Zwarte Lijst van 10 slechtste landen van de wereld voor bloggers

bloggers1

internet_censorshipMet een militair bestuur dat erg strikt de toegang tot het internet beperkt houdt, is Myanmar [Birma] veruit de slechtste plaats in de wereld voor bloggers,” schrijft het CPJ (Committee to Protect Journalists) in haar nieuwe rapport dat afgelopen week aan de pers werd voorgesteld. In het rapport getiteld de ‘10 slechtste landen voor bloggers‘, komen een aantal landen voor uit het Midden-Oosten en Azië, waar het internet snel aan populariteit wint, die recht evenredig beantwoord wordt met een toenemende repressie.

Bloggers zijn de voorhoede van de informatie-revolutie en hun aantal groeit zienderogen,” zegt Joel Simon, de directeur van CPJ. “Maar de overheden leren snel hoe zij technologie kunnen inzetten tegen bloggers door het internet te censureren en te filteren, hun de toegang tot het internet te beperken of ontzeggen en persoonlijke gegevens te onderscheppen. Wanneer dat alles faalt, gooit de overheid de bloggers gewoon de gevangenis in om de rest van de internet gemeenschap te intimideren die zich in stilte en zelfcensuur terugplooit.

Vertrouwend op een mengeling van aanhoudingen, verordeningen en intimidatie zijn niet toevallig, na het reeds geciteerde Myanmar (Birma), de autoriteiten van maar liefst zes op de tien ‘slechtste landen voor bloggers’ islamitische dictaturen waarvan Iran, Syrië, Saoedi-Arabië, Tunesië en Egypte, de toonaangevende online onderdrukkers van de vrije meningsuiting zijn geworden in het Midden-Oosten en Noord-Afrika. De communistische dictatuurstaten China en Vietnam, waar een ontluikende blog-cultuur enorme tegenstand ondervind door middel van uitgebreid toezicht, controle en beperking, behoren in Azië tot de ergste naties voor bloggers. Het communistische Cuba en de zesde moslimstaat Turkmenistan, waar in beide landen eveneens de toegang tot het internet strikt beperkt wordt, sluiten dit illustere rijtje van dictaturen oneervol af.

Soldaten bewaken een internetcafé in Ashgabat (Turkmenistan) / Foto: Reuters
Soldaten bewaken een internetcafé in Ashgabat (Turkmenistan) / Foto: Reuters

De genoemde regeringen op de lijst willen de informatie-revolutie terugschroeven, en zijn daar tot op heden erg succesvol in,” voegt Joel Simon er aan toe. “Groeperingen die ijveren voor de vrijheid van meningsuiting, alsmede bezorgde regeringen, de online gemeenschap en technologie bedrijven moeten dringend samen komen om te bekijken hoe zij de rechten van bloggers over de ganse wereld beter kunnen beschermen.

CPJ bracht dit rapport uit naar aanleiding van 3 Mei – World Press Freedom Day, om aandacht te vragen voor de online repressie, die wereldwijd een grote alarmerende bedreiging is voor de persvrijheid. CPJ stelt het rapporterend en op feiten gebaseerd werk van bloggers op gelijke voet met journalisme. In 2008 constateerde CPJ dat bloggers en andere online journalisten de grootste groep zijn die zich achter de tralies bevinden, en daarmee voor de eerste keer de journalisten van de gedrukte pers en de omroepen overklaste.

persdag

Bij het opmaken van deze lijst heeft de CPJ de omstandigheden van bloggers over de ganse wereld bestudeerd. De staf van de CPJ heeft samen met internetexperten acht criteria ontworpen waaronder het gebruik door regeringen zoals filteren, toezicht en regulering, het gebruik van opsluiting en andere vormen van legale kwellingen om kritisch bloggen te onderdrukken, en de open en vrije toegang tot het internet in kaart te brengen.

Gebaseerd op de volgende criteria hebben regionale CPJ-experten een aantal landen genomineerd voor deze lijst. De uiteindelijke rangschikking werd opgemaakt door een stemming onder de stafmedewerkers van CPJ en experts van buitenaf.

