Palestijnen werden in de jaren 1930 bewapend door de nazi’s

Het Britse Nationaal Archief heeft documenten vrijgegeven waaruit blijkt dat de nazi’s in de aanloop naar de Tweede Wereldoorlog wapens leverden aan de ‘Palestijnse’ moslims in het Britse Mandaat Palestina in de jaren dertig. Voor diegenen die nog steeds de banden tussen de Moslimwereld en nazi-Duitsland blijven ontkennen, is dit een zoveelste bewijs van het gemeenschappelijke doel die de nazi’s in Duitsland en in de moslimwereld hadden om de Europese Joden te vernietigen.

Diezelfde moslims en de vrienden van de Palestijnen in het Westen en in de VS, ontkennen ook nog steeds dat de toenmalige religieuze leider van de moslim Palestijnen, Groot-Moeftie van Jeruzalem Hajj Mohammad Amin Al-Hoesseini, bij Hitler aan tafel (afbeelding links) zat en de rang van Gruppenführer in de SS had. Eén van de mythes die door moslim Arabieren tot op heden worden verspreid in het Midden-Oosten is dat de Britten Palestina aan de Joden hebben weggeven. Er bestaat voor die stelling geen enkel historisch bewijs en uit de recent vrijgegeven Britse rapporten blijkt precies het tegenovergestelde.

In het Britse rapport van 1939 wordt melding gemaakt over “nieuws van een zending wapens afkomstig uit Duitsland, verzonden via Turkije en geadresseerd aan Ibn Saoed (de koning van Saoedi-Arabië), maar die in werkelijkheid bestemd waren voor de Palestijnse opstandelingen.” De Britse hoogste militaire officier van het Mandaat Palestina noteerde in het rapport “met betrekking tot de invoer met tussenpozen van Duitse wapens gedurende enkele jaren.”

Duitse ambassade in Tokyo in 1942. Links Erwin Wickert, naast hem Helma Ott, de vrouw van de Duitse ambassadeur en helemaal rechts de Duitse geheime agent Adam Vollhardt, die na de oorlog als journalist verder zal werken voor de persmagnaat van Hamburg, Axel Springer
Duitse ambassade in Tokyo in 1942. Links Erwin Wickert, naast hem Helma Ott, de vrouw van de Duitse ambassadeur en rechts de Duitse geheime agent Adam Vollhardt, die na de oorlog weer als journalist aan de slag kon voor de persmagnaat in Hamburg, Axel Springer

Britse documenten uit dezelfde periode, alsmede Duitse dossiers die werden gefotografeerd door een Amerikaanse spion en naar de Britse regering werden gezonden, vertellen dat een aantal nazi-agenten naar het Mandaat Palestina werden gezonden, om allianties te smeden met de Palestijnse leiders en er bij hen op aan te dringen om de verdeling van het land tussen de Joodse en Arabische bevolking te verwerpen.

Een van de geheime agenten van de nazi’s, Adam Volhardtt, arriveerde in Palestina in juli 1938 en het rapport vermeldt dat hij grote invloed had verkregen bij de Arabische leiders en het hele jaar van 1938 geregeld vergaderingen hield met Palestijnse kopstukken. Vollhardt vergaderde regelmatig met Arabische leiders en vertelde hen “dat de Palestijnse kwestie tot grote voldoening van de Arabieren reeds binnen enkele weken geregeld zou worden,” eraan toevoegend “dat het fataal zou kunnen zijn voor hun [Palestijnse] zaak als ze op dit [kritieke] ogenblik tekenen zou vertonen van zwakte of uitputting.”

“Duitsland was geïnteresseerd in de regeling van de [Palestijnse] kwestie die volledig zou tegemoet komen aan de eisen van de Arabieren,”heeft Vollhardt volgens het rapport van het Britse Oorlogsministerie gezegd aan de Palestijnse leiders. Vollhardt verzekerde de Arabische leiders ervan dat “de Duitsers de Palestijns-Arabische zaak zullen blijven steunen voor hun propagandadoelen.”

