Palestijnse comedia del arte: PA dreigt vroegere vredesakkoorden te verbreken… waaraan het zich nooit heeft gehouden

Oslo-akkoord uit 1993: "Gij zult niet meer aanzetten tot haat jegens Joden en Israël, En Gij zult uw terroristische infrastructuur ontmantelen, En Gij.. en.. en..."

De Palestijnen weten ons alle dagen wel weer te verbazen, alhoewel… Nu verklaren ze weer dat ze ermee dreigen alle eerder aangegane akkoorden (in Oslo, Camp David enz…) eenzijdig te zullen verbreken als Israël niet onvoorwaardelijk ingaat op hun eisen. In feite een regelrechte oorlogsverklaring jegens de Joodse staat. Het meest cynische in deze verklaring ligt in het feit dat ze al van zodra deze vroegere akkoorden werden gesloten, de Palestijnen nooit hebben opgehouden met het schenden van diezelfde akkoorden en dat doen tot op vandaag en niemand [behalve Israël] hen daarvoor ooit heeft veroordeelt of op het matje geroepen.

Zelfs op deze blog blijft een zekere Ali beweren dat “Israel door de PLO erkend is in 1993, wat heeft het ze opgeleverd?” en ook “Hoe vaak moet ik het nog herhalen, de Arabische Liga en de PLO hebben Israel al erkend binnen de ’67 grenzen.” Zoals verwacht draait de leugenwinkel van Pallywood verder, helemaal niet gehinderd door gebrek aan kennis van de historische feiten. Lees bv. dit op deze blog: De ‘bijna-erkenning’ van de Israëlische staat door de PLO in 1993 en PLO heeft nooit het bestaansrecht van Israël erkend (een leugen weerlegd)

Jawadde, wie vertrouwt die Palestijnen nog? Alleen gekken en zelfmoordenaars hechten nog veel gewicht aan een akkoord met de PalArabieren. Een wijze les die we hier uit kunnen trekken is eenvoudig dit: Wie meent dat we haast moeten maken om een vredesakkoord te ondertekenen met Abbas en zijn entourage, moet tegelijk ook beseffen dat akkoorden NOOIT bindend zijn voor de Palestijnen.

Kortom: Een vredesakkoord met de Palestijnen is minder waard dan het papier waarop het werd getekend. Dus, wie zegt “land voor vrede”, moet beseffen dat dit “stuk land” maar een voorschot is op al het andere dat later nog moeten worden afgegeven in ruil voor iets waarvan de PA op elk moment kan terugkomen. Zelfs vandaag behandelt de Palestijnse Autoriteit de Joden van Israël nog altijd als dhimmies. Zelfs een hoer verdient 1000 keer meer respect dan Abbas en zijn criminele bende.

PA Warns It May Break Oslo Accord that It Already Has Broken

door Tzvi Ben Gedalyahu

Een hoge ambtenaar van de Palestijnse Autoriteit heeft gisteren zaterdag ermee gedreigd dat het vroegere afgesloten akkoorden zal verbreken indien Israël niet akkoord gaat met haar eisen. Echter de waarheid gebied te zeggen dat de Palestijnse Autoriteit die akkoorden reeds lang en bij herhaling heeft gebroken, zo onder meer – en los van vele andere zaken – door plechtig te verklaren dat Israël een Joodse staat is, dat de Palestijnse Autoriteit zal ophouden om [haar bevolking] aan te zetten tot haat [jegens Joden en jegens Israël] en dat het haar terroristische infrastructuur zal ontmantelen.

De PLO heeft ook nooit haar Handvest gewijzigd met betrekking van haar woordelijke en geschreven ontkenning van het bestaansrecht van Israël. Ondanks de toezegging van Arafat om dat te doen, is dit nooit gebeurd. Yasser Abed Rabbo, een hoge ambtenaar van de Palestijnse Bevrijdingsorganisatie (PLO), vertelde aan de in Londen uitgegeven Arabische krant Al Hayat: “Een partij kan niet eeuwig gebonden blijven aan een akkoord indien de andere partij deze akkoorden voortdurend schendt. Wij kunnen niet eeuwig trouw blijven aan de akkoorden die we met Israël hebben ondertekend.”