De acht criteria:
* Sluit een land bloggers op in de gevangenis?
* Worden bloggers lastig gevallen door onder meer cyberaanvallen, bedreigingen, aanslagen of andere vergeldingsmaatregelen?
* Doen bloggers aan zelfcensuur om zichzelf te beschermen?
* Beperkt de regering de online-tijd of de toegang tot het internet?
* Worden bloggers verplicht zich vooraf te registreren bij de staat of via een ISP (Internet Service Provider) en de opgave van een controleerbare naam en adres alvorens zij kunnen inloggen en/of mogen bloggen?
* Beschikt de regering over maatregelen of wetten die kunnen gebruikt worden om bloggers te censureren?
* Houdt de regering toezicht over burgers die het internet gebruiken?
* Gebruikt de regering bepaalde technologie om het internet te filteren, te blokkeren of censureren?


Landen die het internet filteren
Landen die bepaalde technologie gebruiken om het internet vooraf te filteren voor gebruik

SLECHTSTE 10 LANDEN OM TE BLOGGEN

1. Myanmar (Birma)

Zarganar zit een gevangenisstraf uit van 59 jaar (AP)
Zarganar zit een gevangenisstraf uit van 59 jaar (AP)

Myanmar (het voormalige Birma), dat reeds zware censuur uitoefent op de gedrukte pers en omroepmedia, heeft ook uitgebreide beperkingen opgelegd op bloggen en andere internet-activiteiten. Private aansluitingen op het internet zijn erg beperkt – nauwelijks 1% van de bevolking heeft een aansluiting, en volgens de internet onderzoeksgroep OpenNet Initiative – vinden de meeste burgers toegang tot internet via cybercafes. Autoriteiten reguleren sterk die café ‘s, en leggen hen vooraf zware censuurmaatregelen op.

Volgens OpenNet Initiative beschikt ze over de mogelijkheden om email en andere communicatie methoden te controleren en gebruikers te verhinderen om websites van politieke organisaties uit de oppositie te bekijken. Zo had bijvoorbeeld de regering tijdens de  volksopstand van 2007 het internet volledig stilgelegd.

Op dit ogenblik bevinden zich ten minste twee bloggers achter de tralies. Onder hen blogger Maung Thura, erg populair onder de naam Zarganar, zit in de gevangenis een straf uit van 59 jaar oplsuiting voor de verspreiding van videobeelden van de cycloon Nargis in 2008.

2. Iran

omid-reza-misayafi1Eerste opvolger van Myanmar in deze zwarte lijst is uiteraard Iran. De autoriteiten vallen regelmatig bloggers lastig die het aandurven om kritische stukken te schrijven over religieuze of politieke figuren, over de islamitische revolutie en haar symbolen. De regering eist dat alle bloggers hun websites registreren bij het Ministerie van Kunst en Cultuur.

Regeringsambtenaren bekennen openlijk dat ze miljoenen websites hebben geblokkeerd, volgens hun eigen nieuwsberichten. Onlangs werd door het kantoor van de Openbare Aanklager een speciale dienst opgericht die zich gespecialiseerd heeft in internet aangelegenheden en daarvoor nauw samenwerkt met de Iraanse Geheime Dienst.

Een nieuwe wet is in de maak om bloggers die zich schuldig maken aan het ‘bevorderen van corruptie, prostitutie en afvalligheid’ te bestraffen met de doodstraf. Absoluut dieptepunt was onlangs het geval van de blogger Omid Reza Mirsayafi die stierf in de gevangenis van Evin in omstandigheden die nog steeds niet zijn opgehelderd. Zie op deze blog voor andere incidenten onderaan bij bronnen.

3. Syrië

De overheid maakt gebruik van filtermethoden om politiek gevoelige websites te blokkeren. De autoriteiten sluiten bloggers op in de gevangenis voor het posten van zogenaamde ‘valse’ inhoud of die ‘schadelijk’ zou zijn voor de ‘nationale veiligeheid’, zelfs als het geposte materiaal afkomstig is van derden. Zelfcensuur is alomtegenwoordig. In 2008 heeft het Ministerie voor Communicatie de eigenaars van internetcafé ‘s verplicht om de identificatie details van hun klanten bekend te maken en hun namen en adressen te registreren, alsook de tijd dat ze op het internet actief waren nauwkeurig te noteren en deze gegevens regelmatig door te spelen aan de autoriteiten.

