Palestijnen willen (Joodse) nederzettingen blijven bouwen op de Westelijke Jordaanoever

Palestijnse bouwvakkers aan de slag in de Joodse nederzetting
Palestijnse bouwvakkers aan de slag in de Joodse nederzetting Maaleh Adumim, nabij Jeruzalem, zondag 7 juni 2009

Het laatste wat Abu Mohammed al-Najjar wil is dat Israël toegeeft aan de Amerikaanse en de Europese druk om een halte toe te roepen aan de bouw van nederzettingen op de Westelijke Jordaanoever (Samaria en Judea). Voor zover het deze 58-jarige bouwvakker aangaat zou het een ramp zijn, niet alleen voor hem en zijn familie, maar voor de vele duizenden andere Palestijnen die met hun arbeid in verscheidene Joodse nederzettingen op de Westelijke Jordaanoever hun dagelijks brood verdienen.

Een Palestijnse bouwvakker aan het werk in Betar Illit in Judea (foto: Ariel Jerozolimksi)
Een Palestijnse bouwvakker aan het werk in Betar Illit in Judea (foto: Ariel Jerozolimksi)

Dat betekent natuurlijk niet dat ze het eens zijn met de politiek van Israël of met de constructie van de nederzettingen. Maar voor hen is het simpel een manier om hun gezinnen te onderhouden en te voeden. “Het kan me niks schelen wat de leiders zeggen en doen,” vertelde al-Najjar aan de Jerusalem Post op één van de nieuwe constructie sites in Ma’aleh Adumim. “Ik heb zeven kinderen te voeden en dat is voorlopig het enige wat telt voor mij.”

Het fenomeen van Palestijnen die nieuwe huizen bouwen voor Joodse gezinnen in de nederzettingen is niet nieuw. Palestijnse arbeiders werden al in de constructie business vanaf de eerste dag dat de eerste nederzettingen werden opgetrokken op de Westelijke Jordaanoever. Vandaag schat de Palestijnse Autoriteit dat er meer dan 12.000 Palestijnen, in dienst van zowel Joodse als Arabische ondernemingen, die nieuwe huizen bouwen in de nederzettingen. In een aantal gevallen hebben Palestijnen werk gevonden in nederzettingen die nabij hun eigen dorpen en gemeenten zijn gelegen.

Jamal Abu Sharikheh, 27 jaar oud en afkomstig uit het dorpje Bet Ur al-Tahta, is al drie jar an de slag als bouwvakkker in de Joodse nederzetting Givat Ze’ev. Gevraagd of hij er enig probleem mee had om huizen te bouwen in de nederzettingen terwijl tezelfdertijd de internationale gemeenschap van Israël eist dat het de bouw ervan bevriest, zei de vader van vier kinderen dat hij zijn gezin wil onderhouden “op een fatsoenlijke wijze.” Hij en de meeste arbeiders die door de Jerusalem Post de afgelopen week werden geinterviewed, zeiden dat er nooit druk is gekomen van andere Palestijnen om te stoppen met arbeiden in de nederzettingen. “Als ze willen dat we ons werk opgeven moeten ze ons eerst een alternatief geven,” zei Abu Sharikheh. “Wij komen niet in de nederzettingen werken uit ideologische redenen of omdat we de nederzettingsbeweging zouden ondersteunen. Wij zijn hier omdat onze Palestijnse en Arabische regeringen niets hebben ondernomen om ons van beter werk te voorzien.”

Palestijnse
Palestijnse bouwvakker neemt een pauze in de Joodse nederzetting Har Homa, ten zuiden van Jeruzalem, 1 juni 2009

Terug in Ma’aleh Adumim, zeiden de meeste van de Palestijnse arbeiders dat ze er geen probleem van maakten om hun identiteit prijs te geven. “Wij doen helemaal niks verkeerd,“legt Ibrahim Abu Tair uit, een 42-jarige vader van acht kinderen afkomstig uit het dorpje Um Tuba in het zuidwesten van Jeruzalem gelegen. “Wij zijn geen collaborateurs en geen terroristen. Het enige wat wij willen is werken.” Hij vertelde dat tijdens de Eerste Intifada, die uitbrak op het einde van 1987, dat sommige Palestijnse groepen hen wilde beletten dat ze naar hun werk trokken in de nederzettingen. “In het begin waren er bedreigingen en lichamelijke aanvallen op sommige arbeiders,” zei hij. “Maar de leiders van de Intifada realiseerden zich later dat als zij de arbeiders hun broodwinning zouden ontnemen dit als een boemerang zou terugkeren op de hoofden van de Palestijnen. Dat is waarom zij het de arbeiders toestonden om naar de nederzettingen te trekken [voor werk].”

