Het Goldstone Rapport: foute terminologie in dienst van de misleiding

The Goldstone Report – Using Terminology in Service of Deception

door Eli E. Hertz

Rechter Richard Goldstone en de Mensenrechtenraad van de Verenigde Naties doen hard hun best om de geschiedenis te herschrijven door Judea en Samaria (gekend als de Westelijke Jordaanoever) aan te duiden als de ‘bezette Palestijnse gebieden’ [paragraaf 11], Israëlische Arabieren als ‘Palestijnse inwoners van Israël’ [paragraaf 111], verwijst naar Israëlisch Arabische dorpjes als ‘Palestijns Israëlische gemeenschappen’ [paragraaf 110] en door de Arabische bewoners van Gaza het ‘Palestijnse volk in de Gazastrook’ [paragraaf 1859] te noemen. In wezen schenkt Goldstone die Arabieren in Judea, Samaria en Gaza het aura van een schijn-volk en -soevereiniteit evenals een valse geschiedenis, alsof een titel of eigendom zomaar vanuit de ijle lucht kunnen toegewezen worden.

Geen enkele bindende juridische autoriteit heeft Goldstone gemachtigd, noch enig ander orgaan van de Verenigde Naties met inbegrip van het Internationaal Gerechtshof (ICJ) en de VN-Raad voor de Mensenrechten, om te besluiten dat het grondgebied van de Westelijke Jordaanoever – bekend als Judea en Samaria en Gaza – zomaar zouden kunnen gewijzigd worden in ‘bezette Palestijnse gebieden’ of ‘Palestina’. Goldstone’s gebruik van deze oneerlijke, beladen termen versterkt het terrorisme en de Palestijnen met het recht om alle maatregelen te gebruiken om Israël uit te sluiten.

Palestina is een geografisch gebied, geen nationaliteit

De Arabieren, de Verenigde Naties en haar organen, en de laatste tijd ook het Internationale Gerechtshof (ICJ) hebben herhaaldelijk beweerd dat de Palestijnen een inheems volk zijn – zo veel zelfs dat bijna iedereen het voor lief neemt. Het probleem is dat een staatloos Palestijns volk een verzinsel is. Het woord Palestina is niet eens Arabisch.

greater_syria_plan
De ambities van de Syrische president Assad: Groot-Syrië, met de Golanhoogte als springplank

Palestina is nooit een onafhankelijke staat geweest dat ooit aan een volk zou hebben behoord, noch heeft ooit een Palestijnse volk zich afgezonderd van andere Arabieren gedurende 1.300 jaar van de islamitische hegemonie in Palestina onder Arabische en Ottomaanse heerschappij. Tijdens dit bestuur werden de lokale Arabieren in feite beschouwd als onderdeel van, en onderworpen aan, de autoriteit van Groot-Syrië (Suriyya al-Kubra).

Historisch gezien en voordat de Arabieren het concept van het Palestijnse volk verzonnen als een uitsluitend Arabisch fenomeen, bestond er geen dergelijke groep. Dit wordt gestaafd in talloze officiële documenten uit de periode van het Britse bestuur (dat in 1917 het gebied op de Turken veroverde en later internationaal erkend werd als het Britse Mandaat van Palestina [1922-1948]), die spreken over de Joden en Arabieren van Palestina – en niet over Joden en Palestijnen.

In feite, en vooraleer de plaatselijke Joden in 1948 zichzelf Israëli’s begonnen te noemen (nadat de naam “Israël” gekozen werd voor de nieuwe opgerichte Joodse staat), werd de term ‘Palestina’ bijna uitsluitend toegepast op Joden en aan de instellingen die opgericht werden door nieuwe Joodse immigranten tijdens de eerste helft van de 20ste eeuw, vóór dat de staat onafhankelijk werd.

Enkele gekende voorbeelden:

• The Jerusalem Post, gesticht in 1932, heette tot 1948 The Palestine Post.
• de gekende Israëlische bank Leumi L’Israel, opgericht in 1902, werd tot 1948 de ‘Anglo-Palestine Company‘ genoemd.
• The Jewish Agency – een tak van de Zionistische beweging die vanaf 1929 Joodse nederzettingen promootte, werd aanvankelijk de Jewish Agency for Palestine genoemd.
• het huidige Israëlische Filharmonisch Orkest, gesticht in 1936 door Duitse Joodse vluchtelingen die nazi-Duitsland waren ontvlucht, werd oorspronkelijk het ‘Palestijnse Symfonisch Orkest‘ genoemd en was samengesteld uit ongeveer 70 Palestijnse Joden.
• de organisatie United Jewish Appeal (UJA), opgericht in 1939, is ontstaan uit een fusie tussen de United Palestine Appeal en de locale tak van het Joint Distribution Committee (JDC) voor fondsen verwerving.

Er is nooit een onafhankelijke Arabische staat geweest in Palestina

De kunstmatigheid van een Palestijnse identiteit wordt weerspiegeld in de houding en acties van de naburige Arabieren die nooit een Palestijnse staat hebben opgericht en ook nooit de intentie daartoe hebben gehad. Dat zal pas veranderen nà de Zesdaagse Oorlog in 1967.

De staël is geboren. Krantenkop in The Palestine Post, thans Jerusalem Post, toen de Joden nog Palestijnen werden genoemd. Na 1948 zullen de Arabieren zich Palestijnenheten
De staat Israël is geboren. Krantenkop in The Palestine Post, thans Jerusalem Post, toen de Joden nog Palestijnen werden genoemd

Slechts twee keer in de geschiedenis van Jeruzalem heeft de stad gediend als een nationale hoofdstad. De eerste keer was als de hoofdstad van de twee Joodse Gemenebesten tijdens de periodes van de Eerste en de Tweede Tempel, zoals ze beschreven werden in de Bijbel, maar uitvoerig worden versterkt door archeologisch bewijzen en zoals blijkt uit tal van oude documenten. De tweede keer gebeurde in de moderne tijd als de hoofdstad van de staat Israël. Jeruzalem heeft nooit gediend als een Arabische hoofdstad om de eenvoudige reden dat er nooit een Palestijns-Arabische staat is geweest.

De retoriek van Arabische leiders namens de Palestijnen klinkt bijzonder hol. De Arabieren weigerden een Palestijnse staat op te richten, ondanks de aanbeveling van de Verenigde Naties uit 1947 [VN-resolutie 181 – het zgn. ‘Verdeelplan’] om Palestina te verdelen in een ‘een Arabische en een Joodse staat’ (dus geen ‘Palestijnse’ staat, toch een belangrijke nuance). Evenmin hebben de Arabieren een Palestijnse staat erkend of opgericht gedurende de twee decennia voorafgaand aan de Zesdaagse Oorlog, toen de Westelijke Jordaanoever onder Jordaanse controle stond en de Gazastrook onder Egyptische controle, noch hebben de Palestijnse Arabieren ooit opgeroepen voor autonomie of onafhankelijkheid tijdens die jaren dat ze leefden onder Jordaanse en Egyptische heerschappij.

Zo veel te zeggen over feiten en nauwkeurigheid…

Bron: Middle East and Terrorism Blog: The Goldstone Report – Using Terminology in Service of Deception door Eli E. Hertz van 26 oktober 2009, vrij vertaald en bewerkt door Brabosh op 27 oktober 2009

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.