Economische boycot van Al-Fatah door Hamas en… andersom

Economische boycot door Palestijnen in Gaza en in Judea en Samaria door… andere Palestijnen. Hamas verhindert ondernemers van de Palestijnse Autoriteit om de economische markt in Gaza te betreden.. Palestijnen die andere Palestijnen economisch boycotten, ’t is weer eens wat anders. De creativiteit heeft weer eens toegeslagen in de Palestijnse gebieden.

Ter verduidelijking: Uiteraard is dit andermaal de schuld van Israël en dient Israël onverwijld te worden geboycot, door bijvoorbeeld…. geen grote dadels meer te kopen in de Delhaize supermarkt. Zucht… diepe zucht.

Gaza, juni 2007: TV-beelden hoe halfnaakte Palestijnse aanhangers van al-Fatah door Hamasmilities hardhandig worden weggevoerd. Van de meesten van hen zal nooit meer iets worden vernomen...

Palestijnen boycotten Palestijnen

De Islamitische terroristische groep eist van Palestijnse bedrijven met bedrijfszetel in Judea en Samaria dat ze zich opnieuw zouden registreren in de Gazastrook, waar ze dan een tweede keer belastingen zouden moeten betalen. Hamas op haar beurt beschuldigt dan weer de door Al-Fatah geleide Palestijnse Autoriteit dat zij bedrijven die actief zijn in Gaza om zich opnieuw te laten registreren in Ramallah en alzo de belastingen enkel voor zichzelf te willen opstrijken.

Ondanks de breuk vertonen de bedrijven in de Palestijnse Autoriteit een verhoogde belangstelling in de Gazastrook sinds Israël in juni besloot om de blokkade van Hamas te verlichten. In plaats enkel humanitaire goederen toe te laten, zoals voedsel en medicijnen die naar Gaza worden vervoerd via de Israëlische grensovergangen, laat Israël nu alle goederen toe, met uitzondering van wapens en materialen die met “een dubbel doel” kunnen worden gebruikt. Ook Egypte heeft de blokkade van haar grens met Gaza versoepeld en heeft tevens het verkeer van mensen en goederen van en naar haar regio vergemakkelijkt.

Afbeelding hierboven: Broedertwist in Gaza, voorjaar 2007. Hamaspolitie en militanten van al-Fatah in de clinch met elkaar. Beide terroristische groepen leggen de schuld voor deze broedertwist bij de ‘Zionistische Satan’ Israël. Toch iets waar deze nijvere discipelen van de islamistische geweldscultuur het over eens kunnen zijn. Intussen slaan ze maar wat op elkaar in, wellicht om in conditie te blijven en waarschijnlijker nog: bij gebrek aan Joden in de Gazastrook. Balans tot dusver: 616 doden, 1.500 gewonden en duizenden vluchtelingen… voor het juiste begrip: allemaal Palestijnen dus…

De doodgezwegen Broedertwist

Die broedertwist tussen de Pal-Arabieren van Hamas in Gaza en al-Fatah in Judea en Samaria haalt nergens het nieuws of wordt afgedaan als Israëlische propaganda die dan wordt uigelegd als zou Israël de aandacht van zich probeert af te leiden door telkens weer naar die broedertwist tussen Palestijnen onderling te verwijzen. Onzin natuurlijk. Het kan extreemlinks geen barst schelen hoe dagelijks weer blijkt dat Pal-Arabieren elkaar zèlf naar het leven staan en het licht niet in de oog gunnen. Die broedertwist van rivalen in de terreur, duurt nog altijd voort. Verschillende pogingen om de strijdende partijen terug bij elkaar te brengen hebben tot op heden gefaald. Zij beschuldigen elkaar wederzijds ervan om de eenheidsgesprekken niet ernstig te nemen.

Die Pal-Arabische broedertwist bastte in alle hevigheid uit toen Hamas in januari 2006 de verkiezingen won in de Gazastrook van rivaal Al-Fatah (partij van Mahmoed Abbas). Die werd gevolgd door een achttien maanden durende hevige strijd die de bloedrivalen leverden om de macht in Gaza. Die resulteerde uiteindelijk in de bloedige machtsovername waardoor Hamas in juni 2007 heer en meester werd van Gaza en Al-Fatah kon opkrassen. Ruim 600 Palestijnen werden vermoord door andere Palestijnen, duizenden gewond en vele duizenden ontkwamen naar Judea en Samaria, dikwijls geholpen door het IDF die hen op transport zette naar de Westoever.