Uit rapporten van mensenrechtengroepen blijkt dat de autoriteiten regelmatig bloggers lastig vallen en opsluiten wanneer zij hen verdenken van anti-regeringsgezindheid. Een bekend geval is dat van Waed al-Mhana, een advocaat voor bedreigde archeologische sites, die thans terechtstaat voor het posten van een artikel op zijn blog waarin hij de afbraak van een markt in het oude stadsdeel van Damaskus had bekritiseerd.

4. Cuba

Sánchez’s Generación Y behoort tot een kleine maar belangrijke groep onafhankelijke bloggers in Cuba (CPJ)
Sánchez’s Generación Y behoort tot een kleine maar belangrijke groep onafhankelijke Cubaanse bloggers (CPJ)

Alleen ambtenaren en mensen die zijn aangesloten bij de Cubaanse Communistische Partij krijgen toegang tot het internet. In het algemeen gaat de bevolking online op hotels of door de regering gecontroleerde internetcafes door middel van speciale karten waar veel geld voor moet betaald worden. Voor de sterk verarmde bevolking in Cuba wordt bloggen dan ook erg onwaarschijnlijk.

Een klein aantal onafhankelijke bloggers zoals Yoani Sánchez (afbeelding links) brengen alle details van het alledaagse leven in Cuba op hun blogs en bekritiseren ongezouten het regime van Commandante Fidel Castro,  die wegens ziekte op 1 augustus 2006 werd opgevolgd door zijn broer Raúl Castro. Hun blogs worden gehost in het buitenland en zijn op het eiland grotendeels geblokkeerd.

Twee onafhankelijke bloggers vertelden aan CPJ dat ze voortdurend lastig gevallen en gepest worden door de autoriteiten. Enkel pro-regeringsbloggers kunnen hun materiaal vrijelijk posten op binnenlandse locaties die gemakkelijk kunnen worden geopend. De overheid houdt al sinds het begin van dit decennium 21 bekende dissidente schrijvers achter de tralies. Al deze schrijvers, behalve op één na die in 2003 werd gedetineerd, telefoneren of faxen hun materiaal door voor publicatie op overzeese websites.

5. Saoedi-Arabië

'Een toerist?' 'Nee, nog erger: een blogger!'
‘Een toerist?’ ‘Nee, nog erger: een blogger!’

In het door de sharia (=islamitische wet) gedomineerde Saoedi-Arabië is de erbarmelijke staat van godsdienstvrijheid algemeen bekend. Onder de strikte interpretatie van het koninkrijk op de islamitische wet, wordt bekering vanuit de islam tot een andere religie bestraft met de dood, als de beschuldigde zijn dwaling niet openlijk erkent en terugkeert tot de islam. Het is in Saoedi-Arabië voor niet-moslims verboden in het openbaar hun geloof uit te dragen. Wie dat wel doet, loopt het risico gearresteerd, gevangen genomen, gedeporteerd of soms zelfs gemarteld te worden.

Amnesty International rapporteert al langer mensenrechten schendingen, geseling als straf en systematische discriminatie van de vrouw. In 2001 werden volgens A.I. alweer vermeende politieke en religieuze activisten gearresteerd en er kwam ook informatie aan het licht over het martelen van gedetineerden. Noteer terloops ook dat van de 19 kapers, die op 11 september 2001 (9/11) de WTC Towers in New York in de as legden, er maar liefst 15 afkomstig waren uit Saoedi Arabië [..]. Waarom Amerikanen en Britten dan verkozen om Irak binnen te vallen eerder dan Saoedi-Arabië,  is ook voor mij nog steeds een raadsel.

