Joden revolteren tegen het bestaansrecht van Israël: Neturei Karta

De Judaskus: “Knijp ik die Jood hier dood of wacht ik tot de camera’s weg zijn?” Zo moet de Iraanse president Ahmadinejad gedacht hebben, toen hij werd gekust door rabbijn Moshe Ayre Friedman van Neturei Karta op de Holocaustconferentie voor negationisten in Teheran, 11 december 2006.”

bor04

Tot aan de holocaust door de nazi’s, stond het overgrote deel van de Orthodoxe Joden erg afkerig tegenover de Zionistische droom om een nationale thuis op te bouwen voor de Joden in het land van Israël. Algemeen genomen was de oppositie tegenover het Zionisme kleiner dan die tegen de Zionisten zelf, waarvan de meeste Zionistische activisten geseculariseerde Joden waren die de traditionele autoriteit van de Rabbijnen verwierpen ten gunste van ‘vreemde’ ideologieën zoals socialisme en nationalisme.

Het Zionisme hield een ernstige bedreiging in zich ten aanzien van de traditionele religieuze machtsstructuur. Het onderwerp werd meer dringend aangevoeld in Palestina zelf, waar de oude ‘Yishoev’ (nederzetting) onproductief leefden van giften afkomstig van Joden uit de diaspora, daar waar de Zionistische kolonisten de Joden opriepen om in zichzelf te voorzien en zich in te zetten voor economische productieve arbeid op het land.

Als een theologische verrechtvaardiging voor hun houding, citeerden zij verscheidene Rabbinale tradities die een overhaasting van de Verlossing verboden. Wellicht de meest onverzoenlijke en extreme van de orthodoxe anti-Zionistische groepen is de Neturei Karta beweging, een kleine maar luidruchtige organisatie die in 1935 brak met Agoeda Israël omdat zij op een volledige afscheiding van de Zionistische joodse gemeenschap in Jeruzalem aandrongen.

Neturei Karta is ontstaan uit de rangen van de jeugdbeweging van de oude Agoeda Israël. Zij zijn gegroeid uit Hongaarse en Litouwse joden zich zich in het begin van de negentiende eeuw in het oude stadsdeel van Jeruzalem vestigden. De naam Neturei Karta, in het Aramees ‘bewakers van de stad‘, werd voor het eerst gebruikt in 1938, en verwijst naar een citaat uit de Talmoed dat enkel religieuze geleerden of ‘Wijzen’, geen soldaten, de échte bewakers van de stad zijn.

bor39

De kleine fractie van orthodoxe Zionisten waren na de oorlog de belangrijkste vertegenwoordigers van de Joodse religieuze gemeenschappen, toen op 29 november 1947 de Verenigde Naties een resolutie aannamen die de verdeling van Palestina in een Joodse en een Palestijnse staat goed stemde. De Eda Charediss had nochtans de Algemene Vergadering gevraagd om die resolutie af te wijzen. Deze ommezwaai van Agoedass Israël zette kwaad bloed bij Neturei Karta dat haar anti-zionistische standpunten nog aanscherpte en zich verder isoleerde. Haar belangrijkste leider was rabbijn Amram Blau (1894-1972).

Meer berucht werd zijn tweede vrouw Ruth Ben-David, later gewijzigd in Ruth Blau (1920-2000). Ruth Blau werd geboren als Madeleine Feraille in een Franse katholieke familie in Calais. Tijdens de Tweede Wereldoorlog was ze actief in de Franse Résistance waar ze onder meer Joden hielp onderduiken. In 1951 trad zij toe tot het Jodendom. Ze nam deel aan talrijke anti-zionistische activiteiten totdat zij in 1965 rabbijn met Amram Blau huwde. Ruth Blau schreef in 1978 “Les gardiens de la Cité, histoire d’une guerre sainte” (‘De bewakers van de stad. Geschiedenis van een Heilige Oorlog’.)

Begin jaren zestig haalde zij het internationale nieuws toen ze om religieuze redenen het jongetje Yossele Schuchmacher wegkaapte bij zijn ouders om het onder te brengen bij de Satmar gemeenschap in New York. Deze affaire kreeg de allures van een staatszaak. Ze kreeg het aan de stok met de Mossad, de Israëlische geheime dienst, maar vermits het jongetje intussen reeds de Amerikaanse nationaliteit had verkregen, kon het niet worden uitgewezen. Uiteindelijk wordt het jongetje toch nog uitgewisseld voor de Litouwse spion Dr. Robert Soblen (1900- 1962) van Joodse origine, die in Israël spioneerde in opdracht van de VS(!). Dr. Soblen, die aan een vergevorderde leukemie leed, zal zich later in de Britse hoofdstad Londen van het leven benemen door een overdosis slaapmiddelen in te nemen.

