Waarom Netanjahoe geen onafhankelijk Palestina wenst


Capitol Hill, 15 april 2002 in Washington DC. Benjamin Netanjahoe spreekt in de VS op een pro-Israël rally en zei er onder meer dit: “Arafat wil geen Palestijnse staat naast Israël, hij wil een Palestijnse staat in de plaats van Israël.” (foto:Alex Wong/Getty Images)

Een non-profit organisatie heeft premier Benjamin Netanjahoe aangeschreven om te protesteren tegen wat zij zijn “valse” verklaring heten waarin de premier stelt dat een Palestijnse staat een kwestie is van nationale overeenstemming.

Het verslag op de website van de premier meldt dat Netanjahoe zondag laatstleden heeft gezegd dat, terwijl de Palestijnse Autoriteit weigert Israël te erkennen als Joodse staat, hijzelf zich bij herhaling heeft uitgesproken dat Israël “de Palestijnse nationale staat” erkent. Netanjahoe zei dat dit een kwestie was van “nationale eensgezindheid”.

Echter, Mattot Arim, een “vrede-voor-vrede” (in plaats van “land voor vrede”) -organisatie opgericht in 1992 in de stad Rehovot nabij Tel Aviv, schreef aan Netanjahoe dat in feite “de gezonde meerderheid in Israël zeker geen voorstander is van een Palestijnse staat… Vandaar dat verkeerde informatie of desinformatie zoals deze maar van weinig nut is en moet bijgesteld worden.”

Susie Dym, de woordvoerster van Mattot Arim, merkte op dat de instellingen van de regerende partij van Israël, de Likoedpartij, tot op vandaag de dag gekant zijn [tegen een Palestijnse staat], net zoals vele vooraanstaande Likoedministers dat ook zijn zoals de populaire kabinetsminister Dr. Benny Begin, Minister van Milieu Gilad Erdan (sinds voorbije week), en zelfs de minister van Financiën en ex-pro-Palestijnse activist Dr. Yuval Steinitz.”

Mattot Arim stelde ook verzet vast tegen de oprichting van een Palestijnse staat bij een aantal andere politieke partijen en in verschillende opiniepeilingen. Partijen zoals Israël Ons Huis, de Shaspartij, de Nationale Unie en Het Joodse Huis partijen kanten zich tegen een Palestijnse staat. Zo hebben de burgemeester van Rehovot, zijn tegenstander tijdens de laatste verkiezingscampagne en tweederde van de gemeenteraad een verklaring ondertekend waarin ze zich verzetten tegen de stichting van een soevereine Palestijnse staat.

Uit de ‘Oorlog en Vrede Index’ van mei 2009 van de Universiteit van Tel Aviv bleek dat een meerderheid van 52 procent van de Israëlische Joden tegen een tweestatenoplossing zijn als daar “substantiële concessies” door Israël moeten tegenover worden gezet. Uit een andere TAU-enquête, een jaar eerder uitgevoerd, bleek dat een grote meerderheid (73 tegen 20 procent) van de Israëlische Joden geloven dat een Palestijnse staat het Israëlisch-Palestijnse conflict niét zal oplossen. Uit de IMRA’s Brain Base peiling van juli 2009 bleek eveneens dat 70 procent van de Israëlische Joden een betrekkelijke autonomie in Judea en Samaria beter de belangen van Israël kan dienen dan dat een Palestijnse staat dat zou kunnen, terwijl anderzijds slechts 15 procent de oprichting van een Palestijnse staat steunen.

Ook premier Netanjahoe zelf heeft zich nog niet zolang geleden expliciet uitgedrukt tegen de oprichting van een Palestijnse staat. In een toespraak tegenover het Centraal Comité van de Likoedpartij in april 2002 zei hij dat “de grootste fout die we kunnen maken is [de Palestijnen] beloven dat ze hun eigen onafhankelijke staat kunnen oprichten.”

Netanjahoe: "Eén staat!" - Obama "Nee, twee!" - "Eén verdorie!" - "Nee, twee!"

Hoe hij daar toen zo over dacht ging als volgt

“Wij [zouden] er moeten voor zorgen dat een dergelijke entiteit niet méér dan zelfbestuur kan krijgen. Maar het zal alle bevoegdheden van een staat willen opeisen, zoals het controleren van de grenzen, de invoer van wapens, controle van het luchtruim en de mogelijkheid om een Israëlisch vliegtuig neer te halen dat haar gebied overvliegt, [en] de mogelijkheid om vredesverdragen en militaire bondgenootschappen te sluiten met andere landen. Zodra je ze een staat geeft, geef je ze al deze dingen, zelfs als er een overeenkomst bestaat van het tegengestelde. Want binnen de kortste tijden zullen ze al deze zaken ook willen hebben en doen en zullen zij zich al deze bevoegdheden toe-eigenen en de wereld zal toekijken en niets doen – maar het *zal* ons ervan weerhouden om nog langer te proberen hen te stoppen….

