Mahmoud Abbas en de PLO-cultuur van leugen en bedrog

abbas1Wel, hoe betrouwbaar zijn de Palestijnse vredesonderhandelaars dan? Als ze zeggen dat ze vrede willen, waarom zeggen ze dat dan alleen tegen Westerse onderhandelaars en niet tegen hun eigen volk, de Arabieren in het Midden-Oosten en de Palestijnen in Gaza en op de Westelijke Jordaanoever?

Een schoolvoorbeeld van het spreken met twee tongen is Mahmoud Abbas, de voorzitter van Al-Fatah en president van de Palestijnse Autoriteit (voorheen PLO), over de erkenning van het bestaansrecht van Israël. Abbas slaagt erin op nauwelijks één dag tijd, twee tegengestelde meningen af te kondigen. Dewelke is nu de ware Abbas? Wanneer Abbas tot het westen spreekt is hij een ordinaire doortrapte leugenaar. Enkel voor eigen volk laat hij het achterste van zijn tong zien. Tegenover het westen spreekt hij over vrede, tegenover de Arabische wereld klinkt het: Jihad! Jihad! Jihad!

1) Mahmoud tegenover Condoleezza Rice (Jerusalem Post van 4 oktober 2006):
Abbas: “Hamas moet Israël erkennen”

2) Mahmoud Abbas tegenover de Arabieren (Al-Arabiya [Doebai] en PA-TV op 3 oktober 2006):
Abbas: “Het is niet nodig dat Hamas en Fatah [het bestaansrecht] van Israël erkennen. Enkel het toekomstige Palestijnse parlement, dat dagelijkse contacten zal hebben met Israël, zal Israël moeten erkennen.”

Transcriptie:
Mahmoud Abbas: “Het is niet nodig dat Hamas, noch Al-Fatah, noch het Volksfront Israël moeten erkennen. Elke persoon heeft het recht om te zeggen, ‘Ik erken [het bestaansrecht] niet’, ok? Dat is uw recht. Dat is het recht van elke organisatie. Maar de [Palestijnse] regering die zal gevormd worden en die dagelijks tegenover de Israëli’s zal zitten – hoe kan deze regering of haar ministers de problemen van het volk oplossen als zij elkaar niet erkennen? De Palestijnse minister van financiën heeft met de Israëlische minister een overeenkomst afgesloten omtrent de overdracht van het geld. Dus, hoe kan hij met hem een akkoord afsluiten wanneer hij hem niet erkent? Alzo eis ik niet van Hamas en van niemand anders om Israël te erkennen. Enkel het toekomstige Palestijnse parlement, dat dagelijkse contacten zal hebben met Israël, zal Israël moeten erkennen.”

Bethlehem, 21 oktober 1996.

Yasser Arafat, drie jaar na het afsluiten van de Oslo-akkoorden en twee jaar nadat hij de Nobelprijs voor de Vrede [!?!!] in de wacht sleepte: El Jihad! El Jihad! El Jihad! El Jihad!

Yasser Arafat in een uitzending van Gaza Palestina Satelliet Televisie (het officiële tv-station van de Palestijnse Autoriteit), 26 januari 2002:

arafatxx“Broeders, geliefden: ik dank jullie uit de grond van mijn hart. Jullie in Hebron tonen heldhaftige en legendarische standvastigheid. (……) Zij zullen klaarstaan om dit land tot de Dag der Oordeels te verdedigen. Hun martelaar staat gelijk aan zeventig [gewone] martelaren. Dit is onze lotsbestemming, broeders. Dit is een gunst van Allah, dat wij dit land tot de Dag des Oordeels zullen verdedigen. (……) Ja broeders, wij houden vast aan dit land. Wij bevinden ons in het land der standvastigheid. Onze heldhaftige martelaars, verpersoonlijkt door Faris Awdah, die martelaar werd [applaus] terwijl hij een steen droeg om die naar een Israelische tank te werpen. [Spreekkoren: “Met onze ziel en bloed zullen wij jou verlossen, o Abu Ammar! (Arafat)]”

Arafat vraagt de menigte vervolgens het volgende te scanderen: “Met onze ziel en bloed zullen wij je verlossen, o Palestina!” en herhaalt dat driemaal. “Ja broeders, met onze ziel en ons bloed zullen wij jou verlossen, o Palestina. (…) Zij zeiden wel: Allah is groot! Glorie aan Allah en zijn profeet! Jihad, jihad, jihad, jihad, jihad!“

Bronnen: zie ook op deze blog: PA-chef Mohammed Dahlan: ‘leugens van Hamas zijn een bodemloze put’ van 8 augustus 2009; Fatahkopstukken vergaderen over vernieuwde radicale koers tav Israël van 4 augustus 2009; De onverzoenlijkheid van ‘gematigde’ Palestijnen. Saeb Erekat onthult de realiteit… in het Arabisch van 3 augustus 2009; Palestijns parlementslid Dahlan: ‘Geen erkenning van Israël, noch door Hamas en noch door Al Fatah’ van 31 juli 2009; Mahmoud Abbas verwerpt Israël als Joodse staat van 28 juli 2009; PLO heeft nooit het bestaansrecht van Israël erkend (een leugen weerlegd) van 22 maart 2009; Geen 2-statenoplossing mogelijk zolang het doel van de Palestijnen een 1-staatoplossing is van 18 juli 2009; Mahmoud Abbas (P.A.) weigert opnieuw Israël als Joodse staat te erkennen van 28 april 2009; De mythe van een onafhankelijke ‘gedemilitariseerde’ Palestijnse staat van 28 juni 2009; Israël zegt ‘ja, maar…’ tegen een Palestijnse staat [satire] van 15 juni 2009; Israël wil definitief af van Palestijnse staat van 30 mei 2009; De Palestijnen hebben al een staat: Jordanië van 23 juni 2009; Waarom zouden we naar twee staten streven als er al drie zijn? van 13 juni 2009; De drie bekendste Palestijnse plannen om Israël van de kaart te vegen van 10 juni 2009; Twee-statenoplossing: dekmantel voor etnische zuivering van Joden van de Westbank? [satire] van 8 juni 2009; Abbas over zijn ontmoeting met Obama: ‘Ik kan hier niks komen doen’ van 7 juni 2009; De hele wereld – behalve Palestijnen en Arabieren – wenst 2-statenoplossing voor het Arabisch-Israëlisch conflict van 21 mei 2009; Twee statenoplossing voor Israël en Palestina: Ja maar… hoe en waar? van 16 april 2009; 2-staten oplossing voor Israël en Palestina verder weg dan ooit van 2 maart 2009