Holocaust onbespreekbaar in scholen met moslim overwicht

Een op de vijf geschiedenisdocenten in de vier grote steden heeft weleens meegemaakt dat hij de Holocaust niet of nauwelijks kon bespreken omdat vooral islamitische leerlingen er moeite mee hebben. Dat blijkt uit een enquête onder geschiedenisdocenten op middelbare scholen. Vooral docenten op vmbo-scholen stuiten op weerstand. Positief nieuws is: het idee dat WO2 wordt vergeten en dat jongeren er niets meer over weten, klopt niet. Middelbare Scholieren vinden WO2 juist superinteressant. De enquete werd gehouden door Elsevier en onderzoeksbureau ResearchNed; dinsdag werden de resultaten bekend. Daarin zeggen 8 op de 10 docenten dat leerlingen de wereldoorlogen juist het interessantste … Lees verder Holocaust onbespreekbaar in scholen met moslim overwicht

Moslimextremisten dreigen met geweld tegen België omwille boerkaverbod

Op het internet circuleert een filmpje waarin wordt opgeroepen tot terreuraanslagen tegen België. Reden: het boerkaverbod in België dat sinds 29 april werd goedgekeurd door de Kamer. Het Crisiscentrum van Binnenlandse Zaken kan er niet mee lachen en neemt het dreigement bloedserieus. Enkele weken terug – 31 maart 2010 – werd een toespraak van Benno Barnard op de Unief van Antwerpen met verbaal geweld het spreken onmogelijk gemaakt. Sharia4Belgium schreef geschiedenis. Meteen stond half België recht om de hele zaak te minimaliseren en af te doen als de actie van een extreme minderheid. Ik verwacht dat dit ook nu weer … Lees verder Moslimextremisten dreigen met geweld tegen België omwille boerkaverbod

De Val van Jeruzalem in mei 1948

Op 14 mei 1948 riep David Ben Goerion plechtig de Joodse staat Israël uit. Op dat zelfde moment vochten in de straten van Jeruzalem de Joden en Arabieren op leven en dood. Diezelfde dag vielen vijf Arabische legers de nieuwe staat binnen en rukten op naar de Heilige Stad. Zo eindigde het fiasco van het Engelse mandaat over Palestina en het gekonkel dat aan de afkondiging van de Joodse staat voorafging.

Een periode van halve oorlog, van schermutselingen, bomaanslagen en van een krankzinnige bewapeningswedloop. Drie maanden verbitterde oorlog zouden volgen, maanden waarin de Joodse staat moest worden veroverd op of verdedigd tegen de Arabieren. Jeruzalem, grotendeels in handen van het ondergrondse leger, was het sleutelpunt. Wie deze stad had, hield het lot van de nieuwe staat in handen.

In het boek lopen de verhaallijnen van verschillende partijen en personen door elkaar. Zo bijvoorbeeld hoe een jonge Joodse vrouw in 1948 naar de Verenigde Staten werd gezonden om fondsen te werven voor het Joodse Agentschap (Jewish Agency) en terugkeerde met vijftig miljoen dollar. Deze jonge vrouw was Golda Meir die later Eerste Minister werd van Israël. Later zal Ben Goerion, de eerste Eerste Minister van Israël hierover verklaren: “De dag dat geschiedenis werd geschreven en de Joodse staat werd geboren danken wij aan een jonge Joodse vrouw.”

Het boek “O Jeruzalem” van de schrijvers Larry Collins en Dominique Lapierre dat voor het eerst werd uitgebracht in 1970, werd door Elie Chouraqui verfilmd en voorgesteld aan het publiek op 18 oktober 2006. In de hoofdrollen onder meer Ian Holm, Tom Conti, Mama Papas, Patrick Bruel, Saïd Taghmaoui, en Tovah Feldshuh in de rol van Golda Meir.

Hierin wordt zorgvuldig de historische strijd rond de oprichting van de staat Israël in 1948 gereconstrueerd. De film, gebaseerd op de historische rekeningen van de best verkochte roman “O Jeruzalem” ooit, biedt een rijke achtergrond aan het explosieve conflict dat voortduurt tot de huidige situatie in het Midden-Oosten.

Hierna volgt één van de belangrijkste passages uit het boek over de Val van Jeruzalem tussen 25 en 29 mei 1948 na drie maanden van hevige strijd tegen het Arabisch Legioen.

Jeruzalem, door de hele wereld verraden en verlaten

De binnenstad van Amman zag zwart van de mensen. Ritmisch in hun handen klappend op de maat van hun spreekkoren, dansten ze van straat naar straat om de overwinning van hun leger uit te jubelen. Hun gejuich vormde een prettige onderbreking voor de mannen in de conferentiezaal in het hotel tegenover de Romeinse arena uit de oudheid. De triomf van Latrun was niet de enige Arabische overwinning die de leden van de politieke commissie van de Arabische Liga konden vieren. Dezelfde dag dat kolonel Majali’s mannen de Israëli’s bij Latrun hadden teruggeslagen, was de kibboets Jad Mordechai, na vijf dagen heldhaftige tegenstand, in handen van het Egyptische leger gevallen. Alleen in het noorden – waar de Israëli’s de Syriërs uit Galilea hadden verdreven – hadden de Arabische legers een belangrijke nederlaag geleden.

Abdel Pazcha
Azzam Pasha: ‘een oorlog van uitroeiing en een gedenkwaardig bloedbad’

Het besef van de naderende triomf wekte bij de Arabische leiders weinig behoefte om welwillend te staan tegenover het document dat hun door de secretaris van de Liga, Azzam Pasha, was voorgelegd: een beroep van de Veiligheidsraad der Verenigde Naties om binnen 36 uur tot een staakt-het-vuren te komen.

Sinds 14 mei hadden de Verenigde Staten getracht de Veiligheidsraad te bewegen tot een oproep om het vuren te staken. De Amerikaanse pogingen waren hardnekkig door Groot-Brittannië in de grond geboord. Ervan overtuigd dat de Arabieren wellicht op de drempel van grote terreinwinsten stonden, toonden de Engelsen geen enkele neiging om het einde der gevechten te verhaasten. Zoals een hoge Engelse diplomaat tegen een Amerikaanse collega zei, moest men de situatie ‘een tijdje vanzelf laten rijpen.’

Ten slotte hadden de Verenigde Staten en de Sovjet-Unie op 22 mei in de Veiligheidsraad een oproep tot een staakt-het-vuren erdoor weten te drukken nadat hun pleidooi voor een `bevel’ om de gevechten te staken met zware sancties als daar geen gehoor aan werd gegeven, op Engels verzet was gestuit.

In Tel Aviv polste David Ben Goerion zijn militaire leiders over de raadzaamheid om op het beroep in te gaan. Hun bewapeningssituatie was enigszins verbeterd. Er waren nog vijf Messerschmitts naar Israel overgevlogen en het eerste grote wapentransport per schip was in de haven van Haifa aangekomen. Niettemin waren Ben Goerions adviseurs bet er unaniem over eens: een staakt-het-vuren was zeer wenselijk.

Lees verder “De Val van Jeruzalem in mei 1948”