Israëlisch-Arabische schrijvers geband van cultureel festival in Libanon

Twee Israëlisch-Arabische schrijvers die literaire prijzen wonnen in Libanon zullen niet de kans krijgen om eind deze maand hun prijzen in ontvangst te nemen in Beiroet, omdat wetten in beide landen dat verhinderen, zo vertelden de organisatoren van het cultureel festival afgelopen woensdag aan het persagentschap Associated Press. In plaats van naar Beiroet te reizen zullen de auteurs Ala Hlehel en Adania Shibli naar Londen reizen om daar op 15 april a.s. hun prijzen in ontvangst te nemen.

Beiroet 'World Book Capital City 2009'

De twee laureaten behoren tot 39 Arabische auteurs die gelauwerd zullen worden op het Beiroet39 Festival dat volgende week begint op 15 april. Hlehel, 35 jaar, wordt gewaardeerd voor zijn collectie kortverhalen Al-Sirk, of Het Circus, en een toneelstuk. Shibli, 36 jaar, schreef de novelle We Are All Equally Far From Love, en zij heeft daarnaast ook kortverhalen en essays gepubliceerd in literaire magazines.

De ban kwam geheel niet onverwacht. Libanon verbiedt houders van het Israëlisch staatsburgerschap om het land binnen te reizen en Israël verbiedt haar burgers om ‘vijandige’ staten te bezoeken om gelijk welke redenen. De twee landen zijn technisch gezien in oorlog met elkaar en hebben de afgelopen decennia meerdere veldslagen uitgevochten. Israël hield delen van het zuiden van Libanon bezet voor meer dan 18 jaar tot het zich terugtrok in mei 2000. In 2006 brak er een nieuwe oorlog uit tussen Israël en Libanon’s meest gewelddadige islamistische terreurgroep Hezbollah, waarbij 1.200 Libanezen en 160 Israëliërs omkwamen.

Op het vier dagen durende cultureel evenement in Beiroet worden schrijvers van fictie en poëzie gevierd onder de leeftijd van 40 jaar oud. Het wordt georganiseerd door het in Groot-Brittannië gevestigde Hay Festival, een niet-gouvermentele organisatie die opkomt voor de rechten van schrijvers, en het Beirut UNESCO World Capital of the Book 2009. Het is reeds de negende keer dat het Festival Hoofdstad van het Boek wordt georganiseerd. In 2004 vond het festival plaats in Antwerpen en in 2008 in Amsterdam.

‘Schrijvers die leven onder de bezetting’

Intussen wordt het hele verhaal politiek opgeklopt door de tegenstanders van de Israëlische staat. De regels zijn zo strikt dat de Israëlische wettenmakers al eerder in de problemen kwamen met potentiële bezoekers aan Libanon. Thans heeft Hlehel, de zaak aanhangig gemaakt bij het Israëlische Hoogste Gerechtshof om ‘zogezegd’ toch naar Beiroet te kunnen afreizen, zo schrijft hij op zijn weblog.

Nochtans laat Libanon in haar land niemand toe met Israëlische stempels in hun paspoorten. Voor zover bekend heeft Hlehel geen zaak aangespannen tegen de Libanese wettenmakers. Over waarom wel procederen tegen Israël en niét tegen Libanon, daar wou Hlehel niets over kwijt in de pers. Toch zal Hlehel nog steeds Libanon niet kunnen binnen reizen ook als Israël hem alsnog een visum uitreikt, om de eenvoudige reden dat Libanon geen Israëlische Arabieren binnen laat. Tjah, wat zit er dan achter? Waarom deze show?

