Mohammed Hudai Irati, arabisch officier in het Israëlische Leger

Luitenant Mohammed Hudai Irati
Luitenant Mohammed Hudai Irati

Het IDF (Israeli Defence Forces) is een ‘leger van het volk’ en biedt als zodanig aan alle bevolkingsgroepen van de Israëlische samenleving de kans om de staat Israël te dienen en dat zijn niet enkel Joodse Israëli’s. Ongelovige en religieuze mensen, arabieren en Joden kunnen dienst nemen in het IDF en doen dat inderdaad. Het is dan ook helemaal niet ongewoon dat in het onderkomen van de officieren van het IDF een Druus, een Bedoeïen en een Jood zij aan zij in dezelfde kamer slapen. “Wij noemen het de ‘kamer van de minderheden’“, zegt 2de luitenant Mohammed Hudai Irati, met een brede glimlach op zijn gezicht. “We zijn de beste vrienden en hebben onderling een zinvolle verstandhouding opgebouwd.”

Het is dan ook misschien niet verwonderlijk te horen dat Mohammed de eerste Bedoeïen medische officier is in het IDF, en nu dienst doet als officier in de Afdeling Geneeskunde (Ka’ar), in het bedoeïen bataljon; hij is daar erg trots op en terecht. “Toen ik mijn examens voor officier aflegde vertelden ze mij: “Wist je dat voor jou er nog nooit [in het IDF] een bedoeïen was?” En ik antwoordde: “Oh is dat zo? Dat heb ik nooit geweten.” Dit gaf Mohammed de extra motivatie om door te zetten. “Ik heb de motivatie die ik nodig had en nu probeer ik om anderen ook te motiveren,” legt hij uit. Nu zeggen de mensen: “Wow, hij is niet alleen de eerste, maar hij is ook nog erg goed in wat hij doet.

Mohammed werd geboren in een bedoeïenen dorpje in het noorden van Israël. Al van zijn kinderjaren droomde hij ervan om in het IDF te dienen, ook omdat zijn familie en de rest van de dorpsbewoners voluit het IDF steunen en eveneens in het IDF dienden. “Mijn kleine broertje is in mijn voetsporen gestapt en is nu een commandant van een bedoeïenen eenheid.” Al grappend merkt hij op dat “iedereen in ons dorp die in het leger gaat en het niet brengt tot officier zich bijna doodschaamt. Als je op een zondag bij ons komt en naar de bushalte kijkt wie er uitstapt, zie je dat elke familie wel een soldaat heeft in het leger.” Aanvankelijk ambieerde Mohammed een carrière in het leger als militaire arts, maar slaagde niet in de testen. Hoe dan ook nam Mohammed dienst in Givati, een gevechtseenheid. Tijdens de basisopleiding, vertelden officieren van zijn eenheid hem dat ze op zoek waren naar een dokter in een specifieke bedoeïen eenheid. Twee weken na aankomst in de eenheid, startte hij zijn opleiding in het medische korps van de militaire basis. De cursus was erg moeilijk maar hij voltooide die met succes. “Ik leerde er interessante dingen, hield van het materiaal, het werk en het werk op het terrein waarbij je soms moet werken onder grote druk.” Op de vraag of zijn afkomst een probleem vormt binnen het IDF antwoordde hij: “Wat is een bedoeïen? Wij zijn in het leger allemaal broeders, al het andere moet daar voor wijken. Ik geloof dat het leger een kleine wereld op zich is. Wanneer je daar aan deelneemt, heb je te maken met veel verschillen met verschillende overtuigingen en tradities.