Naar schatting zijn er 400.000 websites geblokkeerd binnen het koninkrijk, met inbegrip die het aandurven politieke, sociale of religieuze vraagstukken aan te pakken. Zelfcensuur is wijdverbreid. Afgezien van ‘onfatsoenlijk’ materiaal, blokkeert Saoedi-Arabië ongeveer zowat ‘alles wat in strijd is met de staat of met haar systeem,” een standaard die erg ruim wordt geïnterpreteerd. In 2008, hebben erg invloedrijke geestelijken opgeroepen tot strenge straffen, waaronder geseling en dood, voor online schrijvers die beschuldigd werden voor brengen van ketterijen en ander ‘godslasterlijk’ materiaal op hun websites en blogs. Een gekend geval is dat van blogger Fouad Ahmed al-Farhan die in 2007 en 2008 zonder aanklacht een aantal maanden werd gevangen gezet voor het op zijn blog zetten van materiaal dat zogenaamd ‘ hervormingen en de vrijlating van politieke gevangenen.’ zou bevorderd hebben.

6. Vietnam

Bloggers hebben nogal roekeloos en ingrijpend geprobeerd om het gat op te vullen dat werd achtergelaten door de traditioneel door de staat gecontroleerde media, door meer onafhankelijke berichtgeving te brengen op hun websites en blogs. De regering heeft gereageerd met meer regelgeving. Autoriteiten hebben aangedrongen bij internationale technologische bedrijven zoals Yahoo, Google en Microsoft om informatie te verstrekken over bloggers die gebruik maken van hun platforms.

Afgelopen september 2008, werd de prominente blogger Nguyen Van Hai, ook bekend onder zijn bloggersnaam als Dieu Cay, veroordeeld tot 30 maanden gevangenisstraf op beschuldiging van belastingontduiking. Onderzoek van CPJ van een overzicht van de kosten hebben aangetoond dat de straf een vergelding was voor zijn bloggen. In oktober 2008 heeft het ministerie van Informatie en Communicatie heeft een nieuwe agentschap belast met het toezicht op het internet.

7. Tunesië

Access Denied.indd

In Tunesië zijn Internet service providers verplicht om IP-adressen en andere gegevens van internetgebruikers op regelmatige basis verplicht te melden aan de overheid. Alle Internet-verkeer dat gaat over één centraal netwerk, zorgt ervoor dat de overheid emails e.d.m. kan filteren en controleren. De regering beschikt over een scala aan technieken om bloggers te intimideren en het leven zuur te maken: het uitvoeren van controle en toezicht, het beperken van de bewegingsvrijheid van bloggers, tot en met elektronische sabotage.

Online schrijvers zoals Slim Boukhdhir en Mohamed Abbou hebben in de gevangenis gezeten voor hun werk. In een marsorder heeft president Zine El Abidine Ben Ali online schrijvers ervoor gewaarschuwd dat het op de korrel nemen van ‘fouten en overtredingen’ die door de overheid zouden zijn begaan, ‘een activiteit is die niet goed is voor onze maatschappij en geen uiting is van vrijheid en democratie.’

8. China

Met bijna 300 miljoen mensen online, meer dan enig ander land in de wereld, heeft China een levendige digitale cultuur. Maar de Chinese autoriteiten handhaven ook het meest uitgebreide programma voor online censuur, dat kan wedijveren met de meeste andere landen. De regering beroept zich op internet dienstverleners (service providers) die zoekopdrachten filteren en kritische websites blokkeren, of hun ‘verwerpelijke’ inhoud verwijderen, en grondig toezicht houdt op het e-mail verkeer

Omdat de Chinese traditionele pers streng wordt gecontroleerd, brengen bloggers vaak nieuws heet van de naald voorzien van provocerende commentaar. Blogs hebben bijvoorbeeld een prominente rol gespeeld bij de verspreiding van nieuws en informatie over de aardbeving in Sichuan van 2008. Maar bloggers die veel verdergaan in het propageren van onpopulaire meningen of gevoelige informatie melden, kunnen snel in de gevangenis belanden. Uit CPJ onderzoek blijkt dat er zich op dit ogenblik minstens 24 online schrijvers in de gevangenis bevinden. In 2008, heeft het Nationale Bureau voor het Opkuisen van Pornografie en de Strijd tegen Illegale Publicaties aangekondigd dat zij het afgelopen jaar meer dan 200 miljoen ‘schadelijke’ online zaken had verwijderd van het internet.

