Bezoek van Paus Benedictus aan Israël heeft troebele relaties met het Vaticaan niet verbeterd

De Mythe:

“Het bezoek van de Paus aan Israël toont aan dat de betrekkingen tussen Israël en het Vaticaan zijn opgeklaard.”

De Feiten:

Sinds het begin van de 20ste eeuw heeft de Katholieke Kerk een moeilijke relatie met het Zionistische idee, toen Theodor Herzl bij de Paus trachtte steun te vinden voor een Joods thuisland en hem door het pontificaat werd gezegd: “De Joden erkennen onze Heer niet en dus kunnen wij het Joodse volk niet erkennen. Vandaar dat, wanneer u naar Palestina gaat en het Joodse volk zich daar zal vestigen, onze kerken en onze priesters klaar zullen staan om u allen te dopen.

Yad Vashem, 11 mei 2009. Shimon Perez (L) en begeleiden Paus Benedictus
Yad Vashem, 11 mei 2009. Shimon Perez (L) en directeur Mr. Avner Shalev (R) begeleiden Paus Benedictus

In 1946 stemde het Vaticaan, tijdens de Algemene Vergadering van de Verenigde Naties, voor de Resolutie 181 voor de verdeling van Palestina, maar het duurde nog tot 1993 vooraleer het Israël officieel erkende. Sindsdien heeft de katholieke Kerk stappen ondernomen ter verbetering van de relatie met de Joodse staat, met inbegrip van de ondertekening van een diplomatiek verdrag en het uitwisselen van ambassadeurs met Israël.

In 2000 bezocht Paus Johannes-Paulus II het Heilige Land en met de reis van Paus Benedictus XVI naar Israël, lag het in de bedoeling om een gelijkaardige weg te volgen in het bevorderen van de interreligieuze dialoog en de relaties tussen het Vaticaan en Israël te verbeteren. Helaas heeft een reeks van misstappen van de Paus aangetoond dat de wonden uit het verleden verre van genezen zijn.

Paus Benedictus XVI heeft gezegd dat hij met tegenzin lid werd van de Hitlerjugend tijdens de Tweede Wereldoorlog (een Vaticaanse woordvoerder ontkende dit tijdens de trip maar moest zijn woorden weer intrekken, nadat hij erop gewezen werd dat Benedictus dit had toegegeven in zijn autobiografie.) Zijn persoonlijke achtergrond op de 11e mei 2009 maakte zijn bezoek aan Israël’s Yad Vashem Holocaust Memoriaal extra pijnlijk.

Hoewel hij de Holocaustontkenning en het antisemitisme veroordeelde, hadden vele Israëli verwacht dat hij verder zou gaan dan dat. Rabbijn Yisrael Meir Lau, de voorzitter van Yad Vashem, kon zijn teleurstelling na de toespraak maar moeilijk wegsteken: ”Er ontbrak iets. Er werd geen melding gemaakt van de Duitsers of de nazi ‘s die hebben deelgenomen aan de slachting, noch een woord van spijt.” Hoewel de paus verwees naar de miljoenen onschuldige slachtoffers, vermeldde hij niet specifiek de 6 miljoen Joodse slachtoffers.

De rol van de katholieke kerk tijdens de Holocaust is al lang een controversiële kwestie voor Israël en het Vaticaan. In Yad Vashem is er een plaquette die kritiek uit op Pius XII, die paus was van 1939 tot 1958, dat hij niet meer gedaan heeft om de Joden van Europa te redden tijdens de Holocaust. Het Vaticaan blijft de toegang tot haar archieven verder beperken, die meer licht zouden kunnen werpen op de daden van Pius XII. Bovendien, maakte Paus Benedictus in 2008 zijn voornemen kenbaar voor de zaligmaking van Pius XII, een hoge religieuze eer van de Kerk, en de laatste stap voor zijn heiligverklaring. Dit besluit maakte sommige Joden boos net zoals zijn aankondiging in januari 2009, dat hij de excommunicatie van bisschop Richard Williamson zou opheffen, een Holocaustontkenner die gelooft dat de Joden geboren zijn om de hele wereld te veroveren.

