Integrale toespraak van premier Netanjahoe voor de Verenigde Naties (vert. Nederlands)

Mijnheer de President, Dames en Heren,

Bijna 62 jaar geleden, erkende de Verenigde Naties het recht van de Joden, een 3.500 jaar oude volk, op een eigen staat in het land van hun voorouders. Vandaag sta ik hier als de Eerste-minister van Israël, de Joodse staat, en ik spreek tot u namens mijn land en mijn volk.

De Verenigde Naties werden opgericht na de slachting van de Tweede Wereldoorlog en de verschrikkingen van de holocaust. Het werd belast om de herhaling van dergelijke verschrikkelijke gebeurtenissen te voorkomen. Niets heeft die centrale missie meer ondermijnd dan de systematische aanval op de waarheid. Gisteren stond de president van Iran op dit podium en spuwde zijn nieuwste antisemitische slogans. Slechts een paar dagen eerder, beweerde hij dat de holocaust een leugen is.

bibi_protocol

Vorige maand ging ik naar een villa in een buitenwijk van Berlijn genaamd Wannsee. Daar, op 20 januari 1942, na een stevige maaltijd, hebben hoge nazi-functionarissen elkaar ontmoet en besloten zij hoe zij het Joodse volk zouden uitroeien. De gedetailleerde notulen van die vergadering zijn bewaard gebleven door de opeenvolgende Duitse regeringen. Hier is een kopie van deze notulen, waarin de nazi’s nauwkeurige instructies uitvaardigden over hoe de uitroeiing van de joden moest worden uitgevoerd. Is dit een leugen?

Een dag voordien was ik in Wannsee, waar ik in Berlijn de oorspronkelijke bouwplannen voor het concentratiekamp van Auschwitz-Birkenau kreeg. Die plannen zijn ondertekend door Hitlers plaatsvervanger, Heinrich Himmler zelf. Hier is een kopie van die plannen van Auschwitz-Birkenau waar een miljoen Joden werden vermoord. Is dit ook een leugen?

In juni van dit jaar bezocht president Obama het concentratiekamp van Buchenwald. Heeft President Obama dan hulde gebracht aan een leugen?

En wat te denken van de Auschwitz-overlevenden wier armen nog steeds voorzien zijn van de getatoeëerde nummers die in hen gebrand werden door de nazi’s? Zijn die tatoeages een leugen? Een derde van alle joden zijn omgekomen in de vuurzee. Bijna elke joodse familie werd geraakt, waaronder mijn eigen familie. De grootouders van mijn vrouw, twee zussen en drie broers van haar vader, en alle tantes, ooms en neven werden allemaal vermoord door de nazi’s. Is dat ook een leugen?

Gisteren sprak de man, die roept dat de holocaust een leugen is, van op dit podium. Aan degenen die weigerden om naar hier te komen en aan degenen die uit protest deze kamer verlieten, moet ik u prijzen. U stond op voor morele duidelijkheid en u bracht eer aan uw landen. Maar aan diegenen die deze holocaustontkenner een hoorzitting gaven, zeg ik u namens mijn volk, het Joodse volk en fatsoenlijke mensen van overal: Hebben jullie dan geen schaamtegevoel? Hebben jullie geen fatsoen?

Amper zes decennia na de holocaust geeft u legitimiteit aan een man, die ontkent dat de moord op zes miljoen joden heeft plaatsgevonden en belooft de Joodse staat van de kaart te vegen. Wat een schande! Wat een aanfluiting van het Handvest van de Verenigde Naties! Misschien dat sommigen van u denken dat deze man en zijn verfoeilijke regime enkel de Joden bedreigen. U bent verkeerd. De geschiedenis heeft ons keer op keer geleerd dat het altijd eerst begint met aanvallen op de Joden en uiteindelijk eindigt met het verzwelgen van vele anderen.

Dit Iraanse regime wordt aangewakkerd door een extreem fundamentalisme dat drie decennia geleden op het wereldtoneel uitbarstte na eeuwen van sluimeren. In de afgelopen dertig jaar raasde dit fanatisme als een storm over de wereldbol met een moorddadigheid en koudbloedige willekeur in de keuze van hun slachtoffers. Het slachtte harteloos moslims en christenen af, joden en hindoes, en vele anderen. Hoewel het uit verschillende uitlopers bestaat, streven de aanhangers van dit onverzoenlijke geloof ernaar om de mensheid terug naar de middeleeuwen te zenden.

Waar ze maar kunnen, leggen zij een achterwaarts gerichte gedisciplineerde samenleving op waarin vrouwen, minderheden, homo’s of al wie niet beschouwd wordt als een ware gelovige, brutaal wordt onderworpen. De strijd tegen dit fanatisme is er geen van het ene geloof tegen het andere geloof noch die van de ene beschaving tegen de andere. Het is die van de beschaving tegen het barbarisme, de 21ste eeuw tegen de 9de eeuw, van hen die voor het leven zijn tegen hen die de dood verheerlijken.

