Voor Palestijnen of tegen Israëli’s? Over de idiotie van een Israëlboycot

kaufAndermaal een oproep tot het publiek over de laakbaarheid van een boycot van Israëlische producten (‘Kauft nicht bei Juden‘), deze keer van de hand van Cas Mudde, van enkele jaren geleden uit de krant De Standaard. Wie het leest zal merken dat het nog steeds geen gram aan actualiteitswaarde heeft ingeboet. Hoewel ik het niet eens ben met zijn gebruikte terminologie – ‘de Israëlische bezetting van Palestina’ bijvoorbeeld – is het alleszins een waardevolle inbreng die opnieuw de zinloosheid aantoont van dergelijke boycotacties, in dit specifiek geval handelt het over een ‘academische boycot’, en de facto haar doel mijlenver voorbij schiet.

Het doel van dergelijke boycotacties is uiteraard Israël  economisch op de knieën te dwingen, het land van binnen- en van buitenuit zodanig te destabiliseren zodat het ten lange leste onvoorwaardelijk zou toegeven aan de eisen van de moslimwereld, de landen van de Arabische Liga en aan het Iran van Ahmadinejad. Zodat hun natte droom dat de Joden definitief zouden opkrassen uit het Midden-Oosten en Palestina een Arabisch kalifaat zou worden, eindelijk mag bewaarheid worden. Wie de Israëli’s kent, een beetje op de hoogte is van het hoe en het waarom van de stichting van de Joodse staat Israël, beseft wel dat er wellicht ooit een Islamitische Republiek Palestina zal gesticht worden, maar dat die nooit in de plaats van – of op het grondgebied van Israël zal komen, in nog geen duizend jaar.

Voor Palestijnen of tegen Israëli’s

door Cas Mudde

Een paar dagen na de vreselijke racistische moorden in Antwerpen werd ik door collega’s van de Universiteit Gent gevraagd de petitie ,,Racisme is onze collectieve verantwoordelijkheid” (DS 20- 21 mei) te ondertekenen. Nu ben ik niet iemand die automatisch iedere politiek correcte petitie onderteken en dus las ik ze eerst. Verschillende punten in de petitie vond ik problematisch, zoals de juridische aanpak van politieke meningen (met name racisme). Maar de primaire boodschap leek mij een actieve ondersteuning waard: vooroordelen zijn niet exclusief het domein of resultaat van Vlaams Belang, al heeft die partij een speciale morele en politieke verantwoordelijkheid. We moeten allemaal diep in onszelf kijken of en hoe we de multiculturele samenleving willen vormgeven.

herzlVandaag ontving ik een nieuwe oproep van dezelfde bron. Deze keer was het geen originele nationale petitie, maar een die betrekking had op een van de meest omstreden issues in de internationale politiek: de Israëlische bezetting van Palestina. Met als onderwerp ,,solidariteit met de Palestijnse collega’s” werd echter niet zozeer opgeroepen om de hachelijke situatie van ,,onze Palestijnse collega’s” te verbeteren, maar om de ,,academics for justice” in Canada en het Verenigd Koninkrijk te volgen in hun boycot van Israëlische academici. Waarom zij niet onze ,,Israëlische collega’s” zijn, wordt uitgelegd in de boodschap: ,,De Israëlische universitaire en academische instituties () [spelen] () met uitzondering van individuele vredesactivisten, een belangrijke rol () in het creëren, onderhouden en legitimeren van bezetting, inpalming en/of kolonisering van Palestijns grondgebied.”

