De bedenkelijke rol van de UNWRA: Omwille van de Nakba

Het zogenaamde “recht op terugkeer” van Palestijns-Arabische vluchtelingen en hun nakomelingen is geen nieuw idee. Maar dit argument – dat de vluchtelingen het recht hebben om terug te keren naar de dorpen waaruit ze in 1948 zijn vertrokken – wordt nu gepromoot met hernieuwde kracht. Voorstanders van dit standpunt zijn uiteraard de Palestijnse Autoriteit en een ogenschijnlijk onwaarschijnlijke internationale advocaat. Die partner is de UNRWA (United Nations Relief and Work Agency for Palestinian Refugees, in het Nederlands vertaald als het Agentschap van de Verenigde Naties voor de Verschaffing van Hulp en Werk aan de Palestijnse vluchtelingen. UNRWA werd 60 jaar geleden opgericht als een tijdelijk agentschap in de nasleep van de Israëlische Onafhankelijkheidsoorlog 1947-1949, met het doel aan vluchtelingen hulp te verlenen in hun benarde situatie, die zij de Nakba of catastrofe heten.

Afbeeldingen boven en onder. David Bedein legt uit hoe de UNWRA actief lobbyt voor het zogenaamde Palestijnse ‘Recht op Terugkeer’. Op de afbeeldingen boven en onder kan je zien dat het hoofdkwartier van de UNWRA pal naast deze enorme sleutelpoort ligt, betaald en onderhouden met het geld van de Verenigde Naties. Bemerk de auto links met ‘U N’ en de blauwe VN-vlag in de mast links naast de poort. De UNWRA helpt aldus de Palestijnen er dagelijks aan te herinneren waar hun toekomst ligt. Tot zolang – en dat al 62 jaar lang – zal de UNRWA hen blijven steunen tot de staat Israël is vernietigd en zij “terug naar huis kunnen”.

Inkompoort van het UNWRA vluchtelingenkamp AIDA in Bethlehem, Judea. Bemerk de auto links met 'U N' en de blauwe VN-vlag in de mast links naast de poort.

Gefinancierd door rechtstreekse toewijzingen van 38 democratieën over de hele wereld, heeft de UNRWA een jaarlijkse begroting van meer dan een miljard dollar. In de afgelopen jaren is de begroting explosief gestegen, met de VS en de EU als de grootste donoren die elk jaarlijks meer dan 230 miljoen dollar per jaar bijdragen. Andere grote donoren zijn Canada, Japan, Noorwegen en Australië. Hoewel velen aannemen dat ze de situatie van de vluchtelingen begrijpen de situatie van de vluchtelingen, is hun verhaal erg complex en een uniek verhaal. Het is het 60-jaar oude verhaal van een volk, aangemoedigd door de UNRWA en de Palestijnse leiders om vluchteling te blijven, totdat hun onveranderlijke doel, met name het “recht op terugkeer” ooit zal vervuld worden, en met de oprichting van een Palestijnse staat die in wezen de staat Israël moet vervangen.

De voorstanders van het “Recht op Terugkeer” beweren dat zij een wettelijke basis hebben gevonden in resolutie 194 die in 1948 door de Algemene Vergadering van de Verenigde Naties werd aangenomen. Deze resolutie, die in feite niets meer is dan een niet-bindend voorstel, heeft geen basis in het internationaal recht. Hoewel in de resolutie wordt gezegd dat de vluchtelingen die willen terugkeren naar hun huizen en in vrede willen leven met hun buren, hen dat toegestaan moet worden om dat te doen maar anderzijds spreekt de resolutie ook over de hervestiging van vluchtelingen in een ander land en compensatie voor diegenen die niet meer terugkeren.

