EU geeft elke dag 3 miljoen euro hulp aan Palestijnen en weet niet waar al dat geld blijft

Het Europees Parlement stuurt vanaf vandaag zondag 14 maart de Britse Baroness Ashton of Upholland, alias van barones Catherine Ashton, voor een vier-daagse diplomatieke tournee doorheen het Midden-Oosten en zal naar verwachting woensdag a.s. naar Israël komen. “Wat we op dit moment hebben is een traditionele relatie met Israël. Zij zouden graag meer willen,” zei Ashton. Ze zal ook reizen naar Egypte, Syrië, Libanon, Jordanië en de Gazastrook.

Sinds de weinig ervaren Ashton op 19 november 2009 werd benoemd als de Hoge Vertegenwoordiger voor Buitenlands beleid [soort Europees Minister voor Buitenlandse Zaken], probeert zij zich tevergeefs te profileren als de Hillary Clinton van Europa. In plaats daarvan blinkt ze vooral uit in passiviteit. Om de kritiek tegen haar te counteren besloot Ashton wat te doen en dan gaat niets boven een reis naar het Midden-Oosten om de Europese betrokkenheid bij mondiale aangelegenheden te demonstreren. Immers dankzij het aanslepende “vredesproces” in het Midden-Oosten hebben vele generaties van diplomaten de afgelopen decennia toch royaal in hun levensonderhoud kunnen blijven voorzien en zo heeft alles uiteindelijk ook een zonnige kant.

Slechts een fractie van de hulpgelden van de EU en de VN bereikt de noodlijdende Palestijnen, het gros verdwijnt in de zakken van de PA-leiding

Waar gaat al dat geld naar toe?

Ashton, als de woordvoerder van het Europees ministerie van Buitenlandse Zaken, verklaarde met nadruk dat ze tijdens haar reis een bezoek aan de Gazastrook zal brengen, waar ze persoonlijk zal toekijken naar wat er gebeurt met de grote sommen Europees geld die elke maand naar de Gazastrook worden overgeheveld en waarvan niemand precies goed weet wat ermee gebeurt. “Ik wil voor mezelf zien hoe we ons geld besteden en wat voor effect dit heeft aan de grond,” zei ze. Jaarlijks besteden de Europese Unie en haar 27 lidstaten ongeveer 1 miljard euro aan humanitaire en andere steun voor de Palestijnen, ofte ongeveer 85 miljoen euro elke maand ofte 3 miljoen euro per dag. Elke dag 3 miljoen euro is niet niks en die EU-hulp komt bovenop al het geld dat nog komt via de Verenigde Naties en haar vele randorganisaties, van de Verenigde Staten, van de Arabische Liga, van Rusland en van de vele ontelbare ngo’s van over de ganse wereld.

In de hele wereld en in de ganse geschiedenis, bestaat er geen enkel ander volk van ‘vluchtelingen’ dat zo veel geld en dat zovele jaren na elkaar heeft gekregen inclusief hun nazaten (ook al een unicum) als het Palestijnse ‘vluchtelingenvolk’ in het Midden-Oosten. Alhoewel Israëlbashers spreken van een genocide op het Palestijnse volk en er volgens historiosoof Ilan Pappé een voortdurende etnische zuivering aan de gang zou zijn, is de Palestijnse bevolking sinds 1948 toch maar vertienvoudigd, met name van 520.000 [Israëlische cijfers], 850.000 [volgens de PA] en 726.000 [volgens de UNRWA – United Nations Relief and Works Agency – de vluchtelingenorganisatie van de VN] is hun aantal sindsdien toegenomen tot 4,3 miljoen geregistreerde vluchtelingen die via de VN internationale hulp zouden krijgen. Volgens BADIL, een Palestijnse niet-gouvermentele organisatie (ngo), zouden er thans 7,2 miljoen vluchtelingen zijn [eind 2005 / rapport]. Minder dan 30 procent van hen zouden op dit ogenblik nog in een vluchtelingenkamp leven.

Ashton heeft een goede reden om interesse te betonen aan wat er gebeurt met al die middelen die bestemd zijn voor Gaza: de voorbije drie maanden zijn Salam Fayyad van de Palestijnse Autoriteit, de EU en de door Hamas gecontroleerde energie instantie in de Gazastrook, verwikkeld in een financieel geschil. De Palestijnse regeringen in Gaza en in Ramallah verwijten elkaar dat ze meer dan 50 procent van het geld hebben achterover gedrukt dat door de EU werd overgedragen aan de energiecentrale in Gaza. Als gevolg van dit geschil, hebben de autoriteiten van Hamas de productie van elektriciteit in de Gazastrook aanzienlijk moeten verminderen. Echter, vermits er in dit verhaal geen enkele connectie met Israël is te bespeuren, lijkt het weinig waarschijnlijk dat de mondiale media er ook maar een halve gram belangstelling zal voor tonen.

