Palestijnse klacht: teveel VN-rapporten over Palestijnen

Voor het eerst in de geschiedenis van de Raad voor de Mensenrechten van de Verenigde Naties, zijn het de Palestijnen die om uitstel verzoeken van een VN-rapport over de Palestijnse rechten, zeggende “dat er teveel zijn“.

Richard Falk, het huidige antisemitische gezicht van de Verenigde Naties

In een samenkomst van de VN-Mensenrechtenraad [UN Human Rights Council], van afgelopen donderdag 18 februari 2010 ter voorbereiding van 13de bijzondere bijeenkomst van de Mensenrechtenraad die wordt gehouden van 1 tot 26 maart in Genève, heeft de Palestijnse vertegenwoordiger om uitstel gevraagd voor de geplande bespreking van het rapport van Richard Anderson Falk. Richard Falk plaatste op 23 december 2009 nog een oproep tot economische boycot van Israël en de implementatie van de conclusies van de United Nations Fact Finding Mission on the Gaza Conflict zoals die op 15 september 2009 werden gepubliceerd in het Goldstone Rapport.

De 80-jarige Richard Falk is sinds 2008 de permanente onderzoeker van de Raad [UN Permant Investigator] voor vermeende mensenrechtenschendingen in de Palestijnse gebieden die gepleegd zouden zijn door Israël. Falk is bij het grote publiek vooral berucht als theoreticus en verbreider van de door hem ontwikkelde samenzweringstheorie omtrent 9/11 [9/11 = de aanslag op de WTC-torens in New York van 9 september 2001, waarbij 2973 mensen uit 90 landen omkwamen, onder de slachtoffers meer dan 400 Joden.] Richard Falk gelooft nog steeds in een samenzwering en herhaalde op 11 september 2009 zijn standpunt.

En de reden voor dit uitstel? Teveel is teveel

“Rekening houdend met het aantal meldingen met betrekking tot de situatie van de mensenrechten in de bezette Palestijnse gebieden onder agendapunt 7, en omdat op de meest passende wijze te behandelen, verzoek ik dat het verslag van professor Richard Falk wordt uitgesteld en verschoven naar de 14e zitting van de Mensenrechtenraad van de VN.”

Dat is interessant. De Raad en andere VN-organen produceren doorgaans een zondvloed aan sessies met een eindeloze stroom van berichten over vermeende Israëlische schendingen van de mensenrechten. De aangekondigde 13de zitting van maart a.s. van de Raad zal andermaal meer tijd besteden aan dit specifieke onderwerp op haar agenda dan aan alle andere agendapunten samen omtrent schendingen van de mensenrechten in de hele rest van de wereld.

Maar dat is allemaal niks nieuws meer onder de zon. Vanaf haar oprichting in juni 2006, heeft de VN-Mensenrechtenraad Raad al 10 bijzondere bijeenkomsten (UN Special Session) gehouden, waarvan zes werden gesponsord door de Arabische staten en besteed aan de eenzijdige veroordeling van Israël en vier anderen aan de rest van de wereld samen. Nog eens twee extra bijeenkomsten werden gehouden over de voedsel- en financiële crisissen, waarbij voor beide problemen met een beschuldigende vinger werd gewezen naar het Westen.

Insiders zeggen dat de echte reden achter het uitstel van Richard Falks verslag, is dat het de regering van Hamas over de Gazastrook onnodig veel aanzien verleent en dat al-Fatah (Westelijke Jordaanoever) hierover zeer verbolgen heeft gereageerd. Zoals bekend liggen beide facties van de Palestijnse Autoriteit overhoop met elkaar over wie de toekomstige Palestijnse staat mag besturen. Vete die in het voorjaar van 2007 eindigde in een bloedige veldslag waarbij al-Fatah door Hamas met geweld uit de Gaza werd verdreven. Balans tot dusverre van deze vete: 616 doden, 1.500 gewonden en duizenden vluchtelingen. Voor het juiste begrip: allen Palestijnen vermoord door andere Palestijnen… [bron: Palestijnse mensenrechtengroep Palestinian Independent Commission for Citizens’ Rights]

Het lijkt er op dat ze hun zin al hebben gekregen. Terwijl het verslag van Richard Falk (A/HRC/13/53) oorspronkelijk in het Engels werd geschreven, heeft de Raad van de VN tot op heden enkel de Chinese versie op haar website geplaatst, terwijl het origineel nog verborgen is. Wat we ons moeten herinneren in de toekomst is het volgende precedent: met name dat ook de Palestijnen kunnen erkennen dat te veel verslagen publiceren over de Palestijnen niet altijd een goede zaak is en – integendeel – soms contra-reproductief werken.

Israëlbashen: wat en voor wie levert het wat op?

In ieder geval kennen we bij deze al de agenda van de volgende 14de bijzondere VN-sessie (datum nog nader te bepalen) en over welk land de vergadering integraal zal handelen: het bestaat uit zes letters, begint met een ‘I’ en het eindigt op een ‘L’. Want, voor wie er nog aan zou twijfelen: er is maar één land in de eeeele wereld waar mensenrechten [zouden] geschonden worden en waar alle aandacht van de wereld op moét en zàl gefocust blijven, met name: Der Judenstaat. “De Joodse Staat is noodzakelijk voor de hele wereld, daarom zal hij bestaan,” sprak Theodor Herzl in 1896. Inderdaad, over wie anders zou de VN het nog kunnen hebben, moest de Jodenstaat niet bestaan? [sic]

Niemand – en al zeker niet Ban Ki-moon – die zich nog de afscheidswoorden herinnert van de vorige secretaris-generaal van de Verenigde Naties Kofi Annan [°Ghana, 1938] op de Veiligheidsraad van 12 december 2006:

Kofi Annan: Wat heeft decennialang Israëlbashen door de VN uiteindelijk opgeleverd voor de Palestijnen? Niets, helemaal niets

“Sommigen tonen zich bijzonder tevreden door herhaaldelijk resoluties in te dienen en conferenties te houden voor de Algemene Vergadering van de VN die het gedrag van Israël veroordelen. Maar men moet zich ook de vraag durven stellen of dergelijke stappen ooit enige tastbare verlichting of voordeel voor de Palestijnen hebben opgeleverd.

Er zijn tientallen jaren van resoluties voorbij gegaan. Er is een wildgroei van speciale commissies, sessies en toegevoegde secretariaten aan divisies en eenheden [die allen Israël in het vizier houden].

Heeft een van deze ooit het geringste effect gehad op het beleid van Israël of bij de meeste van haar aanhangers bij wie het integendeel het geloof in Israël nog heeft versterkt, dat deze grote organisatie een veel te eenzijdige positie inneemt en daardoor nooit een belangrijke rol in het vredesproces voor het Midden-Oosten zal mogen spelen?”

[Some may feel satisfaction at repeatedly passing General Assembly resolutions or holding conferences that condemn Israel’s behavior. But one should also ask whether such steps bring any tangible relief or benefit to the Palestinians. There have been decades of resolutions. There has been a proliferation of special committees, sessions, and Secretariat divisions and units. Has any of this had an effect on Israel’s policies, other than to strengthen the belief in Israel, and among many of its supporters, that this great Organization is too one-sided to be allowed a significant role in the Middle East peace process?] Lees hier meer.

Bronnen: UN Wach: Palestinians complain: too many U.N. reports on Palestinians van 21 februari 2010; op Brabosh.com: Israël zetelt voor het eerst in randorganisatie van VN-Mensenrechtenraad van 28 januari 2010