Op deze foto die werd vrijgegeven door de Israel Defense Forces (IDF), krijgen christen Israëlische arabische soldaten krijgen hun kerstcadeaus van hun commandant Lt.Col. Wasaffi (r.) die samen met hun Joodse en Arabische bedoeïen kameraden verzamelen rond de kerstboom in hun standplaats van de 21 december 2005 de buurt van Kerem Shalom in het zuiden van Israël. Alle niet-Joodse soldaten in deze eenheid, de Bedoeïen Opsporings Brigade, zijn vrijwilligers van het IDF
Op deze foto die werd vrijgegeven door de Israel Defense Forces (IDF), krijgen christen Israëlische arabische soldaten hun kerstcadeaus van hun commandant Lt.Col. Wasaffi (r.) die samen met hun Joodse en Arabische bedoeïen kameraden verzamelen rond de kerstboom in hun standplaats op 21 december 2005 in de buurt van Kerem Shalom in het zuiden van Israël. Alle niet-Joodse soldaten in deze eenheid, de Bedoeïen Opsporings Brigade, zijn vrijwilligers van het IDF

Leger van het Volk

Het verhaal hierboven van de bedoeïen luitenant Mohammed Hudai Irati is beslist niet ongewoon en al evenmin een uitzondering. De Israëlische wet zegt dat alle Israëli ’s in principe in het leger kunnen dienen, al dan niet op vrijwillige basis (lees verder) en het is aan het Ministerie van Defensie dat de volledige discretie moet bewaken omtrent de vrijstelling van legerdienst van individuen of delen van de bevolking. Een reeds lang bestaand beleid dat nog dateert van de beginjaren van Israël, bepaalt dat alle Israëlische minderheden (voornamelijk dan Israëlische arabieren) vrijstelling van legerdienst kunnen krijgen. Hoe dan ook bestaat er al lang een regeringspolitiek om bedoeïenen aan te moedigen vrijwillig dienst te nemen in het leger en biedt hen verscheidene aanlokkelijke voordelen aan. In sommige verarmde bedoeïenen gemeenschappen lijkt een militaire carrière dikwijls de enige mogelijkheid van relatieve sociale mobiliteit. Tevens worden ook moslims en christenen aanvaard als vrijwilliger, zelfs als ze ouder zijn dan 18 jaar. Van de niet-bedoeïenen arabische inwoners, is het aantal vrijwilligers voor militaire dienst – van zowel christelijke arabieren en zelfs enkele Israëlische arabieren – erg beperkt en de regering doet geen enkele speciale inspanning om hun aantal op te drijven. Zes Israëlische arabieren werden tot nu toe onderscheiden voor hun uitzonderlijke staat van dienst; onder hen de bedoeïenen officier luitenant-kolonel Abd el-Amin Hajer (ook gekend als Amos Yarkoni), die een bijzonder onderscheidingsteken ontving. Recent werd een bedoeïenofficier gepromoveerd in de rang van kolonel.

2 jaar verplichte legerdienst voor vrouwen
2 jaar verplichte legerdienst voor vrouwen

Nationale legerdienst in Israël is verplicht voor elke niet-arabische Israëli (uitgezonderd mannelijke Druzen) vanaf de leeftijd van 18 jaar, hoewel uitzonderingen mogelijk zijn op religieuze, lichamelijke of geestelijke gronden. Mannen dienen drie jaar in het IDF en vrouwen twee jaar. Het IDF staat in bepaalde gevallen vrouwen toe om drie jaar te dienen in speciale gevechtseenheden die een langere opleiding vergen en in andere functies zoals bijvoorbeeld programmeurs. Vrouwen in gevechtseenheden worden ook verplicht om na hun legerdienst voor verscheidene jaren reservist te blijven en worden regelmatig opgeroepen voor militaire manoevres. Sinds 2005 dienen vrouwen in 83% van alle posities in het leger, inbegrepen de Israëlische Marine (uitgezonderd duikboten) en de Artillerie. Gevechtseenheden blijven voor vrouwen vrijwilligerswerk. Volgens cijfers uit 2002 zijn 33% van de lagere officieren vrouwen, 21% kapitein of majoor en 3% tot de hoogste rangen. Yael Rom, was de eerste vrouwelijke piloot in de Israëlische Luchtmacht, en behaalde haar vleugels in 1951. De eerste vrouwelijke piloot van een jet gevechtsvliegtuig was Roni Zuckerman, die haar vleugels kreeg in 2001. In november 2007 werd de eerste vrouw gepromoveerd tot de rang van plaatsvervangend squadrons commandant. De Libanon oorlog van 2006 was de eerste keer sinds 1948 dat vrouwen en mannen samen op het terrein in gevechtssituaties waren verwikkeld. De reservist luchtmacht helicopter ingenieur sergeant-majoor Keren Tendler was de eerste vrouwelijke soldaat die tijdens het gevecht de dood vond.