Uit Duitse documenten, die door een Amerikaanse spion werden gefotografeerd en doorgestuurd naar Whitehall, is gebleken dat in 1937 Duitse ambtenaren hadden uitgedokterd dat “Palestina onder Arabische bestuur… zou uitgroeien tot een van de weinige landen waar we konden rekenen op een sterke sympathie voor het nieuwe Duitsland.”

‘Arabieren bewonderen onze Führer’

Palestijnen brengen een 'bekende' groet uit... anno 2009
Palestijnen brengen een 'bekende' groet uit... anno 2009

“De Palestijnse Arabieren laten op alle niveaus hun grote sympathie blijken voor het nieuwe Duitsland en zijn Führer, een sympathie die bijzonder waardevol is omdat ze gebaseerd is op louter ideologische fundamenten,” schreef een nazi-ambtenaar in Palestina in een brief aan Berlijn in 1937. Hij voegde eraan toe: “Van het grootste belang in de sympathie die de Arabieren thans voelen voor Duitsland, is hun bewondering voor onze Führer, vooral tijdens de onlusten had ik vaak de gelegenheid om te zien hoe ver deze sympathieën zich uitbreidden. Wanneer we geconfronteerd werden met gevaarlijk gedrag van een Arabische massa, was het al voldoende om te zeggen dat je Duitser was om een algemene vrijgeleide te krijgen.”

Van een tweede nazi-agent, dr. Franz Reichert, de directeur van het Deutsche Nachrichtenbüro (DNB) in Jeruzalem van 1933 tot 1938, legde de eerste contacten tussen nazi-Duitsland en moslimleiders uit het Midden-Oosten. In een rapport van de British Criminal Investigation Division wordt vermeld dat hij actief samenwerkte met de Palestijnse Arabieren door hen “de Arabische en Duitse propaganda te helpen op elkaar af te stemmen.” Franz Reichert was ook de directeur van het Duitse Agentschap voor Telegraaf Agentschap in Jeruzalem.

Uit Duitse rapporten blijkt dat de nazi’s de oprichting van een Joodse staat met grote bezorgdheid bekeken. Een verslag uit 1937 van het Duitse Consulaat-Generaal in Palestina zei dat “De vorming van een Joodse staat … niet in het belang van Duitsland is, omdat een (Joodse) Palestijnse staat een aanvullende nationale machtsbasis zou zijn voor het internationale Jodendom, zoals bijvoorbeeld het Vaticaan betekent voor het politieke katholicisme of Moskou voor de communisten. Vandaar de Duitse belangstelling voor de versterking van de Arabieren als tegengewicht voor de mogelijke machtstoename van de macht van de Joden.”

Joodse vluchtelingen aan hun lot overgelaten

Britten sloten Joodse vluchtelingen tijdens WOII op in kampen op het eiland Cyprus
Britten sloten Joodse vluchtelingen tijdens WOII op in kampen op het eiland Cyprus

De gegevens tonen ook aan dat, het nieuws van de toegenomen samenwerking tussen nazi’s en Arabieren, de Britse regering in paniek bracht met onder meer als gevolg dat zij een plan uit 1938 annuleerde om 20.000 Duits-Joodse vluchtelingen naar Palestina te evacueren, waarvan de helft kinderen, die met het gevaar van de nazi’s werden geconfronteerd. Uit documenten blijkt dat nadat de Britten tot de slotsom waren gekomen dat zij door deze evacuatie van Duitse Joden de Arabische opinie tegen zich zouden krijgen, Groot-Brittannië daarop had besloten om de Joodse vluchtelingen verder aan hun lot over te laten.

“Zijne Majesteit’s Regering heeft de Vertegenwoordigers van Zijne Majesteit in Kaïro, Bagdad en Jeddah gevraagd, om in zoverre zij de gevoelens in Egypte, Irak en Saoedi-Arabië kunnen inschatten, moesten we laten we zeggen 5.000 Joodse kinderen voor adoptie toelaten [in Palestina] …, zo sterk zouden zijn dat ze zouden weigeren om hun vertegenwoordigers af te vaardigen naar de onderhandelingstafel te Londen. Alle drie verslagen waren bijzonder negatief over het voorstel, zodat het werd afgeblazen,” luidde aldus een rapport van Britse Buitenlandse Zaken.

