Israël geeft aangeslagen cameramateriaal van Flotilla Free Gaza weer

Op 31 mei 2010 trachtten enkele honderden mensen van alle nationaliteiten de Israëlische zeeblokkade van Gaza met geweld te doorbreken. Vooral de opvarenden van de m/s Mavia Marmara wisten zich in de kijker te werken. Een van de bekendste verklaringen die achteraf door demonstrant werd gegeven, hoe volgens hem een en ander was verlopen op de Mavi Marmara, was wel die van Andre Abu Khalil, een Libanese cameraman van Al Jazeera TV: “Twintig Turkse mannen vormden een menselijk schild om te beletten dat de Israëlische soldaten het schip zouden overmeesteren. De mannen hadden slechts katapulten, waterpijpen en stokken in hun handen,” vertelde hij. “Zij sloegen met de buizen op de zijkant van het schip om de Israëli’s te waarschuwen niet dichterbij te komen.”

Het werkelijke verhaal waarvoor harde bewijzen zijn en ook een aantal videoverslagen van bestaan, luidde wel enigszins anders. Turkse activisten vielen met met messen en ijzeren staven de Israëlische soldaten aan die het schip enterden, waarvan de eerste lichting slechts gewapend was met paintguns. Verscheidene soldaten werden licht tot zwaar verwond. Hoe het verder is afgelopen weet iedereen ook nog. Een 40-tal Turkse activisten van de terreurgroep IHH werden hard aangepakt. Negen van hen verloren het leven. De schepen werden omgeleid via de haven van Ashdod, de opvarenden opgeleid voor verhoor, enkele dagen opgesloten in de gevangenis van Beersjeba en waren op enkele (gewonden) na binnen de week weer allemaal thuis. Op 4 juni 2010 zetten de meesten betogers en activisten reeds voet aan land in Turkije van waaruit zij vertrokken waren.

Behalve dan hun persoonlijke bezittingen en vooral elektronisch materiaal dat veel opvarenden bij zich hadden zoals video- en fotocamera’s, gsm’s, draagbare computers, iPods, enz. Onder de opvarenden bevonden zich ongeveer 60 journalisten waarvan sommigen vrij kostbaar mediamateriaal met zich mee zeulden. Helaas, ook voor de echte professionele journalisten onder hen, werd alles terecht door de veiligheidsdiensten van het Israëlisch leger aangeslagen voor verder onderzoek. Dit natuurlijk met het oog op wie de aanstokers waren op de veiligheid van de Joodse staat, wie er achter de (mislukte) aanval stak op het IDF, wat hun plannen waren, hoe ze bewapend en gefinancierd werden, trachten hun ware identiteit te achterhalen enz. Precies zoals dat altijd met om het even welke illegale manifestatie gaat die onderschept wordt door politie of leger. De aanvallende meute op de zes schepen van het Free Gaza Flotilla was niet geslaagd in hun opzet om de Israëlische staat te ontwrichten en zoals altijd wanneer de aanvaller verliest, wordt hem door het slachtoffer van de aanval [Israël dus] achteraf altijd het prijskaartje gepresenteerd.

Nogal logisch dat het IDF bewijzen heeft aangeslagen voor de mislukte aanslag op de veiligheid van de Joodse staat. Uiteraard vinden sommigen van de opvarenden het niet leuk als blijkt dat ze op een foto, gewapend met een mes of ijzeren staaf, op een of ander mobilofoon toestel staan..

Geen hulpgoederen maar wel veel baar geld op de Mavi Marmara

Opvallend was wel dat zich aan boord van het schip m/s Mavi Marmara helemaal geen hulpgoederen bevonden maar wel enkele koffers met miljoenen dollars in baar geld. Het doel daarvan was aanvankelijk niet erg duidelijk. Majoor-generaal Eitan Dangot, de coördinator van de activiteiten in Judea, Samaria en Gaza, gaf meer uitleg op 31 augustus 2010 tijdens het verhoor door de Turkel Commissie. “Gaza werd niet geconfronteerd met een humanitaire crisis maar met een monetaire crisis,” nadat Egypte de grensovergang nabij Rafah had gesloten, werd de geldaanvoer van baar geld bestemd voor de regering van Hamas afgesloten, vertelde de generaal aan de onderzoekscommissie. “Als er één reden was voor dit flotilla, dan was het om legitimiteit te schenken aan Hamas en niet om een andere reden want er was daar geen [andere] crisis in Gaza die dat noodzakelijk maakte.” Dangot legde uit dat de Hamasregering het geld nodig had om de lonen van haar personeel uit te betalen. “De Mavi Marmara,” zo vervolgde hij, “had geen humanitaire goederen bij zich, maar enkel een grote hoeveelheid baar geld.” Naast de koffers met geld, bleken ook veel passagiers enorme hoeveelheden geld op hun lichaam te hebben verborgen.

