Twee staten en ‘Twee verklaringen’ in plaats van ‘Twee naties’

Ayalon over de gematigde Fayyad: Als hij vrede wilt moet hij ophouden met het internationale steungeld te misbruiken om de PalArabs aan te zetten tot Jodenhaat en de boycot van Israëlische producten te organiseren

Het feit dat Salam Fayyad, de gedoodverfde premier van een toekomstige staat Palestina, enkele dagen terug in New York boos wegrende van de onderhandelingstafel omwille van het feit dat hij “twee staten voor twee volkeren” niet over zijn lippen kon krijgen, blijft nazinderen. Zelfs de Amerikanen blijven wat verweesd achter. Hier hadden ze blijkbaar niet op gerekend.

Nochtans is dat “twee staten voor twee volkeren” niks nieuws onder de zon. Premier Netanjahoe gebruikte die terminologie ruim een jaar geleden voor het eerst in een officiële regeringsverklaring bij wijze van de viering van de eerste 100 dagen van zijn nieuwe kabinet op 6 juli 2009 [bron].

Fayyad eist het recht op een Palestijnse staat op, maar wel een staat voorbehouden voor Arabieren en verboden gebied voor Joden en andere Israëli’s net zoals buurland Jordanië dat ook is. Anderzijds eist hij wel dat Israël een binationale staat blijft, bestemd voor Joden en Arabieren samen, zoals dat nu nog het geval is. Te weten dat er 1,5 miljoen Arabieren in Israël wonen, afstammelingen van zij die in 1948 gebleven zijn. Echter Israël staat erop dat de Israël het etiket van een Joodse staat wordt. Fayyad eist dat Palestina een Arabische [islamitische] staat wordt.

Uiteraard speelt bij Fayyad ook nog het “recht op terugkeer” mee van ongeveer 4,7 miljoen Palestijnen die door de UNRWA worden erkend als “vluchteling” en dat van vader op zoon, generaties lang tot in der eeuwigheid. Van die 4,7 miljoen hebben er in werkelijkheid amper 200.000 ooit een voet  op Israëlische bodem gezet in het Israël van binnen de grenzen van 1967. Het overgrote deel heeft enkel een overerfbaar vluchtelingenrecht [uniek voor de PalArabs in de wereld van vluchtelingen] en worden onderhouden op kosten van de Verenigde Naties via de UNRWA.

Fayyad: Ik ben gematigd. Ik wil de Joden van Israël niet vermoorden, ze mogen zelfs hier blijven wonen. Ik wil er simpelweg 2de rangsburgers van maken nadat Israël door ons werd opgedoekt. Waarom begrijpt niemand mij?

Gematigde PalArabs. Hoezo ‘gematigd’?

Tijdens die bewuste vergadering, zei Danny Ayalon dat Israël de Palestijnse economie zal blijven ondersteunen, zelfs zonder haar instemming, maar merkte op dat met de veiligheid van Israël moet rekening worden gehouden. Fayyad stelde toen de vraag om de Palestijnse bewegingsvrijheid op de Westelijke Jordaanoever te verhogen, waarop Ayalon antwoordde: “Wij gaan Israël ’s veiligheid en toekomst niet verspelen. Alles hangt af van de veiligheidssituatie en een afgesproken politieke oplossing.” De onderminister van Buitenlandse Zaken eiste ook garanties dat het gedoneerde geld niet zal worden gebruikt voor het aanzetten tot haat [jegens de Joden en de Joodse staat] of wordt aangewend voor een boycot van Israëlische producten.

In feite geeft dit een goed inzicht in de psyche van de PalArabieren wat de media de zogenaamde ‘gematigde’ Palestijnen heten. Gematigd? Een zoveelste fabel dus. Die terminologie “twee staten voor twee volkeren” was nog controversieel toen Netanjahoe die verleden jaar gebruikt maar was reeds lang gemeengoed bij extreemlinks, inbegrepen Gush Shalom. Het is ontegenzeggelijk zo dat westerse leiders zoals Tony Blair reeds deze formule steunde zoals ze werd gegeven.

Toch is deze formule zoals “iedereen die kent” en die een mogelijke oplossing biedt, een anathema voor de meest gemodereerde PalArabieren. Uiteraard voelen ze dat zo aan dat Palestina enkel voor Arabieren is – en dat Israël uiteindelijk óók voor de Arabieren zal en moet zijn. Geen haar op het hoofd van de gemiddelde Palestijn  dat eraan denkt – gematigd of niet – om het ooit anders te [willen] zien. Vandaar dus dat voortdurend hameren op het “recht op terugkeer” om op demografische wijze de vernietiging van de Joodse staat te bewerkstelligen. Het wordt hoog tijd dat ook de ‘gematigde’ Palestijnen inzien dat als het van Israël afhangt het ‘recht op terugkeer’ nooit wordt ingewilligd en dat Israël wijselijk bedankt voor die ‘voorgestelde zelfdoding’ door de PalArabs.

Tot slot nog een cynische samenvatting van de hele kwestie door Elder of Zyon: “Ik ben er zeker van dat de gematigde Arabieren, nadat ze Israël hebben overgenomen en hernoemd naar West-Palestina, de Joden royaal in staat zou stellen te leven binnen de grenzen van vóór 1967 als ‘beschermde’ tweedeklas burgers. Natuurlijk, zou dit alleen van toepassing zijn op de Joden waarvan hun afkomst uit Palestina kan getraceerd worden tot vóór 1880, omdat de rest van hen boosaardige kolonialisten zijn waarvan het bestaan een belediging is voor Arabische eer en zoiets kan niet worden getolereerd als ze ooit echte vrede wensen in het Midden-Oosten. Immers, deze ‘gematigde’ Arabieren zijn de eerste die daar blijven op aandringen, want het is tenslotte toch vrede wat ze willen. En, zoals de media het blijkbaar nooit beu wordt om er ons blijven aan te herinneren, is Salam Fayyad [wat hen betreft] de meest ‘gematigde’ PalArab van het hele stel.”


Bronnen: Elder of Zyon: Moderate Fayyad can’t stomach “two states for two peoples” van 21 september 2010; Ynet News: No peace in NY: Fayyad-Ayalon meeting ends on sour note van 21 september 2010; Arutz Sheva: Two States and ‘Two Statements’ instead of ‘Two Peoples’ door Tzvi Ben Gedalyahu van 22 september 2010; JTA: Netanyahu says ‘two states for two peoples’ van 6 juli 2009;

Een gedachte over “Twee staten en ‘Twee verklaringen’ in plaats van ‘Twee naties’

  1. Oh die goede Fayyad toch. Hij begrijpt niet dat niemand hem begrijpt?
    Hij begrijpt niet dat Israel hem maar al te goed begrijpt. En daarom, enkel daarom, omdat wij die Fayyad zo prima doorhebben, daarom weten wij van geen wijken.
    Zelfs geen snippertje heilig land mag zijn deel worden want hij zal dat dan prompt ontheiligen met die verderfelijke en zeer laakbare houding van hem dat hij en zijn volk Uebermenschen zijn nterwijl de Joden met hun medestanders natuurlijk Untermenschen zijn.
    Dat zien wij in Israel totaal niet zitten vandaar dat wij onze dure eed zweren die wij al millennia herhalen: “het volgende jaar in Jeruzalem”
    en ter verduidelijking, het volgende jaar en alle daarop volgende jaren zal het Joodse volk alles doen wat in het vermogen ligt om Jeruzalem te behouden, te bewonen en te genieten. En Fayyad, de goed begrepen Fayyad mag Mekka houden.

    Like

Reacties zijn gesloten.