Tussen wal en schip: de Israëlische Arabieren

Hoe meer jaren er verstrijken hoe groter de sleutels worden en de mythe rechtevenredig blijft groeien. Er wordt gezegd dat 4,7 miljoen nazaten van in 1948 gevluchte Arabieren terug 'naar huis' zouden willen gaan

Minister Steinitz: staatsburgerschap afnemen van wie zich keert tegen het bestaansrecht van Israël

De Israëlische Minister voor Financiën, Yuval Steinitz, heeft zondagochtend 16 mei 2010 verklaard dat iedereen die vecht tegen het bestaansrecht van Israël, de Israëlische nationaliteit moet worden ontnomen. Zijn verklaring kwam er na de verklaring van sjeik Raed Salah, een Israëlische Arabier en chef van de noordelijke sector van de Islamitische Beweging sinds de split van 1993, en die de Israëlische bouwplannen in Jeruzalem “de nieuwe nakba (katastrofe) van de Palestijnen” noemde tijdens de demonstraties op de Palestijnse “Nakba Dag” afgelopen zaterdag 15 mei 2010.

Het Israëlisch kabinet afgelopen zondag 16 mei 2010

“Salah’s woorden hebben de lijn van de goede smaak ver overschreden,” zei Steinitz. “Het is ontoelaatbaar en onvergeeflijk dat er in de staat Israël Arabieren wonen, alsmede een handvol Joden, die tegen het bestaansrecht zijn van Israël en de oprichting ervan betreuren. “Ik ben van mening dat we een manier moeten vinden om de bewegingsvrijheid van dit soort lieden te bepreken en misschien wel hun Israëlische nationaliteit moeten intrekken,” zei de minister van financiën. “Eenieder die het bestaansrecht van Istraël bestrijdt, gelijk wie die treurt over haar oprichting, stelt vraagtekens bij zichzelf of hij nog langer burger kan zijn van die staat.”

De Israëlische minister veroordeelde tegelijk de recente opmerkingen die sjeik Raed Salah maakte tijdens de Nakba-herdenking waarin hij de Arabische identiteit benadrukte van het oostelijk deel van de stad Jeruzalem alsmede het ‘recht op terugkeer’ van de ruim 4,7 miljoen nazaten van de paar honderdduizend Arabieren die in 1948 het Britse Mandaat Palestina waren ontvlucht, voor het overgrote deel uit eigen beweging of op advies en/of uitdrukkelijk bevel van de bevelhebbers van het Arabische Legioen.

Op het einde van zijn toespraak had Raed Salah een oproep tot nationale eenheid gericht aan de premier van Gaza, Ismael Haniyeh van Hamas, en tot de Palestijnse president Mahmoud Abbas van Al-Fatah: “Van hieruit, vanuit Galilea, roepen wij u op om samen te werken tegen de bezetter totdat de staat Palestina is opgericht met Jeruzalem als haar hoofdstad.” Zijn afgevaardigde sjeik Kamal Khatib, had net voordien de belofte uitgesproken dat “De Nakba niet zal herhaald worden. Het niet opnieuw zal gebeuren. Wij zijn hier en we zijn niet van plan om weg te gaan.”

Van haar kant, heeft de partij Yisrael Beiteinu van minister van Buitenlandse Zaken Avigdor Lieberman, een onderzoek geopend naar het Israëlisch Arabisch Knesset lid Jamal Zahalka voor zijn deelname aan de Nakba mars afgelopen zaterdag15 mei. In een afzonderlijk incident, heeft de Israëlische minister van Onderwijs Gideon Saar zijn voornemen bekend gemaakt om Palestijnse middelbare scholieren die op de Westoever wonen, het volgende schooljaar een verplichte studie over de nazi-holocaust te volgen. Yediot Ahronot meldde zondag ook dat Saar van plan is om een delegatie Arabische leraren en schoolhoofden naar Polen te sturen om er de nazi-vernietigingskampen te bezoeken om hen beter op te leiden om dit onderwerp efficiënt te onderwijzen aan de scholen.