Net zoals de media tot nog weigert te berichten over Fatahgate, het financiele corruptieschandaal waarbij maandelijks miljoenen dollars internationale steun rechtstreeks in de zakken van Mahmoud Abbas en zijn handlangers bij de PA verdwijnen of op buitenlandse rekeningen wordt overgeschreven. Hamas is hierover bijzonder furieus en dreigt om het bestuur op de Westelijke Jordaanoever over te nemen van al-Fatah. Alhoewel Hamas in het zelfde bedje ziek is. Zo onderschepte de Egyptische politie begin februari 2009 Ayman Taha, de woordvoerder van Hamas en commandant van de militaire vleugel van Hamas met name de Izz al-Din al-Qassam Brigades, met meer dan 9 miljoen euro in contanten, toen hij de grens vanuit Egypte naar Gaza probeerde over te steken. Volgens de Egyptische politie had Taha 9 miljoen dollar en 2 miljoen euro contant in zijn zakken, toen hij werd opgepakt aan de grensovergang in Rafah. Dat was niet de eerste keer dat functionarissen van Hamas probeerden de grens over te steken met grote sommen aan contant geld. In december 2006 moest Hamas-premier Ismail Haniyah 35 miljoen dollar in Egypte achterlaten, die bedoeld waren om salarissen uit te betalen. En eerder voor juni 2007 stond Egypte toe aan de toenmalige Palestijnse minister voor Buitenlandse Zaken Mahmoud el-Zahar van Hamas, naar Gaza te gaan met telkens 20 miljoen dollar cash geld in zijn zakken.

Palestijns topman Fahmi Shabaneh vogelvrij verklaard door Mahmoud Abbas wegens het uitbrengen van corruptieschandaal Fatahgate

Bleef echter een klein probleem bestaan: In het afgelopen jaar heeft Israël geen hoge buitenlandse ambtenaren toegelaten om de Gazastrook te bezoeken, met het argument dat dit een [diplomatieke] overwinning zou zijn voor Hamas en internationale legitimiteit zou geven aan haar terreurorganisatie. Bovendien wordt door de ambtenaren gevreesd dat ze dergelijke bezoeken aan Gaza zouden gebruiken als een platform om naar Israël uit te halen. En zo werden aldus verzoeken van de ministers van Buitenlandse Zaken van Frankrijk, Turkije en Ierland om in de Gazastrook te rake via Israël geweigerd. Geen probleem, heeft de woordvoerder van het EU-ministerie van Buitenlandse Zaken gezegd. Indien Israël Ashton zou weigeren Gaza via Israël te bezoeken, zal de commissaris dat doen langs Egypte via de grensovergang bij Rafah.

Intussen heeft Israël reeds toegezegd dat het Ashton zal toelaten, evenals VN-secretaris-generaal Ban Ki-moon, die zijn bezoek aan de Gaza twee dagen later heeft gepland om naar Gaza te reizen via Israël. Het zou in elk geval een goede gelegenheid zijn geweest om aan commissaris Ashton te laten zien dat Israël niet verantwoordelijk is voor de blokkade van Gaza. Immers de grens naar Egypte vanuit Gaza is geopend via de grensovergang bij Rafah. Alleen al de afgelopen week zijn 3.000 inwoners van Gaza vrij via Rafah naar Egypte gereisd voor hun studies, medische zorg of gewoon terug op weg naar de Gazastrook na een reisje in het buitenland. Al deze mensen vroegen en kregen een vergunning van de regeringen van Hamas en Egypte, die samen de werking van de grensovergang controleren. Duizenden mensen die de grens via Rafah naar Gaza overschreden met inbegrip van zes Britse parlementsleden en de Ierse minister van Buitenlandse Zaken, gebruikt hun reis via Rafah om de “Israëlische blokkade” van de Gazastrook te veroordelen. In juni 2007 na de gewelddadige machtsovername van Hamas over de Gazastrook heeft Egypte de grens met Gaza gesloten.

