Wereldkampioen boksen Mendoza de Jood versus Richard Humphreys

Befaamde boxmatch tussen 'Mendoza de Jood' (links) en Richard Humphreys (rechts) van 29 september 1790

De wisselvalligheden van het lot die door het Joodse volk in de moderne tijd werden ervaren, hebben onvermijdelijk geleid dat er te weinig aandacht werd besteed aan een groot aantal essentiële aspecten van het Joodse leven. Een dergelijk aspect is sporten. De betrokkenheid in de sport is een universeel gegeven in de wereld van vandaag. Het dient als een brug tussen de naties en de volkeren, tussen landen en Israël en tussen Israël en de Joden in de Diaspora, zoals die wordt verwoord door de Maccabiah Games. Fysieke betrokkenheid bij cultuur en sport behoren tot de processen die het Joodse volk hebben ondergaan in de moderne tijd.

Het einde van de achttiende eeuw wordt gezien als de dageraad van het tijdperk van de moderne sport. Joden waren in die tijd al betrokken bij de sportieve activiteiten. Bij de vroege boksers die aan de top stonden en die hun intrede maakten de de Engelse sportarena waren reeds Joden betrokken zoals Samuel Elias, Barney Aaron, de gebroeders Belasco en Isaac Bitton.

Echter, de bekendste topbokser onder hen was Daniel Mendoza (5 juli 1764 – 3 september 1836), een sefardische Jood van Portugese afkomstig uit Aldgate en een afstammeling van de Spaanse Marranos (Joden die gedwongen werden bekeerd tot het christendom), hield de kampioenskroon van het Engels boksen onafgebroken in zijn bezit tijdens de jaren 1792 tot 1795. De bokswedstrijden van “Mendoza de Jood” – zoals hij zichzelf altijd trots noemde – kregen ruime bijval. Tal van politieke cartoons en verhalen over Mendoza werden in die tijd verspreid door de pers en populaire liedjes werden gecomponeerd ter ere van hem. Mendoza, die een bron van trots was voor zijn volk, werd de favoriet van de Engelse massa. Zo was de Prins van Wales was een van zijn grootste fans.

Tot op vandaag wordt ‘Mendoza de Jood’ beschouwd als de vader van het “wetenschappelijke boksen.” Hij transformeerde de sport van een van pure spierkracht en geweld naar een aparte kunstvorm en een ‘gevecht van de geest’. Hoewel hij slechts 57 kilogram woog en nauwelijks 1m70 groot was, werd Mendoza in Engeland de zestiende bokser die wereldkampioen werd bij de zwaargewichten en hij is daarmee de enige bokser ooit die als middengewicht ooit die felbegeerde titel Heavyweight Championship van de wereld kon bemachtigen. In 1789 opende hij zijn eigen academie boksen en publiceerde een boek The Modern Art of Boxing. Uiteindelijk verloor hij zijn kampioenstitel aan ‘Gentleman’ John Jackson, die hem kon verslaan door Mendoza met één hand bij zijn lange haren te grijpen en met zijn andere hand zijn gezicht tot pulp sloeg. In de tijd dat Mendoza stierf (in 1836) leefden er ongeveer 17.000 Joden in Londen.


Bronnen: International Jewish Sports Hall of Fame: Jews in the World of Sports: A historical view door Dr. Uriel Simri; Daniel Mendoza From Wikipedia, the free encyclopedia; Lulu Marketplace: The Modern Art of Boxing door Daniel Mendoza; Icons: Jewish Brick Lane