“Aldus zullen wij met onze eigen handen een dreiging hebben gemaakt voor ons eigen voortbestaan. Op de dag dat we een akkoord zouden ondertekenen voor een staat met beperkte bevoegdheden, wat zal er gebeuren wanneer de Palestijnen zullen doen wat de Duitsers hebben gedaan na de Eerste Wereldoorlog, toen ze de gedemilitariseerde zone ongedaan hebben gemaakt? De wereld deed toen helemaal niets en de wereld zal ook nu helemaal niets doen. Zelfs nu, verwerpen de Palestijnen alle beperkingen die zij zouden moeten nakomen en die zij ondertekend hebben in Oslo – ze smokkelen wapens, vervuilen de waterbronnen, ze bouwen een strijdmacht op, sluiten militaire akkoorden af met Iran en anderen, en meer van dattum…

“Maar wanneer we hiertegen actie willen ondernemen, keert de wereld zich tegen ons – in plaats van tegen hen… Arafat drukte dat het beste uit toen hij met de verslaggevers sprak de dag nadat hij de Oslo-akkoorden had ondertekend: ‘Omdat we Israël niet kunnen vernietigen in een oorlog, moeten we dat doen in fasen, moeten we eender welk deel van het gebied van Palestina nemen dat we te pakken kunnen krijgen, er zelfbestuur installeren en vervolgens op het juiste moment, moeten we de Arabische landen ervan overtuigen om samen met ons de finale slag uit te delen aan Israël.’

“We hoeven niet te vrezen dat de internationale gemeenschap het niet met ons eens zal zijn over deze kwestie. Heeft de internationale gemeenschap de Holocaust kunnen voorzien? En zo ja, heeft zij er dan iets tegen ondernomen? Heeft ze ook maar één vinger opgeheven? Ook deed ze niets aan de bedreiging in ons bestaan toen we daarmee werden geconfronteerd door de Iraakse kernreactor – behalve dan om ons te veroordelen, toen de regering van Menachem Begin [de reactor] verwoeste… Wanneer het op vitale zaken van ons bestaan aankomt, hebben wij altijd duidelijke maatregelen genomen, ook als anderen het niet met ons eens waren. Omdat de basislijn is dat ‘ja’ zeggen aan een Palestijnse staat een ‘neen’ betekent tegen een Joodse staat – en vice versa.”


Bronnen: Arutz Sheva: Netanyahu Claims Nation Agrees to PA State door Hillel Fendel van 13 september 2010

2 gedachtes over “Waarom Netanjahoe geen onafhankelijk Palestina wenst

  1. Er zijn al twee staten, Israel en Jordanie.
    Er is geen reden om een Fatahland (WB) en Hamastan (Gaza) op te richten of in stand te houden.
    Delen van de WB zouden als provincie of nog beter als kolonie gedefinieerd worden van Jordanie.
    Er is ook geen enkele reden om de zogenaamde WB etnisch te zuiveren van Joden.

    Like

  2. Volmondig met je eens Avi, nu nog de “anderen” overtuigen van hun groot ongelijk en daar zit nu net het probleem.
    Dat de Meulenbeltjes en co het nooit zullen begrijpen, daarover moeten we ons geen illusies maken, maar dat zelfs een Vlaamse liberaal als Europees commissaris voor handel Karel De Gucht anti-Semitische uitspraken doet, geeft voeding aan de algemene negatieve teneur ivm Israël. Dat zijn collega en partijideoloog Guy Verhofstadt op dit moment de Franse president een uitbrander geeft ivm de Romans is ergerlijk omdat dezelfde man 10 jaar geleden Romans in Gent verplichtte one ticket te nemen richting Roemenië
    ( na twee weken stonden dezelfde Romans terug in Gent).
    Ook de Gentse socialistische burgemeester Beke speelde het spelletje mee. Consequent denken en handelen is blijkbaar niet aan hun besteed. Beiden zitten of hangen comfortabel op hun Europese job, wat zoveel betekent als een uitdoof carrière. Zielig.
    Groeten
    David

    Like

Reacties zijn gesloten.