Ahmed Majdalani, een ander lid van de leidende PLO commissie, vertelde aan het Chinese persbureau Xinhua, “Waarschijnlijk zullen we afzien van de Palestijnse verplichtingen die het gevolg is van deze akkoorden, omdat Israël ‘alle overeenkomsten negeert en ze voortdurend blijft schenden.” Het vredesakkoord van 1993 luidde: “De PLO erkent het recht van de staat Israël om te bestaan in vrede en veiligheid [en] verbindt zich tot het vredesproces van het Midden-Oosten dat … alle openstaande kwesties … zullen worden opgelost door middel van onderhandelingen…

Yasser Arafat: "Ik teken alles wat de Joden mij onder de neus duwen. Een akkoord met Israël is voor mij immers van nul en generlei waarde: het verplicht mij tot niets"

Oslo, 3-4 september 1993: Yasser Arafat: “We recognize the right of Israel to exist in secure and recognized boundaries.”
[“Wij erkennen het bestaansrecht van Israël binnen veilige en erkende grenzen“]

De Palestijnse leugen van Oslo 1993

Echter, de PLO heeft in haar Handvest nooit het citaat over de ontkenning van Israël geschrapt, terwijl de Palestijnse Autoriteit door middel van haar schoolonderwijs het idee bleef aanmoedigen dat het hele land van Israël “Palestina” heet. De Palestijnse Nationale Raad stemde in 1996 in tot wijziging van de statuten door het “schrappen van die artikelen die in strijd zijn met de briefwisseling tussen de PLO en de regering van Israël.” Een Palestijnse juridische commissie moest een herziening van het Handvest voorbereiden maar heeft dat tot op heden nooit gedaan.

Net vóór de stemming zou plaatsvinden verklaarde Salim Za’noun, de voorzitter van de vergadering, dat “We de verplichting moeten nakomen die van ons wordt gevraagd [zoals vermeld in de Oslo-akkoorden] en dat tegen de laagst mogelijke prijs. Daarom, zo werd gezegd, indien we deze artikelen zouden wijzigen [oproepen tot de vernietiging van Israël] waarvan de wijziging wordt geëist [door de Oslo-akkoorden], zal dit betekenen dat we een zeer hoge prijs hebben betaald. Daarom dat een nieuw voorstel indienen voor het nationale Handvest minder schadelijk zal zijn dan het eerste [de wijziging van die bepaalde artikelen].”

De uitspraken van Salim Za’noun kunnen bekeken en beluisterd worden op deze videobeelden:

De PLP Handvest bepaalt: “De verdeling van Palestina in 1947 en de oprichting van de staat Israël zijn volledig illegaal… De Balfour-verklaring, het Mandaat voor Palestina, en alles wat daarop gebaseerd is, worden geacht al van nul en generlei waarde. Claims van historische of religieuze banden van Joden met Palestina zijn onverenigbaar met de feiten van de geschiedenis en de ware opvatting van wat soevereiniteit bepaalt. Het Jodendom dat een religie is, is geen onafhankelijke nationaliteit. Noch vormen de Joden een volk met een eigen identiteit; het zijn de burgers van de landen waartoe zij behoren.”

De achtergrond van de nieuwste PA bedreiging om de Oslo-akkoorden eenzijdig op te zeggen ligt in het verlengde van het feit dat Israël weigert de bouwstop te vernieuwen op het bouwen van nieuwe Joodse huizen in Judea en Samaria. De nooit geziene 10 maanden durende bouwstop werd door Israël ingesteld om te voldoen aan de voorwaarde van de Palestijnse Autoriteit om aan de hervatting te voldoen van rechtstreekse gesprekken met Israël, maar waarvan ruim negen maanden verstreken zonder dat de PA ook maar een kleinste poging tot hervatting van de gesprekken deed, met uitzondering van een choreografisch goed georganiseerde drie uur durende discussie in Washington op het persoonlijke directe bevel van Obama en zijn kabinet.

Premier Benjamin Netanjahoe heeft impliciet gezegd dat hij misschien als “laatste kans” een bouwstop van 60 dagen kan accepteren, maar dan moet Abbas de erkenning van Israël als Joodse staat accepteren, een eis waarvan Rabbo zegt dat het “een andere Israëlische leugen is”, als excuus om Judea en Samaria te ver-Joodsen [Judaïseren] en Jeruzalem te herenigen. De overeenkomst uit 1993 stelt dat “alle openstaande kwesties … zullen worden opgelost door onderhandelingen.” Andere afspraken, zoals de Amerikaans-geïnspireerde Roadmap [routekaart], doet een speciale oproep aan de PA om op te houden met het aanzetten tot haat [jegens Joden en jegens Israël]. Voorts verzoekt het de PA en Israël om voorlopige grenzen vast te leggen waarin een voorstel van Palestijnse staat kan worden opgericht. Maar Israël kwam toen met de toenmalige Amerikaanse Staatssecretaris Condoleezza Rice overeen om die clausule over te slaan en direct over te gaan tot definitieve onderhandelingen.