9. Turkmenistan

President van Turkmenistan Gurbanguly Berdymukhammedov beloofde aan zijn bevolking dat hij voor zijn geïsoleerde land de wereld zou openen door vrije toegang te geven op het internet. Maar toen in 2007 ’s lands eerste internet café haar deuren opende werd het bewaakt door soldaten, waren de verbindingen onregelmatig, het uurtarief is buitensporig hoog gehouden, en de autoriteiten controleerden of blokkeerden de toegang tot bepaalde websites.

Het Russische telecommunicatie bedrijf MTS, dat in 2005 op de Turkmeense markt verscheen, begon met het aanbieden van toegang tot het internet vanaf mobiele telefoons in juni 2008, maar dienstovereenkomsten verboden de klanten de toegang tot websites die kritisch stonden tegenover de Turkmeense regering. Turkmentelecom, de internet service provider van de staat, blokkeert routinematig de toegang tot dissidente blog en sites alsmede websites van de politieke oppositie. Ze controleert tevens emailaccounts bij Gmail, Yahoo, and Hotmail.

10. Egypte

Abdel Karim Suleiman, een 22-jarige oud rechtenstudent, kijkt vanuit een politiebus na zijn rechtzaak in de havenstad Alexandria ten noorden van Kaïro, 25 januari 2007 (REUTERS/Stringer Egypte)
Abdel Karim Suleiman, een 22-jarige oud rechtenstudent, kijkt vanuit een politiebus na zijn rechtzaak in de havenstad Alexandria ten noorden van Kaïro, 25 januari 2007 (REUTERS/Stringer Egypte)

Autoriteiten blok slechts een klein aantal websites, maar ze controleren internet activiteit op regelmatige basis. Alle internetverkeer loopt doorheen het door de staat gecontroleerde en gerunde Egyptische Telecom bedrijf. Autoriteiten arresteren regelmatig kritische bloggers voor onbepaalde tijd. Lokale groepen voor persvrijheid hebben de opsluiting gedocumenteerd van meer dan 100 bloggers in 2008 alleen.

Hoewel de meeste bloggers na een korte periode van opsluiting weer werden vrijgelaten, werden sommigen aangehouden voor maanden en vele werden vastgehouden zonder rechterlijk bevel. De meeste aangehouden bloggers brachten verslag uit over mishandelingen, en een aantal van hen werden gemarteld. Blogger Abdel Karim Suleiman, online beter bekend als Karim Amer, werd voor een periode van vier jaar opgesloten in de gevangenis op beschuldiging van het beledigen van de islam en de Egyptische president Hosni Mubarak.

Bronnen: het artikel van CPJ (Committee to Protect Journalists): 10 Worst Countries to be a Blogger van 30 april 2009, werd vrij vertaald en waar nodig aangevuld door Brabosh; lees ook op deze blog: Bastion van reguliere media belaagd door bloggers [satire] van 22 april 2009; Iran, een natie van [allemaal gevaarlijke] bloggers… en Iraanse blogger in gevangeniscel dood aangetroffen van 5 april 2009; Censuur op het internet: vooral een zaak van moslimfundi’s in het M-O van 3 april 2009; Hasbara op het internet. Gezocht: ‘een Vlaams leger van bloggers’ van 2 april 2009; Iran: vier Bloggers veroordeeld tot gevangenisstraf, geldboetes en zweepslagen van 14 februari 2009

6 gedachtes over “Zwarte Lijst van 10 slechtste landen van de wereld voor bloggers

  1. Ik kan me niet heugen dat er in Nederland ooit een blogger in de gevangenis is beland omdat ie z’n mening ongebreideld over het internet had uitgestrooid. En dat ondanks het feit dat we ons toch vrij kritisch kunnen uitlaten over van alles en nog wat en al helemaal niet te beroerd zijn om mensen te beledigen, te beschadigen of zwart te maken. In ons kikkerlandje noemen we dat vrijheid van meningsuiting. Dat voorrecht willen we graag behouden, al kan ik wel enkele mensen noemen die naar een digitaal spreekverbod solliciteren…

    Find me at http://nankokiel.wordpress.com

    Like

Reacties zijn gesloten.