Geen wapens voor Israël wèl voor Khadafi? België leverde 11,5 miljoen euro wapens aan Libië

Minister-president Rudy Demotte (PS) en Kolonel Khadafi: 'Eén strijd!'
Belgisch Minister-president Rudy Demotte (PS) van Wallonië en de Libische Kolonel Moeammar Khadaffi: “Eén strijd! Samen tegen Israël”

Op maandag 8 juni 2009, de dag direct na de gewestelijke verkiezingen in België, heeft de socialistische minister Rudy Demotte besloten tot de onmiddellijke toekenning van wapenvergunningen aan de wapenfabriek Fabrique Nationale (FN) in Herstal voor de levering 3000 wapens aan de Libische dictator Khadafi. Het contract vertegenwoordigt een waarde van 11,5 miljoen € en dit is nog maar het begin: andere opdrachten ter waarde van miljoenen euro’s zitten in de pijplijn.

FN 303
1500 stuks FN 303 voor Khadaffi

Geen wapens voor Israël wèl voor Khadafi

Rudy Demotte (Parti Socialiste) is de minister-president van de Franstalige Gemeenschap en van de Waalse Regio. “Wij zullen er alles aan doen om elke mogelijkheid aan te grijpen om werkgelegenheid te creëren,” aldus Rudy Demotte in l’ Echo. [‘Nous allons tout faire pour saisir la moindre opportunité de créer de l’activité‘]. De exportvergunning omhelst de modernste wapens van de Fabrique Nationale, zo onder meer 1500 stuks van de beruchte FN303 (technische fiche), 357 stuks Five-Seven pistolen, een onbekend aantal F2000 geweren, 30 mitrailleuren MiniMi enz.

357 stuks Five Seven pistolen voor Khadafi
357 stuks Five Seven pistolen voor Khadaffi

Begin van dit jaar ontstond er nog een hele politieke rel omtrent wapenvergunningen voor de Israëlische staat. Zo blokletterde De Standaard op zaterdag 3 januari 2009: “Geen wapenuitvoer voor Israëlisch leger.” Linkse pro-Palestijnse zelfbenoemde vredesbewegingen bonden de kat de bel aan. Zo bijvoorbeeld mocht Inez Louwagie van Vredesactie (alweer) in het VRT-journaal haar zegje komen doen:

“Die wapenleveringen zijn niet wettig. In principe zijn leveringen aan landen die mensenrechten schenden of die territoriale aanspraak maken op een andere landen, verboden of kunnen die zeker worden tegengehouden. [..] Dat staat ook zo in onze wapenwet ingeschreven, maar we merken dat er in de praktijk weinig in huis komt van dit verbod op leveringen aan dit soort regimes. We zitten dus met een duidelijke overtreding van de principes die in onze wapenwet zijn ingeschreven.”

Lees op deze blog Hoezo wapenuitvoer naar Israël? En… ‘niet wettig’? van 31 januari 2009. Deze keer zwijgen de ‘vredesbewegingen’. Geen probleem met Belgische wapenleveringen aan Khadafi. Alles ok dus….?

Snel verder lezen KLIKKEN op –>>

jihad11Kolonel Khadafi kan die [Belgische] wapens goed gebruiken. De Libische leider droomt al vele jaren hardop van de Islamisering van Europa. Zo maakte de dictator op 10 april 2006 in Toemboektoe (Mali) op Al-Jazeera-TV de volgende profetie:

“De verovering van Europa en de wereld door de Islam is weldra een feit. We hebben 50 miljoen moslims in Europa. Er zijn tekenen dat Allah de overwinning van de Islam in Europa toestaat – zonder zwaarden, zonder wapens, zonder veroveringen. De vijftig miljoen moslims in Europa zullen het binnen enkele paar decennia veranderen in een moslimcontinent . Allah mobiliseert de islamitische natie van Turkije, en voegt het toe tot de Europese Unie. Dat zijn nog eens 50 miljoen moslims. Er zullen 100 miljoen moslims zijn in Europa. Albanië, dat een islamitisch land is, is reeds lid van de Europese Unie, Bosnië, dat een islamitisch land is, is eveneens lid van de E.U. Vijftig procent van haar inwoners zijn moslims. Europa bevindt zich in een kritieke situatie, en dat geldt ook voor Amerika. Zij moeten zich bekeren tot de islam… of anders de oorlog verklaren aan de moslims.”

Deze postvel werd gemaakt in 1983 gemaakt ter ere van de 14e verjaardag van de revolutie van 1 september. Khadaffi omringd door zijn vrouwelijke lijfwacht. Hij deelt diploma's uit. Op de achtergrond een Russische Katusha-raketwerper
Deze postvel werd gemaakt in 1983 gemaakt ter ere van de 14e verjaardag van de revolutie van 1 september. Khadaffi omringd door zijn vrouwelijke lijfwacht. Hij deelt diploma's uit. Op de achtergrond een Russische Katoesja-raketwerper die ook door Hamas wordt gebruikt om Zuid-Israël te beschieten

Moeammar Khadafi, de Gids van de Islamitische Revolutie

De Libische Kolonel Moeammar Khadafi (arabisch voor Gids van de Revolutie), geboren in Sirti juni 1942, kwam via de militaire staatsgreep van 1 september 1969 aan de macht. Na een interne machtsstrijd aan de militaire top die in zijn voordeel werd beslecht, leidt de dictator sinds 15 januari 1970 Libië met ijzeren hand. Khadafi is vooral berucht voor zijn steun aan terroristische groepen zoals bijvoorbeeld zijn steun aan de IRA en aan het Democratisch Volksfront voor de Bevrijding van Palestina, die volgens Khadafi geen terroristische groep is maar een bevrijdingsbeweging.