Het primitivisme van de 9de eeuw zou geen partij mogen zijn voor de vooruitgang van de 21ste eeuw. De allure van de vrijheid, de kracht van de technologie en de reikwijdte van de communicatie, zou het zeker moeten winnen op het einde van elke dag. Uiteindelijk kan het verleden niet triomferen over de toekomst. En de toekomst biedt alle naties een prachtige overvloed aan hoop.

Het tempo van de vooruitgang groeit exponentieel. Het duurde eeuwen om van de drukpers naar de telefoon te gaan, decennia om van de telefoon naar de personal computer te evolueren en slechts enkele jaren om van de personal computer op het internet te gaan. Wat een paar jaar geleden nog onmogelijk leek, is al verouderd, en we kunnen nauwelijks de veranderingen doorgronden die nog moeten komen. We zullen de genetische code kraken. We zullen ongeneeslijke ziektes genezen. We zullen ons leven verlengen. Wij zullen een goedkoop alternatief voor fossiele brandstoffen uitvinden en de planeet schoonmaken.

Ik ben er trots op dat mijn land Israël in de frontlijn staat van al deze ontwikkelingen, door haar toonaangevende innovaties in wetenschap en technologie, geneeskunde en de biologie, landbouw en water, energie en milieu. Deze innovaties bieden de mensheid in de hele wereld een zonovergoten toekomst aan van ongekende belofte. Maar als het meest primitieve fanatisme de meest dodelijke wapens kunnen verwerven, kan de opmars van de geschiedenis voor een tijd worden omgekeerd. En net als de late overwinning op de nazi’s, zullen de krachten van de vooruitgang en vrijheid pas heersen nadat een verschrikkelijke tol van bloed en fortuin door de mensheid wordt betaald. Daarom is de grootste bedreiging voor de wereld van vandaag, het huwelijk tussen het religieus fanatisme en de wapens voor massavernietiging.

De meest dringende uitdaging voor dit orgaan is om te voorkomen dat de tirannen van Teheran nucleaire wapens kunnen verwerven. Staan de lidstaten van de Verenigde Naties klaar voor die uitdaging? Zal de internationale gemeenschap geconfronteerd worden met een despotisme dat haar eigen mensen terroriseert wanneer ze moedig opkomen voor de vrijheid? Zal het actie ondernemen tegen de dictators die op klaarlichte dag een verkiezing hebben gestolen en die Iraanse demonstranten neerschoten en ze in de straten lieten stierven waar ze stikten in hun eigen bloed?

Zal de internationale gemeenschap de meest verderfelijke sponsors en beoefenaars van het terrorisme van de wereld durven uitdagen? Bovenal zal de internationale gemeenschap het terroristische regime van Iran de ontwikkeling van atoomwapens beletten, die een gevaar vormen voor de vrede in de hele wereld? De bevolking van Iran is moedig opgestaan tegen dit regime. Mensen van goede wil in de hele wereld staan aan hun zijde, net als de duizenden die hier buiten deze zaal protesteren. Zullen de Verenigde Naties aan hun zijde staan?

Dames en Heren,

De jury is nog steeds afwezig in de Verenigde Naties en recente tekenen zijn niet erg bemoedigend. In plaats van de terroristen en hun Iraanse beschermheren te veroordelen, hebben sommigen hier aanwezig hun slachtoffers veroordeeld. Dat is precies wat een recent VN-rapport over Gaza heeft gedaan, terroristen ten onrechte gelijkgesteld met hun doelwitten. Tijdens acht lange jaren heeft Hamas vanuit Gaza duizenden raketten, mortieren en raketten afgevuurd op nabijgelegen Israëlische steden. Jaar na jaar, toen deze raketten met opzet naar onze burgers werden geslingerd, werd geen enkele VN-resolutie aangenomen die deze criminele aanvallen heeft veroordeeld. We hebben niets gehoord ? helemaal niets ? van de Raad voor de Mensenrechten van de Verenigde Naties, een verkeerde benaming voor dat instituut als er al ooit zoiets heeft bestaan.

In 2005, in de hoop om het vredesproces vooruit te stuwen, heeft Israël zich eenzijdig terug getrokken van elke centimeter in Gaza. Het heeft 21 nederzettingen ontmanteld en ontwortelde meer dan 8.000 Israëliërs. We hebben de vrede niet gekregen. In plaats daarvan kregen we een door Iran gesteunde terreurbasis op amper 80 kilometers van Tel Aviv. Het leven in de Israëlische steden naast de Gazastrook werd een nachtmerrie. U heeft gemerkt dat de raketaanvallen door Hamas niet enkel werden voortgezet, ze vertienvoudigden zelfs. En opnieuw werd het stil in de Verenigde Naties.