Sommige soldaten krijgen een speciale opleiding voor grensbewaking (Israel Border Police – Magav) en/of kunnen in de functie van militair worden toegevoegd aan speciale politie-eenheden. Zij kunnen ook worden ingezet voor de bewaking van gevangenissen en andere onderdelen van de Israëlische Veiligheids Strijdkrachten. Reservisten worden gemiddeld één maand per jaar opgeroepen om basistrainingen te herhalen en uiteraard in geval van noodsituaties en onrust en dat tot 43 à 45 jaar oud. Uitzonderingen op de maximale leeftijd komen voor afhankelijk van de opleiding en de militaire graad.Vermits Israël sinds de onafhankelijkheid in mei 1948 permanent in staat van oorlog is met de omringende arabische moslimwereld (uitgezonderd Egypte en Jordanië waarmee het een vredesverdrag heeft) is de facto iedereen altijd soldaat in Israël vanaf zijn/haar 18de levensjaar en dat voor minstens de volgende 25 jaren van zijn/haar leven.

Spiegel van het volk

Falasja Joodse soldaat afkomstig uit Ethiopië
Falasja Joodse soldaat afkomstig uit Ethiopië

Het Israëlische leger is werkelijk ‘een spiegel van het volk’. Zowat alle minderheden zijn erin vertegenwoordigd: mannen en vrouwen, Joden, arabieren, druzen, bedoeïenen, religieus sefardische en chassidische Joden, homoseksuelen, atheïsten, christenen en moslims enz. Druzen en Circassiërs hebben verplichte legerdienst net zoals de Israëlische Joden. Oorspronkelijk werden zij verplicht ingedeeld in speciale ‘Minderheden Eenheden’ die tot op vandaag nog bestaan, meer bepaald in het Herev (‘Zwaard’) Bataljon. Echter, na aanhoudende protesten van de Druzen tegen deze praktijk in de jaren ’80, die deze aparte bataljons als discriminerend ervoeren en hen aldus de toelating werd geweigerd tot speciale elite eenheden, worden Druzen sindsdien tot zowat elke eenheid toegelaten en krijgen zij thans de mogelijkheid om veel hogere militaire rangen te behalen dan ooit voorheen het geval was. De afgelopen jaren werden verscheidene Druzen gepromoveerd in de rang van majoor-generaal en werden velen van hen gedecoreerd voor uitzonderlijke moed en dienst. In dit verband is het opmerkelijk dat het Druzenvolk, in vergelijking tot hun aantal, proportioneel veel hogere militaire rangen hebben verworven in het Israëlische leger dan gelijke welke andere bevolkingsdeel in het leger. Toch blijven sommige Druzen vinden dat ze in het IDF nog altijd worden gediscrimineerd, bijvoorbeeld omtrent hun uitsluiting van de Israëlische Luchtmacht. Maar ook daar is verandering onderweg. De eerste Druzische luchtmacht navigator heeft zijn opleiding voltooid in 2005; zijn identiteit wordt om veiligheidsredenen geheim gehouden net zoals die van alle andere luchtmachtpiloten en personeel. Na de Veldslag van Ramat Yohanan tijdens de Onafhankelijkheidsoorlog van 1948 desserteerden ongeveer 1000 Syrische Druzen, soldaten en officieren, en liepen over naar het IDF. Behalve dan wat enkele kleine Druzen gemeenschappen betreft op de Golan Hoogte, dienen 83% van de mannelijke Druzen in het Israëlische leger (IDF).

