180.000 Palestijnen werden in Israëlische ziekenhuizen behandeld


Een 37-jarige Palestijnse patiënt uit Gaza wordt hier behandeld in het Barzilai Hospitaal van Ashkelon (Zuid-Israël). Tussen 16 juni 2007 en 20 februari 2008 werden meer dan 12,400 Gazanen, inbegrepen patiënten en hun begeleiders, vanuit de Gaza naar Israël overgebracht voor bijzondere medische verzorging.

Als we enkel afgaan op de Palestijnse en de gemiddelde westerse berichtgeving die zonder onderscheid eenduidig anti-Israëlisch is, creperen de Palestijnen door de schuld van Israël want er zijn de Palestijnse gebieden geen hospitalen en voor de medische elementaire verzorging zijn de Palestijnen 100 procent afhankelijk van het buitenland, dat wil concreet zeggen: Israël.

Echter, wie het volgende verslag leest valt achterover van verbazing hoe het  er in werkelijkheid wel aan toe gaat. Ik lees bijvoorbeeld dat op dit ogenblik in 2010 alleen al op de Westelijke Jordaanoever zich 25 ziekenhuizen van het Palestijnse ministerie van Volksgezondheid bevinden en nog eens 30 ziekenhuizen van verschillende [humanitaire en/of internationale] organisaties.

Het klopt dat voor bijzondere verzorging de Palestijnen inderdaad afhankelijk zijn van de bijzonder hoog gesofisticeerde medische ziekenhuizen en specialisten in Israël.  Maar dat is niet ongewoon. Die hoge graad van deskundigheid in de Israëlische ziekenhuizen is niet enkel bij de Palestijnen bekend. Vanuit de hele wereld stromen patiënten toe in Israël voor de behandeling van bijzondere kwalen en ziektes. Dus ook de Palestijnen.

Over het hele jaar 2009 werden meer dan 180.000 Palestijnen in de ziekenhuizen van Israël behandeld. Het wordt hoog tijd dat een zoveelste mythe [lees: leugen] over de zogenaamde onmenselijke staat Israël wordt doorprikt.

Medisch Luitenant-kolonel Michael Kassirer: De behandeling van de Palestijnse bevolking is in de eerste plaats een morele en professionele plicht voor ieder van ons

180,000 Palestinians Treated in Israeli Hospitals This Year

door Tamara Shavit

Humanitaire dilemma’s zijn een terugkerend probleem in de gebieden van Judea en Samaria. Een terrorist opent het vuur op soldaten van het IDF, wordt neergeschoten en raakt gewond. Moet er dan een dokter van het IDF worden bijgeroepen om hem te behandelen? Een gebouw staat op instorten in het hart van Ramallah. Moet het IDF ingrijpen? Brengt het haar soldaten in gevaar of zal het beter het Internationale Rode Kruis oproepen en alzo kostbare tijd verspelen?

Wat Israël betreft, is het antwoord op deze vragen duidelijk. “De behandeling van de Palestijnse bevolking is in de eerste plaats een morele en professionele plicht voor ieder van ons,” volgens luitenant-kolonel Michael Kassirer, de Medische Officier van de Divisie. Moeten we hen behandelen? Daar bestaat geen enkele twijfel over. Maar wat gebeurt er op lange termijn en hoe moet het dan verder? Op welk ogenblik komen de internationale organisaties in het spel? Hoe zal een onafhankelijke Palestijnse medische instantie worden opgericht en hoe verloopt de coördinatie tussen de instanties zèlf op het ogenblik dat de feiten zich voordoen? Dàt zijn de echte vragen [die ons bezig houden].

Om een begin te maken met het beantwoorden van al deze vragen, vond op maandag 22 november j.l. een speciale conferentie plaats met de humanitaire geneeskunde als onderwerp, in het Hadassah Medical Center op de Scopusberg in Jeruzalem. Commandanten en medici waren aanwezig om te spreken en te leren van de hoogste Chief Medical Officer van het IDF en de commandant van de Judea & Samaria Divisie, om de 19-jarige paramedici te onderrichten die dienen in de bataljons van het gebied.

