Waarom Israël een schurkenstaat wordt genoemd… [Gabriel Latner]


Gaza, 18 mei 2009. Lauren Booth met haar mobieltje in de hand, proeft hier de smaak van luxe in een oorlogszone in het befaamde Al-Deira Hotel van Gaza City. Niets is wat het lijkt en zeker niet als er de vermelding bijstaat: “volgens Palestijnse bronnen…”

De prestigieuze debatclub van de Britse Universiteit van Cambridge hield op 21 oktober 2010 een debat met als thema “Israël is een schurkenstaat”. Dit debat kwam er op voorstel van Lauren Booth, een extremistische tegenstandster van Israël die werkt voor een Iraanse TV zender in Teheran en die zich onlangs bekeerde tot de islam. Ze kreeg bekendheid toen ze een paar jaar geleden met de Boats for Free Gaza voet aan land zette in Gaza. Haar verslag leverde haar de prijs van de Oneerlijkste Reporter van het Jaar 2008 op.

De andere deelnemers aan het debat aan de Universiteit waren Mark McDonald, de oprichter van de Labor Friends of Palestine en Gabriel Latner, een 19-jarige onbekende student van de Universiteit uit Toronto die door het toeval werd uitgeloot om deel te nemen namens de studentenvereniging. Latner besloot een pro-Israël betoog te houden. Tot ieders verbazing werd de toespraak van deze piepjonge student de verrassing van de avond, toespraak die volgens de krant The Irish Independent “de meest briljante gedurfde verdediging maakte van Israël sinds Mozes de Rode Zee scheidde” [the most brilliantly audacious defence of Israel since Moses parted the Red Sea].

Why Israel is a rogue state …

door Gabriel Latner

Dit is een oorlog van idealen en de andere sprekers hier vanavond zijn terecht, idealisten. Ik ben dat niet. Ik ben een realist. Ik ben hier om te winnen. Ik heb slechts één enkel doel vanavond – met name dat tenminste een meerderheid mij hun “Aye” [instemming] geeft. Ik wordt geconfronteerd met een unieke uitdaging – de meesten van u, zo niet allen, hebben reeds in gedachten hun besluit genomen.

Deze kwestie is voor de overgrote meerderheid onder u te polariserend om hierin geen standpunt in te nemen. Ik zou durf ervoor wedden dat de helft van u zeer sterk voor de motie is en dat de andere helft uitgesproken tegen is. Ik wil winnen en we worden gedoemd om knopen door te hakken. Ik ben geneigd om te doen wat mijn collega sprekers zullen doen – gewoon nog eens alle slechte dingen herhalen die de Israëlische regering ooit heeft uitgespookt, in een poging om degenen onder u die het daar mee eens zijn tevreden te stellen. En misschien zullen ze zelfs één van zeldzame onbeslisten onder jullie ervan beschuldigen geen standpunt in te nemen, meer in het bijzonder, tegen Israël. Het zou zo gemakkelijk de betekenis en het belang van de internationale ‘wetten’  verdraaien zodat Israël er uitziet als een criminele staat. Maar dat is al tot in den treuren toe gebeurd. Het zou nog gemakkelijker kunnen door in te spelen op uw sympathie, met gepersonaliseerde verhalen van het Palestijnse lijden. En ze kunnen u zeer welsprekende toespraken afsteken over deze onderwerpen. Maar de waarheid is, dat het slecht behandelen van mensen, of ze nu uw burgers zijn of een bezette natie, dit hen nog niet tot een schurkenstaat maakt. Als dat zo was, zouden Canada, de VS en Australië allen schurkenstaten worden genoemd, gebaseerd op de wijze hoe zij omgaan met hun inheemse bevolking. De wijze waarop Groot-Brittannië met de Ieren omgaat zou hen gemakkelijk in aanmerking kunnen doen komen om dat etiket te krijgen. Deze argumenten mankeren, hoewel emotioneel bevredigend, een gebrek aan intellectuele correctheid.

