Eerbetoon van Mahmoud Abbas bij overlijden meesterbrein achter Munchen 1972 aanslag

Een beeld dat iedereen zich nog zal herinneren: een gemaskerde terrorist op het balkon van de Israëlische sportdelegatie. Palestijnse Terroristen van Black September zullen uren later 11 Israëlische atleten in koelen bloede afslachten tijdens Olympische Spelen in München van 1972

Hij wordt gemist. Hij was een van de leidende figuren van Fatah en leefde voor het verzet [tegen de bezetting] en zette zich oprecht en ten koste van zijn eigen gezondheid in voor het heil van zijn volk.

[“ He is missed. He was one of the leading figures of Fatah and spent his life in resistance [against the occupation] and sincere work as well as physical sacrifice for his people’s just causes.”]

Abu Daoud (met bril)

Dit is wat Mahmoud Abbas, de president van de Palestijnse Autoriteit, enkele dagen geleden zei naar aanleiding van het overlijden op 73-jarige leeftijd van Abu Daoud. Daoud, ook gekend als Mohammed Daoud Odeh, is afgelopen vrijdagavond 2 juli overleden, zo wist WAFA news gisteren te melden. Daoud stierf een natuurlijke dood (zijn nieren lieten het afweten). Daoud was een voormalig politicus in de PA (een eufemisme voor een ‘succesvol terrorist die zijn sporen had verdiend in het vermoorden van veel Joden’) en was een commandant van de terreurorganisatie al-Fatah en de PLO (Palestinian Liberation Organization).

De uitspraak van Abbas over zijn ‘goede vriend’ Abu Daoud komt niet als een verrassing maar is – op een ogenblik wanneer de halve wereldbol op vredesonderhandelingen aandringt tussen Palestijnen en Israël – op zijn minst ‘ongepast’. Abbas beweert tegenover westerlingen dat hij zogezegd zou aansturen op vrede met Israël, maar wat hij zegt of doet (of belooft te zullen doen, en wat een Arabische belofte waard is…), is helaas meestal het tegenovergestelde van wat hij zegt en doet tegenover zijn achterban. Want wie was Abu Daoud?

Abu Daoud was in feite een bloedige massamoordenaar die volgens velen, en in de eerste plaats volgens zichzelf, gezien wordt als het meesterbrein achter de aanslag tijdens de Olympische Spelen in München van 1972 op het Israëlisch atletendorp. Op 5 september 1972 maakte tot dan toe onbekende Palestijnse terreurgroep genaamd Zwarte September, een splintergroepering van al-Fatah van de voormalige Palestijnse leider Yasser Arafat, haar bloedige entree in de wereld door in het Olympisch dorp 11 Israëlische atleten te gijzelen en ze nadien te vermoorden.

Op 4 en 5 september liet de ‘vriend’ van Mahmoud Abbas – Abu Daoud – zijn kompanen een bloedbad aanrichten onder de Israëlische sportdelegatie. Hierbij werden elf sportlui vermoord: de gewichtheffers Yossef Romano, David Berger en Ze’ev Friedman, jurylid gewichtheffen Yacov Springer, de worstelaars Mark Slavi en Eliezer Halfinn, worstelcoach Moshe Weinberg en worstelscheidsrechter Yossef Gutfreund, atletiekcoach Amitzur Shapira, schiettrainer Kehat Shorr en schermtrainer Andre Spitzer.

De elf slachtoffers van de aanslag
De elf Israëlische slachtoffers van de aanslag OS München 1972 door Zwarte September

Abu Daoud schreef in zijn biografie dat het in feite niet de bedoeling was om de atleten om te brengen. Zij wilden de atleten enkel gijzelen om ze in te ruilen voor 234 Arabische gevangenen die opgesloten zaten in Israëlische gevangenissen. Tegelijk eiste het terreurcommando de vrijlating van een aantal Duitse gevangenen, waaronder enkele RAF-leden. Daarnaast wilden ze een vliegtuig en een vrije aftocht in ruil voor de vrijlating van de atleten. De Duitse politie was totaal niet voorbereid op een dergelijke actie.

Golda Meir, de toenmalige premier van Israël, had inmiddels via Bondskanselier Willy Brandt laten weten dat Israël onder geen beding onderhandelde met terroristen. Op het vliegveld kwam het tot een fataal vuurgevecht tussen de Duitse politie en de terroristen met de gekende tragische afloop. Naast de 11 atleten werden vijf terroristen en één Duitse politieofficier gedood.

De drie gijzelnemers die het bloedbad overleefden zullen snel weer vrijkomen. Op 29 oktober 1972 kaapten leden van Zwarte September boven het Balkangebergte een vliegtuig van Lufthansa en eisten de vrijlating van de drie terroristen. De Duitse regering ging hierop in, onder zwaar protest van Israël. Als vergelding voor de vrijlating van de terroristen bombardeerde Israël vier Palestijnse trainingskampen bij Damascus. In de Libische hoofdstad Tripoli werden de drie Jodendoders als helden onthaald.

De Israëlische regering van wijlen premier Golda Meïr beval een vergeldingsactie [Operation Wrath of God] met ‘onbepaalde duur’ om de daders en verantwoordelijken achter de aanslag uit te schakelen. Zo werden twee overlevende terroristen van de aanslag in München Adnan Al-Gashey en Mohammed Safady later uitgeschakeld door een Mossad commando. Slechts twee terroristen ontsnapten aan vergelding en hebben verschillende aanslagen door de Mossad (Israëlische geheime dienst) overleefd: meesterbrein Abu Daoud, die vrijdag is overleden en wellicht ook de laatste feitelijke dader van de aanslag Jamal al-Gashey, die in die tijd 18 jaar oud was en sindsdien in Afrika zou zijn ondergedoken.

Abu Daoud genoot jarenlang de bescherming van de Syrische regering. Ondanks een uitleveringsbevel van Duitsland leefde hij jaren ongestoord en openlijk in een luxe appartement in de Syrische hoofdstad Damascus. Ironisch genoeg kreeg hij in de jaren 1990, toen de relaties tussen Palestijnen en Israël weer wat beter liepen, enkele jaren toestemming op de Westoever te wonen. In 2006 – omstreeks de première van Steven Spielbergs verfilming van de jacht op de daders van de slachting in München in de film ‘Munich’ – gaf Abu Daoud enkele interviews waarin hij te kennen gaf de aanval in München nooit te betreuren. “Ik heb nergens spijt van,” vertelde hij aan het Duitse Der Spiegel. “U kan er enkel van dromen dat ik me ooit zou verontschuldigen.”

In 2002 publiceerde Daoud zijn autobiografie, waarmee hij een getuigenis uit de eerste hand afleverde van de opkomst van het Palestijnse ‘verzet’ die voorafging aan de aanslag in München. Het boek ging over de toogbank als “Memoirs of a Palestinian Terrorist,” en ook als “Palestine — A History of the Resistance Movement, by the Sole Survivor of Black September.


Bronnen: Jihad Watch: Mahmoud Abbas in tribute to mastermind of massacre at ’72 Olympics van 3 juli 2010; CNN World: Suspected Munich massacre mastermind dead, reports say van 3 juli 2010; Jerusalem Prophecy Ministry: Who is Mahmoud Abbas? door Darrell G. Young van november 2005; INEWP.com: Black September’s Leader Abu Daoud Dies van 3 juli 2010; Die olympische Tragödie (Das Attentat)