Een waterpark in Gaza? Hebben hellepoelen dan waterparken?

Het Crazy Waterpark in Gaza opende in mei 2010 haar deuren. Op 19 september 2010 vernielde een bende van 40 gemaskerde Hamasgangsters een groot deel van het park wegens niet conform met de islamitische wetten: geen FUN voor Gazanen

door Lorne Gunter

Spiegel Online International bericht dat Hamas haar greep op de macht verstevigt in de Gazastrook. Volgens het Duitse nieuwsmagazine, heeft de radicale islamistische regering het in het bijzonder gemunt op “plezier”, en pint zich vast op recreationele activiteiten zoals die toelaten dat vrouwen waterpijpen roken. (Oh My God, toch geen waterpijpen rokende vrouwen zeker! Allah zou zich daar nooit mee inlaten.)

Blijkbaar heeft het Crazy Water Park (CWP), juist ten zuiden van Gaza City, drie waarschuwingen genegeerd om hoekka-sabbelende moeders te beletten zich over te geven aan het genot van een waterpijp, waarop verscheidene dozijnen gewapende bendes opererend op bevel van Hamas (of toch op zijn minst met stilzwijgende goedkeuring) het park in het holst van de nacht in september j.l. binnen braken en een berg stoelen in brand staken,  een grasmachine vernielden en belangrijker nog: het gebouw in brand staken waar de waterpompen en het controlecentrum van het waterpark zich bevonden.

De ruitersclub naast de deur met dozijnen renpaarden werd eveneens voor drie dagen gesloten voor dezelfde overtredingen.

Maar, wacht eens even – een waterpark in Gaza? Hebben Westerse journalisten die ons op de hoogte houden van wat er gebeurt in het Midden-Oosten ons dan niet keer op keer verteld dat de blokkade door Israël van de Gazastrook het gebied heeft veranderd in een woestenij van niet aflatende ellende en armoede? En een manège! Hoe kwam die dan daar?

Al-Faisal Riding Club in Gaza City 6 september 2010

Hoezo blokkade?

 

Meer praktisch, hebben we dan niet te horen gekregen dat het cordon van Israël cordon zoveel lijden heeft veroorzaakt in grote delen [van het gebied] omdat het voorkwam dat bouwmaterialen zoals beton de Palestijnen zou bereiken, zodat ze hun afbrokkelende appartementen, huizen, scholen en ziekenhuizen niet konden herstellen?

Maar waterparken hebben heel veel cement nodig voor snelstromende waterglijbanen en riviertjes, patio’s en gebouwen waar waterpompen en controles staan opgesteld. Aangezien het Crazy Waterpark sinds mei geopend was, waar kwam dan al dit beton vandaan als Israël de Gazanen zo’n gemene streek levert door bouwmaterialen weg te houden van het grondgebied?

Toegegeven, alle journalisten en kranten die berichten over de brandstichting in het recreatiepark schreven dat het Crazy Waterpark bestemd was voor gebruik door de Gazaanse elite, de rijken zullen altijd een manier vinden om het ongemak te omzeilen dat gevoeld wordt door de gewone mensen. Maar het punt is, dat de Israëli’s niet alleen verantwoordelijk kunnen worden gesteld voor de weigering om kritische bouwmaterialen te leveren aan de arme inwoners van de Gazastrook. Die leveringen gaan nog steeds door. Het is gewoon zo dat op een bepaald punt in het opvang en hulp proces, Gazanen in machtsposities deze voorraden in beslag nemen en doorschuiven naar de bouw van een waterpark zoals dit. En de bouw van de ruitersclub en manèges. En de bouw van nieuwe supermarkten, restaurants, hotels en vakantiedorpen, kijk hier en hier.

(Dit is natuurlijk in de Gazastrook niets nieuws. Toen Yasser Arafat nog de baas speelde over de Gazastrook, exploiteerden hij en zijn trawanten een kleptocratie, die honderden miljoenen aan internationale steun doorsluisden naar hun private bankrekeningen en hun chique villa’s in bekende badplaatsen: lees op deze blog In het spoor van de enorme geldstromen naar Palestina en Waarom Yasser Arafat door zo weinig Palestijnen wordt gemist.)

Israël is niet diegene die alle schade veroorzaakt en aan de basis ligt van de onderdrukking in de Gazastrook; verre van dat. Toch zouden de westerse lezers en kijkers van het nieuws moeten worden vergeven dat ze leefden in de veronderstelling dat ze dat wèl deden. Immers, toen Israël Gaza binnenviel om Hamas en de Islamitische Jihad te stoppen om raketaanvallen uit te voeren op de nabijgelegen Israëlische steden en boerderijen, was de internationale pers er als de kippen bij om Israël meteen te veroordelen voor haar agressie. Nog afgezien van een paar korte nieuwsberichten die ergens werden begraven op de achterste pagina’s, werd de onderdrukking van de inwoners van Gaza door Hamas – hun eigen regering notabene – voor het overgrote deel niet vernoemd, vermoedelijk omdat het vooropgezette idee van – Israël dat slecht is en Palestina dat goed is – niet paste in de westerse media.

Welkom in Hamastan, het land van melk en honing, vrijheid en democratie en waar de vrouwen nog - ahum - gelukkig zijn...

Welkom in Hamastan

 

Volgens The Guardian, die verrassend genoeg een uitgebreid artikel bracht over de nieuwe harde lijn van Hamas, heeft Hamas maatregelen opgelegd zoals “beperkingen op internet cafés, de sluiting van restaurants op het strand tijdens de zomer… en een verbod op het tonen van lingerie in etalages. Schoolleiders werd verordonneerd dat ze meisjes de islamitische kledingvoorschriften mogen opleggen en mannen worden verbannen uit middelbare scholen om nog langer onderwijs te verstrekken aan meisjes”. Sommige vrouwen hebben zelfs een vermaning gekregen voor het zitten in het openbaar met gekruiste benen.

Eerder dit jaar is Hamas ook begonnen met vrouwen het recht op bezit te verwerven te verbieden en geld te krijgen van hun vaders en echtgenoten.

Stelt u zich maar eens even voor dat Israël al deze dingen zou uitspoken in de Gazastrook, dan zou de wereldmedia meteen beginnen hyperventileren van morele verontwaardiging en beledigd sputteren. Maar, ter vergelijking, komt Hamas hier verdacht heel gemakkelijk mee weg, hoewel het net zo veel verantwoordelijk is als Israël voor de ellende die de Palestijnen overkomt – en zeer waarschijnlijk zelfs meer verantwoordelijk is [voor die situatie].


Bronnen: National Post: A water park in Gaza? Do hellholes have water parks? door Lorne Gunter van 11 november 2010