Nieuwe oorlog met Hezbollah in Libanon weldra onvermijdelijk

Hezbollah is druk in de weer om een nieuwe oorlog jegens Israël voor te bereiden en de Verenigde Naties slaan in dit alles maar een belabberd figuur. Ban Ki-moon blaast warm en koud tegelijk, in een ultieme poging om te verhullen dat de strijdmacht van UNIFIL [United Nations Interim Force In Lebanon] er in feite maar voor spek & bonen bijloopt. Sacha maakt zich terecht ernstige zorgen en schrijft over deze verontrustende ontwikkelingen in het zuiden van Libanon hierover het volgende op Faith Answers and Questions in Stilte voor de storm van Chizballah. Maar de VN doet niets:

Bekende logo van de door Iran gesponsorde terreurorganisatie Hezbollah gestationeerd in Zuid-Libanon

Israël verwacht dat er 20.000 leden van Chizballah op de been zijn om mee te werken aan de vernietiging van Israël. Van die 20.000 heeft een derde in Iran een gevechtstraining achter de rug. Met een arsenaal van 40.000 raketten, bevinden de terroristen van Chizballah in deze 160 dorpen en het IDF waarschuwde dat deze terroristen zich ook in scholen en ziekenhuizen ophouden. In essentie gebruikt Hezbollah volgens Israël de inwoners als menselijk schild, wat in strijd is met VN-resolutie 1701. Israël heeft hierover vervolgens een overtuigende klacht vol bewijzen bij de VN neergelegd en vroeg of de wereldwijde organisatie zijn eigen resoluties ten aanzien van Chizballah wilde afdwingen. Hoe frustrerend is het voor Israël te vernemen dat de VN hun klacht heeft afgewezen en juist de vinger naar Israël heeft gewezen als de onruststoker.

Begin juli 2010 beschuldigde Secretaris-generaal, Ban Ki Moon, Israël concreet ervan van het veroorzaken van spanningen tussen Israël en Libanon. Syrië en Libanon ontkenden de beschuldigen van Israël immers in alle toonaarden. Maar Ban Ki Moon vermeldde wel dat de VN geen tijd had om dit allemaal uit te zoeken (om te ontdekken dat de terroristen liegen): “Retoriek escaleerde snel, waardoor er bij het publiek de perceptie ontstond, dat een hervatting van het conflict [tussen Israël en Chizballah] nabij was” schreef Ban Ki Moon aan de Israëlische President Sjimon Peres. Omdat VN, VS, Europese Unie en Arabische regeringen een bemiddelende factoor speelden, aldus Ban Ki Moon, zou de kou tussen Israël, Syrië en Libanon uit de lucht zijn gehaald.

Over de penibele, haast amateuristische, overtreding van NATO en UNIFIL dat de wapensmokkel letterlijk onder hun ogen plaatsvond en zij niet in actie kwamen, kwam Ban Ki Moon in de terugkoppeling uiteraard niet op terug. Van de recente onrust tussen UNIFIL en Chizballah, waar 5 VN-militaire gewond raakten en zowel een wagen als wapens door Chizballah gestolen te zijn, gaf Ban Ki Moon wederom Chizballah niet de schuld. Ondertussen moest Resolutie 1701 de VN-vredesmacht in Zuid-Libanon naar 13.000 manschappen vergroten, maar nog steeds is Chizballah er in geslaagd om sterker te worden en een nog grotere bedreiging te vormen voor Israël. De VN doet dus – hoe kan het ook anders – niets. Lees hier verder het verslag van Sacha.

Leden van het Franse contingent van UNIFIL raakten in het Zuiden van Libanon slaags met Hezbollah. De Fransen zullen zich nadien bij het Hezbollah commando verontschuldigen voor het door hen veroorzaakte 'ongemak'

Losing the Scent in South Lebanon

door Jonathan Spyer

Satellietfoto v/h IDF: Hezbollah heeft zich in Al-Khiam diep ingegraven tussen de burgerbevolking en wapen- en munitieopslagplaatsen dicht bij scholen en andere overheidsgebouwen opgetrokken

Vorige week heeft het IDF [= Israëlische leger] feitenmateriaal vrijgegeven van de opslag van wapens door Hezbollah in dichtbevolkte burgerlijke gebieden in het zuiden van Libanon. Het IDF heeft een luchtfoto getoond van de sjiitische stad Al Khiam (afbeelding rechts). Op de kaart zijn de details te zien van een ontwikkelde militaire infrastructuur die verweven zit in het weefsel van de stedelijke bevolking. Hoewel de precieze details nieuw zijn, is het feit dat Hezbollah stedelijke dichtbevolkte gebieden gebruikt als basis voor haar militaire wederopbouw sinds 2006 inmiddels al lang geen echte openbaring meer.

