Turkse journalist over Free Gaza Flotilla: geen Israëli vuurde zolang geen levensgevaar bestond

In een TV interview heeft de Turkse journalist Şefik Dinç, die aan boord was van de m/s Mavi Marmara en een boek schreef over de gebeurtenissen in open zee van 31 mei 2010, dat geen schoten werden afgevuurd vanuit de helicopters van het IDF en dat de IDF soldaten het vuur niet hebben geopend totdat uiteindelijk hun leven (of dat van andere soldaten) in gevaar kwam. Het interview is duidelijk in tegenspraak met het verhaal van de IHH.

Een overzicht

1. . Op 24 september 2010 stond de Turkse journalist Şefik Dinç een interview toe aan het Israëlische TV-station Kanaal 1. Dinç getuigde van de confrontatie op de Mavi Marmara en beschreef de gebeurtenissen in een boek getiteld Kanlı Mavi Marmara (De Bloedende Mavi Marmara). Zijn verslag is redelijk gebalanceerd en hecht aanzienlijk belang aan de dingen die hij persoonlijk heeft gezien en ervaren.

2. In het interview dat hij toestond aan Kanaal 1, herhaalde hij een scharnierpunt dat hij eerder in zijn boek had aangehaald. Hij zei dat hij met eigen ogen had gezien dat de Israëlische soldaten die uit de helikopters afdaalden op het dek van de Mavi Marmara niet het vuur openden op de passagiers. Volgens Dinç, duurde dat net zolang de soldaten zich begonnen te realiseren dat hun leven of dat van hun vrienden in gevaar kwam waarna zij begonnen met scherp te vuren.

3. Dinc’s beschrijvingen alsmede zijn aanvullende opmerkingen in het boek dat hij schreef en in het interview dat hij weggaf, zijn in overeenstemming met de getuigenissen van de Israëlische soldaten die aan boord van de Mavi Marmara in actie kwamen. Ze zijn echter volledig in tegenspraak met het verhaal dat door de IHH werd geconstrueerd over de gebeurtenissen op de Free Gaza Flotilla, die zich enkel baseert op de tendentieuze getuigenissen van activisten die aan boord waren van de Mavi Marmara. Die getuigenissen vormden de basis voor het bevoordeelde en bijzonder eenzijdige rapport dat werd opgesteld door de VN-Mensenrechtenraad en waarvan we mogen veronderstellen dat dit het zwaartepunt zal vormen in het verslag dat Turkije zal overhandigen aan de VN-fact-finding missie.

KLIK op de afbeelding voor videobeelden en interview

Appendix A

1. Wat volgt is een interview dat de journalist Şefik Dinç weggaf aan Kanaal 1 op 24 september j.l. Dinç werd hier geinterviewed door Rafael Sadi, de woordvoerder van de Organisatie van Turkse Immigranten in Israël. De transcriptie van het interview werd gemaakt door de ITIC.3

2. Interviewer: In uw interessante boek schreef u dat de Turkse regering had moeten voorkomen dat de Gazavloot kon uitvaren, waarom?

3. Dinç: Israël had verscheidene keren laten weten dat het geen toestemming zou geven om het schip naar de Gazastrook te laten varen. In het licht van die verklaring was het ongeloofwaardig om te denken dat deze boten Gaza zouden bereiken. Daarom hadden ze ook niet vanuit Turkije moeten afvaren maar de dingen liepen nu eenmaal zoals ze gelopen zijn en ze zijn desondanks toch vertrokken.

4. Interviewer: volgens uw ooggetuigenverslag opende de Israëlische soldaten pas het vuur nadat uit zelfverdediging om omdat de levens van hun medesoldaten in gevaar was.

5. Dinç: Zoals u weet was ik aan boord van het schip en ik zag met mijn eigen ogen de soldaten uit de helikopters komen en op het schip neerdalen. Ze hebben geen schot gelost. Het was maar toen de soldaten de weerstand voelden en zich realiseerden dat sommigen van hun vrienden in levensgevaar verkeerden dat ze met scherp zijn beginnen schieten.

6. Interviewer: Interviewer: Heeft u mensen opgemerkt die messen of ijzeren staven gebruikten?

7. Dinç: Ik heb eigenlijk niet gezien dat er messen getrokken werden maar ik heb wel gezien dat er metalen staven gebruikt werden.

8. Interviewer: In uw boek geeft u voorbeelden hoe de Israëlische soldaten [de gearresteerde opvarenden van het schip] humaan behandelden door bij sommigen hun handboeien terug los te maken en ook hoe u in Israël een ontmoeting had met een Jood van Turkse afkomst die u zijn GSM liet gebruiken.

9. Dinç: De soldaten maakten bij mensen die het moeilijk hadden de handboeien los, vooral bij oudere mensen, vrouwen en andere mensen die zich niet agressief gedroegen. De man die me zijn GSM liet gebruiken was een Israëlische politieman die perfect Turks sprak. Hij vertelde me dat hij destijds vanuit Istanboel naar Israël kwam. Vervolgens vroeg hij me of ik mijn familie al had kunnen bereiken en of ik een telefoon bij had om ze te contacteren. Ik zei hem dat dit nog niet het geval was en daarop gaf hij mij zijn mobieltje om mijn familie te verwittigen. Ik wil hem daarvoor opnieuw bedanken.

10. Interviewer: Uw boek is beter gebalanceerd en helemaal niet eenzijdig. Bent u niet bang dat de Turkse regering daar niet blij mee is en dat men u hevig zal bekritiseren?

11. Dinç: Toen ik aan het boek begon wist ik dat er zaken in zouden voorkomen waarvan de leden van het IHH en de Turkse regering liever niet hoort maar ook de Israëlische regering niet.

12. Interviewer: Bedankt en ik wens je succes met je verdere carrière als onpartijdig journalist.

Het boek "Kanlı Mavi Marmara" van de Turkse journalist Şefik Dinç, die de gebeurtenissen meemaakte

 


Bronnen: The Meir Amit Intelligence and Terrorism Information Center: Turkish journalist on flotilla ship – no Israeli fire until their lives endangered van 5 oktober 2010; Joods Actueel Magazine: Turkse journalist in boek: IDF schoot enkel uit zelfverdediging op Gazavloot van 13 oktober 2010