“Tot september 2000 zou een inwoner van Ramallah gewoon zijn auto hebben genomen en naar het Ichilov Ziekenhuis [in Tel Aviv, Israël] zijn gereden,” begon Brigade-Generaal Nitzan Alon, de commandant van de Judea en Samaria Divisie aan zijn toespraak. “Maar vanaf september 2000 zijn we voortdurend in een staat van terreur geweest. Honderden werden gedood, Joden en Palestijnen. De gevechten vonden plaats in het hart van de steden, op plaatsen waar de vijanden zich naast elkaar tussen de burgers bevonden, in moeilijke omstandigheden en met beperkte mogelijkheden om te evacueren. We konden slechts geneeskunde uitoefenen nauwelijks meer dan het minimale. In die dagen stonden we op de rand van een humanitaire crisis.”

“Maar vandaag,” zegt hij, “is de situatie anders.” “Dankzij de vele inspanningen – aan beide zijden – werd de stabiliteit hersteld. De politieke leiders zijn opnieuw in staat om beslissingen te nemen buiten de context van exploderende bussen. En nu, samen met de rechtstreekse militaire activiteit van patrouilleren, arresteren en doorkruisen [van de gebieden], beginnen we aan een nieuw soort routine. Geneeskunde maakt daar integraal deel van uit. In de werkelijkheid van vandaag, zijn we verplicht om veel meer te doen dan het minimum. Onze aanpak van de situatie moet zo breed mogelijk zijn,” sprak Brigade-Generaal Alon.

Typische Israëlische ambulancewagen van Magen David Adom

Dankzij de betrokkenheid van de directeur: “zijn de successen talrijk”

Onder de Israëlische stemmen die werden gehoord, klonken zo nu en dan andere accenten. Palestijnse artsen en coördinatoren kwam ook naar het Hadassah hospitaal om hun kant van het verhaal te vertellen. Onder hen was dokter Tawfik Nasr, de directeur van de Augusta Victoria Hospitaal in Jeruzalem en coördinator van alle ziekenhuizen in Oost-Jeruzalem. “Ik heb een academische lezing voorbereid,” zei hij met een verontschuldigende glimlach, “dus vergeef me als er niet veel politiek in zit.”

En inderdaad, komen we hier op het punt om te praten over geneeskunde. “Het Palestijnse veiligheidssysteem bestaat uit twee centra: die van de Palestijnse regering en die van de internationale organisaties. Het is onduidelijk of het ook zou kunnen functioneren indien het enkel op één punt zou gebaseerd zijn. In de sector opereren 25 ziekenhuizen van het ministerie van Volksgezondheid en 30 ziekenhuizen van verschillende organisaties. Samen met de patiënten die in deze ziekenhuizen werden behandeld, zijn er veel mensen die alleen kunnen behandeld worden in ziekenhuizen buiten de sector, te beginnen met die in Oost-Jeruzalem.”

“De grote uitdaging voor de medische dienst is de toegankelijkheid,” legt hij uit. En zoals de Afdelingscommandant al zei, zijn de dagen wanneer men vrijelijk kon rijden naar Ichilov voorbij. “Wij worden geconfronteerd met moeilijkheden bij het overbrengen van patiënten, personeel en medische apparatuur. In de meeste gevallen is bewegingsvrijheid onmogelijk. Maar ondanks deze moeilijkheden, zijn er ook vele successen.” Hij noemde als voorbeeld patiënten uit Gaza, die in Jeruzalem soms over een periode van drie tot vier maanden worden behandeld.