27 januari 2010: Israëlisch-Arabisch parlementslid Mohammed Barakeh van de Hadashpartij op bezoek in KZ Auschwitz

Tussen wal en schip: de Israëlische Arabieren

De Israëlische Arabieren, die al naar gelang de bronnen ongeveer 20% van de Israëlische bevolking uitmaken, leven in een verwarrende situatie. Aan de ene kant genieten zij van het hoge economisch niveau van het leven en het democratisch bestel van Israël, met inbegrip van de bescherming van de juridische rechten van de mens. Aan de andere kant verwerpen zij de definitie van Israël als een Joodse staat, die hen vanuit hun standpunt behandeld als tweede klas burgers en voelen ze zich solidair met de strijd tegen Israël die hun mede-Palestijnen [in Gaza en op de Westoever] voeren en die vaak hun eigen familieleden zijn. Inderdaad, naast de grootschalige samenwerking tussen Joden en Arabieren in Israël, is er ook een zekere mate van wederzijds wantrouwen en regelmatige uitbarstingen van geweld.

In het afgelopen decennium hebben seculiere bewegingen in de Palestijnse samenleving, zoals het Volksfront voor de Bevrijding van Palestina (PFLP), met het doel het opbouwen van een sociaal-democratische Arabische samenleving in Palestina, of de PLO – Palestijnse bevrijdingsorganisatie, onder leiding van de Fatah en gericht naar een seculiere democratische Palestijnse staat, ruim baan gemaakt voor radicale[re] islamistische bewegingen zoals de Hamas, de Palestijnse Islamitische Jihad of zelfs Al-Qaeda. Het is een fenomeen dat niet uniek is voor de Palestijnse samenleving alleen, maar algemeen in de hele islamitische wereld en in het ganse Midden-Oosten.

Het doel van de Islamistische bewegingen is geen democratie, maar een moslim samenleving die wordt geregeerd in overeenstemming met de sharia, de islamitische wet. De Jihady beweging verwerpt het samenleven op islamitische bodem met andere niet-islamitische gemeenschappen en, in het specifieke geval van Palestina, met de Joodse gemeenschap, die moeten worden uitgezet of vernietigd worden, maar niet als een gemeenschap kan blijven voortbestaan onder islamitisch bewind. De algemene verschuiving van de houding tegenover de Joodse staat in het centrum van de islamitische wereld en het Midden-Oosten heeft een impact gehad op de Israëlisch-Arabische jongeren, die recent begonnen is om de islamistische houding tegenover Israël te adopteren, d.w.z. geen vrede, geen coëxistentie noch compromis met Israël, maar een strijd om een einde te maken aan de aanwezigheid van elke Joodse entiteit op islamitische bodem in het Midden-Oosten.

Drie cellen van de Israëlische Arabieren die zich hebben aangesloten bij de islamitische terreur, hetzij via het web of door het aansluiten van Islamitische agenten tijdens studie in het buitenland, werden gearresteerd in augustus 2008 (zie Shfaram 28.08.’08) en recent nog twee Israëlische Arabieren – Ameer Makhoul en Omar Abedo – die op 10 mei 2010 gearresteerd werden op verdenking van spionage en hulp aan Hezbollah. Die nieuwe ontwikkelingen riskeren de onderlinge relaties tussen Joden en Arabieren in Israël te verstoren, maar nog meer de bereikte resultaten ongedaan te maken bij de Israëlische Arabieren die leven in een democratische samenleving. De radicale fanatieke Islam vormt een veel grotere bedreiging voor de Israëlische Arabieren dan de staat Israël als zodanig.

Bronnen: The Jerusalem Post: Steinitz: Revoke Salah’s citizenship van 16 mei 2010 en Palestinians mark Nakba Day van 15 mei 2010; Palestine Information Center: Israel calls for expelling anyone marking Nakba from occupied Palestinian lands van 17 mei 2010; Al Qassam: We shall not repeat mistake made in 1948 van 15 mei 2010; Ynet News: Barakeh in Auschwitz: Things take on different meaning here van 27 januari 2010; Salah: Beware of crazy person among us van 15 mei 2010; Arabs will be obligated to study Holocaust van 16 mei 2010