Fotograaf van AP wint prijs voor fotoverslag van de oorlog in Gaza

Iedereen herinnert zich nog wel dat Israël besloten had geen enkele fotograaf of journalist toe te laten tot de Gaza tijdens het conflict dat begon eind december 2008 en de eerste drie weken van januari 2009. Vermits de internationale pers wel materiaal wilde hebben, werd tijdens die bewuste periode voornamelijk gebruik gemaakt van Palestijns/Gazaanse ‘verslaggevers’ en fotografen, die voor veel geld het door het westen ‘gewenste’ materiaal leverden. Met uiteraard een erg eenzijdig en fel overtrokken beeld van het conflict als gevolg, in het voordeel van de Hamasstrijders en vooral in het nadeel van het IDF. En dat was wat telde: Israël demoniseren en een einde maken aan de belegering van Hamas door het IDF.

Drie weken lang zal het bloed uit Gaza via de televisie de miljoenen huiskamers binnen druipen. En als er geen bloed te zien was, werd het er maar bij geflanst. Niemand in de buitenlandse pers die zich zorgen maakte om de oorsprong van het materiaal en over de omstandigheden en omgeving waarin het materiaal tot stand was gekomen, dat door de Palestijnen voor veel klinkende dollars en euro’s werd geleverd. Hoe bloediger hoe beter en hoe meer dollars het opleverde voor Gaza. Achteraf zal er veel verkeerde info over het IDF en oorlogssituaties moeten worden bijgesteld, herroepen en verontschuldigingen volgen. Maar dan was het kalf – wat Israël betreft – al lang verdronken.

Wat ons brengt tot het volgende voorbeeld van frauduleus gesjoemel: de zaak van de Palestijnse fotograaf Khalil Hamra.

Palestijnse fotograaf uit Gaza wint persprijs

De fotograaf Khalil Hamra van AP (Associated Press) werd zopas onderscheiden met The Robert Capa Gold Medal Award van 2009 die prijs jaarlijks uitgereikt wordt door de Overseas Press Club. Khalil Hamra is een Palestijn die werkt in Rafah in de Gaza, afkomstig oorspronkelijk uit Koeweit waar hij geboren werd uit Palestijnse ouders [bron]. Hamra kreeg deze prijs voor het fotoverslag dat hij maakte van de defensieve oorlog van Israël tegen Hamas in de winter van 2008-2009, de zogeheten  Operation Cast Lead. Bij de onderscheiding volgde de hierna geciteerde verklaring door het OPC waarom Khalil deze prijs zou verdiend hebben:

De foto’s van Khalil Hamra’s van de Israëlische invasie in de Gazastrook tonen ongewone moed en durf van een toegewijde locale fotograaf tijdens het erg intensieve en gevaarlijke conflict. De beelden zijn van dichtbij genomen, krachtig en direct en getrokken onder grote risico’s, als gevolg van de aard van het conflict waarin de strijders zich mengden tussen de burgerbevolking. De persoonlijke omstandigheden van Hamra in die periode zijn al even meeslepend: hij versloeg het conflict ondanks de bezorgdheid over het welzijn van zijn vrouw, die in die periode zwanger was van een tweeling.

Zo op het eerste gezicht lijkt er niks mis te zijn met deze zaak en met die onderscheiding voor het overigens prima fotowerk dat deze fotograaf van AP heeft afgeleverd aan de wereld. [AP voorziet de hele wereldmedia met haar cameramensen en fotografen van beelden en geluid]. Echter in december 2008, toen de gevechten in alle hevigheid waren uitgebroken, ontdekte de auteur en diplomaat Lenny Ben-David bij toeval iets eigenaardigs. Zijn blik viel op een foto van deze fotograaf Khalil Hamra die in The Washington Post was verschenen over zwaar gewonde en verminkte kinderen in Gaza.

Die bewuste foto van Khalil Hamra hiernaast waar het hier om draait, maakte deel uit van een reeks die The Washington Post had toegevoegd aan een artikel over de oorlog in Gaza, samen dus met de foto van Palestijnse strijder en van drie kinderen die gewond in een hospitaal in Gaza waren opgenomen. De volgende commentaar begeleidde deze foto’s:

Palestijnse kinderen en een man die gewond werden tijdens een Israëlische raketaanval, werden hier opgemerkt in de noodruimte van het Shifa hospitaal in Gaza City, op zaterdag 27 december 2008. Israëlische gevechtsvliegtuigen hebben afgelopen zaterdag tientallen stellingen van Hamas onder vuur genomen en vernietigd gevechtsvliegtuigen van Hamas in Gaza de veiligheid verbindingen afgebroken op zaterdag in ongeziene golven van gelijktijdige luchtaanvallen. Dokters in Gaza zeggen dat hierbij minstens 145 personen werden gedood en meer dan 310 anderen werden gewond tijdens die ene dodelijkste dag ooit in de geschiedenis van het Gazaconflict sinds de gevechten in Gaza zijn begonnen. (AP Photo/Khalil Hamra) (Khalil Hamra – AP)