Zij krijgen een speciale vergunning van de directeur waardoor ze in Israël kunnen verblijven zodat ze niet heen en weer hoeven te reizen en ze worden onder gebracht in een speciaal hotel op de Olijfberg. “Al deze dingen worden uiteindelijk gecoördineerd door het Israëlische burgerlijk bestuur. Daarom wil ik van deze gelegenheid gebruik maken om u hiervoor te bedanken. Het is vooral voor mij belangrijk om mijn diepe dankbaarheid uit te drukken aan Dalia, die dit allemaal heeft georganiseerd.”


Het Hadassah Hospitaal, dat de deuren opende in 1939, ligt samen met de Hebreeuwse Universiteit (1925) en de Botanische Tuin en voormalige  Zoo (1931) op de Scopusberg in wat de Palestijnen ‘Oost’-Jeruzalem plegen te noemen. Ik denk niet dat de Israëliërs dit prachtige complex ooit zullen afgeven aan de moslim arabieren. Vooral in het licht van de ravage en enorme verwoesting die werd aangericht in de Joodse heiligdommen en andere nutsgebouwen in de periode tussen 1948 en 1967 toen Jordanië de stad bezet hield.

“Op het einde van de dag weet je dat je een leven hebt gered”

“Wie één leven redt, redt de hele wereld” [uit de Joodse Talmoed]

De volledige naam van Dalia is Dalia Basa, de medisch coördinator van het Burgerlijk Bestuur. In werkelijkheid, is zij de link naar iedereen die zich bezighoudt met geneeskunde in de [Palestijnse] gebieden. In de lezing van vandaag, werd haar naam al herhaaldelijk genoemd en altijd met respect. In een interview met de IDF-website, vertelde ze vriendelijk: “Tussen ons is een band van wederzijds vertrouwen ontstaan. Ik vertel hen altijd de waarheid. Als de Palestijnen niet doen wat nodig is, kan ik hun gedrag niet negeren; maar desondanks zal ik altijd luisteren. Ik hoor ze en ik begrijp hun problemen.”

Het werk gaat vierentwintig uur per dag door, zeven dagen per week. Er zullen zich altijd medische incidenten voordoen. Gezondheid is niet iets waar men een uitgaansverbod kan opleggen of de vraag ernaar kan bevriezen. “Ik ben de klok rond beschikbaar. Zelfs op sjabbat, zelfs om 3 uur in de nacht indien nodig. Er is constant contact tussen mij en de artsen aan beide zijden, met de ambulance chauffeurs en de patiënten zelf.”

En hoe ongelooflijk het ook mag klinken, maar als gevolg van de wens en het te willen, werkt het ook. Vorig jaar [2009] kwamen 180.000 Palestijnse burgers naar Israël om te worden behandeld. 3000 acute patiënten werden zonder waarschuwing overgebracht van Israëlische naar Palestijnse ambulances met behulp van de “back to back”-methode. “Uiteindelijk is dit een lonende ervaring. Er is natuurlijk ook de frustratie. Maar aan de andere kant zijn er mensen die mij op straat of in ziekenhuizen mijn naam horen roepen en zeggen: “U redde het leven van mijn zoon.” Als je op het einde van de dag thuis komt en even terugblikt op je leven, dan weet je dat je levens hebt gered. Je weet dat je veel goeds hebt gedaan.”


Bronnen: IDF woordvoerder: 180,000 Palestinians Treated in Israeli Hospitals This Year door Tamara Shavit van 25 november 2010; Arutz Sheva: Israeli Hospitals Treat 180,000 PA Arabs door Maayana Miskin van 27 november 2010

Een gedachte over “180.000 Palestijnen werden in Israëlische ziekenhuizen behandeld

  1. De Eeuwige heeft Zich een volk gekozen, om Hem te dienen; en zo dienstbaar te zijn aan de naaste.
    Zij Yisra-El, doen wat hun Massiach bijna 2000 jaar geleden opdroeg:
    ” Maar Ik zeg u, heb uw vijanden lief en doe wel aan diegenen die u haten.

    Like

Reacties zijn gesloten.