Gezocht: gematigde terrorist, ervaring niet nodig maar is wel pluspunt

Meet the Taliban: Ga dan toch - reik hem je hand. Hij is één van de gematigden. 'SLASH!!' Noem jij dat gematigd? Wel ja, het was toch maar één hand?...

Praying for a Moderate Terrorist

door Daniel Greenfield

De regering van Barack Obama mag dan afgestapt zijn van haar ruimte-programma en de zoektocht naar leven op andere planeten hebben opgegeven, maar is thans vastberaden op zoek naar gematigde islamitische terroristen over heel deze planeet. Tot nu toe probeerde hij contact te maken met de ‘Gematigde Taliban’ (dit zou de Taliban zijn, die alleen je voeten afhakt en niet je hoofd) en de ‘Gematigde Hezbollah’ (dat alleen het bombarderen van Ashkelon promoot en niet Haifa). Het is nog niet duidelijk of er nu ook wordt geprobeerd de ‘Gematigde Al Qaeda’ te lokaliseren, maar we kunnen aannemen dat dit de volgende keer op hun boodschappenlijstje zal voorkomen.

Gematigde terrorist (l.) zoekt vrede met Israël (r.) en het Westen om samen een toekomst op te bouwen

Indien dezelfde mensen die thans het buitenlands beleid bepalen in de Verenigde Staten en in Europa, de baas zouden zijn geweest in 1941, toen Rudolf Hess, de derde in de lijn van opvolging na Hitler en Göring, naar het Verenigd Koninkrijk vloog met een vredesvoorstel op zak – zou Hess op een diner en wijn zijn ontvangen en zouden de geallieerden voortijdig de oorlog hebben afgebroken nadat ze eindelijk tot hun grote vreugde een ‘gematigde nazi’ hadden ontdekt. In plaats van gooide Winston Churchill Hess plompweg in de Tower of London, waar hij werd opgesloten totdat Duitsland was verslagen en hij zich moest verantwoorden voor het Tribunaal van Neurenberg.

Natuurlijk, als we het heden over het verleden zouden leggen, kunnen we ons gemakkelijk inbeelden hoe snel de ACLU zich zou haasten om een pro-deo advocaat te regelen voor Rudolf Hess, de New York Times een serie verhalen zou brengen van PR-bedrijven die werken voor Nazi Duitsland die gedetailleerd zijn ellendige leefomstandigheden in de Tower zouden beschrijven, eisende dat hij zou gehoord worden op het proces en George Clooney zou een film maken waarin hij de rol van de advocaat van Hess speelt. Natuurlijk heeft dit allemaal plaats gevonden. Behalve dan dat Hess Hamdan werd genoemd en dat hij de lijfwacht en chauffeur was van Osama bin Laden. En ja George Clooney speelt zijn advocaat. [Echter, volgens de laatste berichten zal de film Hamdan v. Rumsfeld, die vermoedelijk in de bioscoop zal uitkomen in 2011, gedirigeerd worden door George Clooney en Matt Damon zou de hoofdrol spelen als de marine-advocaat Charles Swift ipv Clooney zoals aanvankelijk werd gezegd.]

Het verschil is dat omstreeks 1941 er een tekort was aan mensen die nog steeds een zwak hadden voor de nazi’s. Jaren van een wrede oorlog hadden dat veranderd. En vandaag is er van hen nog steeds geen tekort aan in de media, Hollywood en uiteraard in de gepolijste houten bureaus op het State Department en op het ministerie van Buitenlandse Zaken, die een zwak hebben voor islamitische terroristen. En die ‘zwakheid’ is een noodzakelijke voorwaarde voor de speurtocht naar de gematigde islamitische terrorist.

Om te begrijpen waarom dat zo is, laat ons even de logica zoeken achter die Grote Dartelende Gematigde Terrorist. Wat is een gematigde islamitische terrorist? Teruggebracht tot haar essentie, zou het een terrorist zijn die bereid is om te gaan zitten en met ons te onderhandelen. Dat betekent dat het enige verschil tussen een ‘extremist’ en een ‘gematigde’ is dat de extremist eerst ons hoofd wil afsnijden zonder met ons te willen praten, terwijl de gematigde ons precies wil vertellen waarom hij ons hoofd wil afsnijden en hoeveel hoofden wij hem kunnen geven die zijn bloeddorstigheid zou kunnen lessen.

Laten we Hamas en Fatah nemen in Israël. Beide zijn terroristische groepen die zorg dragen voor het sociale welzijn van hun volgelingen. Beide leren hun kinderen aan dat een zelfmoordterrorist recht naar de hemel gaat. Beide zijn overdekt met het bloed van de mensen die ze hebben vermoord. Beide onderdrukken zelfs hun eigen volk en ruimen iedereen uit de weg die hen dwarszit. Maar het Amerikaanse ministerie van Buitenlandse Zaken dringt erop aan dat al-Fatah een onderhandelingspartner voor de vrede is en dat Hamas de terroristische groepering is. Wat is het verschil tussen hen beiden dan? Hamas weigert om over eender welk vredesplan te onderhandelen. Fatah is bereid om een vredesplan te kwader trouw te onderhandelen. Dat is de reden waarom Fatah miljarden dollars ontvangt van de Verenigde Staten en Hamas het moet doen met wat zij kunnen van Mahmoud Ahmadinejad, George Galloway, Cindy Sheehan en al datgene dat die aardige mensen bij Code Pink hen kunnen toe smokkelen.

