Haiti: In nood leert men zijn vrienden kennen (Go to the Israeli hospital! Go!)

Port-au-Prince, 19 januari 2010: IDF redt Haïtiaans meisje uit ingestort gebouw

In nood leert men zijn ware vrienden kennen

Terwijl de wereld, maar vooral in Haïti, zich verbaast over het Israëlische reddings- en medisch team dat er ongelooflijk werk verricht, neemt de kritiek op de Amerikanen toe. Hoewel Haïti bij wijze van spreken in hun achtertuin ligt (met de marinebasis in Guantanamo / Cuba als dichtst bijzijnde punt) blijft de Amerikaanse hulp ondermaats en ver beneden alle beloftes. Vergelijk bv. met de Israëlische hoofdstad Jeruzalem die op meer dan 10.500 kilometer[!] afstand ligt van Port-au-Prince.

Een en ander doet denken toen op 26 augustus 2005 de orkaan Katrina toesloeg in de Golf van Mexico en de overwegend zwarte Amerikaanse bevolking van New Orleans dagen moest wachten vooraleer de eerste [Amerikaanse] hulp toekwam. Een zoveelste zwarte bladzijde in de ambtstermijn van de Republikeinse president Bush.

Maar waar blijft de huidige zwarte Democratische president Barack Obama? De man die alles ging veranderen? Tussen 1915 en 1934 werd Haïti bezet door de Verenigde Staten om hun economische belangen te beschermen. Blijkbaar zijn die ‘belangen’ van toen in het nagenoeg armste land van de wereld van nu niet interessant genoeg meer voor de VS. Zie ook: A week after Haiti quake, aid for all is elusive van heden. Dagelijks sterven 20.000 mensen door gebrek aan zorgen. Naar schatting 200.000 tot 250.000 mensen zijn gestorven en het dodental blijft stijgen.

Beluister en bekijk hier ‘Low supplies, Many injured’ op ABC-news over de Amerikaanse bewondering voor de Israëli’s en tegelijk ook de openlijke de schaamte om de povere Amerikaanse inzet. Israël,  één van de kleinste landjes ter wereld met 7,5 miljoen inwoners maar dat er toch maar weer staat met een team om ‘U‘ tegen te zeggen en dat op elk gebied qua inzet, professionaliteit, materiaal al dagenlang elk ander land ruim overschaduwt.

Opvallend ook: geen hulp vanuit het Midden-Oosten. Ook niet uit de rijke golfstaten. Niks, nada, zero. Ah ja, op Haïti wonen nauwelijks moslims op het eiland[..] Ongeveer 3.250 bewoners, of zowat 0,4 procent van de bevolking, is moslim. Hun belangrijkste moskee is de Bilal Mosque Islamic Center in Cap Haitien. 80 procent van de bevolking is katholiek en 16 procent protestants.

IsraAID coördineert de Israëlische en Joodse hulp aan de hele wereld

De Joden van Haïti

Op Haïti wonen nog wel een 25-tal Joden met rabbijn Gilbert Bigio, als leider van de kleine Joodse gemeenschap van Haïti. Israël en Haïti onderhouden volledige diplomatieke relaties. Luis de Torres (Yosef Ben Ha Levy Haivri), de tolk van Christopher Columbus, was de eerste Jood die ooit voet aan land zetten in Haïti, in 1492. De eerste Joodse immigranten arriveerden in de 17de eeuw vanuit Brazilië, nadat de Fransen in 1697 het eiland op de Spanjaarden veroverden.

Port-au-Prince, november 2003. Gilbert Bigio, leider van de kleine Joodse gemeenschap van Haïti, houdt de Torarollen in zijn armen

Al deze marranos werden vermoord of uitgedreven – tezamen met de rest van de blanke bevolking – tijdens de slavenopstand van de Creoolse Toussaint L’Ouverture in 1804. Archeologen hebben recent de ruïnes van een oude synagoge ontdekt in Jeremie, een klein stadje aan de zuidkust van Haïti waar vele mulatten families woonden van Joodse origine. Joodse grafstenen werden gevonden in de havensteden van Cap Haitien en Jacmel.

De huidige vriendschapsbanden van Israël met Haïti gaan terug tot rond de Tweede Wereldoorlog. In 1937, in volle Jodenvervolging in Europa, begon de Haïtiaanse regering paspoorten en visa’s uit te reiken aan Oost-Europese Joden die de nazivervolging ontvluchtten. Een 100-tal Joden vonden een tijdelijk onderkomen in Haïti. Op het hoogtepunt woonden er 300 Joden in Haïti. De meesten van hen bleven ook na het einde van WOII wonen in het land, uit dankbaarheid jegens de regering. Eind jaren 1950 weken de meeste Joden uit naar het vaste land.

Daarnaast is Israël ook nooit vergeten dat Haïti in 1947 voor het Verdeelplan [Resolutie 181] stemde dat aan de basis lag van het ontstaan van de Joodse staat. Vele Haïtianen hebben veel bewondering voor Israël en haar strijd om het bestaansrecht dat hen door de halve wereldbol wordt miskend. De Israëlische ambassadeur in Panama vertegenwoordigt de Israëlische belangen in Haïti. Israël heeft nog wel een ere-consulaat in Port-au-Prince, vertegenwoordigt door Gilbert Bigio als ere-consul.

Port-au-Prince 17 januari 2010: geboorte van baby Israël in IDF hospitaal

Bronnen: The Jerusalem Post: Haiti: 2 local Jews helping Israeli aid van 20 januari 2010; Ynet News: Jewish prayer for Haiti van 19 januari 2010; J-Gritt: Luis de Torres – Jewish Explorer/Interpreter; Jewish Vitual Library: The Virtual Jewish History Tour Haiti door Ariel Scheib; Luxner News Inc.: As violence worsens, Haiti’s tiny Jewish community hangs on door Larry Luxner 11 februari 2004; The Jewish Community of Haiti, P.O. Box 687, Port-au-Prince, Tel. 509-1-20-638

Advertenties

Een gedachte over “Haiti: In nood leert men zijn vrienden kennen (Go to the Israeli hospital! Go!)

Reacties zijn gesloten.