Tot op vandaag legt de Palestijnse Autoriteit niks in de weg van de Palestijnen die willen werken in de nederzettingen, alhoewel haar vertegenwoordigers zeggen dat ze de Palestijnen liever elders zien werken. “Wij kunnen de arbeiders niet vragen om thuis te blijven zonder hen een andere oplossing aan te bieden,” geeft een Palestijnse ambtenaar in Ramallah toe. “We spreken hier over duizenden gezinnen op de Westelijke Jordaanoever die afhankelijk zijn van dit werk als hun enige bron van inkomsten.”

Chinese arbeiders aan het werk in de religieuze nederzetting Maale Zeitum in Oost-Jeruzalem, 18 augustus 2008
Chinese arbeiders aan het werk in de religieuze nederzetting Maale Zeitum in Oost-Jeruzalem, 18 augustus 2008

Sommige van de arbeiders zegden dat het boycotten van het werk in de nederzettingen geen effect zou hebben en bovendien zinloos is omdat hun werkgevers geen moeite hebben om hen te vervangen door Chinese of andere buitenlandse arbeiders. “Kijk hoeveel gastarbeiders uit andere landen er thans werken in Israël,” klaagde Jawdat Uwaisat, 44 jaar oud en afkomstig uit het dorpje Sawahreh in de omgeving van Bethlehem. “Er zijn ongeveer 150.000 arbeiders uit verschillende landen die ons werk hebben afgepakt binnen Israël. Ze voeren zelfs werkkrachten in afkomstig uit Thaïland en Turkije.”

Hij vertelde dat hij en zijn collega’s die voor de Israëli ’s werken, ongeveer drie keer zoveel dan wat ze voor hetzelfde werk zouden krijgen voor Palestijnse bedrijven. “De Palestijnse werkgevers betalen ons 100 tot 150 NIS per dag,” vertelde Uwaisat. “Vergelijk dat met Israëlische bedrijven die lonen uitbetalen van 350 tot 450 NIS per dag. Dat is waarom velen van ons verkiezen om te werken voor Israëlische bedrijven zelfs als we daarvoor nederzettingen moeten bouwen.” Hij voegde er nog aan toe dat zelfs Palestijnen, die bekend zijn als aanhangers van Hamas en de Islamitische Jihad, aangeworven werden om te werken in de nederzettingen. “Ik ken enkele mensen van Hamas die bouwvakkers zijn in de nederzetting Ariel,” zei hij. “Wanneer mensen hun kinderen moeten voeden, hoeven ze daar geen twee keer over na te denken.”

Niettegenstaande de meeste arbeiders aan de Jerusalem Post vertelden dat ze gekant zijn tegen de bouw van nederzettingen [op de Westelijke Jordaanoever], benadrukten ze in één adem dat ze ondanks hun [ideologische] bezwaren toch elke dag present zullen zijn op hun werk. “Als je ziet hoe groot sommige van die nederzettingen zijn, zou je meteen begrijpen dat praten over een 2-statenoplossing is kalam fadi [nonsens],” becommentarieerde Iyad Mansour, 55 jaar oud en wonende in het Kalandia vluchtelingenkamp, en al drie jaar aan het werk in de nederzetting Ma’aleh Adumim. “Deze nederzettingen breiden elke dag uit aan een hoog tempo,” zei hij. “De ene dag zie je een leeg land, de volgende dag zie je alweer nieuwe gebouwen. Zij [de Israëli’s] zijn werkelijk echt snel in het plannen en bouwen. Maar wie zal het zeggen? Misschien dat deze nederzettingen ooit op een dag de woningen zullen worden voor de Palestijnse vluchtelingen?”

Bronnen: Jerusalem Post: Palestinians want to build settlements door Khaled Abu Toamah van 25 juni 2009

Een gedachte over “Palestijnen willen (Joodse) nederzettingen blijven bouwen op de Westelijke Jordaanoever

  1. hallo,ik doe een procject voor school ik zou u graag een paar vragen willen stellen.
    zou u daarop willen antworden?
    als u dit leest zou u dan zo snel mogelijk wilen reageren?
    al vast bedankt tot ziens

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.