Tarantino’s ‘Inglourious Basterds’ gaat roemloos tenonder….

Once upon a time in Nazi occupied France

inglouriousHet verhaal in een notendop. De film begint ergens in Frankrijk wanneer de nazi-officier kolonel Hans Landa (rol van Christoph Waltz) een razzia houdt op het platteland waar vier Joodse families woonden. Eén familie, de Dreyfussen, leeft ondergedoken bij een boerenfamilie. Het gezin wordt ontdekt en vermoord, slechts één jonge vrouw, Shosanna Dreyfus (Mélanie Laurent- afbeelding rechts onderaan) kan ontkomen. Drie jaar later, 1944 – de zwanenzang van het Derde Rijk -, vinden we de Joodse Shosanna terug die een bioscoop uitbaat.

Omstreeks die tijd heeft de Amerikaanse luitenant Aldo Raine (Brad Pitt) – naar eigen zeggen van Indiaanse afkomst – rondom zich een achttal Amerikaanse Joden verzameld, de zogenaamde Inglourious Basterds (met opzet verkeerd gespeld door Tarantino). Het bloeddorstig groepje wordt achter de linies gedropt en zullen op eigen houtje tientallen nazi’s afmaken, bij voorkeur met baseball knuppels, waarna de gedode nazi’s letterlijk op Indiaanse wijze worden gescalpeerd.

Intussen heeft nazipropagandaleider Dr. Jozef Goebbels een film laten maken met in de centrale rol een scherpschutter soldaat Frederick Zoller (Daniel Brühl) die vanuit een kraaiennest op zijn eentje driehonderd soldaten heeft neergelegd. De film zal in première vertoond worden in het kleine zaaltje van de Joodse Shosanna in aanwezigheid van alle nazikopstukken van het Derde Rijk, Jozef Goebbels, Martin Bormann, Hermann Göring en de Führer Adolf Hitler.

De Inglourious Basterds horen over deze filmpremière en beramen een plan samen met Bridget von Hammersmark (Dianne Kruger) die in het Duitse verzet zit, om de nazi’s uit de weg te ruimen. Ook Shosanna heeft een dergelijk plan en zal tijdens de filmpremière met Marcel (Jacky Ido), haar zwarte assistent waar ze een liefdesaffaire mee heeft [..], de ultieme aanslag plegen. Op het juiste ogenblik worden tijdens de vertoning, door Marcel alle deuren van de filmzaal afgegrendeld en de zaal in de fik gezet. Alle nazi’s gaan ten onder in vuur en vlam inclusief Göring, Goebbels, Bormann en Adolf Hitler.

Eind goed al goed?

inglo3Nee, helaas niet. Toegegeven, Tarantino speelt handig in op het heimelijk genoegen van zijn publiek om op bloedige wijze de nazi’s te laten doodknuppelen door Joden (the Inglourious Basterds) en waar iedereen heeft gefaald om Hitler tijdens het 12 jaar durende Derde Rijk uit de weg te ruimen, slaagt de Joodse Shosanna erin om alle nazi kopstukken in één klap uit de weg te ruimen in een inferno van vuur en vlammen. Moest Tarantino wat meer notie hebben gehad van de geschiedenis, had hij zijn publiek iets meer voldoening kunnen bezorgen door de nazi’s te vermoorden kort na het begin van de film in 1941, toen de uitroeiing van het Joodse volk nog moest beginnen. Jammer, hij schoof zijn verhaal drie jaar op in de geschiedenis en de wraak op wat de nazi’s hebben aangericht komt dus nà de feiten. Maar goed, het blijft dus fictie en zoals van Tarantino te verwachten valt: een niet-correcte oorlogsfilm.

