Waarom Yasser Arafat door zo weinig Palestijnen wordt gemist

Yasser Arafat in nieuwe Palestijnse film: 'The Crook, the Thief, His Wife & His Money'

door Khaled Abu Toameh

Zes jaar zijn verstreken sinds de dood van Yasser Arafat en in feite lijken maar weinig Palestijnen de man te missen. Het aantal Palestijnen dat komt opdagen op openbare bijeenkomsten ter herdenking van Arafat, blijft daadwerkelijk jaar na jaar dalen. Arafat (nom de guerre: Abu Ammar), voor zover het de gedesillusioneerde Palestijnen betreft, zou moeten herinnerd worden als de leider die zijn volk van de ene ramp naar de andere leidde.

Hij overleed in november 2004, met achterlating van verschroeide aarde en enorm veel leed en pijn. Zelfs een aantal van zijn voormalige vertrouwelingen hebben toegegeven dat hij een meedogenloze man was die niet aarzelde om iedereen uit de weg te ruimen die het aandurfde hem uit te dagen of een cartoon te maken om de spot met hem te drijven. In Jordanië bracht Arafat rampspoed over zijn volk toen hij daar probeerde een staat-in-een-staat op te richten, waardoor de Jordaniërs duizenden Palestijnen hebben afgeslacht, een genocide die bekend staat als Zwarte September.

Yasser Arafat, in 2002 door Forbes gerangschikt als nummer 9 van de rijkste mensen op de wereld...
Yasser Arafat stond in 2004 door Forbes gerangschikt op de 9de plaats op de lijst van rijkste mensen van de wereld

Arafat en zijn aanhangers vertrokken daarop naar Libanon, waar hij dit keer er wel in slaagde om een staat-in-een-staat te reëren en speelde een belangrijke rol gespeeld in de Libanese burgeroorlog, die resulteerde in de dood van tienduizenden Libanezen en Palestijnen. De meeste Arabische landen weigerden om Arafat en de PLO te ontvangen nadat ze gedwongen werden door Israël om Libanon te verlaten in 1982. Tunesië was het enige land dat bereid bleek om tijdelijk gastheer te zijn voor de PLO-leiding.

Een andere ramp die de Palestijnen overkwam tijdens het Arafattijdperk was de massale verdrijving van honderdduizenden Palestijnen uit de Golfstaten in de vroege jaren 1990 – een uitzetting waarvoor Arafat rechtstreeks en persoonlijk verantwoordelijk was. Zijn publieke steun voor de inval van Saddam Hoessein van Koeweit jaagde het grootste deel van de Arabische landen in het harnas tegen die “ondankbare” Palestijnen [In maart 1991 werden ruim 450.000 Palestijnen door de regering van Koeweit uitgezet na afloop van de Eerste Golfoorlog, omdat Arafat zijn PLO een alliantie liet aangaan met Saddam Hoessein, de verkeerde keuze zoals bleek]

Na de ondertekening van de Oslo-akkoorden, heeft Arafat op de Westelijke Jordaanoever en in de Gazastrook een door en door corrupt regime opgericht dat de Palestijnen onderdrukte en hen beroofde van de internationale hulp. Arafat bracht voerde door zijn komst naar de Westelijke Jordaanoever en de Gazastrook ook anarchie en wetteloosheid met zich mee. Onder zijn gezag, zijn tientallen gewapende milities en criminele bendes ontstaan, waaronder Hamas en de Islamitische Jihad, die onder zijn bestuur helemaal open bloeiden.

Suhat Arafat en dochter Zahwa, kregen 300 miljoen dollar 'cadeau' van papa Yasser
Echtgenote Suhat Arafat en dochter Zahwa, kregen een cadeau van 5,1 miljoen dollar van papa Yasser (foto van 4 februari 1999)

Het slechte bestuur van Arafat en de financiële corruptie, radicaliseerden de Palestijnen en dreef hen recht in de open armen van Hamas. Zijn opruiing tegen Israël dreef de Palestijnen eveneens het radicalisme in. De tweede intifada, die in september 2000 uitbrak met de zegen van Arafat’s – en waarbij duizenden Israëli’s en Palestijnen werden gedood en gewond – wordt nu door vele Palestijnen erkend als een “strategische fout.”

Sinds de dood van Arafat hebben de Palestijnen hard gewerkt om de brokken te lijmen en een nieuw en beter leven te beginnen. Met de hulp van de internationale gemeenschap zijn de Palestijnen, tenminste toch op de Westelijke Jordaanoever, wederom bezig met het bouwen van overheidsinstellingen en het versterken van hun economie.

In het licht van dit alles, is het triest om te zien dat de Palestijnse leiders miljoenen dollars hebben geïnvesteerd in de bouw van een mausoleum voor Arafat in Ramallah [en nu ook nog een Arafatmuseum willen bouwen]. Het geld zou beter aangewend zijn om een centrum op te richten dat de tolerantie en het samenleven bevordert op de Westelijke Jordaanoever en de Gazastrook.


Bronnen: Hudson New York: Yasser Arafat: Why Many Palestinians Don’t Miss Him door Khaled Abu Toameh van 12 november 2010; Khaled Abu Toameh is een Israëlische arabier die als journalist onder meer schrijft voor The Jerusalem Post; Arafat’s Billions – One Man’s Quest To Track Down Unaccounted-For Public Funds door Tricia McDermott van 9 november 2003; op Brabosh.com: In het spoor van de enorme geldstromen naar Palestina van 7 augustus 2009;

 

Een gedachte over “Waarom Yasser Arafat door zo weinig Palestijnen wordt gemist

  1. Fijn artikel. Maar jullie weten toch dat zijn intimi hem ‘Abou Cognac’ noemden? En dat hij in Parijs moest verzorgd worden – waar hij ook stierf – en, zijn er geen ‘goede’ ziekenhuizen in arabië?
    Toch wel! Maar hoe verklaren dat een gedreven Moslim stierg aan…levercirrose?
    Men heeft nog even vlug willen wijsmaken dat hij door de Mossad was vergiftigd. Maar dat zou betekenen dat hij ergens niet goed bewaakt werd…

    Like

Reacties zijn gesloten.