Israël laat hier een gouden kans liggen om haar bezorgdheid te tonen over wat er gebeurt met de EU-fondsen bestemd voor de Gazastrook. Indien Israël een stevig departement public relations had, kon het de algemene bezorgdheid hebben vervoegd over de “Europese gelden die elke maand worden overgebracht naar de Gazastrook.” De laatste maanden heeft de Nederlandse regering ervoor gezorgd dat de salarissen voor de uitbetaling van 10.000 politieambtenaren werden overgedragen naar de Gazastrook.

Vorige week eindigden twee opleidingscursussen voor de politie, terwijl de vice-minister van Financiën van Hamas meedeelde dat de 17,000 leden van de veiligheidstroepen van de organisatie hun lonen regelmatig krijgen uitbetaald. De totale begroting voor de salarissen van de regering in Gaza overschrijdt nu al de piek van 14 miljoen euro per maand. Daarnaast betaalt de overheid de salarissen van nog eens 15.000 werknemers die vooral aan de slag zijn voor het Ministerie van Onderwijs van Gaza.

De salarissen van 10.000 van deze ‘politieagenten’ van Hamas worden maandelijks uitbetaald door de Europese Unie

Israël zou aan het bezoekende hoofd van het buitenland van de EU Catherine Ashton kunnen voorgesteld hebben om te kijken naar de gegevens die weden gepubliceerd in het Franse dagblad Le Monde, en Bassam Khoury citerend, de voormalige minister van financiën onder premier Fayyad van de PA: “De Europeanen moeten weten wat er wordt gedaan met het geld dat ze overdragen aan Fayyad,” zei hij. “Een deel van dit geld wordt overgeheveld naar de Gazastrook, waar Hamas het onder haar controle krijgt en er haar eigen zakken mee vult. Hamas krijgt zoveel geld ter beschikking dat het niet weet wat er mee aan te vangen. Daarom dat zij hun geld beleggen in onroerend goed, met als gevolg dat de vastgoedprijzen in Gaza met een drievoud zijn gestegen.”

De Israëlische functionarissen zijn zich terdege bewust van de situatie. Minister Edelstein verklaarde dat Hamas ook al het vervoer van medicijnen naar Gaza heeft overgenomen en voegde eraan toe het geld zeker niet mag worden overgedragen aan de Gazastrook. Het probleem met onze PR-inspanning is dat de minister deze woorden in het Hebreeuws uitsprak, maar als het erop aankomt in het Engels te spreken lijken ze op het ministerie van Buitenlandse Zaken niet bereid om in te gaan op financiële kwesties maar enkel met de humanitaire situatie van de bewoners in Gaza. En ja, het Ministerie van Buitenlandse Zaken heeft een verklaring afgelegd waarin werd aangekondigd dat Israël heeft besloten het betreden van de Gazastrook van Ashton mogelijk te maken nadat ze daarom speciaal om verzocht had, zodat ze van dichtbij de humanitaire activiteiten in de Gazastrook kan zien en de vooruitgang van de EU-projecten in de Gazastrook kan onderzoeken.

Over welke projecten hebben we het dan? Misschien over het huis ter waarde van vier miljoen dollar dat wordt gebouwd door Ismail Haniyeh, of dat ene huis van ‘slechts’ één miljoen dollar voor de assistent van de Minister van Politie? Dat maakt geen enkele kans. De Europese commissaris zal zich bezighouden met de verplichte route over het terrein te maken en geschokt door de situatie zal ze snel terugkeren via de oversteek aan de Erez Crossing en net zoals elke andere zichzelf respecterende Europese diplomaat, rechtstreeks terugkeren naar haar luxe hotel in Jeruzalem. Waarom zou ze moeten afzien onder de hitte in Rafah? Het is veel makkelijker om Israël te besmeuren vanuit Jeruzalem. Ja toch?

Bronnen: Ynet News: Busy playing ping-pong en Where does the money go? door Avi Trengo van 11 maart 2010; The Jerusalem Post Netanyahu sets up panel to prevent future embarrassments van 14 maart 2010; op Brabosh.com: Fatahgate: Terwijl de PA westerse hulpkas leegrooft, staat Hamas klaar om de handel over te nemen van 2 maart 2010; Fatahgate escaleert, klokkenluider Shabaneh ondergedoken, Westerse media zwijgen van 13 februari 2010; Corruptieschandaal bij Palestijnse Autoriteit deint uit: Abbas onder vuur van 9 februari 2010; In het spoor van de enorme geldstromen naar Palestina van 7 augustus 2009; Waarom de Palestijnen nog altijd vluchtelingen zijn [deel 1] van 17 december 2009; Egypte pakt Hamas-lid met miljoenen cash op zak van 6 februari 2009