Ten slotte, na acht jaar van onophoudelijke aanvallen, werd Israël uiteindelijk gedwongen om te reageren. Maar hoe zouden we moeten hebben gereageerd? Welnu, er is slechts één voorbeeld in de geschiedenis waar duizenden raketten worden afgevuurd op de burgerbevolking van een land. Dat gebeurde toen de nazi’s de Britse steden beschoten tijdens de Tweede Wereldoorlog. Tijdens die oorlog, hebben de bondgenoten Duitse steden met de grond gelijk gemaakt waarbij honderdduizenden slachtoffers vielen. Israël verkoos om anders te reageren. Het werd geconfronteerd met een vijand die een dubbele oorlogsmisdaad pleegde door het vuren op burgers terwijl het zich achter burgers verborg? Israël wilde chirurgische aanvallen uitvoeren tegen de granaatwerpers.

Dat was geen gemakkelijke taak, omdat de terroristen hun raketten afvuurden vanuit woningen en scholen, moskeeën gebruikten als wapen depots en explosieven smokkelden in ambulances. Israël daarentegen, probeerde het aantal slachtoffers tot een minimum te beperken door aan te dringen bij de Palestijnse burgers om haar doelwitten in de gebieden te ontruimen. We strooiden talloze pamfletten uit over hun huizen, verzonden duizenden SMS-berichten en belden naar duizenden mobiele telefoons om de mensen te vragen om te vertrekken. Nog nooit heeft een land zo’n buitengewone maatregelen genomen om de burgerbevolking zover mogelijk van de vijand verwijderd te houden van het toneel waar de strijd zich afspeelde.

Maar, geconfronteerd met zo’n duidelijk geval van agressor en slachtoffer, wie heeft de Raad voor de Mensenrechten van de VN dan besloten om te veroordelen? Israël. Een legitieme democratie die zich verdedigt tegen terreur, wordt moreel opgehangen, verdronken en gevierendeeld en wordt een oneerlijk proces aangesmeerd. Volgens diezelfde verwrongen normen zou de Raad voor de Mensenrechten van de VN Roosevelt en Churchill voor het oorlogstribunaal hebben gebracht en hen veroordeeld hebben voor het plegen van oorlogsmisdaden. Wat een verdraaiing van de waarheid. Wat een perversie van rechtvaardigheid.

Afgevaardigden van de Verenigde Naties,

Gaat u akkoord met deze klucht?

Want als u dat doet, zouden de Verenigde Naties terugkeren naar de donkerste dagen, toen de ergste schenders van de mensenrechten recht spraken over gezagsgetrouwe democratieën, toen zionisme werd gelijkgesteld met racisme en wanneer een automatische meerderheid zou kunnen verklaren dat de aarde plat is. Als dit lichaam dit rapport niet verwerpt, dan zal het een boodschap naar alle terroristen in de wereld sturen: terreur wordt beloond; als je je aanvallen vanuit dichtbevolkte gebieden start, verkrijg je immuniteit. En in het veroordelen van Israël, zou dit orgaan tegelijk een dodelijke klap geven aan de vrede. Hier is het waarom.

Toen Israël de Gazastrook verliet, hoopten velen dat de raket aanvallen zou stoppen. Anderen geloofden op zijn minst dat Israël internationale legitimiteit zou krijgen om haar recht op zelfverdediging uit te oefenen. Wat legitimiteit? Welke zelfverdediging? Diezelfde Verenigde Naties, die stonden te juichen toen Israël de Gazastrook verliet en ons het recht op zelfverdediging beloofde, beschuldigen ons opnieuw? mijn volk, mijn land – van oorlogsmisdaden? En voor wat? Voor verantwoord handelen uit zelfverdediging. Wat een aanfluiting!

Israël verdedigde zich terecht tegen terreur. Dit partijdig en onrechtvaardig rapport is een duidelijk test voor alle regeringen. Sta je aan de zijde van Israël of aan de zijde van de terroristen? We moeten nu het antwoord weten op die vraag. Nu en niet later. Want als Israël opnieuw wordt gevraagd om meer risico’s te nemen voor de vrede, moeten we vandaag weten dat u morgen aan onze zijde staat. Alleen als we het vertrouwen hebben dat we onszelf mogen verdedigen kunnen we verdere risico’s nemen voor de vrede.

Dames en Heren,

Het enige wat Israël wil is vrede.