Belangrijker nog is dat ik denk dat we  het niet kunnen winnen met deze argumenten. Het zal de verhoudingen niet veranderen. De helft van jullie zullen het met hen eens zijn, de andere helft van jullie niet. Dus ga ik iets anders, iets onorthodox proberen. Ik ga proberen hier vanavond de die-hard zionisten en Israël-supporters ervan overtuigen om voor de stelling te stemmen. Tegen het einde van mijn betoog zal ik mijn 5 pro-Israël argumenten hebben gepresenteerd die zullen aantonen dat als Israël  al dan geen ‘schurkenstaat’ zou zijn, het toch op zijn minst “schurkachtig” is.

Laat me duidelijk zijn. Ik zal niet argumenteren dat Israël ‘slecht’ is. Ik zal niet beweren dat het geen recht heeft om te bestaan. Ik zal niet beweren dat het zich slechter gedraagt dan eender welk ander land. Ik zal alleen het argument verdedigen dat Israël een “schurk” is.

Het woord “schurk” heeft uitzonderlijk vernietigende connotaties gekregen. Maar het woord op zich staat als waarde neutraal. De OED definieert “schurk” als “abnormaal, afwijkend, misplaatst, komt voor (vooral wanneer geïsoleerd) op een onverwachte plaats of tijd”, terwijl een woordenboek van een veel groter instituut de volgende definitie geeft “zich gedragend op een manier die niet wordt verwacht of niet normaal is en dat vaak doet op een destructieve manier.” Deze definities, en andere, die het midden houden tussen het idee van een anomalie en het onverwachte of het ongewone. Met behulp van deze definitie is een schurkenstaat er een “die handelt op een onverwachte, ongewone of afwijkende manier. Een staat die zich precies gedraagt zoals Israël.”

Gabriel Latner geeft de Israëlbashers een les in ethiek

Het eerste argument is het statistische. Het feit dat Israël de enige Joodse staat is, maakt het afwijkend genoeg om als een schurkenstaat te worden afgedaan: Er zijn 195 landen in de wereld. Sommigen zijn christelijk, sommige moslim, sommigen zijn seculier. Israël is het enige land in de wereld dat Joods is. Of, om het voor het moment in mathmotaal uit te drukken [het in cijfers uit te drukken]  is de kans van op een willekeurig gekozen staat die Joods is exact 0,0051%. In vergelijking met de kans om op een Britse lotto het winnende ticket te winnen ter waarde van tenminste 10 £, bedraagt die kans  0.017% – dat is meer dan tweemaal zo waarschijnlijk. Israël’s Joodsheid is een statistische abberatie.

Het tweede argument betreft Israël’s humanisme, in het bijzonder Israël’s houding ten aanzien van een vluchtelingencrisis. Niet de Palestijnse vluchtelingencrisis – want ik ben ervan overtuigd dat de andere sprekers het daarover zullen hebben – maar het probleem van de vluchtelingen in Darfoer. Iedereen weet dat wat daar in Darfoer gebeurt en nog steeds doorgaat, dat dit genocide is, ongeacht of de Verenigde Naties en de Arabische Liga die nu zo zullen heten of niet. [Ik had eigenlijk gehoopt dat de heer Michel Massih in staat zou zijn zich hierover uit te spreken – hij is in feite een deskundige wat betreft de crisis in Darfoer, in feite is het zijn expertise die hem weggeroepen heeft om de voormalige dictator van Soedan te vertegenwoordigen terwijl zijn zaak wordt onderzocht door het ICC-Darfoer – International Criminal Court / Internationaal Hooggerechtshof.]

Er vindt een massale uittocht plaats uit Darfoer omdat de onderdrukten op zoek zijn naar veiligheid. Ze hebben niet veel geluk. Velen zijn naar het noorden van Egypte getrokken – waar ze met de grootste minachting worden behandeld. De dappersten maken de tocht doorheen de woestijn in een poging om het tot Israël vol te houden. Niet alleen worden ze geconfronteerd met de natuurlijke bedreigingen van de Sinaïwoestijn, ze worden ook gebruikt als doelwit voor schietoefeningen door de Egyptische soldaten die langsheen de grens patrouilleren. Waarom ze al die risico’s nemen? Omdat ze in Israël met mededogen worden behandeld – ze worden behandeld zoals de vluchtelingen die ze zelf zijn – en wellicht ligt het culturele geheugen van Israël van genocide aan de basis daarvan. De Israëlische regering is zelfs zo ver gegaan dat het enkele honderden vluchtelingen uit Darfoer het staatsburgerschap heeft verleend. Dit alleen onderscheidt Israël van de rest van de wereld.