De elf slachtoffers van de aanslag
De elf Israëlische slachtoffers van de aanslag OS München 1972 door Zwarte September

In de jaren zeventig en tachtig steunde hij voornamelijk de PLO (Palestijnse Bevrijdingsorganisatie) van Yasser Arafat, in de vorm van wapens en trainingskampen. Nadat Egyptisch president Anwar Sadat in 1979 een vredesverdrag met Israël had gesloten, nam zijn steun aan de PLO nog toe. Ook de Oegandese dictator Idi Amin, de Slager van Afrika, kon wegens zijn anti-imperialistische stellingname en omdat hij moslim was, kon voluit op de sympathie en steun van Khadafi rekenen.

Het kolonelsregime van Khadafi wordt onder meer in verband gebracht met de terreurgroep Zwarte September die tijdens de Olympische Spelen in München van 1972 op 4 en 5 september een bloedbad aanrichtte onder de Israëlische sportdelegatie, waarbij elf sportlui werden vermoord: de gewichtheffers Yossef Romano, David Berger en Ze’ev Friedman, jurylid gewichtheffen Yacov Springer, de worstelaars Mark Slavi en Eliezer Halfinn, worstelcoach Moshe Weinberg en worstelscheidsrechter Yossef Gutfreund, atletiekcoach Amitzur Shapira, schiettrainer Kehat Shorr en schermtrainer Andre Spitzer.

De Lockerbie Affaire
De Lockerbie Affaire

De drie gijzelnemers die het bloedbad overleefden werden later door Duitsland vrijgelaten, na de kaping op 29 oktober 1972 van een vliegtuig van Lufthansa. De drie werden in de Libische hoofdstad Tripoli als helden onthaald. De Israëlische regering van wijlen premier Golda Meïr beval een vergeldingsactie met ‘onbepaalde duur’ om de daders en verantwoordelijken achter de aanslag uit te schakelen. Slechts twee zouden er thans nog overblijven en hebben verschillende aanslagen door de Mossad (Israëlische geheime dienst) tot nog toe overleefd: Jamal al-Gashey, die ergens in Afrika is ondergedoken en Abu Daoud, een verantwoordelijke achter de schermen, die openlijk in Damaskus woont en de bescherming geniet van de Syrische regering. Daoud bracht in 2002 zijn biografie uit. Er loopt nog steeds een uitleveringsbevel aan Duitsland, maar Syrië blijft negeren.

Het kolonelsregime van Khadafi zat ook achter de bomaanslag op een Amerikaans vliegtuig van Panam, dat op 21 december 1988 neerstortte op het Schotse plaatsje Lockerbie en aan 270 mensen het leven kostte, de zogeheten Lockerbie Affaire. In 1999 leverde Khadafi enkele vermoedelijk daders uit waarvan uiteindelijk slechts één, Abdelbaset Ali Mohmed al Megrahi, op 21 januari 2001 tot levenslange opsluiting werd veroordeeld. Bijna vijftien jaar na de aanslag gaf de Libische regering in augustus 2003 toe achter de aanslag te zitten en bood geld aan ter compensatie.

megrahi1De voorbije weken werd onderhandeld met de Lybische regering om Abdelbaset Ali Mohmed al Megrahi (afbeelding) vrij te laten of uit te leveren aan Lybië omdat hij ongeneeslijk ziek zou zijn. Megrahi lijdt aan een terminale prostaatkanker. Lees hierover meer in The Telegraph Lockerbie bomber ‘to be released’ van 12 augustus 2009.


Bronnen: Pere Ubu: Le Bon, Le Brute et le Tueur van 30 juli 2009; La Boulette: Bowling for Herstal van 5 juli 2009; Memri TV Special Dispatch – No. 1152 van 2 mei 2006; Libya: From Kingdom to International Pariah door Cristian Subiabre van 20 april 2002; NRC Handelsblad: Dossier Lockerbie van 7 februari 2001; Jewish Virtual Library: The Munich Massacre door Mitchell Bard; Jerusalem Report van 6 januari 2006; Vengeance: The True Story of an Israeli Counter-Terrorist Team; E-prints het boek Wrath of God: The Israeli Response to the 1972 Munich Olympic Massacre door Thomas B. Hunter uit 1985 door Bantam Books, 1985; Wikipedia; Yossi Melman and Steven Hartov, “Munich: fact and fantasy” uit The Guardian van 17 januari 2006; The Lockerbie bombing or the Lockerbie air disaster door Martin Frost

3 gedachtes over “Geen wapens voor Israël wèl voor Khadafi? België leverde 11,5 miljoen euro wapens aan Libië

  1. Toen hij de macht had gegrepen werd hij gezien(in bepaalde kringen) als
    de verlosser van het volk,een soort Fidel.Ik herinner me een verheerlijkende
    film op de televisie(ook de naam van de cineast en de omroep weet ik nog)
    Mij beviel die eeuwige ‘juntabril’ niet.Zouden deze dwepers zich wel eens
    schuldig voelen?

    Like

Reacties zijn gesloten.