Tot aan de tweede ambtstermijn van Yitzhak Rabin als Eerste-Minister, werden er sociale voordelen gegeven aan gezinnen van wie op zijn minst één lid (inbegrepen grootvader, oom of neef) een tijd in het leger had gediend. Deze voordelen waren beduidend hoger dan gezinnen die het zonder soldaat moesten stellen, en deze gunsten werden ervaren als een flagrante discriminatie tussen Joden en arabieren. Het is Rabin geweest die deze praktijk heeft afgeschaft, niet zonder moeite overigens vanwege een sterke tegenstand van de rechtse oppositie. Op dit ogenblik is het enige officiële voordeel van gedane militaire dienst een veiligheidsmaatregel m.b.t. tot het verwerven van hoge posities in sommige openbare functies van de regering (meestal in veiligheidszaken) en tevens een aantal indirecte voordelen. Overigens gold dat verschil in voordelen ook voor alle andere Israëli ‘s, religieuze Joden (Haredim of Chassidim) inbegrepen, die geen militaire dienst hadden volbracht. Echter, in de praktijk plaatsen veel Israëli ’s die arbeidskrachten zoeken voor hun bedrijf als vereiste een bordje of zin met de mededeling ‘militaire dienst volbracht’, zelfs wanneer de aangeboden job geen enkel veiligheidsrisico inhoudt, dat algemeen wordt ervaren als een eufemisme voor ‘Arabieren en Chassidim onnodig aan te bieden’. Niet zo ongewoon want ook in België goldt (toen de militaire dienstplicht nog bestond) een volbrachte militaire dienst als extra positieve referentie voor het verkrijgen van een [betere] baan in de publieke sector en zeker bij de overheid. Daarnaast neemt de Israëlische luchtvaartmaatschappij El AL enkel piloten in dienst die hun legerdienst hebben volbracht in de Israëlische Luchtmacht, waardoor in de praktijk ook arabieren (en ook anderen) worden uitgesloten van de job.

Israëlische soldaat helpt vluchtelingen uit Darfoer
Israëlische soldaat helpt vluchtelingen uit Darfoer

Van de andere kant argumenteren niet-arabische Israëli ’s dat de verplichting om drie jaar dienst te nemen (twee jaar voor de vrouwen) dat zij hierdoor worden benadeeld, omdat ze dus effectief drie jaren van hun leven verliezen aan het IDF, terwijl de Israëlische arabieren direct na het beëindigen van hun studies aan school of universiteit onmiddellijk aan de slag kunnen in het bedrijfsleven. In feite is telkens het meest gehoorde argument wanneer het om eventuele discriminatie over Israëlische arabieren gaat – of dat nu in de Knesset, in de media of tussen gewone burgers gebeurt – om het feit van ‘niet-volbrachte legerdienst door Arabieren’ hun uitsluiting van bepaalde voordelen rechtvaardigt. De voormalige generaal Rafaël Eitan, die in de jaren ’80 politiek actief werd, deed zelfs een voorstel in het parlement om het stemrecht te koppelen aan de al dan niet volbrachte militaire dienst. De afgelopen jaren werden er verschillende initiatieven genomen om Israëlische arabieren aan te moedigen om vrijwillig dienst te nemen in de burgerlijke Nationale Dienst in plaats van bij het IDF. Volbrenging van die alternatieve burgerdienst zou hen dan dezelfde voordelen bieden als de legerdienst. Echter, dit voorstel botste op stevige weerstand van de Israëlische arabische leden in de Knesset (=Israëlisch parlement) dat als resultaat van die weerstand deze dit voorstel nog steeds niet werd geïmplementeerd.

Lange tijd werden homoseksuelen verdoken geweerd uit het IDF. Echter, sinds een voorval met een IDF officier, die in de Knesset getuigde over het feit dat zijn rang werd gewraakt en dat hij werd uitgesloten bij het onderzoek van gevoelige informatie van de militaire intelligentiedienst, enkel en alleen omwille van zijn seksuele geaardheid, mogen homoseksuelen openlijk uitkomen in het IDF voor hun geaardheid. Er werden zelfs eenheden speciaal voor hen opgericht, en wordt elke discriminatie bij voorbaat uitgesloten en elke overtreding zwaar gestraft..

