te lenigen en bureaucratie en logistiek doen even een stap terug. Terwijl deze moeilijke periode nog verre van voorbij is, kunnen we toch enige troost putten uit de internationale reactie op onze crisis. Dit is geen gift. Vriendschappen moeten worden gekoesterd en beantwoord.

Ondanks onze huidige [menings]verschillen, hebben in het verleden tal van Israëlische humanitaire operaties in Turkije, de Turkse regering alle andere kwesties doen opzij zetten en te besluiten om hulp en bijstand te bieden. Dankbaarheid is een essentiële pijler van het Jodendom en het karakter van het moderne Israël.

De grote Sage Hillel is beroemd geworden door zijn gezegde: “Wanneer ìk er niet voor mezelf ben, wie is er dan voor mij? Maar wanneer ik er allèèn maar voor mezelf ben, wie ben ik dan? En indien niet nù, wanneer dan wel?” De Joodse staat heeft al lang erkend dat het niet alleen is op de wereld en heeft hulp aangeboden hulp waar en wanneer dat nodig is, los van om het eender welke omstandigheden. Vandaag hebben we de hulp nodig en voelen de warme omhelzing van al die naties die zich naar onze kant spoeden.

Wij betuigen onze nederigste en uiterste dankbaarheid aan de regeringen en hun mensen die ons de verzekering geven dat Israël een welgekome en gewaardeerd lid is in de familie van de naties.


Bronnen: The Jerusalem Post: Expressing gratitude door Danny Ayalon van 4 december 2010, vice-minister van Buitenlandse Zaken van Israël.