Ziehier de idiotie van kortzichtige politieke correctheid en het collectieve verantwoordelijkheid denken. Ik heb verschillende vrienden en uitstekende collega’s aan Israëlische universiteiten, en velen leveren een aanzienlijk grotere bijdrage aan de ondermijning van de Israëlische bezetting van Palestina dan de ondertekenaars van deze petitie. Ik heb collega’s en vrienden, gereputeerde academici aan Israëlische instituties, die Israël nationaal en internationaal een ,,etnische democratie” noemen, die actief zijn in de Meretz- partij, die weken in de gevangenis doorbrengen omdat ze weigeren op te komen in de reserves zolang Palestina bezet is. Hun rechtvaardige’ collega’s veilig en ver weg van de complexe problematiek belonen hun acties met een collectieve straf en een ondermijning van hun werk en positie.

Als er nu nog steeds mensen zouden zijn die de idiotie van deze boycot niet inzien, laat me het dan proberen nog duidelijker te maken met een vergelijking. Wie ziet het nut in van een boycot van Britse universiteiten vanwege de Britse bezetting van Irak? En op dat vlak heeft men nog een sterker argument, daar een meerderheid van de Britten deze doelbewuste invasie steunde, terwijl de bezetting van Palestina een reactie was op een directe aanval en de Israëlische bevolking bijna altijd in meerderheid de (permanente) bezetting heeft afgewezen.

En waarom hebben mijn collega’s na de Antwerpse moorden niet opgeroepen tot een boycot van Vlaamse academici, of tenminste de Antwerpse academici, omdat wij’ toch ook verantwoordelijk zijn voor dit klimaat. Tenslotte hebben wij’ de groei van het Vlaams Belang en het alledaags racisme’ niet tegengehouden.

Ik mag hopen dat de meeste lezers de absurditeit van deze argumentatie inzien en geen steun geven aan dit soort verwerpelijke boycotten. Zoals algemene, economische boycotten meermaals hebben aangetoond (Cuba en Irak), straffen ze veel onschuldige mensen, vaak harder dan de schuldigen, en brengen ze geen enkele verandering teweeg. De bezetting is niet het gevolg van de passiviteit van de Israëlische academici en zal dus ook niet veranderen als gevolg van deze boycot. Sterker nog, de positie van kritische academici in Israël zal verslechteren, daar ze (verder) onder druk komen van pro- regime collega’s.

Kritiek op de Israëlische bezetting van Palestina is meer dan gerechtvaardigd, zoals ook de meeste Israëlische academici zullen beamen. En solidariteit met Palestijnse collega’s is eveneens een waardig initiatief. Maar nodig hen dan uit voor een gastperiode aan uw universiteit, schenk hun boeken, zamel geld in voor onderzoeksfondsen of salarisaanvulling. Dat helpt hen aanzienlijk meer dan een boycot van hun Israëlische collega’s, waarvan sommigen zelfs met Palestijnse wetenschappers samenwerken.

Cas Mudde

(De auteur is politicoloog aan de Universiteit Antwerpen.)

De Standaard van 7 Juni 2006

Bronnen: lees ook op Brabosh.com: Nederlandse boycotactie tegen Israël afgeblazen door reclamecommissie van 15 juli 2009; ‘Boycot Israëlische producten’ actie afgeblazen wegens succesvolle tegenzet van 12 april 2009; Belgische ngo INTAL roept moslims op tot Israëlboycot tijdens de Ramadan van 14 juli 2009; Verkiezingen: Hoe staan de Vlaamse partijen tegenover [een boycot van] Israël? van 3 juni 2009; Internationale vakbonden slaan de handen in elkaar om einde te maken aan anti-Israël boycotacties van 2 mei 2009; Paniek in Teheran: ‘Zionistische’ citrusvruchten overspoelen de markt van 27 april 2009; Hoe kan je het best Israël en de Joden boycotten? [satire] en en ook: Stop de boycot – Stop de Jodenhaat – Steun Israël – Koop Israëlisch alsook Het ware verhaal van de ‘hamburger’, een smakelijke uitvinding van Joodse vluchtelingen op weg naar Amerika

Een gedachte over “Voor Palestijnen of tegen Israëli’s? Over de idiotie van een Israëlboycot

Reacties zijn gesloten.