Twee-statenoplossing brengt geen vrede in het Midden-Oosten

Hamas zegt dat het met Israël wil praten over vrede...

door Steven Plaut
Bron: Veertien leugens die de vrede blokkeren in het Midden-Oosten

Het idee van ‘Twee staten voor twee volkeren’ is geen oplossing maar simpelweg een strategie om Israël te verzwakken en het terug te dringen achter onverdedigbare grenzen. Direct nadat de ‘2-statenoplossing’ zou worden geïmplementeerd, zou de nieuwe ‘Palestijnse staat’ de rest van de Arabische wereld uitnodigen om ‘het werk af te maken’ wat overgebleven is van Israël.

Zelfs de ‘gematigden’ binnen de PLO [Palestijnse Bevrijdingsorganisatie voorgezeten door Mahmoed Abbas] dringen erop aan dat gelijk eender welk Israël dat overblijft na de implementatie van de ‘2-statenoplossing’, moet overspoeld worden door Arabische migranten waardoor de Joodse meerderheid wordt gestript met als direct gevolg dat de staat Israël kan omgeturnd worden naar een nieuwe Arabisch Palestijnse staat.

De Arabieren stellen als voorwaarde voor de 2-statenoplossing nog steeds dat Israël erin zal toestemmen dat Arabische migranten de staat overspoelen [door onder meer de ‘terugkeer’ van 4,7 miljoen Palestijnse vluchtelingen], zodat de staat demografisch zal veranderen in een 24ste Arabische staat. Het spreekt voor zich dat Israël hiermee niet akkoord gaat. Israël zou verdampen in een wolk van rook en vuur door duizenden afgeschoten raketten en mortieren vanuit ‘Palestina’ en golven van Arabische terroristische infiltranten en zelfdmoordterroristen in Israël zouden een nog nooit gezien bloedbad scheppen.

Dat een dergelijke “twee-staten-oplossing” geen einde zal maken aan het conflict, maar alleen het signaal zal zijn van het begin van een volgende fase, is sedert lange tijd de quasi-officiële positie van vrijwel alle Palestijnse groepen. Deze hebben lang aangedrongen op de twee-staten-oplossing maar slechts als een overgangsfase in een “plan van stadia,” waarna een reeks fases moeten volgen die uiteindelijk het bestaan van Israël als een Joodse staat moeten beëindigen.

De ‘twee-staten-oplossing’ is een optie die vandaag niet meer realistischer is dan dat ze dat in 1948 ook al was, toen Israël ei zo na werd verpletterd door de Arabische staten, terroristen, en legers. Die optie is uiteindelijk vandaag net zoveel een existentiële bedreiging voor de Joodse overleving in het Midden-Oosten als de zogenaamde “één-staat-oplossing,” die door antisemieten ter linkerzijde wordt verdedigd, waarin Israël wordt vervangen door een Rwanda-achtige binationale entiteit die zou worden gecontroleerd door Arabieren, waarin het ‘Joodse probleem’ zal worden opgelost volgens een Rwanda-achtig scenario.

De oprichting van een Palestijnse staat naast Israël zou een belangrijke stap zijn in de escalatie van de Arabische oorlog tegen het bestaan van Israël, zelfs als daardoor de oorlog voor een beperkte tijd kan worden uitgesteld om de wereld even de gelegenheid te geven om het uitbreken van een Potemkin-achtige vrede in het Midden-Oosten, uitbundig te vieren als gevolg van het einde van de Israëlische ‘bezetting’ van de ‘Palestijnen’.

Sinds het ‘vredesproces’ in Oslo van start ging in de vroege jaren ’90, luidt de hypothese die door bijna iedereen op de planeet wordt verdedigd (met inbegrip van grote aantallen Israëlische politici wier IQ-niveau om de regelmaat wordt aangevochten), dat de meest dringende taak is om zo vlug mogelijk een einde te maken aan de Israëlische ‘bezetting’ van de Palestijnse Arabieren. Het probleem is om EENDER WELKE Palestijnse staat, onafgezien wie die zal regeren, niks anders zal voortbrengen dan een escalatie van geweld, terreur en oorlog in het Midden-Oosten en helemaal geen stabiliteit of vreedzame betrekkingen zal brengen. Die staat zal trachten oorlog te zoeken met de overgebleven rompstaat Israël, en zal trachten om de hele moslimwereld in die oorlog te betrekken. Het laat die [Palestijnse] staat compleet onverschillig voor de economische en sociale problemen van haar eigen burgers.

Mensen lijken een aangeboren ongeduld te vertonen wanneer zij luisteren naar de waarheid als die herhaald wordt gedurende lange perioden. In een tijdperk waarin technologie, politiek en wetenschap zo snel veranderen, zijn velen van mening dat het voor de hand ligt dat een verklaring die 60 jaar geleden nog een oplossing had kunnen bieden, ook vandaag nog altijd kan verwezenlijkt worden. Het spreekt voor zich dat zij aandringen op een uitleg over hoe het met het Midden-Oostenconflict in het verleden is misgelopen, dat dit idee moet verlaten worden en vervangen worden door nieuwe, geactualiseerde ‘theorieën’ en door een meer moderne en aangepaste perceptie van de werkelijkheid.

Het resultaat van dat alles is een pseudo-geschiedenis waar mensen nieuwe ‘theorieën’ bedenken omtrent de meest wijd-geaccepteerde geschiedkundige waarheden. Geen onderwerp dat het onderwerp is geworden van zoveel pseudo-historisch revisionisme en ontkenning van ‘gedateerde’ waarheden als die over het Midden-Oosten. George Orwell zei ooit dat de eerste plicht van intelligente mannen is om het meest voor de hand liggende terug te formuleren. Evidente waarheden moeten worden aangepast, omdat ze onder vuur liggen door zoveel oneerlijke mannen.

De Palestijnen hebben geen legitieme aanspraak op het recht op een eigen staat, en de creatie van een dergelijke situatie zou resulteren in een escalatie van oorlog en bloedvergieten, en geen vrede. Er bestond in de geschiedenis nooit een Arabische Palestijnse staat. Zelfs indien een dergelijk recht ooit bestond, zouden de Palestijnen – net zoals de Sudeten-Duitsers – dat recht hebben verbeurd dankzij decennia volgehouden terrorisme, wreedheid, massa moorden en barbarij. De pacificatiedrift van vandaag vereist de wederinvoering van de staat van beleg door Israël en een doorgedreven programma van de-nazificatie.

Het bevorderen van de ‘twee staten voor twee volkeren’-oplossing heeft de meeste Israëlische Arabieren doen radicaliseren en nazifiëren, die zich nu openlijk identificeren met en zich gesteund voelen door de Arabische partijen en politici die openlijk oproepen tot geweld tegen Joden en voor de vernietiging van Israël. Die ‘oplossing’ is enkel een recept voor meer bloedvergieten en conflicten.

Een gedachte over “Twee-statenoplossing brengt geen vrede in het Midden-Oosten

Reacties zijn gesloten.