Vrouwelijke ‘vredesactivisten’ verkracht, het zwijgen opgelegd door links


Jeruzalem, juli 2010. Enthousiaste vrouwelijke vredesactivisten in Sheikh Jarrah [Shimon HaTzaddik], een wijk in de Joodse hoofdstad waar veel Arabieren wonen. Hitsige Palestijnse mannen staan van op de zijlijn toe te kijken en maken hun keuze uit het vrouwvolk. Linkse organisatoren dringen er bij deze vrouwen op aan om zich meer bescheiden te kleden en een hoofddoek te dragen om hun Palestijnse ‘vrienden’ niet onnodig te provoceren. Ah ja,  het gebrek aan vrouwenrechten in de Arabische gebieden in Israël is helaas nog altijd onbespreekbaar binnen de pro-Palestijnse ‘vrede’ -beweging…

Twee activisten hebben een verontrustend verschijnsel aangekaart waarvan ze zeggen dat het een publiek geheim is binnen het “vredeskamp”: vrouwelijke “vredes” activisten worden routinematig lastiggevallen en verkracht door Arabieren van Judea en Samaria, voor wie zij zijn gekomen om zich met hen te identificeren. Ze zeggen dat het verschijnsel de laatste tijd nog verergert en dat veel buitenlandse vrouwen tegen hun wil in eindigen als echtgenote van plaatselijke Arabieren en niet meer kunnen ontsnappen uit hun nieuwe thuis.”

Roni Aloni Sedovnik, een feministische activiste, schreef een artikel in News1 – een onafhankelijke website die wordt beheerd door de alom gewaardeerde onderzoeksjournaliste Yoav Jitschak – onder de titel “Het verraad van links jegens vrouwelijke vredesactivisten die seksueel werden aangevallen.”

“Misselijk makende gruweldaden gaan al lange tijd schuil achter de schermen bij linkse demonstraties in Bil’in, Naalin en Sheikh Jarrah [Shimon HaTzaddik],” schrijft ze. “Een duister geheim dat dreigt de fundamentele ideologische waarden op te breken waarop de eis rust om een einde te maken aan de bezetting van de Palestijnse gebieden.”

Het blijkt, zo legt ze uit, dat wanneer vrouwelijke vredesactivisten uit Israël en het buitenland naar Judea en Samaria komen om te demonstreren tegen de Israëlische “bezetting”, ze seksueel misbruikt worden door die Arabische mensen waarvoor zij zijn gekomen om ze te helpen. Dit zijn geen geïsoleerde incidenten, benadrukt Aloni-Sedovnik. Integendeel, het gaat hier om een “aanhoudend en wijdverbreid” fenomeen waarbij vrouwen verbaal en fysiek worden mishandeld. Ze beschuldigt het ‘vredes’ kamp om met opzet die trend toe te dekken om “de Palestijnen en hun erfgoed, waarin vrouwen worden gezien als seksuele objecten” niet te beledigen.

Vrouwelijke vredesactivisten moeten zich zediger kleden als ze de Palestijnse gebieden binnentrekken. Doen ze dat niet dan staan de organisatoren niet in voor de gevolgen van hun 'onbehoorlijk' gedrag

Media cover-up

Aloni-Sedovnik noemt twee concrete gevallen waarvan zij kennis heeft – het ene is een geval van verkrachting en het andere van ernstige seksuele intimidatie. De aanvallers waren, zo bendadrukt ze, in beide gevallen vertrouwd met de slachtoffers en wisten dat ze “vredesactivisten” waren.

Linkse vredesactivisten: ikke niks gezien, ikke niks weten

De verkrachting gebeurde enkele maanden geleden in het dorp Umm Salmona, nabij Bethlehem. Het slachtoffer, een Amerikaanse activist, wilde aangifte doen, maar linkse activisten zetten haar onder druk om dat niet te doen, om de strijd tegen de ‘bezetting’ niet te beschadigen.

De tweede zaak betrof een Israëlische activiste die deelgenomen heeft aan de demonstraties in de Shimon HaTzaddik wijk in Oost-Jeruzalem, waar het Israëlische Hoogste Gerechtshof oordeelde dat de Joodse families terug mogen keren naar woningen die zij generaties lang hebben bezeten.

Deze vrouw heeft een klacht ingediend bij de politie maar trok haar klacht weer in na “zware en oneerlijke druk” van de organisatoren van de demonstraties, volgens Aloni-Sedovnik. Daarnaast hebben de organisatoren de vrouwelijke demonstranten opgeroepen om zich bescheiden te kleden als ze naar de Arabische wijken trekken en suggereerden hen om een hoofddoek te dragen.

Aloni-Sedovnik beschuldigt ook de Israëlische van medeplichtigheid aan de cover-up.

“Hoe komt het dat we de stem van de radicale feministen niet horen die dag en nacht herhalen, dat de bezetting een bezetting is en dat het niet uitmaakt of het land die onderwerping uitvoert of dat het een man is die de vrouw onderwerpt?”

“Het lijkt erop dat er enerzijds een kloof bestaat tussen de radicaal-linkse feministische theorie over het actieve verzet tegen de bezetting van de gebieden en anderzijds de stamelende zelf nietigverklaring in het gezicht van de gewelddadige verovering van vrouwen.” Het geval van Umm Salmona haalde het nieuws in Haaretz als een poging tot verkrachting, maar lijkt verder de blogosfeer niet te hebben gehaald.