Zestig jaar geleden hielp de UNRWA ergens tussen de 450.000 tot 750.000 vluchtelingen uit de oorlog van 1948. Thans erkent de UNRWA niet enkel de oorspronkelijke Arabieren die beweren te zijn verdreven [hun aantal ligt anno 2010 ergens op 200.000], maar ook al hun nakomelingen. Zo is het aantal mensen die op de lijsten van de UNRWA staan, aangegroeid tot meer dan 4 miljoen [ongeveer 4,7 miljoen]. Ze leven in en nabij 59 UNRWA kampen op de Westelijke Jordaanoever, in de Gazastrook, Jeruzalem, Syrië, Jordanië en Libanon. Terwijl de UNRWA verantwoordelijk is voor de opvoeding van de kinderen in het kamp, in staat voor de gezondheid, hulpverlening en programma’s levert en uitvoert voor maatschappelijke dienstverlening, laat het de dagelijkse werking over aan plaatselijke Palestijnen gekend als “volkscomité’s”, die opereren binnen de faciliteiten van de UNRWA.

Ondertussen besteedt de UNRWA jaarlijks ongeveer de helft van de begroting – meer dan 500 miljoen dollar – aan het schoolonderwijs die onder een enorme loonkost van meer dan 7.000 leraren gebukt gaat die zwaar doorweegt op het budget. De UNRWA produceert geen eigen leerboeken. Haar beleid is de inhoud te controleren en de achtergronden vast te stellen van de ontvangende entiteit. Op de Westelijke Jordaanoever en in Gaza, maakt de UNWRA gebruik van nieuwe schoolboeken en volgt de richtlijnen die worden opgemaakt en gebruikt door de Palestijnse Autoriteit.

For the Sake of Nakba

Op woensdag 11 augustus laatst leden vertoonde de Israëlische TV-zender Kanaal 1 de documentaire film van David Bedein “FOR THE SAKE OF NAKBA” [Omwille van de Nakba], die werd gefilmd in de vluchtelingenkampen van de UNRWA in mei van dit jaar. Onderstaande videoclip op YouTube geeft Christopher Gunness, de woordvoerder van de UNWRA, een antwoord gevolgd door een live interview met de filmproducer, David Bedein. Niet toevallig is dit dezelfde Chris Gunness die tijdens de Gaza Oorlog van januari 2009 Israël beschuldigde van de aanval op een school van de Verenigde Naties en achteraf zijn beschuldiging moest intrekken en zijn excuses aanbood. Hij loog toen, ‘bewust’ zeggen de meeste waarnemers en reporters die erbij waren.

De UNRWA geeft miljoenen dollars aan hulp voor Gaza uit, de Europese Unie 3 miljoen euro per maand [alleen al aan Gaza] en heeft ongeveer 29.000 medewerkers in dienst die allemaal in loondienst zijn en nagenoeg allemaal Palestijnen zijn. Het geeft ook indirecte steun aan de promotie van terrorisme jegens Israël aan de VN-scholen in Gaza. Hulp geven is steun verlenen. Het is nu een beetje te laat om de islamo-fascistische terreur te veroordelen, sinds de bewijzen op tafel liggen dat UNWRA die terreur steunt en financiert.

Videoclip: Interview met David Bedein over de UNRWA


Bronnen: For the sake of nakba; UNWRA: UNRWA response to “For the sake of the Nakba” film shown on Israel’s Channel 1 van 27 augustus 2010; Israel behind the News: For the sake of Nakba; op Brabosh.com: Hoe het Arabisch-Palestijns vluchtelingenprobleem oplossen [deel 1] van 10 april 2010; Humanitaire hulp voor Gaza? Laat Turkije voor de UNRWA betalen van 29 juni 2010; De Nakba en de fraude met de Palestijnse vluchtelingen van 30 mei 2010; Waarom de Palestijnen nog altijd vluchtelingen zijn [deel 1] van 17 december 2009 en [deel 2] van 29 december 2009; meer info op Arutz Sheva: Israeli Initiative: UNRWA Has Never Helped, and Never Will; Hamas Turns Blame from Israel to UNRWA; PA, UNRWA Pass the Hat Around at UNGA; UNWRA Stages ‘Propaganda Play’ against IDF; Jews Applaud, PA & UNRWA Slam Canada’s Funding Change; PA Incitement Targets Israeli-Arab Children