Latere ontwikkelingen hebben geleid dat Mahmoud Abbas, de leider van de PA, heeft verklaard dat al de Palestijnse eisen, waaronder de grenzen en de status [Recht op Terugkeer] van de buitenlandse Arabieren die beweren afkomstig te zijn uit Israël, zijn opgenomen in de verdere afspraken en er met premier Netanjahoe niets meer onderhandeld moet worden. Hij heeft ook verklaard dat er geen reden is voor de PA om Israël te erkennen als een “Joodse” staat, maar de voormalige Israëlische premier Jitschak Rabin vertelde de Knesset in 1995 dat “In het kader van de permanente oplossing, we eerst en vooral willen bereiken dat de staat Israël als Joodse staat, ten minste voor 80 procent van haar burgers Joden zijn en zullen worden.”


 

Bronnen: IsraelNationalNews.com: PA Warns It May Break Oslo Accord that It Already Has Broken door Tzvi Ben Gedalyahu van 23 oktober 2010; Op Brabosh.com: Waarom de Palestijnen geen eigen staat willen hebben van 23 maart 2010; Geen onafhankelijke Palestijnse staat maar confederatie met Jordanië van 5 maart 2010; De onverzoenlijkheid van ‘gematigde’ Palestijnen. Saeb Erekat onthult de realiteit… in het Arabisch van 3 augustus 2009; Palestijns parlementslid Dahlan: ‘Geen erkenning van Israël, noch door Hamas en noch door Al Fatah’ van 31 juli 2009; Mahmoud Abbas verwerpt Israël als Joodse staat van 28 juli 2009; PLO heeft nooit het bestaansrecht van Israël erkend (een leugen weerlegd) van 22 maart 2009; Geen 2-statenoplossing mogelijk zolang het doel van de Palestijnen een 1-staatoplossing is van 18 juli 2009; Mahmoud Abbas (P.A.) weigert opnieuw Israël als Joodse staat te erkennen van 28 april 2009; De mythe van een onafhankelijke ‘gedemilitariseerde’ Palestijnse staat van 28 juni 2009; Israël zegt ‘ja, maar…’ tegen een Palestijnse staat [satire] van 15 juni 2009; Israël wil definitief af van Palestijnse staat van 30 mei 2009; De Palestijnen hebben al een staat: Jordanië van 23 juni 2009; Waarom zouden we naar twee staten streven als er al drie zijn? van 13 juni 2009; De drie bekendste Palestijnse plannen om Israël van de kaart te vegen van 10 juni 2009; Twee-statenoplossing: dekmantel voor etnische zuivering van Joden van de Westbank? [satire] van 8 juni 2009; Abbas over zijn ontmoeting met Obama: ‘Ik kan hier niks komen doen’ van 7 juni 2009; De hele wereld – behalve Palestijnen en Arabieren – wenst 2-statenoplossing voor het Arabisch-Israëlisch conflict van 21 mei 2009; Twee statenoplossing voor Israël en Palestina: Ja maar… hoe en waar? van 16 april 2009; 2-staten oplossing voor Israël en Palestina verder weg dan ooit van 2 maart 2009

Een gedachte over “Palestijnse comedia del arte: PA dreigt vroegere vredesakkoorden te verbreken… waaraan het zich nooit heeft gehouden

  1. Het script lag al van te voren vast: het verder bouwen na de bouwstop zal misbruiktoworden om Israel de schuld weer te geven van het falen van de ‘vredesonderhandelingen’.
    Wat mij betreft had er allang vrede kunnen zijn maar het is voor mij al jaren overduidelijk: De arabieren willen niet of ze kunnen het niet aangezien het accepteren van de Staat Israel feitelijk betekent dat de Islam met haar Dar El-Islam (wat door Israel weer Dar el Harb geworden is) een grove leugen is.
    Nee, dan maar weer een intifadah, terreur en desnoods weer een oorlog.
    Maar vrede, ho maar.
    Is ook niet nodig aan gezien de 5de collone van dhimmies in het Westen de leugenfabriek van Pallywood (Taqiyya!) als zoete koek slikken,als voorbereiding van het Suikerfeest wat ze straks als nieuwe bekeerlingen binnen het Kalifaat zullen gaan vieren.

    Like

Reacties zijn gesloten.