Maar het echte punt van onderscheid is dit: Het IDF stuurt soldaten en medici om te patrouilleren langsheen de Egyptische grens. Ze worden gezonden om op zoek te gaan naar vluchtelingen die proberen de grens over te steken naar Israël. Niet om ze terug te sturen naar Egypte, maar om hen te redden van uitdroging, uitputting door hitte en Egyptische kogels. Vergelijk dat eens met de reactie van de VS hoe die de illegale immigratie tegengaat aan de grens met Mexico. De Amerikaanse regering heeft zelfs particulieren gearresteerd die water gaven aan de grenscrossers, die stierven van de dorst – en hier is het de Israëlische regering die haar soldaten uitstuurt om illegale immigranten te redden van de dood. Dit soort gedrag abnormaal heten is beslist een understatement.

Mijn derde argument is dat de Israëlische regering zich bezighoudt met een activiteit waarvan de rest van de wereld gruwelt: het onderhandelt met terroristen. Vergeet even Yasser Arafat, de leider van de PLO die overleden is met overal bloed aan zijn handen, maar over de vredesonderhandelingen die gaande zijn op dit ogenblik dat deze discussie plaatsheeft. Yasser Abed Rabbo is een van de leidende onderhandelaars die door de PLO naar de vredesbesprekingen met Israël werd afgevaardigd. Abed Rabbo was voordien een leider van de PFLP (Volksfront voor de Bevrijding van Palestina), een organisatie van ‘vrijheidsstrijders’ die, onder het commando van Abed Rabbo, zich bezighoudt met activiteiten om deze vrijheid te bevorderen onder meer door het vermoorden van 22 Israëlische middelbare scholieren. En de Israëlische regering zendt op haar beurt afgevaardigden om aan tafel te zitten met deze man en over vrede te praten. En de wereld juicht dat toe. U zult nooit een Spaanse regering in beeld krijgen die vredesbesprekingen onderhoudt met de leiders van de ETA en de Britse regering zou nooit onderhandelen met Thomas Murphy. En als president Obama rond te tafel zou gaan zitten en over vrede met Osama Bin Laden zou praten, zou de wereld dit als pure waanzin beschouwen. Maar Israël moet toch precies datzelfde doen – en oogst daarvoor internationale lof in dat proces. Dat is de definitie in het woordenboek van een “schurk”, met name zich gedragen op een wijze die onverwacht is of niet normaal.

Een ander deel van de definitie volgens het woordenboek is het gedrag of de activiteit “die zich op een onverwachte plaats of tijd afspeelt”. Als je Israël gaat vergelijken met de buurlanden in de regio, wordt het duidelijk hoe schurkachtig Israël wel is. En hier komt het vierde argument: Israël heeft een betere mensenrechtensituatie dan om het even welk van zijn buren. Op geen enkel punt in de geschiedenis heeft er ooit een liberaal-democratische staat bestaan in het Midden-Oosten, behalve in Israël. Van alle landen in het Midden-Oosten, is Israël het enige land waar de LGBT-gemeenschap [= Lesbian, Gay, Bisexual, Transgender community] zelfs de geringste mate van gelijkheid geniet. In Koeweit, Libanon, Oman, Qatar en Syrië, wordt homoseksueel gedrag bestraft met geseling, opsluiting of beide. Maar homoseksuelen komen daar nog vrij licht vanaf in vergelijking met hun lotgenoten in Iran, Saoedi-Arabië en Jemen, waar ze ter dood worden gebracht. Israëlische homoseksuelen kunnen zich openlijk outen en kinderen adopteren, ze dienen in het leger,  mogen toetreden tot burgerlijke vakbonden en worden beschermd door een buitengewoon scherp geformuleerde antidiscriminatie wetgeving. Israël kent geen doodstraf waarmee het daarin zelfs Amerika verslaat. [Beats a death sentence. In fact, it beats America.]