Raquel Vicedo, de project manager van het Hay Festival, vertelde aan The Associated Press dat de organisatoren van bij het begin wisten dat de twee auteurs nooit op het festival in Beiroet zouden worden toegelaten en vandaar simultaan een tweede evenement opzetten in Londen, getiteld Free the Word, alwaar de twee schrijvers redelijk voorspelbaar als ‘slachtoffers van de Israëlische bezetting’ uitbundig geëerd zullen worden. Ook Ghassan Abu Chakra, die verantwoordelijk is binnen het Libanese Ministerie van Cultuur voor film, theater en tentoonstellingen, zei dat de twee schrijvers “Arabieren zijn die leven onder de bezetting en het onze taak is om hen te helpen.”

Bovendien wordt hier verkeerdelijk de indruk gewekt dat Ala Hlehel zich niet vrij zou kunnen uitdrukken en zijn boeken en geschriften niet in Israël zouden mogen gepubliceerd worden. Niets is minder waar. Uit de hierna volgende biografie blijkt dat Hlehel bijzonder politiek actief is in verscheidene Palestijnse organisaties. Een en ander is dan ook beslist geen toeval. Een biografie over Ala Hlehel op een Palestijnse website [!] zegt er dit over:

Israëlisch-Arabische schrijver Ala Hlehel

Ala Hlehel werd geboren in Jesh in Galilea in 1974. Hij behaalde in 2001  een bachelor in Communicatie en Schone Kunsten aan de Universiteit van Haifa en een diploma van de School for Screenwriting Tel Aviv. Sinds 1995 werkt hij als redacteur, grafisch ontwerper en correspondent voor de Arabisch-Joodse krant Al-Ittihad en tal van andere Arabische publicaties, als omroeper en als tv-scenarist.

Voorheen werkte hij samen met de Palestijnse NGO’s in Israël met name het Mossawa Centrum en I’LAM (Media Center for Palestinians in Israel) en was aan de slag als parlementair medewerker voor Mohammed Barakeh voor de progressieve Joods-Arabische partij Hadash, lid van het Israëlische parlement (Knesset). Hij publiceerde tot nog toe drie boeken in Israël met name The Circus (een novelle uit 2001), “Stories for the Time of Need” (een verzameling kortverhalen), “The Father, the Son and the Lost Spirit” (een novel en vijf kortverhalen) en een toneelstuk. Hlehel woont tegenwoordig in Akka. Hij werd twee keer winnaar van de Al-Qattan prijs voor jonge schrijvers. Met het script “The Inheritance” werd hij bekroond met de tweede prijs voor een wedstrijd voor beste script door de School for Screenwriting van Tel Aviv.”

De benoeming van deze twee Israëlisch-Arabische schrijvers was niet enkel een artistieke keuze maar veeleer politiek geïnspireerd met het doel om – al dan niet met de bewuste medewerking van de auteurs – Israël andermaal in Londen voor het grote publiek naar het schavot te leiden.  Gegeven het feit dat in het westen geen kat belangstelling zal tonen voor wat zich op cultureel gebied zal afspelen in Libanon, worden de twee auteurs opgevoerd als Israël’s ‘slachtoffers van de vrije meningsuiting‘ in Londen op het Free the Word festival, alwaar ze wel degelijk zullen opgemerkt worden en de opkomst van een aanzienlijk aantal Israëlbashers waarschijnlijk wordt.

Aldus woedt de Arabisch-Israëlische oorlog onverminderd verder en dat op alle fronten, enthousiast geholpen door westerse pro-Palestijnse organisaties en individuen…

Bronnen: Ynet News: Israeli Arab authors banned from Lebanon festival van 8 april 2010; The Guardian: Writer petitions the Israeli supreme court over travel banvan 26 maart 2010

Een gedachte over “Israëlisch-Arabische schrijvers geband van cultureel festival in Libanon

  1. De titel lijkt me een vreemd staaltje van lawaai maken+wijzen met vingertje.

    “en Israël verbiedt haar burgers om ‘vijandige’ staten te bezoeken om gelijk welke redenen. De twee landen zijn technisch gezien in oorlog met elkaar en hebben de afgelopen decennia meerdere veldslagen uitgevochten.”

    Like

Reacties zijn gesloten.