Palestijnen boycotten Gaza

Overigens mag men zich af en toe wel eens de vraag stellen wie in feite verantwoordelijk is voor sommige en/of periodieke tekorten aan bepaalde goederen in de Gazastrook. Recent heeft de Palestijnse Autoriteit in Ramallah aan Israël gevraagd [!] om minder vloeibare brandstoffen te leveren aan de Gazastrook dan wat Israël normaal levert, niét vanwege Israëlische sancties maar omdat Hamas er niet in slaagt om de schulden te betalen die zij heeft uitstaan bij de Palestijnse Autoriteit, zodoende wil de PA minder brandstoffen toelaten om aldus de tegoeden terug te krijgen. Majoor-generaal Eitan Dangot klaagde terecht over het feit dat niemand over deze ontwikkelingen [tussen de twee rivaliserende Palestijnse regimes] wil berichten, maar dat de media van de wereld wel Israël voor het brandstoftekort in de Gazastrook verantwoordelijk stelt en vandaar ook een tekort aan elektriciteit daar de enerigiecentrales worden aangedreven met die brandstof.


De bordjes die bij de camera’s staan, geven de namen weer van de deelnemende schepen van de Free Gaza Flotilla: Het vlaggeschip de M/S Mavi Marmara met 500 man aan boord, die geen goederen maar wel een Turkse terreurgroep van de IHH aan boord had; de Gazze; de Chalenger 1 (de Challenger 2 raakte door een mechanisch defect in de problemen en moest de tocht voorbarig staken); de Sfendoni; de M/S Sofia en de Defne Y. Er was ook nog en achtste schip, de MV Rachel Corrie, die wegens mechanische problemen achterop geraakte, maar een paar dagen later toch Gaza kon naderen en eveneens prompt werd opgeleid door de Israëlische marine en afgeleid naar de haven van Ashdod. In werkelijkheid bleken slechts vier van de acht schepen geladen met alles samen hooguit 5000 ton hulpgoederen voor Gaza: de M/S Sofia, de Defni Y, de Gazze en de Rachel Corrie. Dat is amper een derde van wat Israël zèlf elke week van elke maand en van elk jaar toelaat tot de Gazastrook. Waarom wel bewezen is dat het doel van het flotilla niet was om hulpgoederen naar Gaza te brengen maar om keet te schoppen en Hamas te steunen.

Israël geeft elektronisch materiaal terug

Intussen zijn we bijna vier maanden verder en heeft Israël in een goed gebaar van welwillendheid en verzoening, thans aangeboden om al het toen aangeslagen elektronisch materiaal weer terug te zenden naar de respectievelijke eigenaars. Op de bijgevoegde beelden worden door de Journalists Associaton of Jerusalem in het Beit Agron Perscentrum in Jeruzalem worden een honderdtal camera’s van opvarenden van de zes scheepjes tentoongesteld. Meer uitleg vind u ook op dit radioverslag op Israël National News.

Filmcamera’s en fototoestellen en laptops zullen uiteraard enkel geretourneerd worden aan journalisten die kunnen aantonen dat zij professionele journalisten zijn die behoren tot een of andere internationaal erkende journalistenfederatie of organisatie. Veel Turken die aan boord waren van de Mavi Marmara en beweren dat ze journalist zijn, maar dat niet kunnen aantonen met een perskaart van de IFJ of van hun land, zullen hun eigendommen wellicht nooit meer terugzien. Hetzelfde geldt ook voor de dozijnen particulieren die hun gsm’s en andere persoonlijke zaken zijn kwijtgeraakt in het tumult of die werden aangeslagen door het IDF.   Het spreekt voor zich dat al de memorycards en cassettes verbeurd worden verklaard en niet mee worden teruggegeven. Zelfs journalisten van de Turkse IHH, de terreurformatie die het zogenaamde Free Gaza Flotilla aanvoerde en die werkzaam zijn als journalist in de kranten van de IHH, krijgen hun spullen terug van Israël.

Deze vrede volle 'journalist' op 31 mei 2010, die hier aan boord van de m/s Mavi Marmara aan de wereldpers trots zijn slagersmes toont waarmee hij beloofde veel Joden te zullen vermoorden, zal dit mes wellicht nooit meer weerzien

Een gedachte over “Israël geeft aangeslagen cameramateriaal van Flotilla Free Gaza weer

Reacties zijn gesloten.