Israël’s bescherming van de vrijheden van haar burgers heeft internationale erkenning verdiend. Freedom House is een NGO die jaarlijks een rapport presenteert over de democratische en burgerlijke vrijheden in elk van de 195 landen in de wereld. Het kwalificeert elk land als “vrij”, “gedeeltelijk vrij” of “niet vrij”. In het Midden-Oosten is Israël het enige land dat de kwalificatie meekreeg van een “vrij” land te zijn. Niet verwonderlijk dat slechts een bepaalde mate van vrijheid wordt geboden aan burgers zoals laat ons zeggen Libanon dat het etiket “gedeeltelijk vrij” kreeg, waar er wetten bestaan tegen verslaggevers die het wagen kritiek te uiten, niet enkel tegen de Libanese regering maar ook tegen het Syrische regime. [Ik hoop dat mevrouw Booth hierover zal spreken, gezien haar ervaring als ‘journalist’ voor Iran,] Iran is een land dat bestempeld werd als “niet vrij”, samen met China, Zimbabwe, Noord-Korea en Myanmar. In Iran, [zoals mevrouw Booth naar ik gehoopt heb dat ze zou gezegd hebben in haar toespraak], bestaat er een speciaal gerechtshof voor persdelicten, die journalisten vervolgt voor zulke vreselijke misdrijven als het uiten van kritiek op de ayatollah, die het aandurven om verhalen te brengen die schade berokkenen aan de “fundamenten van de islamitische republiek”, daarvoor “verdachte bronnen” (dwz westerse) aanhalen, of voor het beledigen van de islam. Iran is wereldleider op het gebied van het aantal opgesloten  journalisten, met 39 verslaggevers (waarvan we kennis hebben) die met ingang van 2009 in de gevangenis zaten. Zij hebben haast elke Westerse journalist het land uitgeschopt tijdens de verkiezingen van 2009. [Ik weet niet of mevrouw Booth toen ook door die maatregel werd getroffen]. Ik denk dat we echt niet meer van een theocratie kunnen verwachten [dan dat]. Dat is wat de meeste landen in het Midden-Oosten zijn: theocratieën en autocratieën. Maar Israël is het enige, dè enige, de schurk, de democratie. Van elk land in het Midden-Oosten, laat alleen Israël protesten en demonstraties toe tegen de regering en rapportage gaat ongefilterd en ongecensureerd de wereld in

Ik heb nog een laatste argument – de laatste nagel in de doodskist van de oppositie – en de plenaire vergadering aan de overkant van het gangpad. De aanwezigheid hier van de heer Ran Gidor is het beste bewijs dat ieder van ons nodig heeft om in de volste overtuiging Israël tot een schurkenstaat te benoemen. Voor degenen onder u die nog nooit van hem hebben gehoord, is de heer Gidor een politiek adviseur die verbonden is aan de ambassade van Israël in Londen. Hij is de man die door de Israëlische regering werd gestuurd om hen te vertegenwoordigen bij de Verenigde Naties. Hij weet wat hij doet. En hij is hier vanavond. En dat is ongelooflijk. Overweeg voor slechts een moment wat zijn aanwezigheid hier betekent. De Israëlische regering heeft ermee ingestemd dat een van haar hooggeplaatste diplomatieke vertegenwoordigers deel mag nemen aan een debat over haar legitimiteit. Dat is opmerkelijk. Denkt u dat er ook maar één ander land ooit hetzelfde zou doen? Beeldt u zich even in dat de debatclub van de Universiteit van Yale een debat zou organiseren waarin de motie luidde “Dit huis is van mening dat Groot-Brittannië een racistische, totalitaire staat is die onherroepelijke schade heeft berokkend aan alle volkeren van de wereld”, dat Groot-Brittannië één van haar ambtenaren zou afvaardigen om daaraan deel te nemen? Nee. Zou China ooit willen deelnemen aan een debat omtrent de status van Taiwan? Nooit. En de kans dat het aan een Amerikaanse overheidsfunctionaris ooit zou worden toegestaan om te pleiten in een debat over de behandeling van gevangenen in Guantanamo Bay is nulkommanul. Maar Israël heeft vanavond de heer Ran Gidor gestuurd om te argumenteren met [een ‘journalist’ die een reality tv-ster is geworden en ikzelf,] een 19-jarige student rechten die helemaal niet gekwalificeerd is om zomaar over de kwestie te spreken.