Het feit dat deze activiteit plaatsvindt wordt niet ernstig betwijfeld. Het is een directe inbreuk op Resolutie 1701 van de Veiligheidsraad van de Verenigde Naties, die een einde maakte aan de Libanonoorlog van 2006. De mechanismen die door Hezbollah en haar bondgenoten worden gehanteerd om de 12.000 sterke internationale troepenmacht te neutraliseren die belast is met het voorkomen dat de terreurorganisatie militaire activiteiten ontplooid in het zuiden van Libanon, werden ook de afgelopen weken gedocumenteerd. De spanningen nemen gestaag toe tussen eenheden van de UNIFIL-troepen in Zuid-Libanon (in het bijzonder het Franse contingent) en aanhangers van het ‘verzet’ van Hezbollah. Een aantal incidenten deden zich voor. Op 29 juni j.l. heeft UNIFIL een 36-uur durende militaire oefening gehouden.

In de dagen die volgden werden in het dorp Touline leden van het Franse contingent aangevallen door een menigte die hen bekogeld met stenen, stokken en eieren. Op zaterdag 3 juli blokkeerden een groep van 100 burgers de toegangsweg van hun dorp Kabrikha, om te voorkomen dat een Franse patrouille van UNIFIL het dorp zou binnenrijden. De soldaten werden naar verluidt ontwapend en een aantal onder hen verwond. Het Libanese leger is uiteindelijk tussenbeide gekomen om de menigte te scheiden van de patrouille. Dorpelingen die na de incidenten werden geinterviewd stelden dat UNIFIL-eenheden hadden geprobeerd om hun woningen te betreden – een bewering die een woordvoerder van de VN-strijdkrachten ontkend.

Intussen beschreef Michael Williams, de speciale coördinator voor de Verenigde Naties in Libanon, de incidenten als ‘duidelijk georganiseerd’. Williams had gelijk. Bendes van 100 burgers verschijnen niet zomaar uit het niets opeens op het toneel in het zuiden van Libanon. Het is niet bepaald een gebied dat bekend staat voor haar vrijheidslievendheid en politieke samenwerking. In de sjiitische dorpen in het gebied is de enige macht die in staat is om op te trekken, te demonstreren en zich uberhaupt op straat te vertonen het zogenaamde ‘verzet’ – en dat is Hezbollah – en haar geallieerden.

Voor alle zekerheid, zoals de Spaanse majoor-generaal Alberto Asarta Cuevas, de commandant van de UNIFIL strijdmacht, zich toedekte in de dagen die volgden, heeft Hezbollah een reeks verklaringen afgelegd waarin ze haar verwarring uitdrukte over de recente toename van de activiteiten van UNIFIL. Naim Qassem, de chef van de organisatie, adviseerde laconiek UNIFIL om maar “goed uit te kijken wat ze doet”. Hussein Haj Hassan, een lid van de terreurorganisatie die in functie is als minister voor Landbouw in de huidige Libanese regering, beschreef het gedrag van UNIFIL als “ondoorgrondelijk”. “Men vraagt zich af wat zij in feite willen,” voegde hij eraan toe.

De Spaanse majoor-generaal Alberto Asarta Cuevas, de commandant van de UNIFIL, excuseerde zich bij Hezbollah: "Hé sorry jongens dat we in de weg liepen, 't zal niet meer gebeuren!"

Op Libanese wijze begon dan het gerucht de ronde te doen dat de machtsontplooiing van UNIFIL in feite een oefening was via een geënsceneerde aanval waarbij internationale strijdkrachten in actie kwamen om zogezegd het afvuren van raketten op Israël te voorkomen. Muhammad Raad, een aan Hezbollah gelieerde parlementariër, zei dat wanneer een bepaald land dat geaffilieerd is met UNIFIL “de Israëli’s een troef[kaart] wil schenken”, dat het geen goed idee is om dat te doen ten koste van het zuiden van Libanon. Het was onaanvaardbaar, zei Raad, dat “sommige eenheden van UNIFIL” bevelen aannemen van hun eigen minister van defensie, eerder dan van de Verenigde Naties. In werkelijkheid kunnen de Israëlische commandanten slechts dromen van dergelijke activiteiten die worden ondernomen door een strijdmacht van de VN. Maar een dergelijke interpretatie heeft de onmiskenbare eigenschap van een verdere waarschuwing aan het adres van de internationale strijdmachten dat ze de erkende spelregels niet moeten overschrijden tussen hen en Hezbollah. Hezbollah respecteert een “leven en laten leven” attitude, zowel van de internationale strijdkrachten als van het Libanese leger met betrekking tot haar militaire activiteiten en voorbereidingen in het zuiden.