Echter, al na 30 minuten van de vertoning te hebben gezien, kreeg ik het gevoel om de cinemazaal danig verveeld uit te rennen. De film is gewoon rotslecht gebracht. Het is van begin tot het eind een doordrammerij in ’t kwadraat, erger nog dan in Death Proof. Er komt gewoon geen einde aan het gezever. Bovendien zijn de acteurs stuk voor stuk ongeloofwaardig en helaas een goed voorbeeld hoe teveel overacting een film naar de knoppen kan helpen. Brad Pitt (afbeelding rechts) als Amerikaanse kolonel en bevelhebber van de Inglourious Basterds, heeft krampachtig geprobeerd om in de stijl van wijlen George C. Scott in de oorlogsfilm Patton, de figuur van Generaal George S. Patton te imiteren, maar faalt hierin jammerlijk. Wie natuurlijk een grote fan is van Austin Powers of Jerry Lewis, zal dit wel kunnen smaken.

inglo4Volgens vele filmrecensenten wordt de ‘humor’ in de film ‘gered’ door de vrijwel onbekende Christoph Waltz die de nazi kolonel Hans Landa vertolkt, maar is in werkelijkheid een aangebrande karikatuur geworden van de inderdaad geniale acteurs Marty Feldman, Gene Wilder en Mel Brooks. Helaas waren deze thans bejaarde acteurs niet meer beschikbaar. Ja, waar is de geniale Tarantino gebleven van films zoals Reservoir Dogs, Pulp Fiction, Jacky Brown en het magistrale 2-delige Kill Bill?

Het zat er al aan te komen in zijn vorige film Death Proof. Het eerste deel is gewoon drammerig gezever en na de ‘lapdance’ snel doorswitchen en genieten van hoe acteur Kurt Russell wordt ingepakt door de meidenbende. Mijn kwotatie voor deze bar slechte film? 4 op 10, en dat enkel dankzij de het schitterend camerawerk van Robert Richardson. En voor wie graag een goede film wilt bekijken waarin de nazi’s het onderspit delven, kan maar beter naar het waar gebeurde verhaal kijken van de partizanen de gebroeders Bielski in de film Defiance.

Getekend: brabosh, een Quentin Tarantino fan van het eerste uur.

Tot slot de beknopte recensie die ik u niet wil onthouden, door Steven Tuffin, een filmrecensent waar ik het maar zelden mee eens ben, maar per uitzondering deze keer jammer genoeg dus wel:

“De idiote spellingfouten in de titel, het plots bovenhalen van een Sherlock Holmespijp, Mike ‘Austin Powers’ Myers die opduikt als stijve Britse bevelhebber, het switchen tussen talen tijdens lange gesprekken, een glazen bottinetje waaruit bier gedronken wordt, een rood aangelopen Hitler die ‘Nein, nein, nein’ roept… het eindeloze lijstje flauw-komische momenten zorgt ervoor dat ‘Inglourious Basterds’ meer wegheeft van een Mel Brooks-farce dan van een cinematografische pièce de résistance, zoals Quentin Tarantino die afleverde in het begin van zijn carrière. Achtervolgingspastische ‘Death Proof’ had al duidelijk gemaakt dat de Man Met De Zonnebril in een doodlopend straatje van holle dialogen, vervelende verwijzingen en muffe soundtrackkeuzes was terechtgekomen. Toch is deze Tweede Wereldoorlogsprent nog bedroevender. Quentins zogenaamde comeback begint quasi onmiddellijk op de zenuwen te werken. Brad Pitt zijn aanvoerder van een bataljon Amerikaanse soldaten dat jacht maakt op Naziscalpen gedraagt zich idioter dan de gemiddelde BV, Mélanie Laurents jodin-met-een-plan komt wel heel kneuterig uit de hoek en de overige personages zijn – indien mogelijk – nog summierder uitgewerkt. Grote reddingsmiddelen zijn Christoph Waltz’ fantastische Naziofficier en het bij momenten bedwelmende camerawerk van Robert Richardson.”

Bronnen: IMDB: Inglourious Basterds; Cinenews: Inglourious Basterds filmrecensie door Steven Tuffin; Het Nieuwsblad: ‘Inglourious Basterds’ beste start ooit voor Tarantino van 23 augustus 2009

2 gedachtes over “Tarantino’s ‘Inglourious Basterds’ gaat roemloos tenonder….

  1. heb hem nog niet gezien en ja, dit is UW mening..Misschien niet die van andere vele duizenden toch ???

    Like

  2. Ik hoef mijn mening niet te veranderen als duizenden anderen er anders over denken. Ik heb gisteravond de film bekeken en hem waardeloos bevonden. Met mij vele ontgoochelde Tarantinofans.

    Like

Reacties zijn gesloten.