Fatah heeft veel te verliezen als het ooit zou worden herenigd met Hamas. Zowel de Europese Unie als de Verenigde Staten beschouwen Hamas als een terroristische groepering en zouden wel eens kunnen beslissen om een einde te maken aan hun donaties aan de door al-Fatah geleide Palestijnse Autoriteit als de twee ooit weer bij elkaar zouden komen. Hamas, van haar kant, heeft dan weer verschillende maatregelen genomen om de islamitische wetgeving te handhaven in de Gazastrook sinds de splitsing met al-Fatah, een beweging die meer aanleunt tegen het seculiere.

Afbeelding hierboven: Persconferentie van de clanleiders van de georganiseerde misdaad in Gaza (Hamas, Islamitische Jihad enz.) De terreurbrigades dreigen met meer aanslagen tegen willekeurige Israëlische burgers afhankelijk van de vorderingen die worden gemaakt in gisteren begonnen vredesonderhandelingen in Washington tussen de PA van Mahmoud Abbas en de Israëlische regering. (Foto: AFP) [De man zonder masker rechts op de foto laat aan de pers weten “dat hij niet bij het gezelschap hoort, deze mensen nog nooit heeft gezien en toevallig voorbij kwam toen de foto werd gemaakt.”]

Hamas boycot vredesonderhandelingen

Dat die broedertwist acuut is bleek andermaal tijdens de recent heropgestarte directe vredesonderhandelingen waarbij Hamas het ene perscommuniqué na het andere vrijgaf waarin zij openlijk de vredesonderhandelingen met Israël boycotten, haar rivalen in de terreur van al-Fatah en hun leider Mahmoed Abbas als collaborateurs met het Israëlische regime afschilderen en die voor hun collaboratie met de Zionistische Entiteit “ooit nog wel de rekening krijgen gepresenteerd”. In de taal van Hamas betekent dat onmiddellijke executie zonder rechtspraak en zonder vonnis. Zoals tijdens en na het Gazaconflict in januari 2009 toen al-Fatah leden in Gaza door Hamasmilitanten wegens vermeende collaboratie met Israël levend van de daken van de huizen naar beneden werden gegooid en anderen er levend vanaf kwamen en er slechts kapotgeschoten knieschijven aan overhielden.

De breuk tussen Hamas en al-Fatah ondermijnt natuurlijk de geloofwaardigheid van Mahmoed Abbas die van Hamas geen vrijgeleide heeft gekregen om in hun plaats te onderhandelen over vrede, integendeel. Abbas zegt te onderhandelen voor de PA waarin Gaza zou opgenomen worden in het nioeuwe kalifaat Palestina. Echter Hamas boycot dit uitgangspunt en Abbas heeft niet de macht om een regeling af te dwingen van Hamas daar het eerder de militaire confrontatie met Hamas in het voorjaar van 2007 heeft verloren.

Zodoende blijven de Pal-Arabieren in de Palestijnse gebieden elkaar economisch boycotten en geen westerling die zich daar aan stoort, want wat het Westen betreft gaat het tenslotte toch nooit om de Arabieren maar om de Joden. De Tweede Wereldoorlog mag dan wel afgelopen zijn op 8 mei 1945 maar in de hoofden van velen loopt die nog altijd verder, af en toe flink gespekt door traditionale Jodenhaat waar menige ex-nationaal-socialist zijn vingers zou aan aflikken.

Westerse boycot: eet geen grote dadels uit Israël

Moshe en Rachel Dadelstein uit de Joodse voorpost Shvut Ami op de Westoever: “Onze kibboetsim hebben besloten om voortaan enkel kleine dadels uit te voeren, die zijn nog lekkerder dan die grote dikke lekkere!” 😉

De boycot van Gaza werd niet enkel door Israël opgelegd, maar werd ingezet door de Europeanen en Amerikanen die Hamas op hun Lijst van Terroristische organisaties hebben gezet, alsmede door Egypte dat tegelijk met Israël een boycot van Gaza oplegde na de machtsovername door Hamas. Echter, de boycot van extreemlinkse boycotorganisaties richt zich niet tegen de VS, niét tegen de Europese Unie en ook niet tegen Egypte dat de zuidelijke grens van Gaza met een stevige muur gesloten houdt. De boycot richt zich enkel en alleen tegen Israël.

kill1
Sommige Westerse Israëlbashers zeggen wèl hardop wat ze bedoelen...