Buitenlandse vrouwen verkracht en onderworpen

Eerder dit jaar schreef Jehoeda Bello, een blogger en literatuur buff die op verschillende locaties schrijft over geschiedenis en theorie van de evolutie, een blogpost met de opvallende titel: “De vrouwelijke linkse activisten worden dag na dag verkracht, nacht na nacht” [orig.: “The Female Leftist Activists are Raped Day after Day, Night after Night.“] Bello is geen ultra-nationalist en hij steunt de oprichting van een PA staat – een feit dat zijn beweringen des te geloofwaardiger maken.

Vredesactiviste Anja Meulenbelt: "Leugens! Ik ben nog nooit verkracht door een Palestijn!'

De meeste vrouwelijke linkse Europese activisten, schrijft Bello, zijn in hun jeugd gehersenspoeld en haten Israël. Vervolgens reizen ze rechtstreeks naar de Arabische gebieden in Judea en Samaria, zonder ook maar een enkele nacht in Tel Aviv te overnachten, opdat ze zeker niet de Israëlische samenleving met eigen ogen zouden zien want ze zouden die misschien wel eens leuk kunnen vinden [..]

Ze worden direct meegetroond naar Sichem, Jenin en andere Palestijnse steden en ondergebracht in Arabische educatieve of culturele faciliteiten of in privé-woningen. Plaatselijke Arabische meisjes worden naar hen gezonden om met hen vriendschap te sluiten en ze hebben geen andere keuze dan ze te vertrouwen.

“Het gaat vrij simpel,” legt Bello uit, “om een seksueel misdrijf tegen een vreemd meisje te bedrijven in de eerste dagen dat ze zo ver verwijderd is van haar familie, in een plek die nog nooit door de politie werd bezocht. En dit is dan wat er gebeurt en gebeurd is.”

“Ik kreeg van dergelijke verkrachtingszaken te horen van vrouwen die niet Joods zijn: een vrouwelijke Europese linkse activist, een vrouwelijke Rode Kruis vrijwilligster en een jonge Arabische vrouw uit Jaffa”, zegt hij. Hij zegt ook dat hij deze vrouwen ontmoet toen hij zijn plicht als reservist bij het IDF vervulde en hij heeft hen daarna ook nog ontmoet.” Ze vertelden me wat er daar in de Palestijnse dorpen allemaal gebeurde, ver weg van alle nieuwsgierige pottenkijkers.”

“Dit zijn niet slechts gevallen van verkrachting uitgevoerd om aan lust te voldoen,” schrijft hij. “Meestal worden ze systematisch uitgevoerd met het oog om het meisje zwanger te maken en haar dan als echtgenote te nemen – nadat ze zich tot de islam heeft bekeerd, natuurlijk. We weten over dit systeem uit de verhalen van vrouwen die in Israël een soortgelijk proces meemaakten en konden ontkomen naar Europa. Maar het is moeilijk om te ontsnappen uit de Palestijnse gebieden. Soms zijn deze vrouwen – van wie sommigen zijn niet jong meer zijn – nooit toegestaan werden om hun huizen zonder begeleiding te verlaten, om hun ontsnapping te voorkomen.”

Westerse activiste maar Arabisch modebewust

Als iemand de lijst van buitenlandse vrouwelijke activisten die de Arabische gebieden in Judea en Samaria bezoeken zou vergelijken met de lijst van degenen die weer zijn vertrokken, zou de omvang van het verschijnsel worden bewezen.

“Iedereen weet het, maar niemand durft erover praten. De Palestijnen zijn omgevormd tot martelaren. Op de televisiezenders van Midden-Oosten worden IDF-soldaten voorgesteld als brutale verkrachters, die Palestijnse vrouwen verkrachten.”

Betrokkenheid van het New Israel Fund

De verslagen van Aloni-Sedovnik en Bello zijn van bijzonder belang, omdat feministische groepen al vele jaren een toonaangevende rol spelen in het linkse activisme in Israël. Volgens Gila Svirsky, de voormalige directrice van het New Israel Fund in Israël en oprichtster van het door NIF gesponsorde Women’s Coalition for Peace, zijn “vrouwelijke vredesorganisaties, gezamenlijk bekend als de Israëlische vrouwen vredesbeweging, het meest levendige en blijvende deel van de vredeskamp in Israël.”

Deze groepen hangen een ideologie aan die het militarisme (van de Israëli’s) vergelijken met de mannelijke dominantie van vrouwen. Verre van een randverschijnsel, zijn linkse feministen van deze slag een dominante kracht in de Israëlische academische wereld, de pers, de Knesset en in het justitiële systeem.

door Gil Ronen


Bronnen: Arutz Sheva: Arabs Harass Female ‘Peace’ Activists; Left Silences Victims door Gil Ronen van 21 september 2010

6 gedachtes over “Vrouwelijke ‘vredesactivisten’ verkracht, het zwijgen opgelegd door links

  1. @daniel

    Jawadde, dat is de beste grap van da dag. Weet je wat daniel? Vraag het eens aan de “onpartijdige” BBC, de VRT of het NOS journaal om het te bevestigen en waarom niet aan al-Fatah of Hamas? Dàt is pas een objectieve bron . 🙂

    Like

  2. @daniel

    Vraag zowiezo maar eens naar onpartijdige bronnen om nieuws uit die regio te bevestingen. Vrijwel alles wordt voorgelogen door de Hamasspindocters en hun djimmie-vriendjes bij de UN, HRW etc.
    En weet je waarom? 1 slecht verhaal en de journalisten komen er niet meer in en hun locale mensen worden vermoord.
    Maar dat zal je toch niets intereseren.

    Like

  3. Vredesactiviste Anja Meulenbelt: “Leugens! Ik ben nog nooit verkracht door een Palestijn!’

    Natuurlijk ben jij niet verkracht, wie in de wereld zou dat willen denk je? Ik zou jou nog niet met een tang aanraken!

    Like

Reacties zijn gesloten.