Na een reeks vergaderingen met de Libanese regering en de strijdkrachten, heeft commandant Asarta van UNIFIL deze week een berouwvolle verklaring afgelegd, warin hij zich verontschuldigde jegens de bewoners van het zuiden voor het ongemak dat hij met de activiteiten van zijn strijdmacht bij hen heeft veroorzaakt. Hij benadrukte zijn ‘liefde’ voor het land van Libanon. Later werd aangekondigd dat de patrouilles van UNIFIL voortaan niet langer gebruik zullen maken van hun speurhonden (een punt dat naar verluidt veel dorpelingen had geërgerd). Er werd ook nogmaals op gewezen dat het niet de intentie was van UNIFIL om huis en erf in de dichtbevolkte gebieden te betreden, behalve dan na voorafgaand overleg en met de betrokkenheid van de Libanese strijdkrachten. Gezien het feit dat de activiteiten van UNIFIL die de acties en uitspraken van Hezbollah hadden uitgelokt in wezen niet erg verschilden van de bestaande praktijk, werd een aantal theorieën opgeworpen over de vraag waarom het “verzet” verkoos de aandacht op zich te vestigen op de wijze zoals ze dat gedaan hadden.

In een interview met de Libanese krant An-Nahar, speculeerde Samir Geagea, de leider van de Libanese strijdkrachten, dat de beslissing om te reageren tegen het Franse onderdeel van de VN-vredesmacht UNIFIL, verband hield met de woede om het besluit van Frankrijk om in de Veiligheidsraad van de Verenigde Naties te stemmen in het voordeel van verdere sancties tegen Iran. Volgens een dergelijke uitleg, zou de recente gebeurtenissen moeten gezien worden als een vriendelijke herinnering aan de Fransen aan de kwetsbaarheid van hun troepen in het zuiden van Libanon. Geagea wees ook op de Franse steun voor het Speciale Tribunaal voor Libanon. Dit is het orgaan dat belast is met het onderzoek naar de moord op de voormalige Libanese premier Rafik Hariri in 2005. De meest recente rapporten suggereren dat het tribunaal in deze kwestie binnenkort een reeks aanklachten gaat formuleren. Hezbollah wordt nu al beschouwd als de belangrijkste verdachte van de moord. Maar wat ook de precieze redenen mogen zijn voor de jongste stap van Hezbollah tegenover het Franse onderdeel in UNIFIL, de recente gebeurtenissen tonnen eens te meer de relatieve machteloosheid van de VN-troepenmacht.

De foto’s die vorige week werden vrijgegeven door het IDF betekenen een geruststelling voor de Israëliërs door de omvang aan te tonen waarmee en in welke mate de ontwikkelingen in Zuid-Libanon worden opgevolgd. Maar tegelijkertijd toonde het ook de mate aan waarin Hezbollah in staat is geweest om zich ongestoord te herstellen en te herbewapenen ten zuiden van de Litani rivier sinds 2006. Ongeveer 160 sjiitische dorpen zijn omgevormd tot gewapende kampen die vergelijkbaar zijn met El Khiam, wordt ons verteld. Dit alles heeft plaatsgevonden onder de gevoelige neus van de (thans gedemobiliseerde) UNIFIL speurhonden. Die honden, of iemand anders, hebben blijkbaar ook Resolutie 1701 van de VN opgekauwd en verteerd.

Terreurleiderstrio samen aan tafel in Damaskus, 25 februari 2010: Ahmadinejad (Iran), Assad (Syrië) en Nasrallah van Hezbollah (rechts): 'Israël durft geen oorlog meer tegen ons te beginnen'

Bronnen: Gloria Center: Losing the Scent in South Lebanon door Jonathan Spyer van 20 juli 2010; Dr. Jonathan Spyer is a senior research fellow at the Global Research in International Affairs (GLORIA) Center, Herzliya, Israel; Faith Answers and Questions: Stilte voor de storm van Chizballah. Maar de VN doet niets door Sacha van maandag 19 juli 2010; op Brabosh.com: Op weg naar een tweede confrontatie met Hezbollah in Libanon van 11 april 2010; Zenuwachtig worden over Damaskus van 27 februari 2010 Iran grootste sponsor van terrorisme: Al-Qaeda, Hezbollah, Taliban, Hamas enz. van 1 mei 2009

Een gedachte over “Nieuwe oorlog met Hezbollah in Libanon weldra onvermijdelijk

Reacties zijn gesloten.