Vredesproces OK, maar wat wil de gewone Palestijn zèlf? [peiling]

Israëlische onderhandelaars zitten samen aan tafel met Arabische onderhandelaars van de Palestijnse Autoriteit – onder de paraplu van de Amerikanen – over vrede te discuteren. De gesprekken schieten niet echt op. Daar zijn vele oorzaken voor en nog het minst van al de kwestie van de nederzettingen in Judea & Samaria of een bouwstop in [Oost-]Jeruzalem. Dat is slechts het excuus, de ware redenen liggen veel dieper. De vraag luidt ook: wie wil er vrede in het Midden-Oosten en vooral: wie wil dat niet en wat zit er in voor Israël en wat voor de Palestijnen? En wat bedoelen de betrokken partijen met “vrede”, want dat is niet noodzakelijk hetzelfde wat wij in ons westerse dictionaire hebben staan.

New York, 21 maart 2009: Het ultieme Palestijnse 'vredesvoorstel': From the River to the Sea Palestine will be free...

Bovendien voeren de Palestijnen een aparte agenda. De “twee-staten-oplossing” zal geen einde maken aan het conflict, maar alleen het signaal zal zijn van het begin van een volgende fase. Sedert lange tijd is dat de quasi-officiële positie van vrijwel alle Palestijnse groepen. Zij dringen reeds lang aan op de twee-staten-oplossing maar zien die oplossing in werkelijkheid slechts als een overgangsfase.

In het grote PalArabische “plan van stadia” waar geen tijd op staat, wordt in een reeks van fases de destructieve weg gevolgd die uiteindelijk het bestaan van Israël als een Joodse staat moet beëindigen. Voor de PalArabieren is de oprichting van een Palestijnse soevereine staat inderdaad ‘maar’ een tussenfase. Het is nooit de bedoeling geweest – en dat is het nog steeds niet – dat er ooit een Palestina zou opgericht worden nààst Israël maar wel in-de-plaats-van. Aan het einde van de tunnel lonkt het Islamitische Kalifaat Palestina, en Joden en Israël passen nu eenmaal niet in niet in dat moslimplaatje.

Die “fasering van de strijd om de herovering van Palestina” wordt bevestigd in de opiniepeiling die The Israël Project dit weekeinde heeft vrijgegeven aan de pers. Want los van wat de onderhandelaars zeggen en eventueel zullen beslissen, kan het interessant zijn om ook de Palestijnen zèlf om hun mening te vragen. Gewone mensen laten makkelijker het achterste van hun tong zien. Met politiekers ligt dat heel wat moeilijker, complexer, niet transparant, meningen en plannen zijn gelaagd in vele lagen op en naast elkaar. Eén laag eruit lichten is niet voldoende om te begrijpen welke belangen er allemaal meespelen.

Vandaar een peiling onder het Palestijnse volk gehouden om te weten te komen: Wat willen de Palestijnen? Een terechte vraag. Immers, als en wanneer we dan toch met hen onderhandelen zou het goed zijn om te weten wat ze echt willen en wat zij zien als eindfase (als we daar nog aan zouden twijfelen). Wat er aan het einde op hen ligt te wachten wat hun hoop blijft voeden dat ooit Israël van hen zal zijn en de Joden weg, verdampt onder de zon, gevaporiseerd alsof er nooit geen Joden hebben gewoond in het hele Midden-Oosten. De ultieme Palestijnse natte droom.

The Israel Project heeft een uitgebreide opiniepeiling gehouden waarvan ik hier een beknopte samenvatting weergeef met enkele van de grafieken. De volledige resultaten kan u hier bekijken. Sommige van de antwoorden leken op het eerste gezicht schijnbaar tegenstrijdig, terwijl de meeste antwoorden heel duidelijk en consistent zijn.

Eén verklaring werd aanvankelijk opengelaten en ongedefinieerd (“vrede”), kreeg in eerste aanleg toch een positief antwoord, maar wanneer de werkelijke termen duidelijk werden van wat er onder “vrede” moet begrepen worden (zie laatste grafiek onderaan), werd “vrede” uiteindelijk met een overweldigende meerderheid verworpen. Conclusie: Palestijnen willen geen vrede, zij willen enkel Israël hebben en bij voorkeur zonder de Joden.

