Amnesty International’s water rapport perfect getimed om boycotcampagne tegen Israël te versterken

Amnesty International heeft heden een 112 bladzijden tellend rapport gepubliceerd getiteld Troubled Waters – Palestinians Denied Fair Access to Water (‘Troebele waters – Palestijnen worden vrije toegang tot de waterbronnen geweigerd‘). Het rapport is perfect getimed om de boycotcampagne tegen Israël te versterken, die niet toevallig samenvalt met een Amerikaanse tournee waarin woordvoerders het waterprobleem koppelen aan de Israëlische zogenaamde politiek van ‘Apartheid’. Het verslag zelf is een zoveelste politiek geïnspireerd document dat een denkbeeldige en sterk vervormde versie bevordert van het internationaal recht. Bovendien verzuimt het rapport de cruciale context van het conflict te vermelden, om het Palestijnse verhaal te bevorderen en aldus de politieke oorlogsvoering van de NGO’s (niet-gouvermentele organisaties) tegen Israël verder te zetten.

Een Palestijnse jongen drinkt van een waterkraan terwijl anderen aanschuiven om hun jerrycan te vullen

· Dit rapport is de nieuwste episode in de campagne van Amnesty International tegen Israël. Het internationale hoofdkwartier van Amnesty heeft in de nasleep van de Gaza-conflict meer dan twintig verklaringen afgelegd met een overweldigde kritiek op Israël.

· Het rapport van Amnesty International legitimeert een spreekbeurt tournee die begint op 1 november 2009 aan de universiteiten in de Verenigde Staten en die georganiseerd wordt door de organisatie de ‘Palestijnse Academische Culturele Boycot van Israël’ (Palestinian Cultural Academic Boycott of Israel – PCAB) en die de titel meekreeg: ‘De Israëlische Controle van het Water als een instrument van de Apartheid en middel van etnische zuivering.’ De belangrijkste spreker tijdens deze op til staande tournee is Omar Barghouti, een leider van de BDS (Boycott Divestment and Sanctions), die één van de vele organisaties is die achter de boycotcampagne tegen Israël schuilen.

· Het rapport van Amnesty International negeert niet alleen de bewijzen dat Israël de Palestijnen op de Westelijke Jordaanoever van veel meer water voorziet dan gevraagd werd in het kader van de Oslo-akkoorden, maar tegelijk ook het feit dat Palestijnse waterdieven verantwoordelijk zijn voor het stelen van meer dan 50% van de voorziene leveringen in sommige gebieden.

· Amnesty beweert dat het niveau van het Palestijnse waterverbruik (60-70 liter per persoon per dag), ‘de laagste in de regio’ zijn. Wat Amnesty gemakkelijkheidshalve weglaat zijn de beschikbare bewijzen van een vergelijkbaar niveau, als het al niet beter gesteld is dan in grote regionale steden zoals bijvoorbeeld Amman, Tunis en Algiers.

· Het rapport van A.I. is gebaseerd op de bewering dat Israël de Palestijnse mensenrechten schendt, omdat in het kader van de Oslo-akkoorden, waarop toch de huidige regelingen gebaseerd zijn, ‘de ongelijkheid in de toegang tot de water middelen gecodeerd zitten’. Deze benadering gaat er patroniserend van uit dat de Palestijnse leiders niet in staat zijn om een overeenkomst te onderhandelen en creëert het schrikbeeld van toekomstige overeenkomsten die achteraf opnieuw zouden betwist en ingetrokken worden op gelijkaardige gronden.

· Het rapport bedenkt nieuwe normen van internationaal recht door ten onrechte te beweren (met inbegrip van openingstitel op de voorpagina van het rapport), dat Israël een ‘verplichting heeft te eerbiedigen, te beschermen en te voldoen aan het recht op water’, gebaseerd op basis van het Internationaal Verdrag inzake Economische, Sociale en Culturele Rechten (ICESCR). Amnesty impliceert ten onrechte dat het ICESCR het recht op water eist, daar waar niet eens een dergelijk recht wordt genoemd in het verdrag. In feite geeft de ontstaansgeschiedenis van het ICESCR duidelijk aan dat enkel staten het recht hebben om zich te bekommeren in kwesties zoals watervoorziening.