Extreem links organisaties in het westen organiseren al decennialang de economische boycot van Israël. De campagneleiders van die boycot van Israël proberen ons tijdens hun kruistocht tegen het Joodse volk van Israël te laten geloven dat ze dat doen omdat ze begaan zijn met het lot van de Pal-Arabieren. Maar dat is een leugen. Het lot van de Pal-Arabieren kan hen geen barst schelen.

Wat zij er nooit bij vertellen is, dat om het eender welke vorm van boycot jegens Israël, het altijd eerst de Pal-Arabieren die de prijs moeten betalen. Zij verliezen hun baan, hun financiering, worden terug in de armoede gedrongen en worden precies op dat ogenblik wanneer de ellende hun weer overvalt, door hun linkse boycotvrienden in de steek gelaten.

Als meest recente voorbeeld: door de bouwstop werden ongeveer 30.000 Palestijnse bouwvakkers 10 maanden werkloos. Dat betekent geen brood meer op de plank en de ganse familie aan de bedelstaf. Maar dat kan de grote BDS-familie geen barst schelen (BDS = boycot, desinvesteringen en sancties van Israël). Zij gaan de door hen direct of indirect veroorzaakte Palestijnse werkloosheid niet oplossen, want dat is hun doel niet. Hun doel is de vernietiging van Israël en de verdrijving of uitroeiing van het Joodse volk uit het Midden-Oosten. Waarom een boycot van Israël niet bijdraagt aan de vrede, kan je ondermeer hier lezen: Boycot Israël?.

Onze extreemlinkse ‘idealisten’ zijn helemaal niet pro-Palestijns maar anti-Israëlisch gezind, een belangrijke maar essentiële verduidelijking van hun werkelijke objectieven en waarop hun acties zijn afgesteld. Het kan hen geen barst schelen dat Hamas een door de sharia geïnspireerd terreurregime uitoefent waarin de rechten van de vrouw gereduceerd worden tot die van een broedkip in een legbatterij wiens taak het is om enkel martelaren te reproduceren. Noch dat het hen ook maar één gram kan bommen dat op de Westoever Pal-Arabieren worden vermoord als ze zaken doen met de Israëliërs, of hen grond verkopen of arbeidskrachten leveren.

Het doel: Israël vernietigen

Last but not least vind Hamas dat vrede met Israël enkel kan bereikt worden door geweld, met name door de fysieke vernietiging van de Joodse staat en dat er enkel met Israël kan onderhandeld worden over de practische modaliteiten. Met name dan hoe de staat het best kan opgedoekt en de facto ontbonden worden en het bestuur ervan kan overgegeven worden aan de regering van Hamas.

Tot slot moeten ze dan nog praktisch regelen hoe de Joden het best kunnen afgevoerd worden zonder dat ze door Hamas en kornuiten tot de laatste Jood moeten worden uitgemoord, want dat vinden ze zelf nogal schmutz und schmutzig.

De georganiseerde misdaad in Gaza (Hamas, Islamitische Jihad enz.), het Palestijnse equivalent van Hamas zoals bv. de Bende van Haemers of de Bende van Nijvel, of de maffiosi zoals de Siciliaanse Cosa Nostra en de Camorra, kunnen en mogen met de zegen van het Westen regeren over Gaza. Zo komt er natuurlijk nooit vrede. Wie  ook geen vrede wil met de Camorra maar ze enkel fysiek wil verpletteren en haar leiders achter de tralies zetten, zal dat zeker ook niet willen met Hamas, die duidelijk uit hetzelfde hout zijn gesneden.

Wie ooit zal onderhandelen met Hamas en de rest van de criminele bende, doet dat enkel met het doel om de terreurgroep volledig en fysiek uit te schakelen. Met terroristen onderhandel je niet, nu niet en nooit. Dat zijn criminelen en die horen thuis achter stalen tralies en een flink slot op de deur.