Elke regering in de wereld zou nu op dit ogenblik met Israël moeten lachen – omdat het rule number one [de eerste regel/richtlijn] is vergeten. Hecht nooit geloofwaardigheid aan excentriekelingen door met hen op te trekken. Om diezelfde reden zal u nooit Stephen Hawking of Richard Dawkins in debat zien gaan met David Icke. Maar Israël doet dat nu net wèl. Nogmaals, een gedrag op een wijze die op zijn minst onverwacht of niet normaal is. Het gedraagt zich als een schurkenstaat.

Dat zijn vijf argumenten die zijn gericht jegens de aanhangers van Israël. Maar ik heb nog een minuutje of twee over. En hier is een argument voor u allen – Israël negeert moedwillig en krachtig het internationaal recht. In 1981 vernietigde Israël Osirak – het laboratorium van Sadam Hoessein’s nucleaire bom. Elke regering in de wereld was op de hoogte dat Hoessein een atoombom ontwikkelde. En ze ondernamen niets. Behalve dan Israël. Ja, en al doende doorbrak Israël het internationaal recht en het gewoonterecht. Maar het heeft ons ook allemaal gered van een nucleair Irak. Door die schurkachtige actie verdient Israël een gerespecteerd podium te krijgen in de ogen van alle vrijheidslievende volkeren. Maar dat heeft het niet gekregen. Maar vanavond, terwijl u naar ons gebabbel luistert, wil ik dat u iets zou onthouden,. Terwijl u hier zit, werkt Khomeini’s Iran naarstig door aan het verwerven van de atoombom. En als u eerlijk bent met uzelf, zult u weten dat Israël het enige land is dat daar iets kàn en ook iets zàl aan doen. Israël zal noodgedwongen handelen op een wijze die niet de norm is en je kunt maar beter hopen dat ze het zullen doen op een destructieve manier. Elk weldenkend mens zou eerder voor  de schurkenstaat Israël opteren boven een nucleair Iran. [Behalve dan mevrouw Booth]


Bronnen: UN Watch: Israel is a Rogue State door Gabriel Latner van 19 november 2010, UN Watch is proud to announce that Mr. Latner will be coming to the United Nations in 2011 as an intern with our organization; Balfour Street Blog: Why Israel is a rogue state… van 31 oktober 2010 en Elder of Zyon: Why Israel is a rogue state [Gabriel Latner] van 1 november 2010; Mondoweiss: More about trickster/debater/Canadian Gabriel Latner, 19 door Philip Weiss van 30 oktober 2010; The Jerusalem Post: When Gabriel Latner turned tables on the Israel-bashers door Jonny Paul van 17 november 2010; Varsity: Union member banned for life door Natasha Pesaran van 28 oktober 2010

10 gedachtes over “Waarom Israël een schurkenstaat wordt genoemd… [Gabriel Latner]

  1. Geweldige rede! De jeugd is fantastisch tegenwoordig. Ik begin weer in de toekomst van de mensheid te geloven! Dat ik dat op hoge leeftijd nog mag meemaken. God zij geloofd en geprezen.

    Like

  2. Geniaal die Gabriël Latner.
    En nu doorsturen naar die antisemieten zoals een Karel De Gucht, Inge Neefs, Ludo De Brabander, Anja Meulenbelt, Gretta Duisenberg en de zelfverklaarde Ariër Van Agt.
    David

    Like

  3. Weet wel dat waar is dat vele nu nog levende israelische zionisten jaren voor 1948 terreur hebben gepleegd en nu nog bezig zijn het door hen bezette palestina helemaal in handen te krijgen. De vele westerse joden aldaar vallen mij door hun houding bitter tegen,

    Like

    1. Klopt Anton…. je bent wel een beetje blind aan 1 oog.

      De tereurdaden kwamen vooral van de Arabieren en waren gericht tegen Engelsen en de Joden. Denk maar eens aan de massamoord in Hebron van 1928, tientallen Joden werden vermoord afgeslacht, mannen en vrouwen.
      Zoals gewoonlijk burgers. Opgezet door de Grootmoeffti van Jerusalem, jawel, die ja, de grote vriend van Hitler.