Vooruitlopend op het verslag van Amnesty International heeft prof. dr. Gerald Steinberg, de voorzitter van NGO Monitor, gezegd:

Prof. Dr. Gerald Steinberg

“Het rapport van Amnesty manipuleert de kwestie van het water en gaat voorbij aan de complexiteit van de geschiedenis en de handhaving van de wetten om Israël andermaal ten onrechte neer te zetten als een wreedaardig regime.

In plaats van te erkennen dat de watervoorziening een complexe regionale kwestie is, richt Amnesty zich enkel en alleen op de Palestijnse tekorten. In dit rapport wordt een pijnlijk simplistisch taal gebruikt die enkel de schuld legt bij Israël, in een poging om de Palestijnse leiders volledig te ontslaan van de verantwoordelijkheid in de mede door hen ondertekende overeenkomsten in het kader van de Oslo-akkoorden.

Dit rapport werd door Amnesty International cynisch getimed om een nieuwe golf van boycotcampagnes tegen Israël te stimuleren. Het is een scherp voorbeeld van de permanente campagne van Amnesty International’s openlijke vijandigheid tegenover de Israëlische staat.”

Bron: Moet er voor de Palestijnen nog meer water zijn op de Westelijke Jordaanoever? van 2 november 2009; NGO Monitor: Amnesty’s Water Report Timed to Support Latest Israel Boycott Campaign van 26 oktober 2009, vrij vertaald en bewerkt door Brabosh op 27 oktober 2009 – met dank aan Joods Actueel voor de tip; De Standaard: ’Israël pikt water van Palestijnen in’ en De Morgen: Israël ontneemt water van de Palestijnen en Nieuws.nl: ‘Israël pikt water van Palestijnen in’ van 27 oktober 2009


Anti-Israël betoging te Brussel van 11 januari 2009. Uitbuiting van de Holocaust door Belgische moslims van Marokkaanse origine. Niets oogt wansmakelijker dan dit breed glimlachende meisje dat dit bord op zondag 11 januari 2009 in volle Gaza-oorlog tijdens de anti-Israël manifestatie in Brussel boven haar hoofd uitsteekt met als kop: “1943: Ghetto de Varsovie – 2009 : Gaza“. Lees hier verder.
 

warschauBronnen: Brabosh.com: Leven onder Israëlische bezetting een ware hel voor Palestijnse kinderen? van 5 april 2010; Beelden liegen niet: Honger en armoede in Gaza van 4 april 2010; Rapport: Verbeterde economische situatie in de Palestijnse Autoriteit [deel 1] van 10 december 2009 en [deel 2] van 11 december 2009; Prijs voor de ‘Oneerlijkste Reporter van 2008’: Lauren Booth en haar ‘Boats for Free Gaza’ van 18 februari 2009; Levering van medisch materiaal aan de Gazastrook van 2 maart 2010; Watertekort in de Gazastrook? van 15 januari 2010; Het Palestijnse watertekort op de Westelijke Jordaanoever is een fabel van 2 november 2009; Amnesty International’s water rapport perfect getimed om boycotcampagne tegen Israël te versterken van 27 oktober 2009; Antwoord op het rapport van Amnesty omtrent de Israelisch-Palestijnse water kwestie van 28 oktober 2009; Inwoners van Gaza lijden en dat is niet de schuld van Israël van 26 december 2009; Israël stuurt didactisch materiaal naar de Gazastrook van 15 november 2009

2 gedachtes over “Amnesty International’s water rapport perfect getimed om boycotcampagne tegen Israël te versterken

Reacties zijn gesloten.