Uiteraard ligt ook de regering van Obama goed in de markt voor ‘gematigde Hamas’ terroristen om mee te onderhandelen, maar ondanks de inspanningen van Robert Malley, zijn er nog geen mensen komen opdagen. Ook de vooruitzichten op een ‘Gematigde Taliban’ zien er niet goed uit. Dat kan zijn omdat onze enige criteria voor een ‘Gematigde Taliban’ niet gebaseerd is op hun respect voor de mensenrechten of het niet vermoorden van onze soldaten – maar op hun bereidheid om met ons rond de tafel te gaan zitten en onze concessies te accepteren. Denk nu eens na over het nationale zelfbeeld van de mensen die op deze wijze denken en je zal de bron van hun ‘zwakheid’ kunnen zien.

Churchill was niet geïnteresseerd in wat Hess te zeggen had, omdat hij wist dat Engeland het juist voor had en nazi-Duitsland het verkeerde. Obama en zijn mensen zijn zeer geïnteresseerd in wat de Taliban en Hezbollah te zeggen hebben, omdat ze daar allemaal niet zo heel zeker van zijn. Hun mentaliteit is blijven steken in 1933. Ze zijn nog bezig met zich te verontschuldigen voor alles wat Amerika verkeerd heeft gedaan – tegenover mensen die niets anders denken dan om hun eigen dochters te vermoorden omwille van een ‘fout’ sms-berichtje. Het is alsof Chamberlain nog steeds aan de macht is in 1941 en bezig was met het zich verontschuldigen voor het veroorzaken van de economische problemen van Duitsland, terwijl rondom hem heen heel Londen in brand.

Chamberlain was ongeschikt om te regeren, omdat hij zijn volk niet zag als ‘de goeden’ en nazi-Duitsland als ‘het kwade’. In tegenstelling tot Churchill die geschikt was om zijn plaats in te nemen omdat hij het precies op die manier had begrepen. Obama en degenen die voor hem werken delen niet enkel de mening van Churchill niet maar ook niet eens die van Chamberlain. Ze hebben nauwelijks last van morele gelijkwaardigheid, zijn eigenlijk van mening dat onze vijanden een rechtvaardige klacht tegen ons hebben, terwijl we momenteel een terugslag meemaken van ons buitenlands beleid en er beter over zouden zwijgen en vrede sluiten met de terroristen. En mensen die het op deze manier zien, of dat nu Barack Hussein Obama of Nick Clegg of Jean-Marie Le Pen of Rand Paul is, zijn volledig ongeschikt om te regeren in oorlogstijd.

Dat is de kern van die ‘zwakheid’ waarover we het hadden. Een gecorrumpeerde geest.

In de logica van verzoening, beschikken alle islamitische terroristen over een geldige klacht tegen ons. Ze ageren met geweld tegen ons omwille van hun klacht. Als we enkel met gematigde terroristen kunnen overleggen die bereid zijn naar ons te luisteren en met ons zouden willen samenwerken om een oplossing voor hun klacht te bedenken, zouden de extreme terroristen onder hen worden gemarginaliseerd en kan er ruimte voor de vrede komen. Noem het gerust waanzin of verraad, want dat is precies wat zij ervan denken. En er uiteraard aan werken om het te implementeren.

Wijlen Yasser Arafat was perfect 2-talig en had nooit een tolk nodig. Zijn kreet in het Engels: 'Peace! Peace! Peace!' klonk in het Arabisch als: 'Jihad! Jihad! Jihad!' Iedereen begreep altijd en meteen wat hij precies bedoelde...

Er zijn talloze voorbeelden aantonen dat dit niet werkt. Als het alleen maar dat zou zijn, zijn de zeventien bloedige jaren in Israël er het bewijs voor. Maar de regering van Obama is vastbesloten om haar sympathieën, die schadelijk zijn voor Amerika en haar belangen en gunstig zijn voor hen die ons willen vernietigen. En dus gaan ze bidden en smeken om een gematigde terrorist. Een terrorist in maatpak en met stropdas, die hun handen zal schudden voor de camera, hun toegevingen zal accepteren en en de voorbode zijn van een regen van vuur en de hel op aarde.

Want wat voor soort mensen bidden voor een gematigde terrorist? Het soort mensen die een moskee laten bouwen met zicht op Ground Zero? [=de site van 9/11 in N.Y.] Van wie de voorkeur omtrent de Amerikaanse geschiedenis uitgaat naar een lijst van fouten die we tegen iedereen begaan hebben? Die geloven in een omgekeerde vorm van Amerikaanse exceptionalisme, dat we uitzonderlijke slechterikken zijn, dat we een buitengewoon kwaadaardig en verschrikkelijk land zijn? Die de context hebben voor alles wat onze vijanden ons kunnen aandoen, en niets van wat we doen voor onze eigen verdediging aanvoeren. Het soort dat met niet zoveel woorden, geloven dat de terroristen een punt hebben en dat we dat met hen samen moeten oplossen.

Een gematigde islamitische terrorist wordt het meeste gezocht bij mensen die de strijd hebben opgegeven en zich willen overgeven. Het enige wat ze nog wensen is, dat er in hun omgeving een redelijk iemand zou zijn waaraan ze zich kunnen overgeven.

Bronnen: Sultan Knish Blog: Praying for a Moderate Terrorist door Daniel Greenfield van 24 mei 2010