De dansende man [bij de bevrijding van Jeruzalem]

Jeruzalem, 7 juni 1967. Een groot emotioneel moment voor het Joodse volk. Van links naar rechts: Commandant van Jeruzalem Uzi Narkis, minister van Defensie Moshe Dayan en Stafchef van het Leger Yitzhak Rabin, betreden het oude stadscentrum van Jeruzalem via de Leeuwenpoort. Hiermede werd definitief een einde gemaakt aan 19 lange jaren van Arabische bezetting en tegelijk in één klap de illegale annexatie en islamisering van Jeruzalem door Jordanië ongedaan gemaakt. De stad werd door Israël opnieuw opengesteld voor alle religies. De Joden mochten terug in hun eigen hoofdstad wonen, werken en leven, zoals ze dat al meer dan drie duizend jaar lang hadden gedaan, behalve dan die wrange periode 1948-1967 toen geen Jood Jeruzalem niet meer binnen mocht. Onrecht werd weer recht getrokken. Dit Jeruzalem – wat de Arabieren, Obama en zijn westerse bondgenoten minachtend ‘Oost’-Jeruzalem zijn blijven noemen ongeacht de historische realiteit – dit Jeruzalem geven de Joden nooit meer af!

De dansende man

door Moshe Kempinski
N.a.v. de 40ste verjaardag [7 juni 1967-2007] van de bevrijding van Jeruzalem

Veertig jaar geleden in mijn hogeschool in Canada, was ik een chemie examen aan het afleggen, doch mijn geest, hart en ziel waren duizenden mijlen ver weg. Want in de maanden, voorafgaand aan de profetische dagen in juni 1967, waren de radio uitzendingen gevuld met haat en bedreigingen tegen dat smalle reepje land Israël genaamd. Gamal Abdel Nasser, de president van Egypte verklaarde over de radio: “Het is onze intentie een grootscheepse campagne te starten, het zal een totale oorlog zijn en ons fundamentele doel is de uitroeiing van de staat Israël! “ (27.5.67)

Ook Ahmed Shukeiri, hoofd van de Palestijnse verzetsbeweging had een aankondiging: “Israëli’s die in Palestina geboren zijn en na de oorlog nog in leven zijn, zullen toegestaan worden in Palestina te leven. Maar gebaseerd op mijn beste inschatting zal niet één van hen nog levend gevonden worden.” (26.5.67)

Gelijkaardige bedreigingen werden elke dag uitgezonden door leiders van Irak, Syrië en Libanon. Zelfs Koning Hussein van Jordanië,de lieveling van de Noord Amerikaanse media, voegde zich bij de gelederen die in juni 1967 de oorlog begonnen, met de volgende woorden: “Dood de Joden met alles wat in je handen komt. Dood hen met je wapens, met je handen, met je nagels en met je tanden.”

Snel verder lezen KLIKKEN op –>> Lees verder “De dansende man [bij de bevrijding van Jeruzalem]”

Hamas: om het even welk akkoord, nooit erkenning van Israël

Het minste wat je van Hamas kan zeggen is dat ze er geen doekjes om winden. Als Hamas zegt dat haar enige doel – haar enige bestaansreden – erin bestaat om de Joodse staat te vernietigen en de complete Joodse bevolking over de kling te jagen, dan meent ze dat ook letterlijk en niets – maar dan ook helemaal niets – in de hele wereld en ook geen enkel verleidelijk vredesaanbod, zal haar ooit van dat vernietigingsplan kunnen afhelpen. De persmededeling die vanuit het hoofdkwartier van Hamas afgelopen woensdag 19 mei 2010 in de wereld werd opgegooid, bracht dan ook niet het verlossende … Lees verder Hamas: om het even welk akkoord, nooit erkenning van Israël

Tzipi Livni (Kadima): Israëlische Arabieren moeten in Palestina wonen

Tja, wat heet gematigd in het Midden-Oosten of in Israël? Tzipi Livni, boegbeeld van Kadima en sinds de verkiezingen van 10 februari 2009 leider van de oppositie in, het Israëlische parlement (Knesset), wordt zo’n ‘gematigde’ leider van Israël genoemd. Dat wil zeggen volgens de Palestijnen en de Israëlische Arabieren “de minst kwade van al de slechten”. Sinds ze aan het hoofd staat van de partij van Ariel Sharon en Ehud Olmert, blijft de partij voortdurend in de coulissen wachten ‘om geroepen te worden’ om in de een of andere nieuwe regering te stappen die het land dan naar de vrede in … Lees verder Tzipi Livni (Kadima): Israëlische Arabieren moeten in Palestina wonen