      Het land in handen krijgen?

      Het is historisch aan getoond dat er door alle eeuwen heen Joden in Israel hebben gewoond. En ja, er zijn door de eeuwen heen ook Joden teruggegaan naar Israel.

      Waarom is dat niet vreemd? Omdat het altijd al Joods land is geweest en er Joden hebben gewoond. Bij het begin van de jaartelling was Herodus konning der Joden. Beetje bij de (geschiedenis)les blijven Anton.

      Like

      1. Sorry, herstel, de massamoord in Hebron was in 1929.
        Hebron was toen overwegend Joods, en de Joden zijn toen weggejaagd/gevlucht, en nu is het ineens een “Palastijnse” stad.

        Dus wie tracht met tereur Israel in handen te krijgen?

        Like

  4. Ik ben bang dat vele europese joden iets hebben overgehouden van het lange verbijf in een duits strafkamp. Velen vroegere joden waren en toonbeeld van beschaving en wijsheid maar hangen als zionist nu de beest uit. Men staat versteld wat daar al zo gebeurt.

    Like

    1. Ongefundeerde domme opmerking van – nmi – antizionist en on mine account: antisemiet. Antizionisme is nl een vorm van moderne antisemitisme. Klap 1.

      Anton, ik zal je met liefde Chevron (Hebron) willen laten zien. Uiteraard zal ik beveiligd worden door het IDF. Ik kan vragen of jij daar vrij zonder beveiliging van die walgelijke Zionisten mag rondlopen en de restanten van die massamoord van 1929 onder jouw neus wrijven. Ik zal van een afstand aanwijzingen geven (“kijk naar links… daar zie je… kijk naar rechts … daar zie je”). Klap 2.

      Als toetje sjlep ik je naar Yad Vashem en we pakken dan het vliegtuigje (ik neem natuurlijk El Al en jij gaat met een vage Pools maatschappijtje) naar Warschau om vervolgens Auschwitz een bezoekje te plegen. Klap 3.

      Dan kom jij terug en vertel je de zionisten EN de Joden van deze site of jij nog achter jouw domme opmerking staat !

      @Hugo,
      Als je mijn reactie niet plaatst: snap je goed. Ik ben hier echt boos over de domheid en simpelheid van sommige lieden. Zeker wanneer zij onder valse woorden de Sjoa’ aanhalen. Dachten we soms echt dat wij Antons woorden moeten geloven als hij van mening zou zijn dat wij voor WOII beschaafd zouden zijn en nu opeens niet?

      Devoirele

      Like

    2. Wat een kletsverhaal. Een aanzienlijk deel van de Joden komt uit de arabische landen en weet met wat ze voor een tuig te maken hebben.
      Het oh-ha verhaaltje van de ‘slachtoffers-van-toen daders-vandaag’ is een kletspraatje om niet te hoeven kijken wat de jihadi’s aanrichten en gaan aanrichten in Israel en Eurabie.
      Het simpele feit dat Palestijnen wel in Israelische ziekenhuizen behandeld worden en niet andersom is een toonbeeld van beschaving en wijsheid die in Europa al zoek was voor WOII.

      Like

    3. Anton,
      Blijkbaar bent u sinds lang een trouw lid van de grote club antisemieten.
      Intellectueel niveau: nihil!
      Historische kennis zoals alle antisemieten: nul!
      Was uw papa of opa tijdens Tweede Wereld Oorlog misschien zwart of heeft één van beide aan het Oostfront gezeten?
      Overigens is uw uitspraak dat “vroeger vele joden het toonbeeld waren van wijsheid en beschaving” niet geheel juist. Vandaag is het nog steeds zo en die van vroeger hebben daarvoor een zware prijs betaald.
      O ja, ik ben een zionist en de “anderen” waaronder u moeten maar aanvaarden dat we ons niet langer laten doen. En dat is nou net uw probleem.
      David

      Like

  5. Hei Anton! Die mensen waar u het nu over heeft zijn minstens 80 jaar en ouder en liggen al laaaaaang onder de zoden. Kom nog eens terug als u weer nuchter bent! Ps: ik ben ook een zionist, ik ben geen Jood, een Belg en lang na de oorlog geboren.

    Like

Reacties zijn gesloten.