“Als de oorlog zou uitbreken, is er niets wat de Joden kan overkomen, in Palestina of ergens anders, dat ook maar een ogenblik kan opwegen tegen het belang van het winnen van de openbare opinie van de moslims voor onze zijde,” vertelde Lord Chatfield, de Britse minister voor de Coördinatie van Defensie, aan het Britse kabinet in 1939, kort voordat Groot-Brittannië haar beslissing herzag om het Mandaat Palestina tussen Joden en Arabieren te verdelen en al het land aan de Palestijnse Arabieren beloofde.

De Exodus in 1947
De Exodus in 1947

Vanaf dan werd het Mandaat Palestina door de Britten tot verboden gebied uitgeroepen voor de Joden die de nazi-vervolging ontvluchtten. De Britse regering stelde – in volle genocide op de Europese Joden – quota in van maximaal 10.000 Joodse immigranten per jaar voor de duur van de Tweede Wereldoorlog, maar zelfs die belachelijk lage quota werden nooit gehaald. De meeste Joodse vluchtelingen die over land of over zee trachten te ontkomen naar het Britse Mandaat Palestina, werden door de Britten opgepakt en in concentratiekampen op Cyprus en aan de kust van de Middellandse Zee opgesloten.

Tragisch voorbeeld is dat van de MS Struma, een schip dat in december 1941 uit Roemenië vertrok met 769 Joodse vluchtelingen aan boord, de toegang werd geweigerd tot ‘Palestina’, weer in zee werd gedreven en uiteindelijk op 24 februari 1942 in de Zwarte Zee werd gekelderd door een Russische onderzeeboot. Slechts één Joodse man overleefde. Een ander voorbeeld is dat van het schip Exodus met 4515 Joodse vluchtelingen aan boord, dat in de zomer van 1947 de ganse aardbol afreisde, overal de toegang werd geweigerd om uiteindelijk terug te worden gedreven naar het land van haar ultieme vervolgers: de haven van Hamburg in Duitsland…

De meesten Joden die de holocaust ontvluchtten en door de Britten aan de grenzen met het Mandaat Palestina werden opgepakt, bleven jarenlang gevangen gehouden tot aan de Onafhankelijkheid van de staat Israël op 14 mei 1948. De volgende dag staken zes Arabische legers de Israëlische grenzen over en begon een nieuwe oorlog die nu al 61 jaar haast ononderbroken voortduurt.

Bronnen: Israel & Palestijnen Nieuwsblog Nazi’s leverden wapens voor Arabische opstand in Palestina van 3 september 2009; Jewish Virtual Library: Nazi Agents Infiltrated Mandatory Palestine Prior to World War II door David Krusch van 8 mei 2006; Ynetnews: Nazis ‘shipped arms to Palestinians’ door Yaakov Lappin van 5 juli 2006; Justify This!: Documents Uncover Nazi Weapons Exchange Attempts van 7 mei 2006; Jerusalem Center for Public Affairs: National Socialism and Anti-Semitism in the Arab World door Matthias Küntzel van juni 2005

Advertenties

One thought on “Palestijnen werden in de jaren 1930 bewapend door de nazi’s

  1. Peter van Schie 5 september 2010 / 15:36

    Opmerkelijk dat, terwijl het in de periode vóór en tijdens de 2e wereldoorlog vooral de Nationaal Socialisten waren die de arabieren steunden, het nu vooral de Socialisten zijn die de ‘palestijnen’een warm hart toedragen. In Nederland gaat het dan om de SP, de PvdA, Groen Links en D66. In zijn uitstekende boek ‘Nazi’s, communisten en islamisten, waarvoor hij gebruik maakte van niet mis te verstane bronnen (zeer goed gedocumenteerd dus!) laat Emerson Vermaat zien dat extreem rechts en extreem links het goed met elkaar konden vinden als het om Jodenhaat ging en dat moslims, met name die in de Arabische wereld, daar prima bij hebben aangehaakt.
    Een zichzelf respecterende politieke partij (PvdA?) zou dat moeten weten en er lering uit moeten trekken.

    Like

Reacties zijn gesloten.