De Verenigde Naties en Terrorisme, negen jaren na 9/11

Stats van 2009: klik op het beeld voor een vergroting. Israël staat bovenaan... altijd!

Bij herhaling heb ik in vele artikelen op deze blog gewezen op het meten met twee standaarden door het Verenigde Naties als het over Israël gaat. Dat is geen toeval. De VN wordt gedomineerd door de 56 leden van de Organisatie van de Islamitische Conferentie met een gezamenlijke bevolking van ongeveer 1,7 miljard mensen en door de 22 leden van de Arabische Liga met een gezamenlijke bevolking van 360.029.936 mensen. Slechts twee van die naties – Jordanië en Egypte – hebben een [koud] ‘vredesverdrag’ met Israël. De statistiek hierboven is maar ter illustratie van de ban waarin de wereld leeft van een zogeheten Joods Complot om de wereld te veroveren.

Bijna de helft van de VN-resoluties over heel 2009 [36 op 86 of 41,86%] werd besteed aan Israël. Nochtans staat dit conflict wereldwijd, en sinds het einde van de Tweede Wereldoorlog wat het aantal doden betreft en het impact op de rest van de wereld, amper op de 49ste plaats. Blijkbaar wordt hier disproportioneel belang gehecht, veel meer dan het eigelijk verdient in verhouding tot conflicten over dezelfde periode in de rest van de wereld.

Maar het kan interessant zijn hoe de Verenigde Naties aankijkt – en omgaat en oordeelt – over mijns inziens belangrijkere problemen, zoals bijvoorbeeld het TERRORISME. Dat zal velen onder u ontgoochelen want zo blijkt dat de Verenigde Naties het wereldwijde probleem van terrorisme en de duizenden doden die jaarlijks vallen onder aanslagen en andere terreurgeweld gewoon negeren. Terrorisme komt helemaal niet aan bod binnen de VN. Vreemd? Nee, natuurlijk niet. Het gros van dat terreurgeweld komt – alweer – van moslims, geïnspireerd door ja, de Koran misschien en haar geschifte ziekelijke leiders?

  • Sinds 9/11 zijn de Verenigde Naties er nog altijd niet in geslaagd om het terrorisme te definiëren. Er werd wel een poging daartoe gedaan met name de Comprehensive Convention on International Terrorism. De grootste dwarsligger blijkt – alweer – de Organisatie van de Islamitische Conferentie te zijn. Het OIC wilde volgende clausule laten opnemen in deze Conventie: “The activities of the parties during an armed conflict, including in situations of foreign occupation….are not governed by this Convention.” Duidelijk gericht tussen tegen Israël en haar bondgenoten, vooral dan de Verenigde Staten, dat wordt gezien als een bezetter van Arabisch/Islamitische bodem. Meerdere soortgelijke redenen worden aangehaald klik hier. Met andere woorden: voor de religieus islamistische oorlog tegen Israël moet de globale aanpak van de [islamitische] terreur het andermaal afleggen. Ongelooflijk maar waar.
  • De Verenigde Naties zijn er niet in geslaagd om een samenhangende conventie tegen terrorisme goed te keuren. De Organisatie van de Islamitische Conferentie (OIC) blijft er op aandringen dat Israëli’s en Amerikanen opblazen in naam van zelfbevestiging niet mee mogen tellen. Voorgestelde toevoeging door het OIC: “Peoples’ struggle including armed struggle against foreign occupation, aggression, colonialism, and hegemony, aimed at liberation and self-determination in accordance with the principles of international law shall not be considered a terrorist crime.
  • Het Counter-Terrorism Committee (CTC) van de Verenigde Naties heeft nog nooit één enkele staat genoemd als sponsor van het terrorisme, noch een individuele terrorist noch een terroristische organisatie ooit bij naam genoemd. Nochtans heeft de CTC heel wat bezoeken afgelegd aan staten. Maar liefst 25 landen werden er sinds 2005 gecontroleerd. Het CTC claimt transparantie maar vreemd genoeg is geen enkel rapport over al die bezoeken ooit openbaar gemaakt. Op het lijstje hieronder kan je zien dat zelfs België en Nederland werden bezocht, maar bijvoorbeeld niet Iran, Syrië, Egypte, Libië, China, Rusland enz.. Merkwaardig! Maar is dat niet met alles het geval binnen en rondom de Verenigde Naties?
  • Landen die de CTC bezocht:
    2005: Marokko, Kenia, Albanië, Algerije, Thailand
    2006: Tanzania, de Voormalige Republiek van Macedonië, Jordanië, Maleisië, de Filippijnen, India, Pakistan, Mali, Nigeria, Koeweit
    2007: Indonesië, Turkije, Bangladesh, Vietnam, Georgië, Armenië, Bosnië en Herzegovina
    2008: Niger, Saoedi-Arabië, Cambodja, Democratische Volksrepubliek van Laos
    2009: Kenia, Oeganda, Verenigd Koninkrijk, België, Denemarken, G-H Luxemburg, Nederland, Burkina Faso, Mali, Senegal, Panama, Republiek Korea, Singapore en Bangladesh
    2010: Timor Leste, Brunei Darussalam, Tunesië, Griekenland en Jemen.

    Er volgde echter nooit publiekelijke rapportage en nog opmerkelijker: de centrale sponsorstaten van het terrorisme komen niet eens op de lijst voor. Verder lezen klik hier

  • De VN-Veiligheidsraad dient als vrijgeleide voor de Palestijnse bewering dat terroristen martelaars zijn. Keer op keer veroordeelt de Veiligheidsraad Israël voor geweld of het uitlokken van geweld wanneer bomaanslagen door zelfmoordbommenleggers werden uitgevoerd door Hamas, Al-Fatah en andere Palestijnse terreurorganisaties, maar die door de VN systematisch en letterlijk worden aangeduid als leden van de Palestijnse weerstand en of als martelaars. Onbegrijpelijk. Het gaat niet over één enkel document waarin dat gebeurde maar over een lange lijst van documenten. Wie nog een halve gram geloof hechtte aan de VN moet deze lijst dringend bestuderen. Het is gewoon te schokkend voor woorden.
Terreurpsychose door zelfmoordaanslagen. Door de VN gedefinieerd als 'martelaren' en leden van 'de legitieme weerstand', moord met voorbedachte rade met de zegen van de Verenigde Naties

Bronnen: Eye on te UN: The UN and Terrorism Nine Years After 9/11