Echter, wat bleek? Op die foto van die zogenaamde gewonde kinderen in Gaza, lijken die kinderen in blakende gezondheid te verkeren. Links op die foto zie je die zogenaamde gewonde strijder op een bed liggen, en daarnaast rechts op het andere bed heeft iemand wat kinderen op het bed geposeerd, maar waar verder niks mis mee lijkt te zijn. De hele foto lijkt wel in scêne gezet. Zouden de auteur van de bijgevoegde tekst en de fotograaf Khalil Hamra een foto hebben vervalst om de sfeer nog wat extra grimmiger te maken? Wat er ook van zij, sinds het verschijnen van dit artikel op de site van CAMERA, werd die bewuste foto van ‘gewonde Gazaanse kinderen’ inclusief de begeleidende foto commentaar, meteen uit het artikel van The Washington Post verwijderd…

En waar zijn al die strijders van Hamas gebleven?

En nog een vraag die te binnen schiet. Gezien het feit dat de strijders van Hamas zich mengden onder de burgerbevolking, iets waar ook het OPC hierboven op wijst, waarom was Hamra dan niet bereid of in staat om foto’s van de ongeveer 15.000 strijders van Hamas te trekken? Inderdaad, heeft Associated Press vrijwel geen foto’s van Hamas strijders tijdens Operation Cast Lead [Operatie Gegoten Lood]. Zou het kunnen zijn omdat Hamra werd geïntimideerd door Hamas, die bezorgd was voor zijn persoonlijke veiligheid en die van zijn vrouw? Of is er een andere verklaring?

Er zijn zo’n 15.000 Hamas-strijders en veel minder Israëlische soldaten betrokken in de gevechten in de Gazastrook (het aantal wordt door het IDF niet gepubliceerd), dus waarom zouden de twee belangrijkste persdiensten in de wereld (Reuters en AP) wèl talloze foto’s hebben van Israëlische soldaten en vrijwel geen enkele van Hamas-strijders?

Een zoektocht in de fotodiensten van Reuters en Associated Press, van 27 december 2008 tot en met vandaag met behulp van de trefwoorden “Gaza militant” en “Gaza strijder of vechter” [“Gaza militant” en “Gaza fighter”] levert bijna geen foto’s op van Hamas strijders. De uitzonderingen? Drie foto’s van Reuters – een gewonde Palestijnse strijder die wordt binnen gebracht in het Soroka ziekenhuis in Israël voor behandeling (5 januari 2009); familieleden die rouwen over het lichaam van de vermoorde bokser Mohammed Abu Shair (5 januari ’09) en een gewonde Palestijnse politieman (27 december 2008).

Geen foto’s van strijders dus maar wel van kinderen, de Hamaspropaganda draaide op volle toeren en was bijzonder succesvol maar bijzonder nefast voor Israël. In tegenstelling, werden wel veel foto’s van Israëlische soldaten getoond, Palestijnse slachtoffers, staatslieden en diplomaten, de vernietiging in Gaza en andere gerelateerde onderwerpen – maar bijna niets van Hamas-strijders. Dit lijkt een herhaling van de Libanon-oorlog van 2006, waarna bij het doorzoeken van de belangrijkste diensten, niet één enkele foto kon gevonden worden van Hezbollah-strijders (behalve bij begrafenissen) en dat voor de hele duur van 34 dagen oorlog. Israël vecht niet tegen spookvijanden. Evenmin vecht het tegen de burgerbevolking van Gaza, waarvan de slachtoffers worden afgebeeld in talloze foto’s. Maar dat is wel precies hoe Hamas het wil hebben.


Bronnen: CAMERA Snapshots: AP Photographer Wins Award for Gaza Coverage van 22 april 2010; Gaza Fauxtography van 28 december 2008; op Brabosh.com: De manipulaties van de Nederlandse media tijdens het Gazaconflict onthuld van 18 januari 2010; Waarom Israël elke militaire oorlog wint maar de propagandaoorlog verliest… van 28 oktober 2009; Oorlog in Gaza: Hoe Israël de mediaoorlog verloor van 23 maart 2009; Niks begrepen van het M-O conflict? Beschuldig dan niet Israël maar de media van 1 augustus 2009; Prijs voor Oneerlijkste Reporter van 2009: Donald Bostrom en de organenhandel van 5 januari 2010; Prijs voor de ‘Oneerlijkste Reporter van 2008’: Lauren Booth en haar ‘Boats for Free Gaza’ van 18 februari 2009; The Middle East and Terrorism Blog: Losing Israel door Bill Warner van 27 oktober 2009