MIDEAST PALESTINIANS ISRAEL

Het overgrote deel van de leden van Neturei Karta koos ervoor om simpelweg de staat Israël te negeren, maar dat werd hen fel bemoeilijkt. Sommigen onder hen ondernamen actieve stappen om Israël te laten veroordelen en haar eventueel te laten ontmantelen, “tot aan de komst van de Messias”. Hun woordvoerders voeren een uitgesproken propagandaoorlog tegen de rechtsgeldigheid van de Joodse staat. Zij gaan zelfs zo ver om op eigen houtje onderhandelingen aan te gaan met de naburige Arabische staten en leiders.

Hun meest bekende vertegenwoordiger in het Heilig Land is rabbijn Moshe Hirsch (geen enkele relatie tot Samson Raphael Hirsch), Neturei Karta’s zelf-uitgeroepen ‘Buitenlands Minister’, auteur van het gebedenboek Siddur Vilna, en die deel uitmaakte van het regeringscabinet van Yasser Arafat (1929-2004) als Minister voor Joodse Zaken. Arafat was tot aan zijn dood president van de Palestijnse Autoriteit en leider van zowel het Front voor de Bevrijding van Palestina (PLO) als van haar voornaamste fractie Al Fatah.

Het standpunt van rabbijn Hirsch en zijn volgelingen is dat een orthodoxe Joodse gemeenschap slechts een minderheid mag zijn in een door de Arabieren gecontroleerde Palestijnse staat. Hun belangrijkste synagoge is de beis midrash ‘Ohel Sarah’ in het centrum van Meah Shearim. Neturei Karta weigert om gebruik te maken van de Israëlische faciliteiten, inbegrepen rechtbanken, identiteitskaarten, scholen, munt en openbare voorzieningen. Ze weigeren elke cent van de Israëlische staat te accepteren, op uitzonderingen na.

bor37

Het leven van de leden van Neturei Karta in Israël wordt erg bemoeilijkt en vele activisten weken uit naar veiliger oorden. Zo bijvoorbeeld rabbijn Moishe Beer Beck in Monsey (New York), die heel wat anti-zionistische verhandelingen schreef , alsook rabbijn Avrohom Grohman uit Londen (G-B), verlieten noodgedwongen Israël. Belangrijke woordvoerders zijn ook rabbijn I. Domb in Londen, de nestor van Neturei Karta en auteur van o.a. “The Transformation: the case of the Neturei Karta” en rabbijn Arie Leeb Cohen uit Manchester, auteur van “Zionism and the Zionist Conflict. An Orthodox Jewish Approach“.

Op dit ogenblik telt de Neturei Karta-beweging maar weinig leden. Hun aantal wordt ruwweg geschat tussen 1.000 en 5.000. Maar ze zijn bijzonder actief en erg mondig en met hun uitspraken en activiteiten halen zij voortdurend de krantenkoppen en nieuwsbulletins. Andere orthodoxe stromingen die tegen het Zionisme strijden op gelijkaardige religieuze gronden worden dikwijls geassocieerd met Neturei Karta en vele van hun volgelingen sympathiseren ermee.

De belangrijkste en meest zichtbare is de chassidische Satmar– sekte die geleid wordt door de Teitelbaum dynastie. De gesloten en de voor het publiek haast onbekende ultra-orthodoxe en antizionistische Joodse gemeenschap Satmar vormt de grootste Chassidische beweging in de Verenigde Staten met wel 100.000 volgelingen. Er bestaan ook gemeenschappen in Buenos Aires, Antwerpen, Londen, Wenen, Bnei Brak en Jeruzalem. In Antwerpen zouden (al naar gelang de bronnen) ongeveer 50 Satmar gezinnen wonen, wat hun aantal op 200 tot 300 volgelingen zou brengen. Satmar is bij de Antwerpse Joden niet bepaald geliefd en zetelt bijvoorbeeld ook niet in het Forum der Joodse Organisaties. Maar daarover later meer.