Elke keer dat een Arabische leider werkelijk vrede wilde sluiten met ons, hebben we vrede gesloten. We hebben vrede gesloten met Egypte onder leiding van Anwar Sadat. We hebben vrede gesloten met Jordanië onder leiding van koning Hoessein. En als de Palestijnen echt vrede willen, zullen ik en mijn regering en het volk van Israël de vrede aangaan. Maar we willen een echte vrede, een verdedigbare vrede, een blijvende vrede. In 1947 heeft dit orgaan gestemd om twee staten voor twee volkeren op te richten: een joodse staat en een Arabische staat. De Joden hebben die resolutie aanvaard. De Arabieren hebben ze verworpen.We vragen de Palestijnen eindelijk te doen wat ze 62 jaar lang hebben geweigerd te doen: Zeg ja tegen een joodse staat. Net zoals we gevraagd werden om een natie-staat te erkennen voor het Palestijnse volk, moeten de Palestijnen worden gevraagd om de nationale staat van het Joodse volk te erkennen. De Joodse mensen zijn geen vreemde veroveraars in het Land van Israël. Dit is het land van onze voorouders.

Op de muren buiten dit gebouw staat de grote bijbelse visie voor de vrede geschreven: “Geen natie zal nog een zwaard opheffen tegen een ander volk. Zij leren de oorlog niet meer.” Deze woorden werden gesproken door de Joodse profeet Jesaja toen hij 2800 jaar geleden liep in mijn land, in mijn stad, in de heuvels van Judea en in de straten van Jeruzalem.

Wij zijn geen vreemden in dit land. Het is ons vaderland. Zoals wij diep verbonden zijn met dit land, erkennen wij dat de Palestijnen daar ook wonen en een eigen huis willen. Wij willen naast elkaar leven met hen, twee vrije volkeren in vrede, welvaart en waardigheid. Maar we moeten zekerheid hebben. De Palestijnen moeten alle bevoegdheden krijgen om zichzelf te regeren, met uitzondering dan van een handvol bevoegdheden die Israël in gevaar kunnen brengen.

Dat is waarom een Palestijnse staat doeltreffend moet worden gedemilitariseerd. Wij willen niet een ander Gaza, niet een andere door Iran gesteunde terreurbasis die aan Jerzualem grenst en zich op een paar kilometer van Tel Aviv in de heuvels nestelt.

Wij willen vrede.

Ik denk dat zo’n vrede kan worden bereikt. Maar enkel op voorwaarde dat we erin slagen de krachten terug te dringen van de terreur – onder leiding van Iran – die ernaar streven om de vrede te vernietigen, Israël te elimineren en de wereldorde omver te werpen. De vraag waarmee de internationale gemeenschap thans wordt geconfronteerd, is de vraag of zij bereid is om deze krachten het hoofd te bieden of het hoofd ervoor zal buigen.

Meer dan zeventig jaar geleden, betreurde Winston Churchill wat hij noemde de “bevestigde onmogelijkheid om de mensheid te onderwijzen,” de ongelukkige gewoonte van beschaafde samenlevingen te blijven doorslapen tot ze bijna door het gevaar worden overmeesterd. Churchill beklaagde zich erover van wat hij noemde “het gebrek aan vooruitziendheid, de onwilligheid om in actie te treden op het moment dat dit nog eenvoudig en effectief is, het ontbreken van een duidelijke visie, de verwarrende raadgevingen tot de noodsituatie er is, totdat de drang om het zelfbehoud zijn luide gong laat klinken.”

Ik spreek hier vandaag in de hoop dat de beoordeling van Churchill van de “bevestigde onmogelijkheid om de mensheid te onderwijzen,” voor een keer zal bewijzen dat ze fout zit. Ik spreek hier vandaag in de hoop dat we kunnen leren van de geschiedenis – dat we het gevaar op tijd kunnen voorkomen.

In de geest van de tijdloze woorden door Jozua meer dan 3000 jaar geleden uitgesproken: laten we sterk en vol goede moed zijn. Laten we dit gevaar het hoofd te bieden, onze toekomst veilig stellen en, als God het wil, een duurzame vrede smeden voor de komende generaties.

Bron: Haaretz: Prime Minister Benjamin Netanyahu’s speech to the UN General Assembly van 24 september 2009; vertaald door Brabosh op 26 september 2009

4 gedachtes over “Integrale toespraak van premier Netanjahoe voor de Verenigde Naties (vert. Nederlands)

  1. Hallo,

    Op mijn website publiceer ik ook regelmatig over Israel, en vertaal regelmatig
    artikelen van bijv Arutz 7, kom eens langs op m’n site!

    Goed overigens dat je dit soort dingen publiceert!!!!

    M.v.g., Jasmijn

    Like

Reacties zijn gesloten.