Haredim of religieus-orthodoxe Joden kunnen naar eigen keuze worden vrijgesteld van militaire dienst als zij zijn ingeschreven in de yeshivot, een praktijk die aan de bron van veel spanningen ligt. Haredim mogen dienen in het IDF in de sfeer van hun religieuze overtuiging (bijvoorbeeld in een Hesder eenheid). Echter, in de praktijk weigeren de meeste Haredim legerdienst in het IDF

Bronnen: IDF: Muhammed Paves the Way for Future Bedouin Officers van 15 april 2009; Wikipedia, the free encyclopedia: Israel Defense Forces / Service; Israel Military Net / Forum; Israel Defence Forces (IDF); Help Us Win; GIYUS.org: Give Israel Your United Support

Een gedachte over “Mohammed Hudai Irati, arabisch officier in het Israëlische Leger

  1. Leuk, zo’n stuk over de prachtige opzet en moraal van de IDF. Ik zou het erg interessant vinden om meer te horen van Israëliërs die in de IDF hebben gediend. Neem eens contact op met Breaking the Silence – een organisatie van oud-soldaten. Dit is hun link: http://www.shovrimshtika.org/index_e.asp

    Brabosh: ja, ‘k ben goed bekend met die site, niet omdat ik ze o.k. vind, maar omdat de [anti-Joodse] media er zoveel aandacht hebben aan besteed, anders had ik er wellicht nooit van gehoord. En ook, het is tenslotte tegen Israël gericht en dat verkoopt altijd lekker. Het gros van die ‘getuigenissen’ werd anoniem afgelegd en niet gedocumenteerd. ‘Van horen zeggen’ dus, van iemand ‘wiens naam wij niet vernoemen om zus en zo redenen’. De meeste ‘getuigenissen’ werden ondertussen vakkundig onderuit gehaald. Persoonlijk geef ik de voorkeur aan mensen en IDF-soldaten die openlijk hun verhaal vertellen zoals bijvoorbeeld op deze website: Soldiers speak out, niks anoniem, met naam en toenaam, foto’s en videobeelden. Lees op deze blog mijn reactie en hoe Israëlische soldaten vertellen hoe ze Palestijnse burgers hielpen tijdens het Gaza conflict.

    Maar geef toe, democratie werkt prima toch in Israël. Je kan er zelfs open en bloot oppositie voeren in Israël zonder dat je een kwartier later gelyncht wordt. Je kan er ook campagne voeren voor de vernietiging van de staat [Israël] waarvan je staatsburger bent en met dat destructief genocidaal idee ook nog eens verkozen worden in de Knesset en je ding daar verder doen. Hoe lang zou je het overleven moest je als Palestijn in Gaza of op de Westelijke Jordaanoever dergelijke stunt willen uithalen met je mede-Palestijnen? Hooguit een paar uur nadat je identiteit bekend raakt, steek je al ergens onder de grond, of hebben ze je lichaam met afgesneden ledematen ergens terug gevonden op een vuilnisbelt.

    Ik heb je weblog brieven en reisverslagen allemaal tot het einde uitgelezen. Interessante kost. Je schrijft wel veel tegenstrijdigheden neer. Dat verhaal over die hoogzwangere bedoeïenen vrouw die met potten en pannen zeult en thee aansleurt voor de niksende mannen die zitten te roken, vond ik het beste. Het is een typisch voorbeeld hoe het met de vrouwenrechten gesteld is in een door religie doordrenkte samenleving. Mijn advies: maak eens een reisje naar Gaza en probeer vijf minuten op het strand van Gaza in je bikini te overleven. Graag met foto erbij (op je blog). Je prijst je enerzijds ‘gelukkig’ dat je in een vrij land woont wanneer je de [vrouwen] onvrijheid voelt wanneer je tussen Arabieren en Bedoeïenen vertoeft, en anderzijds klaag je over het ‘militaristische Israël’ maar doe je [als vrouw in Israël] toch maar lekker wat je wilt. Ga maar eens naar Tel Aviv shoppen bv. Ben je al naar de Gay Pride Parade geweest in Tel Aviv en Jeruzalem? Moet je zeker de volgende keer doen. Israël is het enige land in het hele Midden-Oosten waar dat kan.

    Ps: vraag aan je Palestijnse vrienden, bijvoorbeeld bij de Palestijnse organisatie Arab Educational Institute (een filiaal van het pro-Palestijnse Pax Christi) waarvoor je aan de slag bent, wanneer soldaat Gilad Shalit vrijkomt? Die was gisteren jarig (23 jr) en wordt al meer dan drie jaar in een donker hol ergens in Gaza door Hamas gegijzeld.

    Like

Reacties zijn gesloten.