Om te beginnen: de meeste Palestijnen willen leven onder de sharia (islamitische wetgeving gebaseerd op de Koran en andere islamitische geschriften)

KLIK op de afbeelding voor groter beeld

Verrassend genoeg leken de meeste Palestijnen [op het eerste zicht] een 2-statenoplossing te willen, echter dat is maar schijn…

KLIK op de afbeelding voor groter beeld

Maar een en ander is opeens niet zo verrassend meer wanneer om hun positie wordt gevraagd.

KLIK op de afbeelding voor groter beeld

De meeste Palestijnen zien de 2-statenoplossing als een opstap naar de vervanging van Israël door de 1-staatoplossing als Palestijnse staat. Om die 1-staatoplossing waarin dus enkel Palestina nog overblijft (“Bye bye Israël! Bye  bye Joden!“), keuren de meeste Palestijnen het gebruik van geweld goed tegen Israël. De meerderheid van de Palestijnen geven een voorkeur aan de gewapende strijd eerder dan via onderhandelingen hetzelfde resultaat te willen bereiken.

KLIK op de afbeelding voor groter beeld

De meeste Palestijnen aanvaarden het bestaan niet van een Joodse staat en geloven dat die staat actief vernietigd moet worden.

KLIK op de afbeelding voor groter beeld

En tot slot: de meeste Palestijnen denken dat over hooguit 25 jaar de Joodse staat van de kaart is verdwenen.

KLIK op de afbeelding voor groter beeld

Kortom, het Palestijnse standpunt lijkt in feite te zijn dat Israël moet vernietigd worden en vervangen door een Palestijnse staat en de middelen om dat te bereiken kunnen zowel via onderhandelingen gaan [het stappenplan] als door middel van terreur en geweld.

Nu volgt hier de uitsmijter. Wanneer “vrede” werd gedefinieerd met de maximalistische (vredes) voorwaarden die Israël al werden aangeboden en de maximale voorwaarden die Israël zelf zou kunnen aanbieden en dus in feite het vermoedelijke minimum waarvan Obama probeert Israël op dit ogenblik te laten instemmen met (zijn geheim plan), werd “vrede” zoals het nu werd gedefinieerd door de Palestijnen met een overweldigende meerderheid verworpen. Welk konijn Obama nu uit zijn hoed zal toveren is nog een raadsel.

KLIK op de afbeelding voor groter beeld

Conclusie:

Wat uiteindelijk blijkt uit deze zoveelste opiniepeiling is dat de “Palestijnse” samenleving niet op zoek is naar een oplossing om een einde te maken aan dit conflict en zeker niet naar “vrede”, maar ziet onderhandelingen simpelweg als een andere manier om Israël te vernietigen.

Wanneer Palestijnse leiders “spreken over vrede” en onderhandelingen, geloven zij kennelijk (en met hen ook hun hun leiders) dat ze praten over [meer] wapens [te verkrijgen] voor de vernietiging van Israël. Zij geloven daadwerkelijk dat ze er uiteindelijk in zullen slagen in het vernietigen van Israël. Misschien niet tijdens hun leven maar zeker wel de Palestijnen van de volgende generatie[s].

De PalArabieren definiëren kennelijk selectief en begrijpen de premises en doelen voor de “vrede” duidelijk helemaal anders dan de Israëli’s dat doen. Alleszins de moeite waard om over na te denken en maar beter rekening mee kan houden tijdens de vredesonderhandelingen die nu aan de gang zijn en de velen die nog in de toekomst zullen volgen.

Wetende dat de partij waarmee je onderhandelt in feite enkel en uiteindelijk op je vernietiging uit is, noopt tot de nodige voorzichtigheid. Ieder ander die hoopt dat een krokodil of een leeuw met de beste intenties bekend maakt om voortaan alleen maar sla en tomaten te eten, is niet goed wijs. Die lusten alleen maar vlees, anders gaan ze dood. Of zoals Sir Winston Churchill het ooit uitdrukte: “An appeaser is one who feeds a crocodile hoping it will eat him last” (“Een verzoener is iemand die een krokodil voedert en hoopt dat die hem pas als laatste zal opeten.”)


Bronnen: Muqata Blogspot: What do the Palestinians want? van 20 november 2010; The Israel Project: TIP Poll: Palestinians in West Bank, Gaza back Peace Talks with Reservations van 19 november 2010; Arutz Sheva: Majority of PA Arabs See Two States as ‘Temporary Solution’ door Tzvi Ben Gedalyahu van 21 november 2010