De Paus op de Westelijke Jordaanoever
De Paus in Bethlehem op de Westelijke Jordaanoever

De Israëli ’s hadden gehoopt dat het pauselijk bezoek aan de Israëlische sites en de ontmoetingen met de Israëlische ambtenaren, zou gepaard gaan met positieve uitspraken over Israël en haar streven naar vrede, en de erkenning van de voortdurende gevaren waaraan zij bloot staat. Echter, Benedictus bewaarde zijn meer politieke opmerkingen voor zijn bezoek aan de Palestijnse gebieden. Sprekend voor een menigte in Bethlehem (afbeelding links), herbevestigde Paus Benedictus VI opnieuw het beleid van het Vaticaan tegenover de Palestijnse staat. Terwijl hij hun rechten op een soeverein staat erkende, klaagde de Paus over de geleden Palestijnse verliezen in de Gazastrook.

Hij vertelde een menigte op het Manger Square: “Alstublieft, wees verzekerd van mijn solidariteit met u en met het immense werk van de wederopbouw dat nog voor u ligt en ik zal voor u bidden dat het embargo binnenkort zal worden opgeheven.” Hoewel hij er bij de Palestijnse jeugd op aandrong om te weerstaan aan de verleiding om gebruik te maken van terrorisme, veroordeelde hij Hamas niet voor haar daden van terreur tegen Israël, dat het embargo op de Gazastrook van essentieel belang maakte om aldus een halte toe te roepen aan de wapensmokkel die Operatie Cast Lead van het Israëlische leger had uitgelokt.

De Palestijnen maakten ook ten volle gebruik van de propagandawaarde van de publieke optredens van de Paus op de Westelijke Jordaanoever. Zo bijvoorbeeld gebruikte Mahmoud Abbas de toespraak van de paus in Bethlehem als een gelegenheid om kritiek te uiten op het Israëlisch veiligheidshek, dat hij bestempelde als een ‘Apartheidsmuur’.

Paus Benedictus en Mahmoud Abbas
Paus Benedictus en Mahmoud Abbas

Later, tijdens een bezoek aan een Palestijns vluchtelingenkamp, werd de Paus en zijn gevolg gefotografeerd aan de voorkant van een van de weinige delen van het hek dat eigenlijk een muur is, en jammerde dat die symbool staat voor de ‘impasse’ in de betrekkingen tussen Israël en de Palestijnen. Hij uitte zijn wens dat de muur binnenkort zou worden afgebroken en dat “het volk van Palestina eindelijk zou kunnen genieten van vrede, vrijheid en stabiliteit waar [ze] reeds zolang van verstoken zijn gebleven.”

Naast het negeren van het Palestijnse geweld dat het leven kostte aan meer dan 800 Israëli ‘s en de bouw van de veiligheidsbarrière noodzakelijk maakte, bleef de paus ook zwijgen in verband met de voortdurende vervolging van christenen in het Midden-Oosten en met name binnen het gebied van de Palestijnse Autoriteit. Dat was een gemiste kans voor de Paus om zijn bezorgdheid te tonen voor de benarde situatie van zijn volgelingen.

Het besluit van Paus Benedictus XVI om een pelgrimstocht naar Israël te ondernemen, werd verwelkomd en toont de afstand aan die door het Vaticaan werd afgelegd in de eeuw die is verstreken sinds het bezoek van Theodor Herzl aan Rome. De handelingen die de Paus deed tijdens zijn voorbije reis en in het bijzonder diegene die hij verzuimde te doen, wijzen erop dat er nog een lange weg moet worden afgelegd vooraleer Israël van de Heilige Stoel het respect zal krijgen dat het verdient.

Bronnen: Milwaukee for Israël -Politics: M&F #330 – Have the Issues between Israel and the Vatican Been Resolved? en Jewish Virtual Library: Myths & Facts Online Exclusives door Mitchell G. Bard; op deze blog: Paus in Jordanië wil Joden en moslims verzoenen en veroordeelt religieuze manipulaties van 10 mei 2009; Israël opent website nav pauselijk bezoek van Benedictus XVI aan Israël – 11 tot 15 mei 2009 van 3 mei 2009 en Welke macht mag deze [R-K] kerk nog claimen? van 4 mei 2009; speciale website ter gelegenheid van het Pausbezoek aan Israël; NOS journaal: Paus wil joden en christenen verzoenen van 9 mei 2009; ABC News: Pope’s Jordan tour dogged by 2006 controversy van 9 mei 2009; Investors.com: Senior Muslim scholar protests Pope’s Jordan visit – Al-Jazeera van 9 mei 2009

Een gedachte over “Bezoek van Paus Benedictus aan Israël heeft troebele relaties met het Vaticaan niet verbeterd

Reacties zijn gesloten.